|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق97/10/9: اهميت صادرات برق به عراق
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3385
شنبه 18 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3329 9/10/97 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


يادداشت 
اهميت صادرات برق به عراق


نويسنده: بهروز پورسينا

سفر سه روزه وزير نيرو در روزهاي پاياني هفته گذشته به كشور همسايه يعني عراق كه از برخي جهات، همسايه اي منحصربه فرد براي ايران است، فرصتي براي پرداختن به موضوع فوق راهبردي و ژئواكونوميك تبادلات برق با كشورهاي همسايه است كه اهميت آن هنوز براي بسياري از آحاد مردم و حتي رده هاي مختلف مسئولان، ناشناخته مانده است. اين يادداشت در سه بخش مرتبط با يكديگر نوشته شده است. 

اول: با آنكه ميزبان وزير نيروي كشورمان در سفر به عراق، وزير برق اين كشور لوي خطيب بود؛ اما وزير نيرو، به عنوان نماينده جمهوري اسلامي، علاوه بر مذاكرات بسيار سازنده با وزير برق عراق، ملاقات ها و گفت وگوهاي مهمي با وزير آباداني و مسكن اين كشور همچنين علي العلاق، رئيس كل بانك مركزي و نخست وزير، در اين سفر سه روزه داشته است. اردكانيان در مراسم امضاي سند همكاري هاي برقي ايران و عراق، اظهار كرد: «براساس اين سند، چارچوب يك همكاري بلندمدت در زمينه بازسازي صنعت برق عراق شكل گرفته است و اين توافق به عنوان يك روز تاريخي در صنعت برق اين كشور ثبت خواهد شد». اينكه چرا اين توافق در صنعت برق عراق يك توافق تاريخي است، در ادامه بيشتر روشن مي شود. 

دوم: ايران اصلي ترين نقطه جغرافيايي براي تحقق هاب انرژي الكتريكي و به تعبير درست تر، تنها كشوري است كه ظرفيت جامع و كاملي براي هاب منطقه اي شدن براي تبادلات برق را دارد. سابقه تبادلات برق ايران با كشورهاي همسايه، به سال 1371 به منطقه نخجوان كشور جمهوري آذربايجان بازمي گردد. از آن زمان تاكنون به دليل برخورداري از ظرفيت هاي متعدد كم نظير كشورمان، ايران مي رود تا هاب انرژي الكتريكي در منطقه شود؛ به همت دولت هاي دكتر روحاني، تاكنون اين مهم در گام هاي بزرگي محقق شده است؛ اما تا رسيدن به هدف هاب منطقه اي شدن انرژي الكتريكي تا سال 1400 قدم هاي بزرگ ديگري بايد برداشت. در ميان كشورهاي همجوار، ما با كشورهاي جمهوري آذربايجان و ارمنستان تبادلات برق هم در بخش واردات و هم در صادرات داريم. از تركمنستان، خريدار خالص برق هستيم و به كشورهاي پاكستان، افغانستان و عراق، فقط فروش و صادرات برق را داريم. درباره صادرات برق به تركيه، به دليل مشكلات مالي فيمابين با شركت خريدار غيردولتي تركيه اي برق از ايران، متاسفانه صادرات برق از سال گذشته تا تعيين تكليف اين موضوع متوقف شده است. 

تبادل برق با كشورهاي همسايه، تنها يك موضوع صرفا اقتصادي به موازات كمك به تامين برق مورد نياز و پيك سايي نيست؛ بلكه ابعاد سياسي، اجتماعي و امنيتي آن تا آن اندازه اهميت دارد كه استمرار و توسعه اين بسته سياستي، بالقوه مي تواند اصلي ترين كليد هم افزايي همه كشورهاي منطقه با يكديگر، حتي با كشورهاي كويت و جنوب خليج فارس يعني عمان و كشور امارات باشد. ابعاد تبديل شدن ايران به هاب انرژي الكتريكي، ظرفيت توسعه قابل دسترسي براي اتصال شبكه برق ايران از غرب و شمال تا اروپا و روسيه، از شمال شرق تا تاجيكستان و ازبكستان و از جنوب شرق تا شبه قاره هند را دارد. در كنار اين موضوع ظرفيت دست نخورده اي براي هاب منطقه اي شدن ايران در حوزه انتقال ديتا از طريق فيبرهاي نوري تعبيه شده در همين شبكه به هم پيوسته انتقال برق ايران وجود دارد كه در تعريف و تبيين اهميت دستيابي به اهداف مد نظر بايد گفت، جمهوري اسلامي ايران در آينده اي نزديك، ازجمله مهم ترين نقاط جهان براي هم افزايي ميان ملل و دولت هاي صلح طلب در سطح جهان خواهد بود. تحليل ابعاد آن را به يادداشت ديگري به توفيق حق، وعده مي دهيم. 

سوم: صادرات برق به كشور دوست و برادر را نمي توان از صرف درآمدزايي آن، تحليل و تفسير كرد كه شايد كوچك ترين بعد از ابعاد آن، همين بعد اقتصادي و درآمدزايي آن باشد. ظرفيت نصب شده برق در كشورمان درحال حاضر، بالغ بر 80 هزار مگاوات است كه بخش درخور توجهي از اين ظرفيت، صرفا براي رشد مصرف فصلي در تابستان و مديريت پيك هاي مصرف برق است. در بسياري از ماه هاي سال، اين ظرفيت كاملا بلااستفاده مي ماند؛ اگر براي صادرات برق به كشورهاي همجوار از طريق خطوط به هم پيوسته انتقال استفاده نشود.

اگر در كشورمان، مديريت منطقي در مصرف برق اعمال و محقق شود، نه تنها از اسراف و تبذير جلوگيري مي شود، بلكه امكان درآمدزايي ارزي و اشتغال زايي بيشتر براي دولت و ملت ايران اسلامي فراهم مي شود. درآمدي كه ارقام آن مي رود تا بخش چشمگيري از صادرات غيرنفتي كشورمان را به خود اختصاص دهد. 

در اين راستا، نگارنده در ستون يادداشت روزنامه وزين «شرق» و پيش از اين، در تحليلي مستند با عنوان «براي نيرو، قبل از واقعه نيرو بگذاريم»، به تبيين ابعاد، مباني و دلايل خاموشي هاي تابستان سال 1397 پرداخت كه يكي از آثار آن، توقف ناخواسته صادرات برق و در برهه اي كوتاه، به كشور عراق بود. اعلام برخي نارضايتي هاي مردمي در عراق از ناحيه اين مسئله، منجر به تظاهرات محدودي در نجف اشرف شد كه البته به همين مقدار نيز بسنده شد، اما در فاصله اي كوتاه پس از آن، برخي دست هاي خارجي با سوءاستفاده از اين اظهار و ابراز ناراحتي و نارضايتي ها در شهر نجف، با حضور برخي عوامل نشان دار، يك سري تظاهرات محدود خشن و سپس آشوب هاي كاملا هدفمندي را ترتيب دادند تاآنجاكه با حمله به كنسولگري جمهوري اسلامي در بصره و آتش زدن ساختمان آن، اموالي را نيز از آن محل به سرقت بردند. خوشبختانه با حضور آگاهانه مردم عراق، در كنار درايت مسئولان هر دو كشور، آتش اين آشوب، در نطفه خفه شد. عربستان درصدد بود تا از عواقب اين تحولات بهره برداري كند. ماجرا از اين قرار بود كه عربستان در همين برهه اعلام كرد دو برابر ظرفيت مورد نياز فعلي عراق يعني ظرفيت سه هزار مگاوات را با قيمتي به مراتب كمتر در اختيار دولت و مردم عراق قرار مي دهد. از آن زمان تا به امروز حتي 10 مگاوات از توان برق مورد نياز عراق را عربستان تامين نكرده است، چرا؟! زيرا اين حرف، صرفا يك بلوف بود. عربستان به دلايلي از قبيل هزينه گزاف ساخت نيروگاه براي ايجاد ظرفيت سه هزار مگاوات، زمان بربودن آن و ملاحظات امنيتي، هرگز در داخل خاك عراق دست به چنين كاري نخواهد زد. براي دراختيارگذاشتن حتي نصف اين ظرفيت از توان توليد برق خود عربستان به عراق، به هزارو 500 كيلومتر خطوط انتقال نياز است كه نه اين خطوط موجود است و نه حتي با ساخت پرهزينه و زمان بر آن، امكان انتقال بهينه برق با اين ظرفيت وجود دارد. به غير از تمام اين موانعي كه برشمرده شد، عراق داراي سه منطقه جنوب، مركز و شمال در انتقال و توزيع برق است و مانند ايران داراي يك شبكه سراسري به هم پيوسته نيست. پس عربستان چگونه با اين موانع مي خواهد برق توليدي روي كاغذ را به سراسر عراق صادر و منتقل كند؟! سوالاتي كه عربستان براي آن پاسخي ندارد.  عراق، كشوري است كه سه جنگ بزرگ و طولاني را در اين چهار دهه پشت سر گذاشته است و بازسازي زيرساخت هاي نابودشده يا آسيب ديده اين كشور، به حداقل 12 سال كار مداوم تا سال 2030 نياز دارد. عراق در حال سرمايه گذاري گسترده در بخش صنعت برق است، اما وجود خطوط انتقال مطمئن از ايران به بخش هاي جنوب، مركز و شمال اين كشور با پشتوانه بزرگ ظرفيت مازاد نصب شده برق در كشورمان، يك پشتوانه عظيم براي اين كشور در راه تكميل مراحل توسعه است كه اين توسعه خود، دربردارنده افزايش مستمر و قابل توجه مصرف برق خواهد بود و احداث نيروگاه هاي جديد برق در عراق تا دست كم 10 سال آينده، هرگز نمي تواند نياز اين كشور به ايران را براي بهره گيري مستمر از هزارو 500 تا سه هزار مگاوات ظرفيت توليد برق را تا 2030 برطرف كند.  اجازه اخير آمريكا به عراق در معافيت 90روزه جديد ديگر براي خريد برق از ايران، يك بلوف از سوي آمريكاست. آمريكا نمي تواند تبعات اجتماعي و امنيتي كمبود برق مصرفي ناشي از اعمال تحريم عراق را تحمل كند. تامين كمبود برق مورد نياز عراق، نه از سوريه و تركيه امكان پذير است و نه از كويت و عربستان. تنها گزينه عراق در تامين حجم درخور توجه برق مورد نيازش از مسير واردات، يك پاسخ دارد: ايران.


*. نويسنده حوزه انرژياهميت صادرات برق به عراق


 روزنامه شرق، شماره 3329 به تاريخ 9/10/97، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 14 بار
    



آثار ديگري از " بهروز پورسينا"

  براي نيرو قبل از واقعه نيرو بگذاريم
بهروز پورسينا، شرق 5/6/97
مشاهده متن    
  قاعده بازي در جنگ خاموش نفت و ديپلماسي هسته اي
بهروز پورسينا، كيهان 27/3/91
مشاهده متن    
  تعامل جمهوري اسلامي ايران و چين با تاكيد بر نفت
بهروز پورسينا، كيهان 8/3/90
مشاهده متن    
  28 آذر چه اتفاقي افتاد؟
بهروز پورسينا، جام جم 21/10/89
مشاهده متن    
  جاي خالي شركت هاي خدمات انرژي در بهينه سازي مصرف / بسياري از كشورهاي جهان، ايجاد شركت هاي خدمات انرژي را به عنوان روشي موثر براي بهينه سازي مصرف دنبال كرده اند
بهروز پورسينا، جام جم 18/10/89
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه دانش غذا و كشاورزي
متن مطالب شماره 167، اسفند 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است