|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه كيهان98/3/22: مذاكره با آمريكا اگر حماقت نباشد، خيانت است
magiran.com  > روزنامه كيهان >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 22211
سه شنبه 28 خرداد 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2827
magiran.com > روزنامه كيهان > شماره 22206 22/3/98 > صفحه 2 (اخبار كشور) > متن
 
      


يادداشت روز 
مذاكره با آمريكا اگر حماقت نباشد، خيانت است


نويسنده: جعفر بلوري

سفر وزير خارجه آلمان و نخست وزير ژاپن به تهران، يكي از مهم ترين خبرهاي چند روز گذشته بوده كه همچنان توجه كارشناسان و تحليلگران داخلي و خارجي را به خود مشغول نگه داشته است. اين سفرها شايد في نفسه مهم نباشند اما بنا به دلايلي از جمله زمان انجام آنها و «خاص» بودن كشورهايي كه از سوي ترامپ براي آن انتخاب شده اند، قابل توجه اند. وقتي «دلالان مذاكره» پس از آن كه تهديد نظامي و گسيل ناو جنگي، با در بسته روبرو شد، به ميدان مذاكره فرستاده مي شوند، بايد به اين سفر هم، طور ديگري نگريست. «تك »هاي مقاومت يمن عليه متحدان آمريكا پس از رجزخواني ترامپ هم كه جاي خود را دارد. درباره سفر وزير خارجه آلمان به تهران كه روز دوشنبه انجام شد و سفر نخست وزير ژاپن كه امروز انجام مي شود، گفتني هايي هست:

1- اين حقيقت كه دولت محترم و جريان هاي رسانه اي و سياسي نزديك به آن با زبان بي زباني نشان داده اند هنوز حاضرند با «ترامپ» مذاكره كنند، بر كسي پوشيده نيست. مواضع آنها موجود است، با ادبياتي متفاوت، گاهي به تلويح و گاهي به تصريح بارها گفته اند با اين شروط، برويم و مذاكره كنيم. اينكه چرا با وجود اين همه بدعهدي حريف هنوز از لزوم مذاكره دم مي زنند، موضوعي است كه در پايان اين وجيزه به آن خواهيم پرداخت. ديروز گزارشي به نقل از روزنامه آمريكايي واشنگتن پست درباره ترامپ منتشر شد مبني بر اينكه، ايشان يك روده راست در شكم ندارد و روزي به طور ميانگين، بيش از 12 دروغ مي گويد، به قول تحليلگر سي ان ان، بيش از تعداد دفعات دست شستن مردم آمريكا در يك روز! اين را گفتيم تا نتيجه بگيريم، برخي در داخل كشور به دنبال مذاكره با فردي با اين مشخصاتند! مذاكره با يك دروغگوي متقلب! مذاكره بر سر چه؟ مسئله ديگري است كه در همين يادداشت به آن خواهيم پرداخت. برويم سراغ نكته دوم.

2- هنوز زمان طولاني از بدعهدي و خلف وعده حريف در «عبرت برجام» نگذشته و مردم خيانت غرب در مذاكرات هسته اي را فراموش نكرده اند. آقاي ظريف و روحاني نيز بارها عليه اين خيانت موضع گرفته اند. مهلت 60 روزه شوراي عالي امنيت ملي به غربي ها براي انجام تعهدات هم نشان داد، مسئولين محترم هم به اين نتيجه قطعي رسيده اند كه دشمن بدعهد و غير قابل اعتماد است و بايد براي تاخير طولاني در اجراي تعهداتش ضرب الاجل بگيرد. تجربه برجام نه تنها ما ايراني ها را نسبت به «آمريكا» و متحدان اروپايي اش بدبين تر كرد بلكه نوعي حساسيت ولو موقت، روي كلمه «مذاكره» ايجاد كرد. گاهي اوقات از يك «صفت مثبت» سوءاستفاده مي شود، بار معنايي آن تغيير و تبديل به «صفت منفي» مي شود. درست مثل كلمه «استعمار» كه به معناي «عمران و آباداني» است! حالا معناي «مذاكره» با اين خيانت و همراهي برخي جريان هاي سياسي با آن، در ميان ما ايراني ها دستخوش تغييراتي شده. مردم با خيانت ها و سوءاستفاده هايي كه در «مذاكرات» هسته اي از سوي حريف ديدند، همين طور افتضاحي كه برخي جريان هاي داخلي با ژست «سواد ديپلماسي» با اين «مذاكرات» كاشتند، نسبت به اين كلمه نوعي «آلرژي» پيدا كرده و اميدي به آن ندارند، به ويژه وقتي طرف مذاكره كشوري باشد در مختصات آمريكا و رئيس جمهوري باشد مثل ترامپ.

3- دو گزينه بالا را وقتي كنار هم قرار بدهيم، به يك نكته مهم مي رسيم. وقتي ما به هر دليلي به دنبال مذاكره مجدد باشيم و از آن سو، مردم روي كلمه «مذاكره» آلرژي پيدا كرده باشند، تكرار مذاكره سخت مي شود. بدون همراهي مردم هم اصولا عبور از گردنه هاي سخت، سخت است. در چنين شرايطي موافقان مذاكره(چه داخلي و چه خارجي) طبيعتا به دنبال راهي براي قانع ساختن مردم (بخوانيد فريب دادن مردم) خواهند بود چرا كه معتقدند كشوري كه مردمش دچار مشكلات اقتصادي و گراني شده باشند را مي توان با «وعده هاي اقتصادي» با خود همراه كرد. كاري كه در دولت اول آقاي روحاني اتفاق افتاد. ژاپن و آلمان در حوزه سياست كشورهاي عقب مانده اي هستند اما در حوزه صنعت و اقتصاد كشورهاي خوش نامي بين مردم ايران و حتي شايد جهان هستند. همين مسئله مي تواند دليل آمريكايي ها براي انتخاب اين دو كشور براي سفر به ايران باشد، همين طور دليل ذوق زدگي كاسبان برجام. به عبارتي، احتمالا مخاطب اين سفرها، بيش از اينكه مسئولين دولتي و نخبگان سياسي كشورمان باشند، مردمند، و يكي از اهداف مهم اين سفر نيز تاثير گذاشتن روي افكار عمومي مردمي است كه از مذاكره با آمريكا جز خسارت و تحقير چيزي نديده اند. شايد- تاكيد مي شود- شايد اين دو سفر به دنبال جا انداختن«مذاكره» اين بار در بين مردم است.

4- پيش از اين با برشمردن دلايلي نوشتيم اين دو كشور در حوزه سياست به شدت وابسته اند. در نظام شكل گرفته پس از جنگ جهاني دوم، يك كشور(آمريكا) در بلوك غرب ارباب است و بقيه رعيتند. برخي براي «رعيت ماندن» دليل دارند و آن را «منطقي» هم مي خوانند! مثل«ايتو» همسفر ژاپني من هنگام بازگشت از سفر مشهد.

در بازگشت از مشهد، در قطار با دانشجوي جوان ژاپني هم صحبت شدم. حس كنجكاوي كه هر خبرنگاري دارد وادارم كرد، با او وارد بحث شوم. گفت و گو از سوال هاي عادي و احوالپرسي شروع و در نهايت به مباحث سياسي ختم شد. خوب به ياد دارم در آن ايام نخست وزير وقت ژاپن به دليل وعده اي كه به مردم براي اقدام عليه نظاميان آمريكايي داده بود، پيروزي تاريخي كسب كرده بود اما در نهايت به دليل ناتواني در اجراي تعهداتش، مجبور به استعفا شده بود. بله، يك نخست وزير كه با آراي گسترده مردمش و با شعار ضدآمريكايي پيروز شده بود، استعفا مي دهد چون قادر نيست عليه سربازان آمريكايي حاضر در كشورش اقدامي صورت دهد!

 دليل اين همه وابستگي و حقارت را از «ايتو» پرسيدم. ابتدا گفت، شما بهتر از ما ژاپني ها از تحولات سياسي كشورمان اطلاع داريد! بعد پاسخ سوالم را اين طور داد: آمريكا قدرتمند است. ابرقدرت است. عقل حكم مي كند با قوي تر از خود سرشاخ نشويم و هر آنچه گفت بپذيريم. (نقل به مضمون)

پاسخ اين دانشجوي 21 ساله ژاپني، تقريبا پاسخ خيلي از به اصطلاح نخبگان سياسي و رسانه اي در كشورهاي مختلف دنيا از جمله در كشور خود ما ايران است كه نظام ارباب رعيتي را پذيرفته اند. آنها به چيزي با عنوان «عزت» و «ذلت» اعتقاد عملي ندارند. اين بحث را بيش از اين كش نمي دهم. صرفا خواستم وابستگي فكري و سياسي برخي را كه در پوشش «عقل» به افكار عمومي خورانده مي شود يادآوري كنم. در آلمان هم اوضاع تقريبا به همين شكل است. وقتي مركل فهميد دولت اوباما سال ها در حال شنود مكالمات تلفني اوست، تا مرز افسردگي پيش رفت اما كاري نكرد، يا به عبارت دقيق تر، كاري نتوانست بكند. يا وقتي سفير آمريكا در برلين به وزارت خارجه آلمان نامه مي نويسد و نسبت به ادامه فعاليت هاي شركت هاي آلماني با فلان شرگت گازي روسي خط و نشان مي كشد، يعني در اين سيستم ارباب و رعيتي، براي ارباب تفاوتي بين مركل و بن سلمان نيست. هر دو گاوهاي شيردهي هستند كه بايد دوشيده شوند و هر وقت لازم شد، ذبح گردند. عده اي به اين شرايط «نظام بين الملل» و به معترضان اين وضع، «بر هم زننده نظام بين الملل» مي گويند. اين عده در خوش بينانه ترين حالت، عاقل نماهاي جاهل هستند. در جهل اين عده همين بس كه علت رشد اقتصادي كشور هايي مثل همين آلمان و ژاپن را هم نزديكي به آمريكا مي دانند، در حالي كه هيچ كشوري با نزديك يا دور شدن به كشور ديگر به پيشرفت نمي رسد كه اگر مي رسيد، عربستان امروز مي بايست از آلمان صنعتي تر بود! رشد اقتصادي اين دو كشور، نه به دليل وابستگي شان به ارباب كه، به دليل تلاش و پشت كار تحسين بر انگيز خودشان است. راجع به سخت كوشي مردم ژاپن و اينكه علت اصلي مرگ و مير مردان ژاپني«كار زياد است» همه زياد شنيده ايم. اتفاقا اگر دقت كنيد، چنين كشورهايي درست در همان نقاطي كه وابسته اند،(به ارباب نزديكند) عقب مانده اند.

5- مي گويند «اين دو كشور پيشرفته براي ميانجيگري آمده اند. نگذاريم دست خالي برگردند» ميانجيگري براي چه؟ براي مذاكره. مذاكره بر سر چه؟ آيا قرار است بر سر برد موشك هاي آمريكا مذاكره كنيم يا بر سر برد موشك هاي ايران؟ آيا اين ما هستيم كه زير تعهداتمان زده ايم كه سراغ ما آمده اند؟ هواداران مذاكره با ترامپ آيا هنوز نفهميده اند هدف دشمن، گرفتن يك به يك مولفه هاي قدرت و بازدارندگي مان براي تبديل شدن ايران به لقمه اي راحت است؟ آيا واقعا فكر مي كنند اگر ما قوي باشيم و توانايي نظامي بالايي داشته باشيم، جنگ مي شود؟! پس قدرت بازدارندگي چه مي شود؟ هنوز نفهميده اند، مقاومت ايران براي جلوگيري از وقوع جنگ است. مگر ادعاي سواد ديپلماسي نداريد. واقعا فهميدن اين مسئله آن قدر سخت است؟! ما آماده مذاكره با ترامپ هستيم به شرطي كه موضوع مذاكره، موشك هاي آمريكا و توان هسته اي اين كشور باشد!

6-يك روش نخ نما و شناخته شده كساني كه باخته و در «منطق» كم آورده اند، حمله به خود حريف (اينجا رسانه يا شخص) است. منطق اين عده چنين است: وقتي نتوانستي به منطق حريف حمله كني به خودش حمله كن! چند روزي است مي گوييم، مذاكره اصولي دارد. مذاكره يعني، يك چيز بده يك چيز بگير. در برجام هسته اي را داديم، چه چيزي گرفتيم؟ هدف از مذاكرات هسته اي، گشايش اقتصادي بود. امروز آيا با اين مذاكره، گشايش اقتصادي حاصل شده است؟! وقتي چنين سياستي را نقد مي كنيم، به جاي پاسخ دادن به اين سوال هاي منطقي به خود منتقد حمله مي كنند و مي نويسند كيهان با مذاكره مخالف است. نمي گويند با كدام نوع مذاكره. اگر معناي مذاكره اين است كه در برجام ديديم، بله ما مخالفيم. مذاكره با آمريكا در شرايط و مختصات كنوني اگر حماقت نباشد قطعا خيانت است.

7- ما نه خواهان جنگيم، و نه با مذاكره مخالفيم. مي گوييم مذاكره كردن اصولي دارد و با هركسي و تحت هر شرايطي نبايد مذاكره كرد. يك عكس يادگاري با يكي از مقامات جمهوري اسلامي ايران در چنين شرايطي، يعني هديه يك پيروزي بزرگ به ترامپ، يعني دادن يك برگ برنده براي موجود پليدي مثل ترامپ براي پيروزي در دور دوم انتخابات رياست جمهوري. براي افراد خودشيفته اي مثل ترامپ، صرف يك دست دادن با يكي از مقامات جمهوري اسلامي ايران، يعني پيروزي. راه حل اينها نيست. راه حل را بارها گفته ايم. تغيير نقشه راه و توجه به ظرفيت هاي عظيم داخلي و منطقه اي و اعتماد به توانايي جوانان كشور. مركز پژوهش هاي مجلس مي گويد، با تحقيقات مفصلي كه صورت گرفته به اين نتيجه رسيده كه مي توان كشور را بدون نفت اداره كرد. اين يعني يكي از آن ظرفيت هاي بر زمين مانده و اختياراتي كه داريم اما حوصله استفاده از آن را نداريم چون معتقديم بايد يك نفر از خارج بيايد و اوضاع را در كشور درست كند. دولت به جاي گير دادن به زمين و زمان و قانون اساسي و اختيارات و بهانه هاي الكي، از اين كرختي حاصل از هوا شدن برجام خارج و با يك يا علي شروع كند و نشان دهد حس رها شدگي كه در مديريت كشور لمس مي شود، اشتباه است!

8- روز دوشنبه وزير خارجه كشوري به ايران آمد كه اختيار دادن يك باك بنزين به هواپيماي آقاي ظريف را ندارد و امروز نخست وزير كشوري به تهران مي آيد كه به خاطر فروش يك دستگاه خودرو به سفارت كشورمان در هند، مجبور به عذرخواهي كتبي و رسمي از آمريكا شد. امروز نخست وزير كشوري به ايران مي آيد كه وزير دفاع اسبق آن از آمريكا به دليل حمله اتمي به كشورش تشكر كرد و ارباب نيز با وجود گذشت حدود 74 سال، هنوز حاضر به عذرخواهي از كشتن صدها هزار شهروند ژاپني نشده است. با ارباب مذاكره كرديد اين شد، رعيت كه جاي خود دارد!

مذاكره با آمريكا اگر حماقت نباشد، خيانت است


 روزنامه كيهان، شماره 22206 به تاريخ 22/3/98، صفحه 2 (اخبار كشور)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 74 بار
    



آثار ديگري از " جعفر بلوري"

  دولت سايه وجود دارد اما كجا؟!
جعفر بلوري، كيهان 22/6/97
مشاهده متن    
  اين خط و اين نشان!
جعفر بلوري، كيهان 15/6/97
مشاهده متن    
  بدترين و بهترين گزينه دولت
جعفر بلوري، كيهان 5/6/97
مشاهده متن    
  دونالد ترامپ يك تهديد چند فرصت!
جعفر بلوري، كيهان 25/5/97
مشاهده متن    
  از مذاكره با ترامپ تا آن 5 هواپيماي ملخي!
جعفر بلوري، كيهان 18/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
دو فصلنامه تحقيقات كشاورزي ايران
شماره 2 (پياپي 3702)
 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است