|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران97/11/18: يك روز متوسط
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7004
پنج شنبه 2 اسفند 1397


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 6995 18/11/97 > صفحه 8 (سينما) > متن
 
      


نقد 
يك روز متوسط
روزنوشت هاي سي و هفتمين جشنواره فيلم فجر

نويسنده: پرويز جاهد

نگاه 1
«ديدن اين فيلم جرم است» رضا زهتابچيان؛ كشمكش فرد با سيستم

«ديدن اين فيلم جرم است»، فيلمي در ژانر تريلر سياسي است كه در سال هاي اخير با سرمايه گذاري و حمايت نهادها و سازمان هايي مثل اوج يا حوزه هنري، رونق تازه اي گرفته و در ادامه فيلم هايي مثل «سيانور» و «ماجراي نيمروز» و «لاتاري» ساخته شده است. تفاوت اين فيلم ها با فيلم هاي سياسي- امنيتي كه مثلا در دهه شصت يا هفتاد ساخته مي شد در شكل، زبان و پرداخت سينمايي آنهاست كه نسبت به آن فيلم ها، پيشرفت قابل توجهي داشته اند. اسم فيلم بي ربط است و به گفته كارگردان فيلم، دليل انتخاب آن به خاطر صحنه اي از فيلم است كه در فيلم فعلي نيست و در مرحله فيلمبرداري حذف شده ولي با اين حال همچنان روي فيلم مانده است.

فيلم، داستان بسيجي جواني به نام امير است كه همسرش در خيابان به خاطر چادري بودن مورد تعرض و ضرب و شتم يك دلال نفتي ايراني/انگليسي مست به نام ناصر احتشام قرار مي گيرد و بچه اش بر اثر ضربات وارده سقط مي شود. امير كه فرماندهي يك پايگاه بسيج را به عهده دارد، اين مرد را دستگير و بازداشت مي كند اما از مقامات بالا به او دستور مي دهند كه او را آزاد كند ولي امير زير بار اين دستور نمي رود و اين نافرماني و سرپيچي از دستور، او را در مقابل نظام قرار مي دهد و مجبور مي شود همانند حاج كاظم در «آژانس شيشه اي» براي برآورده شدن خواست قانوني و شرعي اش، يعني محاكمه و مجازات دلال نفتي متوسل به گروگانگيري شود اما... «ديدن اين فيلم جرم است»، همانند «آژانس شيشه اي»، فيلمي در مورد كشمكش و جدال فرد با سيستم است كه از زاويه امنيت ملي روايت مي شود. امير وقتي مي فهمد كه مسئولان نظام به خاطر فشارهاي بين المللي بويژه از سوي دولت بريتانيا و يا نقش مهم اين دلال نفتي در مذاكرات نفتي ايران و ژاپن، مي خواهند او را بدون محاكمه آزاد كنند، آشفته مي شود و دست به گروگانگيري مي زند. با اينكه مساله فيلم به اصطلاح «ناموسي» است و مستقيما ربطي به برجام ندارد اما به شكلي نمادين و استعاري، عليه برجام و ديپلماسي دولت روحاني و هرگونه مذاكره با غرب است. امير يك بسيجي ارزشي و آتش به اختيار است كه صراحتا از آقازاده ها و مذاكره كنندگان انتقاد مي كند. او درخواست مقامات نظام براي آزادي ناصر احتشام(دلال نفتي) به خاطر فشارهاي دولت بريتانيا و مذاكره براي فروش نفت در ژاپن را «باج ناموسي» خوانده و رد مي كند. از ديد او اين ديپلماسي، غيرت ندارد در حالي كه مقام امنيتي مي گويد در عوض شعور دارد و منافع ملي را درنظر مي گيرد. مشكل بزرگ اين فيلم اين است كه تماشاگر اساسا، مساله اي كه موجب اين بحران شده يعني ضرب و شتم زني چادري به وسيله مردي دومليتي آن هم در پايتخت جمهوري اسلامي را باور نمي كند. شايد اگر اين موضوع در كشوري غربي مثل فرانسه يا انگلستان كه گرايش هاي اسلام ستيزي در آنجا نيرومند است رخ مي داد، قابل باور بود. مساله ديگر، آشفتگي در كارگرداني صحنه هاي مربوط به مذاكره امير و گروه بسيجي ها با مقامات امنيتي است. فيلمساز در فضاسازي و ايجاد التهاب و تعليق كه ويژگي مهم اين نوع تريلرهاي سياسي است موفق نيست و نتوانسته تصوير درستي از موقعيت جغرافيايي پايگاه بسيج و كنشي كه در آن جاري است ارائه كند.

نگاه 2
«23 نفر» مهدي جعفري؛ روايتي مستند از دوران اسارت

تاكنون فيلم هاي زيادي در ژانر جنگ در ايران ساخته شده اما كمتر فيلمي به دوران اسارت نيروهاي ايراني به ويژه كودكان و نوجوانان در عراق پرداخته است و 23 نفر از اين نظر فيلم متفاوتي در ژانر جنگ است كه به بازسازي ماجراي اسارت تعدادي از نوجوانان بسيجي به دست عراقي ها در جريان حمله نيروهاي ايران براي آزادسازي خرمشهر مي پردازد، ماجرايي كه مهدي جعفري قبلا آن را به شكل مستند نيز ساخته بود. فيلم با سكانس پرتحرك حمله نيروهاي ايراني به خاكريزهاي عراقي در حميديه در سال 1361 شروع مي شود كه منجر به اسارت اين كودكان و نوجوانان مي شود. پس از آن فيلمساز، داستان اسارت آنها را در اردوگاهي در عراق دنبال مي كند. در آنجا، دستگاه تبليغاتي رژيم صدام به كمك بازوهاي ايراني خائن اش، سعي مي كند با زور، تهديد و شكنجه آنها را وادار كند كه در برابر ميكروفن راديو و دوربين هاي تلويزيوني، به دروغ خود را كم سن و سال تر از سن واقعي شان معرفي كرده و به جهانيان بگويند كه جمهوري اسلامي آنها را به زور به جبهه فرستاده است. رويكرد مستندگونه جعفري در بازسازي اين رويداد تاريخي كه با استفاده از تركيب تصاوير آرشيوي واقعي و تصاوير گريني و بي كيفيت شبه مستند و بازسازي شده صورت مي گيرد از امتيازات فيلم است كه باعث مي شود ما همدلي بيشتري با موقعيت اين اسرا نشان دهيم اما تعداد زياد شخصيت ها و فقدان شخصيت محوري در ميان آنان، كشش لازم را براي دنبال كردن ماجرا ندارد. فيلم دو يا سه راوي دارد(بخشي از فيلم را ملاصالح مترجم ايراني اردوگاه روايت مي كند و بخش هايي ديگر به وسيله دو نفر از اسراي نوجوان روايت مي شود) و وجود همين راوي هاي متعدد است كه موجب آشفتگي در روايت شده است. فيلمساز در پرداخت شخصيت ملاصالح تا حد زيادي موفق است. ماهيت او نه تنها در ابتدا براي كودكان روشن نيست و در هاله اي از ابهام و سوءظن قرار گرفته بلكه بعد از آزادي از اسارت نيز مورد سوءظن نيروهاي ايراني است و بازجويي مي شود. جعفري در تشريح وضعيت عمومي كودكان در اسارت و بيان ترس ها و اضطراب ها و آزارهاي روحي و جسمي گروهي آنان موفق است اما تلاشي براي نزديك شدن بيشتر به آنها و نمايش كشمكش ها و چالش هاي دروني آنها نمي كند. يكي از بهترين صحنه هاي فيلم، صحنه اي است كه بچه ها براي نماز خواندن، چون آب ندارند بايد با خاك تيمم كنند و اين كار را با تكاندن لباس هاي نظامي خود و جمع كردن خاك وطن در اسارت انجام مي دهند.

نگاه 3
«پالتو شتري» مهدي علي ميرزايي؛ روشنفكران متوهم

«پالتو شتري»، تجربه تازه و متفاوتي در ژانر كمدي و طنز ايراني است كه با رويكردي انتقادي و طنزآميز به وضعيت فرهنگي جامعه ايران ساخته شده. فيلم از يك سو هجويه اي بر فضاي روشنفكري متظاهرانه و توهم زده امروز ايران است كه درگير بحث هاي فلسفي و روشنفكرانه قلابي در كافي شاپ ها و دانشگاه هاست و از سوي ديگر، به نقد بورژوازي نوكيسه و قلابي مي پردازد كه گرفتار سنت هاي عقب مانده و خرافات و جادو جنبل است. كوهيار، نويسنده اي خودشيفته، متكبر و متوهم است كه خود را فيلسوف و ديگران را ميانمايه مي پندارد و انديشه هاي زن ستيزانه نيچه را دنبال مي كند و معتقد است كه زن انفعال محض است. اما دوست او فريد كه راوي داستان است، آدم آس و پاس و بي پول اما منطقي و واقع بيني است كه رفتار متظاهرانه و نارسيستي كوهيار را تحمل نمي كند و مدام با هم در ستيزند. روايت خطي است كه از ديد يك راوي واحد يعني فريد بيان مي شود و لحن شوخ طبعانه و بازيگوشانه اي دارد كه متاثر از كمدي هاي وودي آلني است. از جايي كه شخصيت ليندا كياني، همسر سابق كوهيار براي بار دوم وارد قصه مي شود، فيلم تا حد زيادي افت كرده و جذابيت خود را از دست مي دهد. ريتم فيلم يكدست نيست و فيلمساز در خلق موقعيت هاي طنزآميز و كميك موفقيت چنداني ندارد. با اين حال «پالتو شتري» در ميان كمدي هاي سخيف و مبتذلي كه اين روزها بر پرده سينماهاي ايران خودنمايي كرده، كمدي قابل دفاعي است كه هوشمندانه ساخته شده و بدون توسل به شوخي هاي جنسي ركيك و مبتذل، روايت شيرين و بازيگوشانه خود را پيش مي برد.


*منتقد سينمايك روز متوسط


 روزنامه ايران، شماره 6995 به تاريخ 18/11/97، صفحه 8 (سينما)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 13 بار
    



آثار ديگري از " پرويز جاهد"

  الحاد در خدمت ايمان / به بهانه تولد كارگردان بزرگ سينماي جهان لوئيس بونوئل
پرويز جاهد*، ايران 9/5/97
مشاهده متن    
  من، عزت انتظامي، بچه سنگلج / سي و يك خرداد سالروز تولد آقاي بازيگر است
پرويز جاهد*، ايران 31/3/97
مشاهده متن    
  جنايت اسرائيلي ها و خط قرمز اينستاگرام / شبكه هاي اجتماعي عليه فلسطيني ها
پرويز جاهد*، ايران 29/2/97
مشاهده متن    
  ميهمانان خارجي يك رقابت سينمايي
پرويز جاهد*، ايران 26/1/97
مشاهده متن    
  مرگي غم انگيز براي سينماي ايران
پرويز جاهد*، ايران 21/12/96
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
ماهنامه پاسدار اسلام
متن مطالب شماره 443-444، دي و بهمن 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است