|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان97/10/20: استعفاي ماكرون يا ادامه سركوب جليقه زردها
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22152
سه شنبه 28 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 22097 20/10/97 > صفحه 8 (دريچه اي به جهان) > متن
 
      


استعفاي ماكرون يا ادامه سركوب جليقه زردها
فرانسه به كدام سو مي رود؟

نويسنده: سيدمحمد امين آبادي

اشاره

طرح افزايش ماليات بر قيمت سوخت، تغيير قانون كار، حذف ماليات بر دارايي، كاهش كمك هاي نقدي براي اجاره بهاي خانه هاي اجتماعي، سخت تر شدن شرايط پذيرش در دانشگاه ها در كنار ساير سياست هاي نئوليبرالي، امانوئل ماكرون رئيس جمهور جوان فرانسه را در چشم بسياري از شهروندان اين كشور به «رئيس جمهور پولدارها» تبديل كرده است.حاشيه نشين هاي فرانسوي بيش از دو ماه است كه تحت عنوان جنبش «جليقه زردها» به خيابان ها ريخته اند. آنها به گفته خود «بازتاب خشم، ترس، تحقير و نابرابري اجتماعي در فرانسه» هستند.  10 كشته نزديك به 8000 دستگيري و زخمي، 10 ميليارد يورو خسارت به اقتصاد فرانسه ماحصل اعتراضات تا امروز بوده است. ماكرون معترضان را دعوت به گفت و گو كرده ولي آنها مي گويند دولت به چشم گدا به معترضان نگاه مي كند. آينده سياسي دولت ماكرون در هاله اي از ابهام قرار دارد. بايد منتظر بود و ديد اعتراضات چه سمت و سويي پيدا خواهد كرد؟ آيا شعله هاي آتش زبانه مي كشد و ماكرون را در خود فرو مي برد يا او با پليس و ارتش معترضان را سركوب و روانه خانه خواهد كرد؟ شماري از كارشناسان معتقدند بحران امروز فرانسه كه در حال گسترش به ساير كشورهاي اروپايي مثل بلژيك، هلند و مجارستان است. بحران ليبراليسم در اروپا است. تفكري كه به طبقات زيرين و فرودست جامعه توجهي نمي كند و اصالت را به سود و سرمايه مي دهد. اين بحران بحران هويت را نيز در اروپا تشديد كرده و جامعه اروپايي به دو دسته اقليت دارا و فرا دست و اكثريت ندار و فرودست تقسيم شده است.                                                                                                      

سرويس خارجي كيهان  

جرقه جنبش

شهروندان فرانسوي كه در اعتراضات سراسري طي دو ماه گذشته در خيابان ها و بزرگراه هاي شهرهاي مختلف فرانسه شركت مي كنند خود را «جليقه زرد»ها مي نامند. «جليقه زرد»، جليقه اي به رنگ زرد شبرنگ است كه طبق قوانين راهنمايي و رانندگي در فرانسه هر خودرو بايد به آن مجهز باشد تا در صورت نقص فني و توقف خودرو در ميان بزرگراه، صاحب خودرو بايد جليقه زرد رنگ را بر تن كند.جرقه جنبش «جليقه زردها» نخستين بار در شبكه هاي اجتماعي و با اعتراض به طرح پيشنهادي دولت براي وضع ماليات بر سوخت هاي فسيلي زده شد.. روزنامه فرانسوي ليبراسيون درباره اولين جرقه هاي اعتراض مي نويسد: دو راننده بين شهري جوان اهل«سنه مرن» (شهري نزديك به پاريس) روز دهم اكتبر از طريق فيسبوك، براي «راه بندان سراسري در اعتراض به افزايش قيمت سوخت» فراخوان زدند. فراخواني كه بيش از 200 هزار نفر در فيسبوك قول شركت در آن را دادند. به تدريج، فراخوان هاي ديگري در شبكه هاي مجازي توسط شهروندان عادي بدون وابستگي به صنف يا گروه خاصي شكل گرفت تا روز 17 نوامبر (26 آبان ماه)، كه اولين اعتراض سراسري در فرانسه با شركت 280 هزار نفر و مسدود كردن بزرگراه ها آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد.

طي دو ماهي كه از تولد جليقه زردها مي گذرد، تحليل هاي زيادي درباره اين جنبش، گروه هاي اجتماعي و سياسي حامي آن، خواسته ها و اهداف، نوع عملكرد و آينده اين جنبش مطرح شده است. «جليقه زرد» ها بيشتر شهرونداني هستند كه با وجود كار و درآمد، در گذران زندگي و معاش به مشكل برمي خورند. كارمندان، كارگران و خانواده هايي كه در حومه شهرهاي بزرگ يا مناطق روستايي زندگي مي كنند و براي رفت و آمد و زندگي روزمره به خودروي شخصي وابسته هستند.. آنها به گفته خودشان، «بازتاب خشم، ترس، تحقير و نابرابري اجتماعي در فرانسه» هستند. در ميان جليقه زردها از هر طيف و طبقه اجتماعي حضور دارند؛ دانشجو، دانش آموز، پرستار، كارمند، كارگر، راننده كاميون، معلم، خدمتكار. اين افراد پيش از آغاز جنبش همديگر را نمي شناختند آنها هيچ وجه مشتركي با هم ندارند جز مشكلات مالي آخر ماه، كه براي همگي يكسان است. آنها به هيچ حزب و سنديكاي خاصي وابسته نيستند و همين كار را براي دولت فرانسه مشكل كرده است، چرا كه دقيقا نمي داند بايد براي كنترل بحران، سراغ چه كسي برود! 

يكي از ويژگي هاي مهم اعتراضات جليقه زردها، نبودن رهبري سياسي در ايجاد و تداوم اين اعتراضات است. در اين رخداد هيچ يك از احزاب سوسياليست و محافظه كار فرانسه نقش نداشتند و معترضان در نپذيرفتن مرجعيت سياسي اين احزاب مصر هستند. در واقع، مرجعيت احزاب سنتي فرانسه مدت هاست دچار تزلزل شده و به طور كلي به قدرت رسيدن خود ماكرون نيز نشانه اي بزرگ از اين موضوع بوده است. ماكرون طي سال هاي 2006 تا 2009 عضو حزب سوسياليست فرانسه بود، اما در سال 2015 اعلام كرد به صورت مستقل فعاليت سياسي اش را ادامه خواهد داد. او در آوريل 2016، زماني كه هنوز در كابينه «فرانسوا اولاند» وزير اقتصاد و صنعت بود، با هدف فرا رفتن از احزاب چپ و راست فرانسه، حزب «آن مرش» (به معناي در حركت) را تاسيس كرد. كارشناسان رويكرد حزب وي را سوسيال ليبرال تعريف مي كنند و وقتي ماكرون با اين رويكرد وارد انتخابات رياست جمهوري فرانسه در سال 2017 شده بود، با استقبال فراواني روبه رو شد. نامزد جوان و مستقل، در انتخابات توانست رقباي باتجربه خود را پشت سر گذاشته و بر كرسي رياست جمهوري فرانسه تكيه بزند. اما ماكرون با اين پيروزي خيره كننده فكر نمي كرد تنها با گذشت 18 ماه از رياست جمهوري اش، محبوبيت او به 25 درصد، يعني حتي كمتر از «ساركوزي » و اولاند، تنزل كند و مقابل معترضاني كه دل به سياست هاي «مترقي» وي بسته بودند، قرار گيرد. 

نبود رهبري سياسي در بين جنبش جليقه زردها باعث شده احزاب چپ و راست افراطي در فرانسه به شدت تلاش كنند تا جنبش را به نفع خود مصادره كنند. تا اينجاي كار نيز به نظر مي رسد چپ هاي فرانسه از راست افراطي جلو زده آند، چرا كه خواسته هايي نظير افزايش حداقل حقوق، افزايش مستمري و كاهش سن بازنشستگي، كاهش ماليات از قشرهاي پايين و افزايش ماليات قشرهاي بالا. تعيين حداكثر حقوق و دستمزد و يك سلسله خواست هاي ديگر كه خواست هاي تاريخي جنبش كارگري فرانسه است اكنون به صورت خواسته هاي عمده شركت كنندگان در اعتراضات درآيد. ملي گرايان تندرو نيز در اين ميان بيكار ننشسته اند. «مارين لوپن» كه رهبر حزب دست راستي و افراطي جبهه ملي فرانسه است، سوار بر موج اعتراضات، سعي دارد، رهبري اعتراضات را به دست گيرد. 

خواسته هاي جنبش

حضور گروه ها و طبقات مختلف اجتماعي، خواسته هاي جنبش نوظهور را نيز بسيار متنوع كرده است. جليقه زردها دو ماه پيش با شعار كاهش قيمت سوخت اعتراضات خود را شروع كرده بودند، امروز به استعفاي ماكرون، خروج فرانسه از اتحاديه اروپا و ناتو، افزايش دستمزدها و... رسيده اند. كارشناسان معتقدند حقوق ناچيز، وضعيت بد معيشت و قدرت خريد پايين قوه محركه انقلاب شهروندي كنوني است. تغيير قانون اساسي و اداره دموكراتيك تر جامعه نيز ار ديگر خواسته هاي مهم جنبش نوظهور است. جليقه زردها معتقدند ماكرون نماينده اكثريت جامعه نيست و بايد روندها تغيير كند حرف آنها زياد هم بي ربط نيست چرا كه ماكرون با شعار «نه چپ، نه راست» و با يك برنامه مشخص اقتصادي-سياسي در دور دوم انتخابات و در حالي كه تمام نيروهاي راست و چپ ميانه (حزب سوسياليست) براي جلوگيري از به قدرت رسيدن مارين لوپن، رهبر جريان راست گراي افراطي جبهه ملي از وي حمايت كرده بودند، پيروز شد.با اين حال و طبق آمار وزارت كشور، با توجه به ميزان عدم مشاركت در اين انتخابات، ماكرون، در دور دوم راي 43 درصد شهروندان واجد شرايط را كسب كرد. پرده بعدي پيروزي جنبش ماكرون به همين شكل در انتخابات پارلماني رقم خورد؛ در دور دوم، كه تكليف تقريبا تمام كرسي هاي مجلس مشخص شد، تنها 42 درصد واجدان شرايط شركت كردند. به عبارت ديگر كمتر از نيمي از شهروندان، براي اكثريت جامعه تصميم گرفتند. جليقه زردهاي فرانسه، فارغ از آنكه در آن 42 تا 43 درصد بودند يا نه، امروز مي گويند وكلاي مجلس و رئيس جمهوري، منتخبان اقليت هستند و خواسته هاي آنها را نمايندگي نمي كنند.

جليقه زردها چه مي گويند؟

براي درك درست از خواسته هاي جنبش نوظهور، بايد سراغ شهروندان فرانسوي رفت كه هشت هفته تمام در پاريس و ساير شهرهاي فرانسه حاضر نيستند خيابان ها را ترك كنند. خبرگزاري«يورو نيوز» اين كار را كرده و با معترضان از طيف هاي مختلف به گفت و گو نشسته است. شايد بهترين برداشت از خواسته هاي جليقه زردها دقت در اظهارات اعضاي اين جنبش باشد.

 «هزينه زندگي خيلي بالاست. ماليات نفس ما را بريده و نابرابري اجتماعي بيداد مي كند. تمام امتياز ها براي پولدارهاست در حالي كه طبقه متوسط و ضعيف در حال له شدن هستند. اين وضعيت نمي تواند ادامه پيدا كند»، «تا زماني كه ماكرون و دولتش به حرف هاي ما گوش نكنند اوضاع روز به روز وخيم تر مي شود. دوست ندارم از اين تعبير استفاده كنم اما بايد بگويم كه با يك جنگ داخلي فاصله چنداني نداريم.»، «شوهرم 25 سال است كه با حقوق ماهيانه 1700 يورو در كارخانه خودروسازي كار مي كند. اما وقتي هزينه هاي سوخت، گاز، برق، بيمه، بيمه پزشكي و غيره را در نظر بگيريد... من هرگز حتي يك مسافرت هم نرفته ام.»، «مشكل از نخبگان و طبقه برگزيده ناشي مي شود، آنها امروز در حال كشتن مردم فرانسه هستند.»، «وقتي افراد بي خانمان را در خيابان مي بينيد يعني فقر و فلاكت. هزينه زندگي بالا و همه چيز گران است. بازنشسته ها با سختي مواجه اند. زندگي براي همه مشكل شده است»، «وقتي سياستمداران از اين امتياز برخوردارند كه كت و شلوارهاي 45 هزار يورويي، معادل حقوق سالانه سه نفر به تن كنند پس ما بايد حق شورش داشته باشيم، اين دردناك است.»، «مسئله خيلي ساده تر از اين حرف هاست، ما براي محكوم كردن سياست هاي دولت كه زندگي مردم را دشوار كرده، اينجا هستيم.»، «من در سن 33 سالگي بيكار هستم و بايد در خانه پدر و مادرم زندگي كنم، خيلي سخت است. دو فرزند دارم و به دليل طلاق بايد نفقه پرداخت كنم. براي همين مجبور شدم خانه ام را بفروشم. دنبال خانه ديگري مي گردم اما با حقوق بيكاري كمتر از 1200 يورو، پيدا كردن خانه بسيار دشوار است.»، «نمي دانم آيا موفق مي شوم سرپناهي براي خود پيدا كنم يا بايد مثل خيلي ها در خيابان زندگي كنم و روزگار بگذرانم. اين مشكل بسياري از جوان هاست.»، «تنوع به ما قدرت مي دهد.، در ميان خود، بازنشستگان و دانشجويان را هم داريم كه به جنبش پيوسته اند. ما افرادي داريم كه بيكار هستند، يا تعدادي كه صبح زود براي كار از خانه بيرون مي زنند و حتي افراد معلول. همه اين افراد بر ضد ماكرون هستند.»، «ما از تكنوكرات ها كه با خواسته هاي مردم بيگانه اند خسته شده ايم. عمده مردم صبح زود براي امرار معاش بلند مي شوند و سخت كار مي كنند، برخي از آنها داراي معلوليت هستند و برخي هيچ كمكي دريافت نمي كنند. ديگر بس است. ما اكنون به نمايندگاني نياز داريم كه شرايط خودمان را داشته باشند.» ««ما از ماليات خسته شده ايم، از رئيس جمهوري كه به فكر مردم نيست و تنها در پي مال اندوزي است بيزاريم»، «گرسنگي زندگي ما را سخت كرده، برخي اوقات حتي يك يورو هم در بساط نيست اما كمكي دريافت نمي كنيم.. بايد بگويم متاسفم از اينكه فرانسوي هستم متاسفم.»،«من در جنبش مه 1968 حضور داشتم. حالا هم براي انجام مجدد آن آماده ام. زيرا آنها به خواسته هاي ما تن نمي دهند. ما نيز تسليم نمي شويم.»، «من براي خريد هاي روزانه به سوپرماركت مي روم تا از تخفيف هاي پنجاه درصدي استفاده كنم. تاريخ مصرف اين محصول را مي بينيد؟ من به سرعت آن را در فريزر مي گذارم. زيرا تاريخ مصرفش رو به اتمام است»،«ديگر استطاعت لازم براي پرداخت قبض گاز و برق را ندارم به همين دليل در خانه اغلب چراغ ها خاموش است و درجه شوفاژ در پايين ترين حد قرار دارد». «دچار افسردگي شده ام. حتي قبلا به خودكشي هم فكر كردم، گفتم خودم را بكشم تا مشكلات تمام شود. »، «اينجا فرانسه نيست.، فرانسه هرگز اينگونه نيست. اينجا ما را سركوب مي كنند، در حالي كه هيچ كاري انجام نداده ايم»، «اين جنبش فوق العاده است، زيرا ما براي آزادي مبارزه مي كنيم»، «ما نمادي از چهره واقعي فرانسه هستيم؛ چهره اي كه بازتاب خشم، ترس، تحقير و نابرابري اجتماعي است»، «هدف تنها ماكرون نيست. او آخرين قطره جريان است. بدبختي ما از زمان ميتران تا حال ادامه دارد. من تعطيلات ندارم. كفش نمي خرم. جوراب و شلوار چسبان نمي پوشم، زيرا توان خريدش را ندارم. اين طبيعي نيست»، «اين جنبش مي تواند نه تنها در فرانسه بلكه در ديگر كشورهاي اروپايي گسترش يابد و مردم را به خيابان ها بكشاند. زيرا ما ديگر نمي خواهيم مردمي ستم ديده و سركوب شده باقي بمانيم»،«ما نمي خواهيم كسي جنبش ما را به نام خود مصادره كند. ما رهبر جنبش نمي خواهيم. انقلاب فرانسه با جنگ آرد آغاز شد. اكنون اين جنگ براي ما، جنگ ماليات سوخت است.»

پاسخ دولت به اعتراضات

رئيس جمهوري فرانسه سه روز پس از آغاز اولين اعتراضات «جليقه زرد »ها در سفري رسمي به بلژيك، به آن واكنش نشان داد و بدون نام بردن از جنبش «جليقه زردها» اعلام كرد: «تنها با گفت و گو و ارائه توضيحات است كه مي توان به اين اعتراضات پايان داد. دولت اكنون با يك جنبش اعتراضي مواجه شده است. ما بايد با يك روحيه جمعي مسئول باشيم». رئيس جمهوري فرانسه درباره استراتژي دولت اينگونه توضيح داد: «هدف در واقع، افزايش ماليات بر سوخت هاي فسيلي به منظور كاهش آلودگي هوا است، ولي در عين حال براي اقشار كم درآمد، كمك هايي براي خريد خودروهاي كم آلاينده در نظر گرفته خواهد شد. » با ادامه اعتراضات، ماكرون موضع سخت تري در پيش گرفت و در حساب توئتيري خود خشونت ناشي از اعتراضات را محكوم كرد و با اعلام اعزام ارتش براي برقراري نظم، از معترضان «جليقه زرد» خواست تا به قانون احترام بگذارند. وي همچنين تاكيد كرد كه در مقابل معترضان عقب نشيني نخواهد كرد. اما زماني كه دولت ديد سركوب و دستگيري معترضان ديگر جواب نمي دهد در نهايت به اين نتيجه رسيد كه بايد به طور مستقيم با مردم سخن بگويد. «ادوارد فيليپ» نخست وزير فرانسه، در سخناني اعلام كرد: «ده ها هزار فرانسوي از سه هفته پيش با تجمع در ميدان ها، بزرگراه ها، مراكز تجاري و يا خيابان هاي بسياري از شهرها خشم خود را ابراز كردند. براي نديدن و نشنيدن اين اعتراض بايد كور و كر بود.» نخست وزير فرانسه در ادامه گفت: «پس از شنيدن سخنان بخش عمده اي از نمايندگان جنبش كه طي روزهاي اخير با آنها گفت و گو كردم، اعلام مي كنم كه اجراي طرح ماليات بر سوخت به مدت شش ماه به حال تعليق در مي آيد.» در ادامه نيز دولت تصميم گرفت طرح ماليات بر سوخت را كاملا لغو كند. يك ماه پس از شروع بحران و  براي جلوگيري از وقوع انقلاب، ماكرون نيز بالاخره مجبور شد سكوت خود را بشكند وي گفت «بي شك، پاسخ هاي ما طي يكسال و نيم گذشته به اندازه كافي سريع و قانع كننده نبودند و من سهمي از اين مسئوليت را مي پذيرم. ما خواهان فرانسه اي هستيم كه هر كس بتواند در آن با شغل و كار خود زندگي شايسته اي داشته باشد. ما در اين جهت بسيار كند حركت كرديم. من تمايل دارم سريع و به صورتي محسوس به اين مسئله بپردازم. از دولت و پارلمان مي خواهم آنچه لازم است را انجام دهند تا هر كس بتواند از ابتداي سال آينده بوسطه درآمد خود، زندگي بهتري داشته باشد. حداقل دستمزد از سال 2019 ماهانه 100 يورو افزايش خواهد يافت، بدون آنكه هزينه اي اضافي براي كارفرمايان داشته باشد.» وي در جديد ترين اظهار نظر خود نيز خواستار گفت و گوي ملي در فرانسه شده است.

واكنش جليقه زردها

به نظر مي رسد كه اين عقب نشيني ها بسيار دير صورت گرفته، به نحوي كه براي خاموش كردن اعتراض ها غير موثر است. اين ژست ها در عوض، آتش خشم معترضان را شعله ورتر كرده است. اگرچه برخي از جليقه زردها تمهيدات ماكرون را «اولين قدم مثبت» ارزيابي كردند، اما بيشتر جليقه زردها اعلام كردند از اظهارات ماكرون نااميد شده اند و به اعترضات خود ادامه خواهند داد.

«رئيس جمهور ثروتمندان»، «پرت و ناآگاه از جامعه» كه «خرده چيزي به فرانسوي ها پيشنهاد مي كند» و «نمي خواهد جهت سياست هايش را تغيير دهد»، از جمله عبارت هايي بود كه اپوزيسيون در واكنش به سخنان ماكرون عليه او استفاده كردند. جناح راست افراطي فرانسه به رهبري مارين لوپن، ماكرون را پرت و ناآگاه از جامعه ارزيابي كرده است كه حاضر نيست مدل اقتصادي و سياسي مورد نظرش را تغيير دهد..جمهوري خواهان فرانسه كه جناح راست را شامل مي شوند، تمهيدات ماكرون براي افزايش حداقل دستمزد را تبديل جامعه به جامعه حداقل حقوق ارزيابي كرده و گفتند كه ماكرون تنها خرده چيزهايي براي خاموش كردن خشم فرانسوي ها به آنها پيشنهاد مي كند و اين اقدامات را ناكافي ارزيابي كرده اند«.ژان لوك ملانشون» رهبر حزب چپگراي «فرانسه تسليم ناپذير»، ماكرون را با عبارت «رئيس جمهوري ثروتمندان» مورد خطاب قرار داده و گفت تمام تمهيداتي كه ماكرون در سخنراني خود اعلام كرد از جيب ماليات دهندگان معمولي و بيمه شدگان پرداخت خواهد شد و نه از جيب ثروتمندان بزرگ.حزب سوسياليت فرانسه به رهبري «اوليويه فور» با انتقاد از ماكرون گفت: «او مسير سياست هايش را تغيير نداده و پيشنهاد او به عنوان ابتكار جديد، همان سياست ساركوزي است. سياست حذف ماليات از ساعات اضافه كاري معنايش اين است كه فشار به بيكارها و بازنشسته ها افزايش مي يابد.»

بحران ليبراليسم

شماري از كارشناسان معتقدند بحران امروز فرانسه كه به سرعت در حال گسترش است و بر اساس برخي گزارش ها، به بلژيك، هلند و مجارستان نيز رسيده و به بحران ليبراليسم در اروپا تبديل شده است. تفكري كه به طبقات زيرين و فرودست جامعه توجهي نمي كند، تفكري كه اصالت را به سود و سرمايه مي دهد، تفكري كه در آن اصالتي براي عدالت به خصوص در حوزه اقتصاد وجود ندارد. در اروپا به بن بست رسيده و نشانه هاي آن، در خيابان هاي پاريس، مارسي، بروكسل و.. قابل مشاهده است. به نوشته خبرگزاري فرانسه، ماكرون«با امواج فزاينده خشم مردمي روبه رو شده است. خشمي كه ريشه آن را بايد در گسترش نابرابري و كاهش عدالت اقتصادي در فرانسه جست وجو كرد». فيگارو نيز نوشته است: «آنچه در فرانسه روي داده، اتفاقي گذرا نيست، بلكه جنبشي است كه از اعماق برمي خيزد و تمام كشور را درمي نوردد. كشوري كه له شدن طبقات متوسط خود را در نظر نمي گيرد، به كژراهه مي رود و مي تواند گرفتار نيروهاي افراطي شود». روزنامه ليبراسيون نيز از دولت فرانسه به عنوان كشتي بي ناخدا ياد كرده و نوشته است «اعتراضات جاري در فرانسه عليه فقر با همدردي و همبستگي مردم اين كشور روبه رو شده است.» ديويد آندلمن پژوهشگر مركز امنيت ملي در دانشگاه فوردهام آمريكا در تشريح اين وضعيت مي گويد؛:«فرانسه به دو بخش تقسيم شده است؛ يكي فرانسه ثروتمندان كه دولت نيز با آن همراه است و يكي فرانسه فقرا كه دولت نه تنها آنها را رها كرده، بلكه سياست هايي را در پيش گرفته كه فشار را بر اين قشر افزايش داده و به سود ثروتمندان تمام مي شود.» 

بسياري اين جنبش را مخدوش، مبهم و بدون سر مي دانند كه با همان سرعتي كه اوج گرفته ممكن است فرو بشيند اما هستند كساني كه نسبت به گسترش آن هشدار مي دهند. «ريچارد هاس» رئيس شوراي روابط خارجي آمريكا، در توييتي به بروز تغيير و تحولات سريع در قاره اروپا و در هم ريختن اوضاع در برخي كشورهاي مهم اين منطقه اشاره كرده و آن را «تكرار تاريخ» خوانده است. وي مي نويسد: «اروپا به سرعت از پايدارترين منطقه جهان، در حال تبديل شدن به منطقه اي غيرپايدار است. پاريس در آتش مي سوزد و پايان عصر آنگلا مركل صدر اعظم آلمان فرا رسيده است. ايتاليا در حال بازي خطرناك با اتحاديه اروپا بوده و روسيه در حال تجزيه اوكراين است. انگليس نيز با برگزيت مشغول شده و در مجموع، تاريخ در حال تكرار شدن است.». به گفته كارشناسان بحراني كه امروز فرانسه با آن دست و پنجه نرم مي كند بحران فراموش شدگان است. بحراني است كه در در طول سال ها متراكم شده و حالا بيرون زده است. شهرونداني كه بحران هويت دارند خود را اروپايي يا فرانسوي نمي دانند. پاسخ هاي اقتصادي نيز به اين جنبش شايد بتواند به عنوان مسكني بر اين درد باشد و اين زخم چركين دير يا زود بار ديگر از جاي ديگر سر باز مي كند..

آينده جنبش

جليقه زردها شنبه گذشته و بعد از همه عقب نشيني ها و حتي دعوت دولت به گفت و گوي ملي و تهديد معترضان به برخورد خشن تر، هشتمين گام خود را خشن تر و پر فروغ تر برداشتند كه اين به خوبي نشان مي دهد ظاهرا اين جنبش قرار نيست به اين زودي ها فروكش كند. تا كنون اين جنبش 10 كشته و نزديك به 8000 نفر زخمي و دستگيري داشته و 10 ميليارد يورو نيز خسارت به اقتصاد فرانسه وارد كرده است. در مورد اينكه جليقه زردها در روزها و هفته هاي آينده به چه سمت و سويي خواهند رفت نيز بين كارشناسان اختلاف نظر است. برخي معتقدند جنبش جليقه زردها جنبشي بي سر بوده و زود فروكش خواهد كرد. برخي هم مي گويند با توجه به آشوب هاي روزهاي گذشته، احتمال پيوستن حاشيه نشين ها به اين جنبش، سوار شدن جريانات افراطي بر آن و گسترده تر شدن اعتراضات وجود دارد. فيگارو در اين باره نوشته است: «جليقه زردها، پس از تظاهرات خود در پاريس، اينك سخنان ناهمگون و متضادي در باره آينده جنبش خود بر زبان مي آورند. در حالي كه برخي از سخنگويان آنان، بر اراده گفت و گو تاكيد دارند و هر گونه وابستگي سياسي را انكار مي كنند و خواستار اخذ تصميم بر اساس پيشنهادات دولت و بررسي آنها هستند، برخي ديگر، همگان را به گردهمائي ديگري در روز شنبه آينده در پاريس فراخوانده و پايگاه خبري ويژه اي به اسم «صفحه رسمي جليقه زردها» در فضاي سايبري ايجاد كرده اند.» يكي از سخنگويان اين جنبش، در گفت و گو با فيگارو، كساني را كه از حالا دعوت به تظاهرات بعدي مي كنند، به سوءاستفاده از احساسات و مطالبات متهم مي كند. اخيرا در برخي ديگر از كشورهاي اروپايي نيز مثل ايتاليا، مجارستان، بلژيك اتريش و صربستان، معترضان به تقليد از جليقه زردها به خيابان ها ريخته اند. بايد منتظر بود و ديد فرجام اين جنبش چه خواهد شد؛ آيا اين جنبش دچار انشقاق شده و فروكش خواهد كرد؟ يا روز به روز شعله هاي آتشي كه جليقه زردها روشن كردند در فرانسه و ساير كشورهاي غربي شعله ورتر خواهد شد. و در نهايت اينكه پاسخ ماكرون چه خواهد بود؛ استعفا يا ادامه سركوب؟

استعفاي ماكرون يا ادامه سركوب جليقه زردها


 روزنامه كيهان، شماره 22097 به تاريخ 20/10/97، صفحه 8 (دريچه اي به جهان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 23 بار
    



آثار ديگري از " سيدمحمد امين آبادي"

  افغانستان و دستاني كه شيعيان اين كشور را ترور مي كنند
سيدمحمد امين آبادي، كيهان 15/6/97
مشاهده متن    
  آمريكا؛ از سونامي فساد تا بركناري هاي پي در پي
سيدمحمد امين آبادي، كيهان 24/12/96
مشاهده متن    
  پايان خلافت شيطاني داعش/ وعده صادق سردار چگونه محقق شد؟
سيدمحمد امين آبادي، كيهان 9/9/96
مشاهده متن    
  شوراي همكاري خليج فارس آنچه دنبالش بودند، آنچه شد! / نگاهي به آينده بحران قطر و عربستان
سيدمحمد امين آبادي، كيهان 5/5/96
مشاهده متن    
  پاشنه فرانسه به كدام سمت مي چرخد /لوپن يا ماكرون؟
سيدمحمد امين آبادي، كيهان 14/2/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه تحقيقات مالي
متن مطالب شماره 52، زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است