|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان97/10/20: «معاذالله» در مسائل جنسي و قضايي
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22152
سه شنبه 28 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 22097 20/10/97 > صفحه 6 (معارف) > متن
 
      


«معاذالله» در مسائل جنسي و قضايي


نويسنده: علي سلطاني ميمند

اشاره

بر اساس آموزه هاي قرآني، انسان ها با همه آزادي و اختياري كه به سبب اراده دارند، با محدوديت هايي از سوي درون و بيرون مواجه هستند و اين گونه نيست كه «فعال ما يشاء» باشند و هر چه بخواهند انجام دهند؛ بلكه براي تحقق هر چيزي مي بايست شرايطي فراهم آيد كه گاه بيشتر آنها بيرون از دايره قدرت انسان است و هيچ گونه توانايي تصرف در آنها را ندارد؛ از اين رو خدا از مومنان خواسته پس از عزم عملي بر كاري، به خدا توكل كنند؛ زيرا اگر مشيت الهي نباشد، عزم ايشان به نتايج مثبت نمي رسد و نتيجه اي در بر نخواهد داشت؛ هر چند كه همه قوت و قدرت خويش را به كار گرفته باشند.

برخي از موانعي كه در سر راه تحقق مقاصد انسان به وجود مي آيد، موانعي ظاهري و آشنا است، اما بسياري از آنها غير قابل شناخت است؛ زيرا يا موانع ملكوتي است يا موانع ملكي غير قابل ديدن يا شناخت. به عنوان نمونه شياطين جني از موانع انجام كارهاي خير و عمل صالح عبادي است كه انسان ها به سبب غير قابل رويت بودن جنيان نمي توانند از آن آگاه شوند و عليه آن عمل كنند. در اين موارد تنها راهكاري كه باقي مي ماند، پناه جويي و استعاذه به خدا است. البته از نظر قرآن، در برخي از مسائل اساسي همچون مسائل جنسي و قضاوت و داوري در حق ديگران، انسان مي بايست بيش از هر چيز ديگري به خدا پناه برد؛ زيرا اين مسائل از خطرناكترين مواضعي است كه انسان ها در آن قرار مي گيرند و ضعف و ناتواني بشر در اين دو حوزه بيش از ديگر مسائل است. نويسنده در اين مطلب به تبيين و تحليل چرايي و چگونگي پناهجويي حضرت يوسف(ع) به خدا با عبارت «معاذالله» در اين دو مسئله مهم بر اساس آموزه هاي قرآني پرداخته است.

معاذالله در برابر مسائل جنسي

با نگاهي به آيات قرآن، دانسته مي شود كه حضرت يوسف(ع) در دو جا با واژه «معاذالله» به خدا پناه برده است تا از شرور اين مواضع خطرناك در امان باشد. يكي از اين مواضع، موضع بسيار خطرناك مسائل جنسي است. خدا مي فرمايد: وراودته التي هو في بيتها عن نفسه وغلقت الابواب وقالت هيت لك قال معاذ الله إنه ربي احسن مثواي إنه لا يفلح الظالمون؛ و آن بانو كه وي در خانه‏ با او رفت و آمد و مراوده داشت، خواست از او كام گيرد؛ و درها را پياپي چفت كرد و گفت: بيا كه از آن تو آماده و مهيا هستم. يوسف گفت: پناه بر خدا. او آقاي من است به من جاي نيكو داده است. قطعا ستمكاران رستگار نمي ‏شوند. (يوسف، آيه 23)

واژه «معاذالله» همانند سبحان الله به سبب آنكه در حالت مصدري است، گويا از جهاتي ابلغ و افصح است و در رسايي و شيوايي بهتر از ديگر الفاظي است كه براي پناه جويي و استعاذه به خدا به كار مي رود.

خدا در قرآن به اشكال گوناگون الفاظ و جملاتي را براي استعاذه بيان كرده و به پيامبرش تعليم داده است كه از جمله آنها مي توان به موارد زير اشاره كرد: وقل رب اعوذ بك من همزات الشياطين؛ و بگو پروردگارم، من به تو از وسوسه هاي دروني شياطين پناه مي برم. (مومنون؛ آيه 97) يا مي فرمايد: واعوذ بك رب ان يحضرون؛ و به تو اي پروردگارم پناه مي برم از اينكه شياطين در نزدم حاضر شوند. (مومنون، آيه 98) و نيز مي فرمايد: بگو به پروردگار فلق و سپيده دم پناه مي برم. (فلق، آيه 1) يا مي فرمايد: بگو به پروردگار مردم پناه مي برم. (ناس، آيه 1)

از نظر قرآن، انسان مي بايست از شياطين انسي و جني و بويژه ابليس، خود را در پناه خدا قرار دهد؛ زيرا آنان در كمين انسان هستند و چون ديده نمي شوند، معلوم نيست چگونه به آدمي آسيب مي رسانند. خدا به مردم هشدار داده و مي فرمايد: اي فرزندان آدم زنهار تا شيطان شما را به فتنه نيندازد چنانكه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند و لباسشان را از ايشان بركند تا عورتهايشان را بر آنان نمايان كند، در حقيقت او و قبيله‏ اش شما را از آنجا كه آنها را نمي ‏بينيد، مي ‏بينند. ما شياطين را دوستان كساني قرار داديم كه ايمان نمي ‏آورند. (اعراف، آيه 27)

البته دشمني شياطين انسي و جني محدود به مردم عادي نمي شود، بلكه حتي پيامبران هم در خطر هستند؛ زيرا آنان با كارهاي گوناگون از جمله بازي هاي زباني و سخنان شيوا و زيبا مردم را فريب مي دهند؛ چنانكه خدا مي فرمايد:و بدين گونه براي هر پيامبري دشمني از شيطان هاي انس و جن برگماشتيم بعضي از آنها به بعضي براي فريب يكديگر سخنان آراسته القا مي كنند و اگر پروردگار تو مي‏ خواست چنين نمي كردند پس آنان را با آنچه به دروغ مي‏ سازند واگذار. (انعام، آيه 112)

به نظر مي رسد كه بيشترين خطري كه انسان ها را تهديد مي كند، بهره گيري شياطين جني از نقطه ضعف جنسي بشر است؛ زيرا بسياري از مشكلات جوامع به دو حوزه جنسي و اقتصادي باز مي گردد؛ زيرا خدا در قرآن مي فرمايد: دوستي شهوات و خواستني هاي گوناگون از زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سيم و اسب‏هاي نشاندار و دام ها و كشتزارها براي مردم آراسته شده ليكن اين همه مايه تمتع زندگي دنياست و حال آنكه فرجام نيكو نزد خداست. (آل عمران، آيه 14)

از نظر قرآن اولين عاملي كه موجب مي شود كه انسان در دنيا گرفتار متاع دنيا شود، همان مسائل جنسي مربوط به مسائل زنان است. لذا لازم است كه انسان در مسائل جنسي به خدا پناه برد. در قرآن بيان شده كه حضرت مريم(س) نيز در هنگام مواجهه با مردي زيبا و رشيد و كامل به خدا پناه مي برد تا مورد تعرض جنسي قرار نگيرد و دچار بي عفتي نگردد؛ زيرا ايشان دختري پاكدامن بود و خدا در توصيف پاكدامني وي را سرمشق مومنان و مومنات قرار مي دهد و مي فرمايد: و مريم دخت عمران را همان كسي كه خود را پاكدامن نگاه داشت و در او از روح خود دميديم و سخنان پروردگار خود و كتاب هاي او را تصديق كرد و از فرمانبرداران بود. (تحريم، آيه 12)

و در جايي ديگر مي فرمايد: والتي احصنت فرجها فنفخنا فيها من روحنا وجعلناها وابنها آيه للعالمين؛ و آن زن را ياد كن كه خود را پاكدامن نگاه داشت و از روح خويش در او دميديم و او و پسرش را براي جهانيان آيتي قرار داديم. (انبياء، آيه 91)

خدا در داستان تولد حضرت عيسي بن مريم(ع) به داستان مواجه شدن ايشان با روح القدس و جبرئيل اشاره مي كند كه چون او را نمي شناخت، از شرش به خدا پناه مي برد. خدا در قرآن بيان مي كند: و در اين كتاب از مريم ياد كن آنگاه كه از كسان خود در مكاني شرقي به كناري شتافت و در برابر آنان پرده‏ اي بر خود گرفت. پس روح خود را به سوي او فرستاديم تا به شكل بشري خوش‏اندام بر او نمايان شد. مريم گفت: اگر انسان پرهيزكاري، من از تو به خداي رحمان پناه مي برم. (مريم، آيات 16 تا 18)

از اينكه مريم(س) پنداشت آن شخص، بيگانه است و قصد سوء دارد و از شر او به خدا پناه برد، استفاده مي شود كه استعاذه، انسان را از شر در امان نگه مي دارد. بنابراين، انسان در مواردي كه احساس خطر مي كند، مي بايست به خدا پناه برد تا از هر گونه شري در امان ماند.

از نظر قرآن، براي هر خلقي مي تواند يك جنبه شر در نظر گرفت و اين گونه نيست كه مخلوقات بي شر باشند؛ همچنين، مهمترين شروري كه انسان را احاطه كرده است، عبارتند از: شر سپيده دمان:(فلق، آيه 1)، شر مخلوقات و آفريده ها (فلق، آيه 2)، شر غاسق هنگام جهش(فلق، آيه 3)، شر زنان دمنده در گره ها و سحر و طلسم كننده (فلق، آيه 4)، شر حاسدان در هنگام حسد عملي و فعلي ايشان(فلق، آيه 5)، شر وسواسان خناس.(ناس، آيه 4)

بايد از خشم خدا به خودش پناه برد، لذا در روايات آمده است: اعوذ بك منك؛ يعني از خود به خود پناه مي برم؛ به اين معنا كه از جلال خودت به جمال و اكرام تو پناه مي برم؛ زيرا در هيچ حالي نمي توان از حكومت خدا فرار كرد. پس انسان همانند كودكان كه مادر تنبيه مي كند، بايد به آغوش مهر او پناه برد تا از خشم او در امان ماند.

از نظر قرآن، پناه جويي به خدا آثار چندي دارد كه شامل دفع شرور و رفع شرور و حتي جلب رحمت الهي مي شود(توبه، آيه 118)؛ عطف «تاب عليهم...» با حرف «ثم» كه براي ترتب است، نشان مي دهد كه مي توان با توبه و استعاذه، رحمت الهي را جلب كرد.

به هر حال، از نظر قرآن، شرور بسياري انسان را احاطه كرده است كه بسياري از آنها براي انسان ناشناخته است، از همين رو از جايي كه نمي داند و نمي شناسد به او شر و زيان مي رسد، از همين رو بايد شخص همواره در حال استعاذه به خدا باشد و بهترين ذكر استعاذه را مي توان معاذالله دانست. از مهمترين جاهايي كه انسان در معرض خطر جدي قرار مي گيرد، خطر جنسي است كه بسياري از اقوام بدان مبتلا و حتي نابود شدند؛ چنانكه قوم لوط اين گونه بودند. حفظ خويش از خطر جنسي مي تواند انسان را به عنوان سرمشق مومنان و مومنات مطرح كند كه خدا در آيات10 تا 13 سوره تحريم به عنوان نمونه به حضرت مريم(س) توجه داده است.

استعاذه در مسائل قضايي

زمينه ديگر كه انسان در معرض خطر بسياري قرار دارد، مسائل قضايي و حقوق ديگران است؛ زيرا گاه با قضاوتي نادرست و ظاهري و بر اساس خواهش هاي نفساني يا خواسته هاي ديگران، در حق ديگران ظلم مي كند؛ از اين رو انسان مي بايست در مسائل قضايي بسيار احتياط كند و از آنجا كه بسياري از مسائل بر شخص نهان است، براي دستيابي به قضاوت درست بايد به خدا پناه برد.

خد در آيات قرآن از جمله آيات 135 سوره نساء  و آيه 8 سوره مائده، از مومنان مي خواهد تا به عدالت نه تنها قيام كنند، بلكه قوامين بالقسط باشند. حمايت از مظلوم در دفاع از ظالم مي بايست به گونه اي باشد كه بي توجه به خواسته هاي خود يا خويشان به قسط قيام كند و آن را تحقق بخشد.

از نظر قرآن، در مسائل قضايي بويژه اجراي احكام قضايي بايد بسيار مواظب و مراقب بود تا خطايي انجام نشود. از اين رو در اين موارد بايد به خدا پناه برد.

چنانكه گفته شد حضرت يوسف(ع) در دو مقطع حساس از زندگي خويش به خدا پناه برده و با جمله «معاذالله» از خدا خواسته تا در پناه او باشد. مقطع نخست مقطع مسائل جنسي بود؛ دومين مسئله اي كه ايشان به خدا پناه مي برد درحوزه مسائل قضايي و داوري در حق ديگران است. خدا در قرآن مي فرمايد:گفتند اي عزيز، او پدري پير سالخورده دارد بنابراين يكي از ما را به جاي او بگير كه ما تو را از نيكوكاران مي‏بينيم. گفت: معاذالله، پناه به خدا كه جز آن كس را كه كالاي خود را نزد وي يافته ايم بازداشت كنيم؛ زيرا در آن صورت قطعا ستمكار خواهيم بود.(يوسف، آيات 78 و79)

بنابراين، از نظر حضرت يوسف(ع) عدم مراعات قوانين حقوقي و قضايي در حق ديگران چيزي جز ظلم نيست.

البته اين قضاوت نادرست و عدم اجراي حقوق ديگران در قضاوت، اختصاص به حوزه دادگاه و دادگستري ندارد، بلكه در رفتار اجتماعي نيز اين گونه رفتارهاي نادرست به وفور انجام مي شود و به قول معروف: گنه كرد در بلخ آهنگري/ به شوشتر زدند گردن مسگري.

اين نوع رفتارها مي تواند بسيار خطرناك و آسيب زا براي شخص بلكه اجتماع باشد و امنيت قضايي و اعتماد را از مردم سلب كند. بر اين اساس، همگان بويژه رهبران و قضات دادگاه مي بايست از شرور قضاوت هاي نادرست و بيجا به خدا پناه برند و حقوق مردم را خواسته يا ناخواسته تضييع نكنند.

خدا مي فرمايد: اي داوود ما تو را در زمين خليفه و جانشين گردانيديم. پس ميان مردم به حق داوري كن و زنهار از هوس پيروي مكن كه تو را از راه خدا به در كند. در حقيقت كساني كه از راه خدا به در مي‏روند به سزاي آنكه روز حساب را فراموش كرده‏ اند. عذابي سخت‏ خواهند داشت. (ص، آيه 26)

امروزه با گسترش دامنه ارتباطات و فضاي مجازي، به راحتي درباره ديگران و آبروي افراد بدون آنكه تحقيق و بررسي صورت گيرد و يا از صحت و سقم اطلاعات و ادعاهاي مطرح شده اطمينان حاصل شود قضاوت مي شود و حتي آبروي افراد به بازي گرفته مي شود كه در همه اين عرصه ها بايد به خدا پناه برد. عقل و شرع حكم مي كند تا از خبري يقين حاصل نكرده ايم، آن را بازنشر ندهيم و قضاوتي هم نكنيم و دربرابر موارد شبهه ناك و مشكوك با خود بگوئيم: «معا ذالله».

«معاذالله» در مسائل جنسي و قضايي


 روزنامه كيهان، شماره 22097 به تاريخ 20/10/97، صفحه 6 (معارف)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 46 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله تحقيقات سلامت در جامعه
متن مطالب شماره 3 (پياپي 403)، پاييز 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است