|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان98/2/25: شليك از پشت؛ بدون گلوله
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22219
پنج شنبه 6 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 22186 25/2/98 > صفحه 2 (اخبار كشور) > متن
 
      


يادداشت روز 
شليك از پشت؛ بدون گلوله


نويسنده: دكتر محمد ايماني

1- جمهوري اسلامي در جبهه خارجي، به جايگاهي از اقتدار و گسترش عمق راهبردي رسيده است كه نگران جبهه خارجي نباشيم. ضرب شست هاي غافلگير كننده اي كه فرزندان مقاومت در فلسطين و يمن نشان دادند، بي نياز از تحليل و تفسير است. شليك 690 موشك از غزه (محاصره شده ترين و محروم ترين حلقه مقاومت) به شهرهاي رژيم صهيونيستي و همچنين حملات موشكي و پهپادي و [...] به تاسيسات نفتي و نظامي آل سعود در عمق 700 تا هزاركيلومتري، به هم خوردن توازن نظامي را بازگو مي كند. اگر حماس و جهاد اسلامي و انصارالله توانمندي شان به گونه اي است كه وزير دفاع اسرائيل و وزير خارجه عربستان را در همين چند ماه اخير ساقط كردند، ببينيد توانمندي حزب الله و زرادخانه يكصد هزار فروندي موشك هاي آن در چه سطحي است و دست برتر جمهوري اسلامي ايران در كدام ارتفاع قرار دارد. ما نگران جبهه خارجي نيستيم اما بايد نسبت به نفوذ جرياني و شبكه اي دشمن حساس بود.

2- سايت گروهك ورشكسته ملي- مذهبي (بارگذاري شده از پاريس)، 25 مرداد 95 نوشت «سوالات زيادي مطرح مي شود كه چرا بايد گروه هايي مانند نهضت آزادي، خود را خرج برخي محافظه كاران كنند كه هيچ سنخيتي با آنها ندارند؟ اين سوال از سر فقدان استراتژي طرح مي شود. پرسش كنندگان نمي دانند پاسخ مطلوبشان يا به تقابل مي انجامد و يا به انفعال، در حالي كه نه توان تقابل دارند و نه راهي براي خروج از انفعال. نبايد نقش محافظه كاران ميانه رو داخل حكومت و اعتدال گرايان را ناديده گرفت. پروژه آنها نرماليزاسيون است. اين نيروها را بايد از داخل حاكميت جذب كرد نه از ميان اصلاح طلبان؛ اتفاقا اين نيروها از سوي اصلاح طلبان در پروژه اصلي مديريت مي شوند.»

3- هفتم آذر 94 در حالي كه 3 ماه تا انتخابات مجلس دهم مانده بود، دبيركل يك حزب اشرافي به روزنامه شرق گفت: «بايد از طرف مقابل سربازگيري كرد. در سياست خارجي و برجام، برخي از دوستان كه در انتخابات رقيب بودند، الان به نوعي حامي هستند». مدتي بعد نشريه صدا به قلم «عباس-ع» نوشت: «مهم ترين هدف اصلاح طلبان، تعميق شكاف در حاكميت است. مهم ترين عاملي كه در شرايط كنوني به عنوان پيشران فرآيند ما عمل خواهد كرد، جلوگيري از وحدت ميان اصولگرايان تندرو با ساير اصولگرايان است. نهايي كردن شكاف ميان جناح حاكم، بسيار مهم است. اصلاح طلبان بايد نقش گوه را بازي و شكاف را به مرز جدايي كامل برسانند. دولت حتي بهتر از اصلاح طلبان مي تواند بخشي از اين اهداف را محقق كند». شبيه همين پروژه با ابعاد و شگردهاي مختلف، براي جدا كردن و عقب انداختن دولت از حركت شتابان نظام در جريان است.

4- آيا شك برانگيز نيست نويسنده كتاب پدرخوانده عليه مرحوم هاشمي (كه سايه او را در نشريات زنجيره اي دوره اصلاحات با تير مي زد)، عضو مركزيت حزب برآمده از دولت سازندگي مي شود و از دل همين حزب، زمزمه تغيير قانون اساسي و جمهوري سوم را مطرح مي كند؟ چرا درست زماني كه نشريه فرانسوي شارلي ابدو به خاطر اهانت به ساحت پيامبر اعظم(ص) مورد اعتراض مسلمانان جهان بود، روزنامه مردم امروز با سردبيري همين فرد، تيتر «من هم شارلي هستم»! را برگزيد؟ همين حالا چرا روزنامه حزبي تحت مديريت وي اقدام به جنگ هراسي مي كند؟ فردي با اين سوابق، چگونه حكم مشاور رسانه اي نهاد رياست جمهوري و دبير شوراي بررسي هاي ويژه مي گيرد؟ حضور وي در مراسم افطار رئيس جمهور با فعالان سياسي براي چه بود؟ امثال او چه مشورت هايي مي توانند بدهند؟!

5- سايت «خ» وابسته به دو مدير ارشد رسانه اي و مطبوعاتي دولت، 19 بهمن 92 چند روز پس از ماجراي موهن توزيع سبد كالا تحليلي را منتشر كرد، كه مديرانش، با گذشت پنج سال، هنوز هيچ توضيحي درباره علت انتشار آن نداده اند؛ «جايزه بهترين كارگرداني براي روحاني؛ در حاشيه چگونگي توزيع كالاهاي اساسي... توزيع سبد كالا به مردم با شيوه اي كه انجام شد، نه يك اتفاق بود و نه عملي كه تبعات آن براي روحاني و مردانش غيرقابل پيش بيني باشد. او دقيقا همين اتفاق -ازدحام، دعوا و مرافعه و احيانا له شدن در زير دست و پا- را پيش بيني مي كرد و اصلا آن را براي پيشبرد استراتژي خارجي خود لازم داشت]! [ به عبارت ديگر روحاني به يك نمايش داخلي براي ارائه در جشنواره هاي سياسي خارجي نيازمند بود. نگاه كنيم به اظهارات اخير شرمن كه گفت: «شما در اخبار ديديد كه ايران اخيرا به طور قابل مشاهده اي غذا بين مردم فقيرش توزيع كرده تا نشان دهد كاهش هدفمند و محدود تحريم ها، تاثير مستقيم بر مردم داشته است»... اين دقيقا همان نتيجه اي بوده كه روحاني از توزيع سبد كالا داشته، اينكه تحريم ها تاثير مستقيم و انكارناپذير داشته؛ اينكه اوضاع اقتصادي مردم نه تنها رو به راه نيست بلكه حاضرند براي چند عدد مرغ و چند كيلو برنج با يكديگر درگير شوند... درست است كه روش توزيع سبد كالا چندان مناسب نبود، اما اگر با اين نمايش بتوان جايزه اول بهترين اثر را در فستيوال سياست جهاني به خود اختصاص داد، به تحقير چند روزه اي كه بازيگران آن شدند، مي ارزيد»!

6- اسفند 97، «امير آريا- ز» از سوي شهرداري تهران به سرپرستي شركت برج ميلاد منصوب شد. او از دوستان نزديك كاوه مدني (معاون محيط زيست و جاسوس فراري)، بازداشتي فتنه 88 و از امضاء كنندگان نامه 55 نفره به دولت اوباما درباره درخواست تحريم ايران بود. اين انتصاب، اتفاقا با اظهارات رئيس شوراي شهر همزمان شد. محسن هاشمي به ويژه نامه اعتماد گفته بود «در مورد حناچي، بعضي مخالف انتخاب وي بودند. البته در هر دو مورد نجفي و حناچي با دخالت مستقيم رئيس جمهور مسئله حل شد. وقتي وزير كشور به دليل مخالفت هاي امنيتي نتوانست حكم حناچي و نجفي را امضا كند و با وزير اطلاعات به اختلاف نظر برخوردند، روحاني ورود پيدا كرد و مسئله خاتمه يافت. [خبرنگار اعتماد: هاشمي لبخندي مي زند و به شوخي مي گويد: اين هم طبيعي است، بالاخره رئيس جمهور براي همين كارهاست ديگر!]». چرا پاسخ استعلام وزارت اطلاعات زير پا گذاشته شد؟ چه كساني اين مشورت را دادند؟

7- وزارت اطلاعات اواخر سال گذشته، با تحركات ضدامنيتي شبكه وابسته به كمونيست ها و چپ هاي آمريكايي در هفت تپه خوزستان برخورد كرد. اما چند عضو فراكسيون اميد، جانب متهم امنيتي (اسماعيل- ب) را كه ارتباطش با گروهك حزب كمونيست در اروپا اثبات شده بود، گرفتند. به عنوان نمونه مشابه، چگونه است فلان معاون دانشگاه مرتبط با سران فتنه، به جاي صيانت از احكام اسلامي، جانب حرمت شكنان و معارضان حجاب را مي گيرد؟ چه اتفاقي افتاده كه چپ هاي آمريكايي، تصوير خبرنگار بازداشتي روزنامه سوپر كاپيتاليست شرق را به دست مي گيرند؛ فردي كه حين تحريك به آشوب در روز كارگر بازداشت شد؟ زنجيره اين اتفاقات، تصادفي است؟!

8- پس از مراسم افطار رئيس جمهور با جمعي از فعالان سياسي، يك عضو حزب منحله مشاركت، خلاصه سخنان روحاني را منتشر كرد: «مشكلات كنوني كشور با زمان جنگ تحميلي قابل مقايسه نيست... توجه داشته باشيم كه راه حل مشكلات چيست و دولت چقدر اختيار دارد؟ دولت در سياست خارجي چقدر اختيار دارد؟». اين چندمين بار بود كه برخي دولتمردان ادعا كردند فشار و تحريم هاي فعلي در چهل سال گذشته بي سابقه است! كدام مشاوران، اين خط را دادند و كدام پيام با اين سخنان به دشمن منتقل شد؟ قوت يا ضعف؟ بي آنكه بخواهيم فشار هاي تحريمي را انكار كنيم، بايد گفت كشور بارها فشارهايي به مراتب دشوار تر را با موفقيت از سر گذرانده است. ما در دهه اول انقلاب، درگير تروريسم و تجزيه طلبي و غائله هاي زنجيره اي در مناطق مختلف بوديم. همزمان، آمريكا چند بار از طريق طبس و پايگاه هوايي شهيد نوژه در صدد كودتاي نظامي برآمد و مدتي بعد درگير جنگ نابرابر با صدام و متحدانش شديم. ما تحريم مطلق نظامي و اقتصادي بوديم و فروش نفت ما به حداقلي ترين وضعيت ممكن رسيده بود.

9- مشورت بزرگ نمايي تحريم ها، هل دادن به داخل نقشه دشمن است. ريچارد نفيو معمار اصلي تحريم هاي فلج كننده، در كتاب «هنر تحريم ها»، شكستن «استقامت» كشور هدف را مهم ترين هدف تحريم مي خواند و مي افزايد «بهترين تعريف استقامت، قاطعيت روحي و رواني براي انكار پيروزي كشور تحريم كننده و ادامه دادن مسير خود است». او درباره اينكه «درد تحريم ها و استقامت طرف مقابل را چگونه مي توان سنجيد؟»، مي نويسد: رصد استقامت كشورها، نمايانگر اولويت ها و نقاط ضعف برنامه مقاومتي دولت ها در مقابل تحريم است. آمريكا براي دستيابي به چنين تصويري، از اولويت هاي بودجه اي، نگرش هاي مردمي، اسناد راهبردي و «سخنراني سران كشور هدف» بهره مي برد. نفيو تاكيد مي كند «وقتي يك كشور اعتراف مي كند كه مشكل تحريم دارد، تقريبا نيمي از كار انجام شده. اساسا اين نوع اعتراف، دشواري هاي خاصي براي هر دولت دارد چراكه به دشمنانش نشان مي دهد آسيب پذيري هايي كه آنها دنبالش بودند، كاملا نمود پيدا كرده است.».

10- كدام مشورت باعث شد تا دولتمرد ما 22 مهر 92 در دانشگاه تهران بگويد «خزانه خالي است» و بدين ترتيب تيم مذاكره كننده را از قدرت چانه زني خلع كند؟ جنگ مذاكرات، آغاز نشده مغلوبه شد اما بعدها معلوم شد مديران نجومي در همين دوره، حقوق و پاداش هايي از 30 تا 730 ميليون مي گرفته اند! دشمن شبيه اين اظهارات را به احساس ضعف و ناتواني حمل كرده؛ چنانكه سايت راديو فرانسه 19 مهر 92 نوشت «ارزيابي غرب از وضعيت دولت روحاني، تعامل با فروشنده بدهكار و مشتاقي است كه خود را ناگزير از فروش حقوق ملي مي بيند. بر پايه اين جمع بندي اگر خريدار صبور باشد، شرايط فروشنده را دشوارتر مي كند و در همان حال قيمت فروش را كمتر خواهد كرد»!

11- درست زماني كه توماس فريدمن (تحليلگر ارشد دموكرات و مشاور دولت اوباما ) به روزنامه مليت تركيه مي گفت «آمريكا ديگر حتي به اندازه يك بند انگشت توان مداخله نظامي در خاورميانه ندارد؛ ما در عراق ضامن نارنجك را كشيديم و خود را روي آن انداختيم. همه تركش هاي جنگ به ما اصابت كرد»، مشورت هاي غلط با محوريت «هراس از شبح جنگ»، به برخي مديران و رسانه هاي ما تزريق شد. طبيعتا تصور مبتني بر «خزانه خالي» و «جنگ پيش رو»، موجب كج چيده شدن بناي برجام شد. نكته قابل تامل اينكه اوباما 21 دي 95 در نطق خداحافظي در شيكاگو گفت «اگر 8 سال پيش به شما گفته بودم مي توانيم برنامه هسته اي ايران را بدون شليك يك گلوله تعطيل كنيم، احتمالا مي گفتيد بيش از حد بلندپروازانه است. اما با توافق توانستيم». توماس فريدمن هم 12 تير ماه 94 (10 روز قبل از اعلام توافق) در نيويورك تايمز نوشت «توافق پيش رو يك توافق بد - خوب است و به اوباما اين امكان را مي دهد تا به كنگره و اسرائيل بگويد اين بهترين توافقي است كه با يك غلاف خالي از اسلحه مي توان به دست آورد». متاسفانه قرائن نشان مي دهد همان مشورت ها و اصرار مشكوك بر جنگ هراسي ادامه دارد.

12- برخي مجموعه هاي اجرايي به دلايل مختلف، مجال تحرك عناصر معارض را در حوزه هاي مختلف فراهم مي كنند، اما وقتي عوارض و خسارات آن پديدار شد و دولت را در حوزه تدبير و كفايت ناتوان كرد، همان مديران، مسئوليت را متوجه فقدان اختيارات، قانون اساسي و يا ساير دستگاه ها مي كنند. و حال آنكه به اعتبارهدر دادن فرصت ها و جلب تهديدها بايد پاسخگو باشند. گويا هم و غم برخي مديران همچنان، ادامه دوقطبي هاي غفلت آفرين در داخل، به جاي تغيير گارد در مقابل دشمن است. ادعاي «اختيارات نداريم» يا مسامحه در مقابل برخي تحركات عليه احكام اسلامي، و بستر سازي براي رفتارهاي هنجار شكنانه و ساختارشكنانه، از چنين اراده معيوب حكايت مي كند. مسئوليت دنيوي و اخروي اين رويكردها هر جا كه باشد، بر دوش دولتمرداني سنگيني مي كند كه سوگند خورده اند پاسدار مذهب‏ رسمي‏، جمهوري‏ اسلامي‏ و قانون‏ اساسي‏ باشند، خود را وقف‏ خدمت‏ به‏ مردم‏ و اعتلاي‏ كشور و ترويج‏ دين‏ و اخلاق‏ كنند، و در حراست‏ از مرزها و استقلال‏ سياسي‏ و اقتصادي‏ و فرهنگي‏ كشور از هيچ‏ اقدامي‏ دريغ نورزند. اين مسئوليت بسيار سنگيني است؛ اگر حجاب ها و غفلت ها بگذارند.

شليك از پشت؛ بدون گلوله


 روزنامه كيهان، شماره 22186 به تاريخ 25/2/98، صفحه 2 (اخبار كشور)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 103 بار
    



آثار ديگري از "دكتر محمد ايماني"

  نسل صياد پهپاد مي تواند
دكتر محمد ايماني، كيهان 3/4/98
مشاهده متن    
  آخرين فريب
دكتر محمد ايماني، كيهان 26/3/98
مشاهده متن    
  تا كجا روا مي دانند؟
دكتر محمد ايماني، كيهان 20/3/98
مشاهده متن    
  عمليات شكار شاه ماهي
دكتر محمد ايماني، كيهان 8/3/98
مشاهده متن    
  عمليات شكار شاه ماهي
دكتر محمد ايماني، كيهان 8/3/98
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه تفكر معماري
متن مطالب شماره 65، فروردين 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است