|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه ايران98/3/23: جشن پاركور در ايوان انتظار
magiran.com  > روزنامه ايران >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 7112
يك شنبه 30 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2825
magiran.com > روزنامه ايران > شماره 7081 23/3/98 > صفحه 9 (ايران جوان) > متن
 
      


جشن پاركور در ايوان انتظار
قرار عصرگاهي پاركوربازها و فري استايلرهاي جوان در ميدان وليعصر (عج)

نويسنده: سهيلا نوري

چند ميله، تعدادي مانع و يك توپ همه اسباب كار پسرهاي جواني است كه دور هم جمع شده اند تا حركات نمايشي اجرا كنند. عصرهاي ماه رمضان ايوان انتظار ميدان وليعصر (عج) محل قرار پاركوربازها و فري استايلر هاي جوان و مطرح كشور بود و حالا آخرين روز اين اجراها است كه با برنامه هاي ويژه تري به پايان مي رسد.

خبري از تاتامي يا امكانات خاص براي اجراي حركات نمايشي نيست. روي همين سنگفرش هاي ايوان حركت مي زنند و سرتا پا خاكي مي شوند، اما اين برايشان اهميت ندارد. همين كه رهاتر و بي وزن تر از هرزماني غرق تشويق رهگذراني شده اند كه از اين اجراها استقبال مي كنند، كافي است. حتي اينكه بعد از گذشت 10 سال همچنان براي ورزش محبوب شان فدراسيوني وجود ندارد و در همه مسابقات با هزينه شخصي شركت مي كنند، مانع حال خوب شان نيست، قصد هم ندارند ورزش ديگري را جايگزين كنند.

نمونه اش احسان موسوي كه از سال 2008، يعني همان زماني كه فري استايل فوتبال (فوتبال نمايشي ) در سطح جهان شناخته شد، به اين هنر توپي علاقه نشان داد و با وجود سختي هاي زيادي كه در اين سال ها متحمل شده، همچنان بي چون و چرا طرفدار فوتبال نمايشي است و دست بردار هم نيست. البته ديگر كسي احسان صدايش نمي كند؛ اين مربي با سابقه ميان دنبال كنندگان فوتبال نمايشي در دنيا و حتي در جمع خانواد ه اش به «اسيمو» معروف شده و به دليل سه عنوان قهرماني كشور، يك عنوان قهرماني آسيا و يك مقام پنجمي جهان، رقابت با اين جوان 30 ساله كار ساده اي نيست.

خودش كه دليل اين موفقيت را سختي هاي اين مسير 11 ساله مي داند: «سالي كه من اين رشته رو شروع كردم فقط 16 نفر بوديم، سال بعدش كمتر شديم و حالا توي ايران 120 تا 130 نفر هستيم كه به صورت حرفه اي فوتبال نمايشي كار مي كنيم؛ كم سن ترين ما 9 ساله و بزرگترين شان من هستم. خوشبختانه با پيشرفتي كه در اين رشته داشتيم كار به جايي رسيده كه در رنكينگ مسابقات آسيايي سال 2019، اول كشور ژاپن و دوم كشور ايران قرار گرفته و در سطح جهان هم شانزدهمين كشور هستيم.

اين اصلا كار ساده اي نبود. خود من كه سختي هاي زيادي كشيدم. اوايل به چشم يك ورزش مفرح بهش نگاه مي كردم ولي بعد از چند سال وضعيت فرق كرد و فوتبال نمايشي شد عشق من. تا حدي كه به جرات مي گم وقتي پاي توپ وسط مياد يه آدم ديگه مي شم و يادم مي ره كلي دغدغه و غصه داشتم. من اون آدم رو خيلي بيشتر دوست دارم. چون با وجود همه سختي ها وقتي پا به توپ مي شه همه دنياش ميشه فضاي دو در دويي كه چشم هاش مي بينه و فكر مي كنه بقيه جهان خوابيدن.»

اينها را جواني مي گويد كه مهندسي معدن خوانده، اما فقط 10 روز در اين حوزه تخصصي كار كرده و باقي روزهاي بعد از فارغ التحصيلي اش را با فوتبال نمايشي گذرانده. به قول خودش توپ دنيايي برايش ساخته كه درآن خبري از نااميدي و غصه نيست، معني حرف هايش اين نيست كه تا امروز با فري استايل فوتبال، روزهاي گل و بلبلي داشته؛ به اين معني است كه از اين شاخه به آن شاخه نپريده و با وجود مشكلاتي كه سر راهش قرار گرفته، به واسطه پشتكارش، حالا اسيموي شناخته شده اي در سطح آسيا و جهان است: «نق زدن رو دوست ندارم. همينقدر سربسته بگم كه اوايل 12 ساعت توي كافه كار مي كردم و 12 ساعت تمرين، اما كفاف نمي داد تا اينكه به سرم زد بيام همين ميدون وليعصر، كلاهم رو بذارم وسط، حركت بزنم و پول جمع كنم.

خيلي ها به من مي گفتن گدا، خيلي ها مي گفتن تنش سالمه خب جاي روپايي زدن بره كار كنه، خيلي ها هم به اندازه لذتي كه از اجرا مي بردن توي كلاهم پول مي ريختن. روزهايي بود كه 10 هزار تومان كاسب مي شدم و به اندازه 10 ميليون تومان برام ارزش داشت، روزهايي هم بود كه 2 ميليون تومان پول درمي آوردم. كم كم استقبال بيشتر شد و به جاهاي ديگه شهر رفتم. بعد از چند وقت هم يكي از پاساژهاي تهران براي اين كار از من دعوت كرد. هرچي وضعم بهتر مي شد مطمئن تر مي شدم كه فوتبال نمايشي داره جاي واقعيشو پيدا مي كنه تا اينكه دستگير شدم و مدتي به جرم اينكه كار خياباني انجام مي دادم بازداشت بودم، اما خود فوتبال نمايشي يادم داد كه از پس اون روزهاي سخت بربيام؛ توي فوتبال نمايشي براي انجام يه حركت خوب حدود يك سال زمان لازمه، 9 ماه هم زمان نيازه تا حركت روي بدن بشينه. خب مسلمه اين صبر توي زندگي هم به كارم اومده و هميشه دنبال اين بودم كه بچه هاي علاقه مند به اين رشته رو همراهي كنم تا مثل من به كمك يك توپ و به پشتوانه تلاش خودشون بهترين حال ممكن رو تجربه كنن.»

ماحصل اين خواسته «اسيمو»، محمد است كه بين بچه هاي پاركور كار و فري استايلرها به «ام تي تري» معروف است و اولين دشت هنرش را از همين «اسيمو» گرفته.

21 ساله است و با خنده چهره آفتاب سوخته اش را نشان مي دهد و مي گويد: «فكر كن بچه برزيلم. پنج سال و چند ماهه كه فوتبال نمايشي كار مي كنم حداقل روزي سه ساعت. هم شاگرد دارم هم دوتا آكادمي توي پارك آب و آتش و شهرري، اما خيلي كه به زندگيم فشار بياد، توي خيابون كلاه مي ذارم، حركت مي زنم و پول جمع مي كنم.

با همين وضع شده يك روز 50 هزار تومن درآوردم، شده يك روز يك ميليون و 50 هزار تومان. اوايل اين كارم توي فاميل داستان شده بود ولي از وقتي گفتم هر وقت من بي پول بودم و فاميل مشكلم رو حل كردن اون وقت بيان منو قضاوت كنن، ديگه دست از سرم برداشتن. خب واقعا هم حق دارم.  فوق ديپلم تربيت بدني مي خونم و بايد كار كنم تا خرج دانشگاهم رو بدم، البته قصد ادامه تحصيل ندارم چون برج شش كه از مسابقات برگردم، مي رم خدمت.»

از ام تي تري كه نايب قهرماني آسيا را در سنگاپور كسب كرده و مثل اسيمو همين اواخر در برنامه «عصر جديد» هم شركت داشته، دليلش براي انتخاب اين اسم را مي پرسم وجواب مي دهد: «اسم و فاميل من محمد تاجيك هستش. بعد از سه سال فهميدم ميشه از اين رشته پول درآورد براي همين اين سه رو به اسم هنري خودم اضافه كردم تا هميشه اون روز يادم بمونه.

همين اسيمو كه توي آسيا و حتي جهان رقابت باهاش ترس داره، اون روز وقتي فهميد براي حركت زدن استرس دارم و پام مي لرزه، اومد جلو يه 50 تومني گذاشت توي كلاه و گفت منم اين كاره ام نترس پسر، حركت بزن. حرفش از بس قوت قلب بود كلي انرژي گرفتم و همين انرژي باعث شد به قدري خوب كار كنم كه يه پيرمرد يك جا 700 هزار تومان گذاشت توي كلاه و يك رفتگر هم سه تا از اون 10 تومني صورتي هاي قديمي كه هيچ كدومش رو فراموش نمي كنم.»

هنر وايكينگ ها

حسين رومشكاني هم 24 ساله است و اين تابستان دهمين سالي است كه پاركوركار مي كند. اوايل فوتبال را دوست داشت اما معتقد است شروع فوتبال پول زيادي مي خواهد چون اين رشته مافيا دارد، براي همين پاركور را كه تازه روي كار آمده بود انتخاب كرد و اين طور كه خودش مي گويد جزو نفرات يك تا پنجاهم كشور در اين رشته ورزشي است. مثل اميرحسين آخوندي كه به امير وايكينگ معروف است و از پاكدشت ورامين آمده. شش سال از آغاز تمرين هايش مي گذرد.

در شهرستان دنبال كردن چنين رشته اي كار سختي بود، وقتي هم كه دستش شكست، كار سخت تر شد. براي اينكه پدرش به عنوان تنبيه، پول تو جيبي اش را قطع كرد و با كار كردن در مكانيكي پدر، آن هم روي ماشين هاي سنگين و ديزلي مثل خاور و ليلاند خرج خودش را درآورد و حالا كه  وارد دوره جواني شده راحت تر به تهران رفت و آمد مي كند: «برعكس خيلي ها نمي خوام از مشكلات صحبت كنم. از خوبي هاي پاركور مي گم كه به معني هنر جابه جاييه و از وقتي ديدم يه حسي توي وجودم قل قل مي كنه كه نمي تونم با كلمات تعريفش كنم، به دادم رسيد تا احساسم رو در قالب هنر بيان كنم.

به كمك اين ورزش كمك هم زياد كردم. از كيف و موبايل قاپ هايي كه گيرشون انداختم و چيزايي كه دزديده بودن رو به صاحباشون برگردوندم تا قفل درهايي كه بسته بوده و از ديوار يا حتي نماي ساختمون ها بالا رفتم و از راه تراس در اصلي رو براي كسي كه پشت در مونده بوده، باز كردم. به غير از اين دانشجوي گرافيك هستم و با خوندن كتاب هاي مربوط به هنر شرق و كتاب هاي فلسفه، ياد گرفتم همه چيز توي اين دنيا به هم ربط داره و من مي تونم بين پاركور و رشته دانشگاهيم ارتباط ايجاد كنم. خوشبختانه همينطور هم شد و با كمك يه تيم، با زمينه هنري و پس زمينه ورزشي توليد محتوا مي كنيم. البته فعلا كارمون فقط  توي فضاي مجازي و صفحه هاي شخصي مطرح شده و لايك جمع مي كنه.»

امير وايكينگ به نبود فدراسيون ورزشي براي رشته پاركور هم نگاه جالبي دارد: «خيلي از ورزش ها با داشتن فدراسيون، درگير مافيا و سياست شدن، چه بهتر كه ورزش ما پاك بمونه. حكيم ابوالقاسم فردوسي نمونه بارز هنر، 30 سال عمرش را  گذاشت براي شاهكار شاهنامه بدون اينكه فكر كنه كسي هنرش رو مي بينه، مي خونه يا حتي مي خره. ما هم كه انگشت كوچيكه اش نمي شيم برامون مهم نيست كسي ما رو ببينه، مهم اينه كه دنيا ما رو ديده و همين چند وقت پيش بود كه رئيس فدراسيون wfpf  گفت ديگه دوره روس هاي پاركورباز تموم شده و دوره ايراني ها رسيده.»

سرزمين فرصت ها و آدم هاي خوب

ريحانه آنچنان ذوق كرده و با صداي بلند پسرها را تشويق مي كند كه انگار سال ها است مي شناسدشان. تعجبم را كه مي بيند جلو مي آيد و مي گويد: «اين فرصت توي شهر من خيلي كمه و جوان هايي كه بتونن اينطوري هنرنمايي كنن هم كم تر. براي همين با جون و دل تشويق شون مي كنم تا هم خودم انرژي بگيرم هم اين جوان ها.» ريحانه اهل ورزش هاي مهيج، توپي و قدرتي است،21 سال دارد و سال آخر مديريت بورس است. به قول خودش دلش مي خواست داد بزند و به پسرها بگويد كه چقدر از شاخ هاي اينستاگرام هم بهتر اجرا كرده اند، اما در ميان تشويق هاي حضار صدايش به صدا نمي رسيد و از اينكه قرار است جمله هايش اينجا منعكس شود استقبال مي كند: «لطفا اين رو حتما بنويس كه كار اين بچه ها از جوان هاي كشورهاي ديگه كه توي اينستاگرام يا ميان برنامه هاي كانال چهار تلويزيون مي بينم خيلي مهيج تر و متنوع تره. براي كسي مثل من كه عاشق ايرانم اين يك آرزو هست كه اي كاش اين جوا ن هاي با استعداد تشويق بشن و مسئولين از اونها دعوت كنن توي گوشه گوشه كشور حركات نمايشي اجرا كنن تا امثال من بتونيم سرزمين خودمون رو كه سهم و حق خودمون هست به بهترين شكل ببينيم. اينجا پر از آدم هاي خوبه به شرطي كه همديگرو ببينيم. اين فرصت ها كمك مي كنه كه اين اتفاق بيفته.»

جشن پاركور در ايوان انتظار


 روزنامه ايران، شماره 7081 به تاريخ 23/3/98، صفحه 9 (ايران جوان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 11 بار
    



آثار ديگري از " سهيلا نوري"

  يادت بخير پيكان گوجه اي / بازار تزئين و تقويت ماشين كساد است
سهيلا نوري، ايران 19/6/97
مشاهده متن    
  هنوز هم از پل عابر مي ترسم / دختراني كه براي غلبه بر ترس از ارتفاع به 12 هزار پايي رفتند
سهيلا نوري، ايران 12/6/97
مشاهده متن    
  دخترها ناب تر حمايت مي كنند / كري خواني طرفداران استقلال و پرسپوليس در روزنامه ايران
سهيلا نوري، ايران 29/5/97
مشاهده متن    
  وقتي رنگ زير پوست مي افتد / گفت و گو با تتوكاري كه درآمد ماهانه ميليوني دارد
سهيلا نوري، ايران 22/5/97
مشاهده متن    
  تيپ مي زنيم و كيف مي كنيم / جوان هاي كياسري چطور به جاذبه گردشگري اين شهر تبديل شدند؟
سهيلا نوري، ايران 15/5/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه مطالعات برنامه درسي
متن مطالب شماره 52، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است