|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه اعتماد97/10/10: تو هرگز تنها قدم نخواهي زد
magiran.com  > روزنامه اعتماد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4326
يك شنبه 19 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3291
magiran.com > روزنامه اعتماد > شماره 4270 10/10/97 > صفحه 14 (ورزش) > متن
 
      


تو هرگز تنها قدم نخواهي زد
اصالت لذت در تيم خوب و شاد و هيجان انگيزليورپول

نويسنده: علي ولي اللهي

ليورپول اين روزهاي كلوپ تمام آن چيزي است كه يك عشق فوتبال از تماشاي فوتبال طلب مي كند. شور و حرارت، خلاقيت، جنگندگي، سرعت، زيبايي و خنده. شايد چند كلمه ديگر را هم بتوان به ليست اضافه كرد كه همگي جزو كلمات كيفي و توصيفي هستند. كلماتي كه كارشناسان زيادي در موردش صحبت مي كنند. منتها آن چيزي كه اين روزها در ليورپول نمود جالبي پيدا كرده «خنده» است. خنده به اين معنا كه در فوتبال قرمزهاي آنفيلد، هميشه فرصتي پيدا مي شود كه در اوج جنگ و تلاش تماشاچي بخندد. البته اگر طرفدار حريف ليورپول نباشيد! چرا كه مثلا اگر كسي در بازي ليورپول مقابل آرسنال طرفدار توپچي ها بوده باشد، هيچ عسلي نمي تواند تا مدت ها كامش را شيرين كند، چه رسد به بخش فان بازي تيم تحت هدايت يورگن كلوپ.

بازيكنان ليورپول اين روزها در مستطيل سبز زندگي مي كنند. آن قدر با بودن در شرايط مسابقه عجين شده اند كه هر روز فرم بهتري براي ادامه كار پيدا مي كنند و جزييات بيشتري را وارد سير طبيعي فوتبال بازي كردنشان مي كنند. قطعا در هر زندگي نرمالي علاوه بر كار كردن و مبارزه و دويدن و همه آن چيزي كه به نام جديت شناخته مي شود، فرصتي هم براي شوخي و ابراز احساسات پيدا مي شود. در مقاطع متفاوت مي توان ردپايي از تلاش آدم ها براي خنديدن در زندگي شان پيدا كرد و ليورپولي ها در زمين بازي همين تلاش را دارند. انگار آنها به بعد جديدي از يگانگي با فوتبال دست پيدا كرده اند كه اين امكان را دارند كه در پرفشارترين شرايط چاشني خنده را نيز اضافه كنند. خنده اي كه از لذت عميق بازيكنان و كادر فني ليورپول از بازي كردن ناشي مي شود. ليورپولي ها وقتي در زمين بازي حضور دارند مشخصا با تمام وجود از كارشان با توپ، از گل زدن، از حركات تركيبي، از دريبل ها كيف مي كنند. اين همان چيزي است كه مي توان گفت كلوپ به تيمش هديه داده.

هر چه در ذهنم جست وجو مي كنم، تيمي را به ياد نمي آورم كه بازيكنانش با چنين لذتي بازي كرده و در حين بازي خنديده باشند. بازيكن البته داشتيم. نمونه اش رونالدينيو؛ شاعر فوتبال كه وقتي پا به توپ مي شد در ريزترين حركاتش هم مي شد، كيفور شدن را مشاهده كرد. با آن ميميك هميشه در حال لبخندش كه مضاعف مي شد به آن لذت دروني تا ما نمود واقعي فوتبال را بتوانيم در رقص هنرمندانه اش ببينيم. شايد يكي از دلايل حجم علاقه زياد طرفداران فوتبال به رونالدينيو همين باشد. بازيكني كه وقتي به رئال در سانتياگو برنابئو گل مي زد، هواداران رئال تشويقش مي كردند. رونالدينيو در بازي جدي بود. اما اين جدي بودن فرق داشت با جدي بودن بقيه بازيكنان. فرق داشت با جدي بودن مورينيو و رونالدو و ژاوي و سايرين. براي همين رونالدينيو وقت داشت بعضي وقت ها هنگام بازي كردنش شيطنت هم بكند تا بيشتر بخندد و بيشتر لذت ببرد. ما هم همين طور. وقت داشت زماني كه مي توانست يك بار از بازيكن حريف با دريبل سر پا عبور كرده، اين كار را چند بار ديگر تكرار كند. اين جور كارهاي رونالدينيو چيزي جز لذت مضاعف نبود و كاركرد تاكتيكي نداشت. مثل رقص پاي چند ثانيه اي اش جلوي كارواليو در بازي بارسا مقابل چلسي و بعد آن ضربه به گوشه دروازه پيتر چك. ليورپول هم همين شكلي است. خيلي از كارها را در زمين بازي مي كند صرفا براي لذت بيشتر از فوتبال.

بازي ليورپول و آرسنال و برد 5 گله مقابل تيم بخت برگشته امري نشان داد كه تاكتيك تنها بخشي از پشتوانه خط حمله وحشتناك ليورپول است، نشان داد، گگن پرسينگ فوق العاده يورگن كلوپ وقتي به اوج كارايي مي رسد كه بازيكنان با تمام وجودشان بخشي از آن باشند و نه صرفا مهره هايي براي انجام. بازيكناني كه وقت گلزني در حساس ترين لحظه بازي مي توانند با شوخ طبعي فراوان به دروازه نگاه نكنند و ضربه را به گل تبديل كنند. مثل كاري كه فرمينو كرد و البته بار اولش نبود. فرمينويي كه بعد از هر گلش با يك شكلك جديد و خنده دار، موفقيتش را جشن مي گرفت و تماشاچي ها را به وجد مي آورد. بازيكناني كه مي توانند در مقابل چشم هزاران هوادار و ميليون ها بيننده تلويزيوني از قيد زدن ضربه پنالتي بگذرند و حساب كتاب كنند پيش خودشان كه الان هم تيمي من مي تواند هت تريك كند و اين فوق العاده خواهد بود. محمد صلاح حق داشت خودش پنالتي را بزند و 14 گله بشود و برود صدر جدول گلزنان اما پنالتي را داد به رفيقش. چرا؟ براي اينكه دور هم حال كنند و لذت ببرند. ما لبخند بزنيم از اين حركت و كلوپ خودش گريه اش بگيرد. گريه شوق البته. مخصوصا وقتي دو ساعت قبلش در بازي فولام و هادرسفيلد كامارا را ديده بوديم كه سر زدن پنالتي چه دعوايي راه انداخت. با اينكه رانيه ري، سرمربي فولام، گفته بود ميترويچ ضربه را بزند، كامارا با قلدري توپ را برداشت و ضربه زد و پنالتي را خراب كرد تا وضعيت فولام بحراني تر شود و رانيه ري بعد از بازي درباره بازيكن تيمش بگويد:«مي خواستم كامارا را بكشم!» البته كامارا شانس آورد كه دقيقه 91 تيمش گل زد و بازي را بردند وگرنه هواداران فولام قطعا ماموريت ناتمام رانيه ري را به اتمام مي رساندند. حالا اظهارنظر سرمربي ايتاليايي فولام در مورد پنالتي تيمش را مقايسه كنيد با واكنش كلوپ به پنالتي فرمينو.

قرمزهاي آنفيلد اين روزها بيشتر از هر زمان ديگري به شعار اصلي باشگاه شان نزديك هستند:«تو هرگز تنها قدم نخواهي زد». ليورپول يك خانواده است كه فوتبال بازي كردن بخشي از فرآيند خانواده بودن و لذت بردنش به حساب مي آيد. تيمي كه حتي پيش بيني هاي اين فصل را هم به طور كامل زير سوال برده. پيش بيني هايي كه گاردين و سايرين از قهرماني راحت الوصول سيتيزن ها با گوارديولا ارايه داده بودند فعلا زير سوال رفته و اين بندرنشينان هستند كه با صلابت و قدرت به جلو حركت مي كنند. در باكسينگ دي كه چوب مي گذارد لاي چرخ همه تيم ها، ليورپول در حال عبور بدون تلفات است و مانده بازي فوق حساس آنها با منچسترسيتي در روز پنج شنبه. ليورپول در اين فصل مقابل هيچ كدام از تيم هاي هميشه صدرنشين ليگ شكست نخورده. 3 تا برد و 3 تا تساوي به دست آورده و همه مي دانند نتايج خوب گرفتن مقابل TOP6 از اوجب واجبات يك تيم براي رسيدن به مقام قهرماني است. ليورپول بدون شكست بعد از 20 بازي 17 برد و 3 تساوي دارد. 3 تساوي در مقابل تيم هاي قدر ليگ جزيره. ليورپول تا اينجاي فصل دومين خط حمله قدرتمند ليگ بعد از منچسترسيتي را دارد و از آن طرف در خط دفاع بي نظير كار كرده و تنها 8 بار دروازه اش باز شده. ليورپول در 10 سال اخير هيچ گاه بعد از 20 بازي اين تعداد امتياز را نداشته و در صدر نبوده. اما اين فصل به نظر مي رسد، زمان آن رسيده كه هواداران اين تيم به همراه تيمشان، هفته به هفته لذت ببرند و روز به روز به روياي چندين ساله شان نزديك بشوند.

تو هرگز تنها قدم نخواهي زد


 روزنامه اعتماد، شماره 4270 به تاريخ 10/10/97، صفحه 14 (ورزش)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 23 بار
    



آثار ديگري از " علي ولي اللهي"

  به پرسپوليس با عشق / الدوحيل در آزادي به زانو درآمد
علي ولي اللهي، اعتماد 27/6/97
مشاهده متن    
  شب سخت مدعيان مقابل ميزبانان / تغييرات والورده و لوپتگي جواب نداد
علي ولي اللهي، اعتماد 26/6/97
مشاهده متن    
  اركستر ناهماهنگ فوتبال عربستان / پول زياد و جاذبه اندك
علي ولي اللهي، اعتماد 25/6/97
مشاهده متن    
  ايتاليا گل نمي زند / مانچيني در جست و جوي مهاجم موثر
علي ولي اللهي، اعتماد 22/6/97
مشاهده متن    
  از ديويد بكام تا دلقكي كه مثانه اش تركيد
علي ولي اللهي، اعتماد 21/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه پژوهش هاي مهدوي
متن مطالب شماره 27، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است