|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/8/15: محرمانه هاي كره شمالي
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4525
پنج شنبه 27 دي 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4466 15/8/97 > صفحه 4 (دنيا) > متن
 
 


نگاه ديگران 
محرمانه هاي كره شمالي
بخش چهارم

نويسنده: دانيل تودور، جيمز پي يرسون
مترجم: محمدحسين باقي

در حقيقت، اقتصاد كره شمالي در اواخر دهه 50 و كل دهه 60 و اوايل دهه 70 عملكرد نسبتا خوبي داشت. تا حدود 1973، اقتصاد «دستوري» كره شمالي براساس توليد ناخالص داخلي سرانه، قوي تر از اقتصاد «سرمايه داري» كره جنوبي بود. اين تا حدودي به خاطر شرايط تاريخي بود: به خاطر نزديكي اش به منچوري و چين، ژاپني هاي استعمارگر (1945-1910) صنعتي كردن بخش شمالي را برگزيده بودند درحالي كه از جنوب به عنوان يك «منطقه حاصلخيز» كشاورزي كه تغذيه كننده ديگر مناطق است، استفاده مي كردند. از اين رو، كره شمالي در غالب زيرساخت هاي برتر جلوتر از كره جنوبي بود. اين مساله، در تركيب با اشتياق عمومي براي بازسازي ملتي شكست خورده و گسسته و داراي شكاف، به پيشبرد اقتصاد كره شمالي در آن سال هاي اوليه كمك كرد. يك مولفه اساسي ديگر هم در آن موفقيت اوليه وجود داشت: كمك هاي چين و شوروي. طي دوره جنگ سرد، كره شمالي توانست با بازي زيركانه با اين دو كشور، از شكاف ميان آنها بهره برداري كند.

اين زندگي اقتصادي دوگانه كه از يك ضرورت تراژيك زاده شد، طرحي است كه امروز تاثيري چشمگير بر زندگي توده هاي مردم داشته و وضعيت شان را قابل تحمل تر كرده است. افزون بر اين، قحطي موجب شد كه زنان كره شمالي هم توانمندتر شوند و به چيزي بيش از زن خانه دار تبديل شوند. بسياري از آنها به نان آوران واقعي خانواده هايشان تبديل شدند. بيشتر همين زنان هستند كه دكه هاي چنين بازارهايي را اداره مي كنند، غذا مي فروشند، در صادرات- واردات در مقياس كوچك فعالند يا خانه را به زوج هاي جوان اجاره مي دهند. در عوض، تمام اين مسائل تاثيري چشمگير بر نقش زنان در جامعه و حتي بر نرخ طلاق بر جا گذاشته است. به طور سنتي، شمال كره «مرد برتر پندار»تر [macho] از جنوب اين كشور بوده و حتي پس از ورود كمونيسم به كره شمالي نيز (كه به لحاظ نظري قرار بود برابري جنسيتي را دنبال كند) يك زن كره شمالي (در نقش دختر، همسر يا مادر) چونان مردان رخ مي نمود. امروز اين زن از قدرت مستقلي برخوردار است. در گذشته، براي زنان به ندرت اتفاق مي افتاد كه از banmal - شكلي غيررسمي از گويش در زبان كره اي- در برابر مردان استفاده كنند هرچند مردان از اين سبك زباني هنگامي كه با يك زن صحبت مي كنند استفاده مي نمايند؛ اما اين عرف هم اكنون درحال تضعيف است.

وون (و يوآن) به مثابه ارزهايي براي خريد و فروش

دولت كره شمالي رابطه اي پيچيده و دشوار با اين نظم اقتصادي جديد دارد. قلع و قمع سرمايه داري در كره شمالي به شدت احتمال يك قحطي ديگر را با وجود ناكامي و شكست اقتصاد دستوري و PDS افزايش مي دهد. افزون بر اين، بسياري از «خودي» هاي دولتي هم اكنون از تجارت به عنوان ابزاري براي توليد ثروت استفاده مي كنند (در همين فصل توضيحات بيشتري داده خواهد شد). با اين وجود، اگر اصلاحات كامل بازاري دنبال شود، موجب دگرگوني هاي گسترده اجتماعي و اقتصادي خواهد شد كه موضع دولت را با تهديد مواجه مي سازد. البته مقام هاي دولتي اصلاح طلب هم در كره شمالي وجود دارند اما با اين حال ترس طبيعي از تغيير در سلسله مراتب بالاي قدرت به چشم مي خورد. براي نخبگان حكومتي، ليبراليزاسيون كامل اقتصادي در نهايت ممكن است به يك معامله ختم شود: تبادل مزاياي انحصاري با زندان، مرگ يا در بهترين حالت، راننده تاكسي در سئول.

دولت كه مشتاق است نه مسير كنترل شده چين را برود نه مسير هرج ومرج گونه اروپاي شرقي را براي كنار گذاشتن ايدئولوژي سياسي به نفع اصلاحات اقتصادي، تا حد زيادي به سوي كنترل ظهور فعاليت بازارهاي خصوصي رفته است. براي مثال، برخوردهاي مقطعي با اين بازارها وجود داشته است. سال 2009 بي پرده ترين اتفاق ها براي فعاليت اين بازارها رخ داد. در نوامبر اين سال اعلام شد كه ارز ملي- وون كره شمالي- از طريق حذف دو صفر آخر تمام اسكناس ها تعيين خواهد شد. يك اسكناس 1000 ووني بايد با يك اسكناس 10 ووني عوض مي شد. به شهروندان يك هفته مهلت داده شد تا اسكناس هاي پر از صفر قديمي را با اسكناس هاي جديد عوض كنند. به همين ترتيب، سپرده هاي بانكي 100 هزار ووني با يك سكته به 1000 وون تبديل شدند. با اين وجود، ممكن است كسي در مورد اقدامات و انگيزه هاي دولت حدس و گمان هايي بزند؛ اقداماتي كه اساسا به منزله «ربودن پول» [cash grab] و انتقال ثروت از تاجران خصوصي به دولت معروف شد. چرا؟ زيرا هر فردي تنها مجاز بود كه حداكثر 100 هزار وون را تبديل كند (براساس نرخ بازار سياه، اين رقم در آن زمان حدود 30-40 دلار آمريكا مي شد). هر كسي كه مبلغي بيش از آن داشت- براي افراد درگير در كسب وكار بازار طبيعي است كه چنين مبالغي داشته باشند- مي ديد كه اندوخته اش نابود شده و يك شبه چون دود به هوا مي رفت.

نتيجه اين كار خشم عليه مقام ها بود؛ خشمي كه مدت ها در كره شمالي اثري از آن نبود. با وجود اينكه محدوديت 100 هزار ووني به 150 هزار وون نقدي و 300 هزار وون سپرده بانكي افزايش يافت اما ظاهرا نتوانست نارضايتي مردم را متوقف سازد. خبرگزاري چيني شينهوا به «هراس عمومي» در ميان مردمان كره شمالي اشاره كرد و گزارش هاي رسانه هاي ديگر هم مدعي اين بود كه كرور كرور اسكناس قديمي در اعتراض به كاهش صفرها از واحد پول ملي در آتش مي سوختند. اگر اين مورد دومي درست باشد، يعني از ميان بردن اسكناس هاي 100، 1000 و 5 هزار ووني، يعني تصاوير كيم ايل سونگ در حال سوخته شدن در آتش است.

محرمانه هاي كره شمالي


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4466 به تاريخ 15/8/97، صفحه 4 (دنيا)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 19 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه شبكه
متن مطالب شماره 212، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است