|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد97/10/20: محرمانه هاي كره شمالي
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4527
يك شنبه 30 دي 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4519 20/10/97 > صفحه 4 (دنيا) > متن
 
 


نگاه ديگران 
محرمانه هاي كره شمالي
(بخش پنجاه و هفتم )

نويسنده: دانيل تودور، جيمز پي ير سون، محمدحسين باقي

 يك منبع بيان مي كند براي بسياري، گوشي موبايل يك چراغ قوه گران قيمت است. به عبارت ديگر، يك فقره نمايشي كه تنها كاربردش، استفاده از چراغ قوه پشت آن است. در كشوري كه قطعي برق بسيار متداول است، اين شايد امري قابل انتظار باشد. در كره شمالي، شماره تلفن تان اطلاعاتي در مورد جايگاه تان مي دهد. مثلا پيش شماره هاي 191 يا 193 براي مردم معمولي است و پيش شماره 195 براي نخبگان. حدود 300 هزار شماره از اين دست هست كه به كادرهاي حزبي، افسران نظامي يا مقام هاي دولتي تعلق دارد. رجيستر كردن گوشي ها براي دولت درآمدزايي دارد. براي بيش از 2 ميليون رجيستركننده معمولي، سهم سود به دست آمده براي دولت كمتر از 10 ميليون دلار در سال است. استفاده از گوشي هاي چيني در كره شمالي جرم است و اگر كسي به دليل استفاده از اين گوشي ها دستگير شود راه رهايي اش پرداخت رشوه است.

تضعيف بيشتر كنترل دولتي- لااقل به معناي روان شناختي آن- استفاده بيشتر از تلفن هاي ساخت كره جنوبي در ميان كاربران شبكه هاي چيني است. دلايل متعددي براي اين امر وجود دارد اما مهم ترين دلايل عبارتند از: محصولات كره جنوبي به خاطر اثرات hallyu يا همان موج كره اي «مد»تر هستند؛ آنها كيفيت بالاتري دارند و تصور بر اين است كه مقبوليت بيشتري دارند؛ همواره هم فهرست زباني كره اي دارند. ثروتمندان و كساني كه به دليل نيازهاي كاري شان نيازمند كيفيت بالاي تماس هستند به طور روزافزوني ازگوشي هاي «ال جي» يا «سامسونگ» استفاده مي كنند. در كرايه دادن گوشي هاي موبايل متصل به شبكه هاي چيني هم براي برخي افراد پول وجود دارد. بيش از نيمي از تماس هايي كه با گوشي هاي چيني با خارج از كره شمالي گرفته مي شود متعلق به خود تماس گيرنده نيست. به چه معنا؟ به اين معنا كه اكثريت دارندگان موبايل در ازاي وجهي به ديگران اجازه مي دهند از گوشي هايشان استفاده كرده و تماس برقرار سازند و به دوستان و اعضاي خانواده خود هم اجازه مي دهند به رايگان از اين گوشي ها استفاده كنند.

اين حقيقت كه مردم اين سطح از اطمينان را دارند كه به ديگران اجازه استفاده از گوشي هاي غيرقانوني شان را بدهند نشانه روشني به دست مي دهد دال بر اينكه آن دسته از مردم كره شمالي كه در مناطق مرزي زندگي مي كنند ترس كمتري از مراجع قدرت و نگراني كمتري هم درخصوص احتمال جاسوسي از خود دارند. پيش از قحطي، حتي اعضاي خانواده از يكديگر جاسوسي مي كردند؛ حال يا به خاطر ترس يا باوري كه اين كار را «درست» مي انگاشت. امروز ديگر اين مساله مطرح نيست. گفته مي شود مردم وقتي تماس  مي گيرند اقدامات احتياطي اتخاذ مي كنند. براي جلوگيري از رديابي سيگنال، دارندگان تلفن همراه گوشي هاي خود را خاموش مي كنند تا زماني كه واقعا نيازي داشته باشند و بخواهند از آنها استفاده كنند. به همين دليل، مدت زمان تماس كوتاه مي شود؛ مدت زمان بيش از 5 دقيقه «طولاني» تلقي مي شود.

برخي هم وقتي پشت تلفن از برخي موضوعات حساس مانند فرار يا پناهندگي سخن به ميان مي آورند از كدهاي مخفي يا از پيش تعيين شده استفاده مي كنند. برخي هم به شيوه هاي غيرمعمول احتياط به خرج مي دهند. يك فراري (كه در نوامبر 2010 كره شمالي را ترك كرد) از پر كردن سينك ظرفشويي با آب و قرار دادن در قابلمه برنج روي سرش سخن مي گفت هر بار كه با گوشي غيرقانوني چيني اش صحبت مي كرد. دليل اين كار چه بود؟ ظاهرا اين باور وجود داشت كه اين كار باعث مي شود رديابي سيگنال هاي موبايل از سوي دولت غيرممكن يا دشوار شود. اين نشان مي دهد كه با وجود تغييرات اخير، جامعه كره شمالي همچنان يك جامعه بسيار بسته است و در غياب اطلاعات صحيح، تمام انواع ايده هاي عجيب و نظريه هاي توطئه پخش مي شوند.

مسدود كردن، ارسال پارازيت و پخش راديويي از خارج

دولت اين قابليت را ندارد كه روي سيگنال هاي خارجي به طور كامل پارازيت بفرستد و آنها را- به طور مثال- مسدود كند زيرا اين كار مستلزم امواج ثابت با قدرت بالاست. با اين وجود، مقام هاي كره شمالي به شدت مي كوشند كاربران را از شبكه هاي موبايل چيني سرخورده و منصرف سازند. نتيجه ارسال پارازيت تماس هايي است كه قطع و وصل مي شود و كاربر مجبور مي شود براي برقراري تماس بهتر روي تپه ها يا جاهاي بلند برود يعني همان جاهايي كه دستگاه هاي شناسايي سيگنال نصب شده تا افراد را رديابي و دستگير كنند. به طور خاص در عصر كيم جونگ اون، عصري كه در آن دولت به دنبال سفت و سخت كردن كنترل هاي امنيتي و جلوگيري از فرار است، ارسال پارازيت منبع روزافزوني از ناراحتي براي كساني است كه در مناطق مرزي هستند. اما مردم كره شمالي بيش از يك دهه است كه از تلفن هاي چيني استفاده مي كنند و حاضر به كنار گذاشتن اين مهم ترين ابزار ارتباطي خود با دنياي خارج نيستند.

البته، كاربري كه دستگير و گرفتار مي شود بايد رشوه بدهد در غير اين صورت، يا مورد ضرب و شتم قرار مي گيرد يا به دست پليس هاي بي رحم و متعصب مي افتد. امواج راديويي از خارج از كره شمالي نيز در معرض پارازيت هستند، هرچند باز هم، كساني كه مي خواهند به آنها گوش سپارند قادر خواهند بود كه راهي براي گوش دادن به آنها بيابند. منطقه پيرامون «منطقه غيرنظامي شده» (DMZ) يكي از شلوغ ترين مناطق ترافيك راديويي در جهان است. شايد جالب ترين مورد- كه البته سخن كمي هم در مورد آن گفته شده- از پخش راديويي از خارج به داخل كره شمالي همانا ايستگاه هاي شماره اي [numbers station] كره جنوبي است؛ ايستگاهي كه با وجود تلاش هاي كره شمالي براي انسداد آن اما پخشي منظم براي چند دهه داشته است. اين ايستگاه هاي شماره اي پيام هاي كدگذاري شده را به نفع عوامل مخفي [secret agents] انتقال مي دهد. معروف است كه عوامل كره شمالي در كره جنوبي حضور دارند.

عكس آن نيز درست است و يكي از روش هايي كه كره جنوبي با عوامل خود ارتباط برقرار مي سازد همانا ارسال مجموعه اي از شماره هاست كه از سوي يك مجري در مجموعه اي از فركانس هاي AM خوانده مي شود. برخي از خبرپراكني ها با آواز «Bangapseumnida» شروع مي شود يعني «از ديدارت خوشحالم»، هرچند اكنون معمول نيست كه آهنگ شماره هشتم Piano Sonata را بشنويم. وقتي آواز تمام مي شود، صداي يك زن شنيده مي شود كه شماره ها را مي خواند: «56- 31- 73» و... و از الگوي نظامي خوانش شماره ها به كره اي استفاده مي كند كه از ابهام احتراز جويد. براي شنوندگان معمولي، اين صدا چيزي نيست جز يك بازي مشكوك بينگو. اما براي آن عاملي كه دفترچه راهنما يا «كتابچه كد» را دارد، اين شماره ها نوعي دستورالعمل است.

محرمانه هاي كره شمالي


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4519 به تاريخ 20/10/97، صفحه 4 (دنيا)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 6 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر
 جستجوی مطالب
کلمه مورد نظر خود را وارد کنيد

جستجو در:
همه مجلات عضو
مجلات علمی مصوب
آرشيو اين روزنامه
متن روزنامه های عضو
    
جستجوی پيشرفته



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه مديريت ارتباطات
متن مطالب شماره 104، دي 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است