|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق98/4/11: نام «خليج فارس» و امنيت ملي ما
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3470
سه شنبه 18 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3464 11/4/98 > صفحه 1 (صفحه اول) > متن
 
      


سرمقاله 
نام «خليج فارس» و امنيت ملي ما


نويسنده: كوروش احمدي

به كارگيري نام مجعول «خليج عربي» از سوي بولتون، مشاور امنيت ملي كاخ سفيد، در سفر هفته گذشته اش به اسرائيل را مي توان تسري بحران جاري در روابط ايران و آمريكا به اين حوزه مهم دانست. البته اين نخستين بار نيست كه يك مقام ارشد دولت كنوني آمريكا از اين نام مجعول استفاده مي كند. ترامپ خود در 13 اكتبر 2017 و حين قرائت بيانيه اي كتبي درباره استراتژي ضدايراني اش، همين نام مجعول را به كار برد. يك دليل اهميت اين موضوع، اين است كه مقامات ارشد دولت هاي پيشين آمريكا هرگز از اين نام مجعول استفاده نكرده بودند. اين در حالي است كه تا قبل از جنگ سرد بين ايران و آمريكا، نام خليج فارس در همه سطوح دولتي و غيردولتي در آمريكا رواج كامل داشت. «هيئت نام هاي جغرافيايي آمريكا» (Board of Geographical Names) كه نهاد فدرال عهده دار استاندارد و يكسان سازي نام هاي جغرافيايي براي استفاده در سطوح فدرال و ايالتي است، از 1917 به بعد همواره خليج فارس را نام استاندارد و تاريخي پهنه آبي مربوطه دانسته است. اين نهاد معتبر كه در اين حوزه پيشگام بوده و مبدع اصل «يك مكان، يك نام» است، محل رجوع طرف هاي غيرآمريكايي براي حل اختلافات درباره اسامي جغرافيايي نيز هست؛ حتي در سال 1991 كه نيروي دريايي آمريكا در ارتباط با جنگ كويت در حال استقرار در كشورهاي عربي خليج فارس بود، BGN درخواست فرماندهان اين نيرو را كه تحت فشار ميزبانان خود خواستار تغيير نام خليج فارس بودند، رد كرد. يكي از استدلال هاي BGN براي رد اين درخواست، اين بود كه «هيچ كشوري راسا نمي تواند نام سنتي يك مكان جغرافيايي را كه در وراي حاكميت ملي يك كشور خاص واقع است، تغيير دهد». علاوه بر BGN، دواير ذي ربط در وزارت خارجه آمريكا، يعني GGI و وزارت دفاع آمريكا، يعني NGA نيز همواره به صورت رسمي بر اصالت و اعتبار نام خليج فارس تاكيد كرده اند.بر چنين مبنايي، نهادهاي دولت هاي فدرال و ايالتي آمريكا تا اواخر دهه 1980 به نحوي مستمر و ثابت از نام خليج فارس استفاده مي كردند. از اين تاريخ به بعد و به طور مشخص با پيشگامي واحدهاي نيروي دريايي آمريكا كه در خليج فارس مستقر بودند و ازجمله در جنگ نفت كش ها با كشورهاي عربي همكاري داشتند، تحت فشار اين كشورها شروع به استفاده از نام جعلي كردند. دستيابي آمريكا به پايگاه هاي نظامي در اين كشورها و همكاري فزاينده و متقابل با اعراب منطقه، بر تمايل ناوگان پنجم و بخشي از وزارت دفاع آمريكا به استفاده از اين نام مجعول افزود. با تشديد جنگ سرد بين تهران و واشنگتن، تمايل به وانهادن نام تاريخي خليج فارس، هرچند به كندي، به ديگر بخش هاي دولت فدرال نيز سرايت كرد و شايد به عنوان اهرم فشاري عليه ايران مدنظر قرار گرفت. اين روند در دولت اوباما اندكي تشديد شد و در سطوح عالي به استفاده گهگاه از اصطلاح «خليج» انجاميد؛ براي مثال اوباما در سخنراني مهم خود خطاب به منطقه در سال 2009 در دانشگاه قاهره، از اصطلاح «خليج» استفاده كرد. هيلاري كلينتون، وزير خارجه او نيز در ژوئن 2009 در بيانيه اي دنيس راس را به عنوان مشاور وزارت خارجه در امور «خليج» و آسياي غربي منصوب كرد. در دولت اوباما حداقل در دو مورد نيز در سطح معاون وزير خارجه از نام جعلي «خليج عربي» استفاده شد؛ ازجمله در اكتبر 2010 كه اندرو شاپيرو، معاون امور سياسي و نظامي وزارت خارجه آمريكا، در بيانيه اي هدف از فروش 60 ميليارد دلار سلاح به عربستان را تحكيم امنيت «خليج عربي» قلمداد كرد.متاسفانه دولت ترامپ به موازات دشمني حداكثري با ايران، در مقايسه با دولت هاي پيشين آمريكا، ظاهرا استفاده از نام جعلي را در عالي ترين سطوح در دستور كار خود قرار داده است. مهم تر اينكه تحولات سياسي و نظامي چهار دهه گذشته، ازجمله جنگ تحميلي، جنگ كويت، حمله آمريكا به عراق و...، بيش از پيش زمينه ساز تمركز فعاليت هاي ديپلماتيك و رسانه اي بين المللي بر خليج فارس شده و چون كشورهاي عربي بيشتر عرصه انجام اين فعاليت ها بوده اند، از خلال آن تحميل نام مجعول نيز تسهيل شده است... . 

به طوري كه تعداد استفاده از نام مجعول «خليج عربي» از 184 بار در روزنامه هاي اصلي بين المللي در دهه 1980، به دو هزار و 471 بار در دهه 2000 افزايش يافت و در دهه 2010 نيز قطعا افزايش بيشتري داشته است. در اين ميان، اگرچه رسانه هاي آمريكايي عمدتا به «خليج فارس» وفادارند، اما آثار فتور در آنها نيز مشهود است. مسئله اين است كه اهميت نام «خليج فارس» تنها از جهات ملي گرايانه و ميراث تاريخي ايرانيان و امثال آن نيست؛ اين موضوع ممكن است از اين جهات براي كساني فاقد هرگونه معنا و ارزش باشد؛ مسئله اين است كه با اولويت يافتن امنيت فيزيكي و معيشت روزمره براي ايرانياني كه تاكنون نسبت به اين موضوع حساس بوده اند و لاجرم محو شدن تدريجي اين نام تاريخي در اعماق تاريخ، امنيت ملي ما دچار خسارت خواهد شد. زماني در قرن نوزدهم حاج ميرزا آقاسي، صدراعظم محمدشاه، در يادداشتي به دولت انگليس استدلال مي كرد نام «خليج فارس» كه محل شناسايي شماست، دليل تعلق تمام اين پهنه آبي و تمام جزاير و بنادر آن به پرشيا (ايران) است. اين تعبير البته اغراق آميز ميرزا، واجد معنايي مهم است و آن اينكه ميزان رواج نام تاريخي «خليج فارس» مي تواند وسيله سنجش ميزان تفوق و حتي نفوذ ايران در اين آبراه باشد و برافتادن يكي نشانه برافتادن ديگري تلقي شود. حداقل از اين نظر، زعماي قوم ما بايد به اين مهم عنايت كنند و توجه داشته باشند كه امنيت ملي، يك كل منسجم است كه تضعيف بخشي از آن به تضعيف كل آن خواهد انجاميد. 


*كارشناس روابط بين المللنام «خليج فارس» و امنيت ملي ما


 روزنامه شرق، شماره 3464 به تاريخ 11/4/98، صفحه 1 (صفحه اول)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 7 بار
    



آثار ديگري از " كوروش احمدي"

  بحث «جوان گرايي» بلا موضوع است
كوروش احمدي، اعتماد 26/6/97
مشاهده متن    
  عقب نشيني امريكا در مورد نشست شوراي امنيت درباره ايران
كوروش احمدي، اعتماد 24/6/97
مشاهده متن    
  فرصت رياست ترامپ براي ايران
كوروش احمدي *، شرق 19/6/97
مشاهده متن    
  ايران و موانع همگرايي منطقه اي
كوروش احمدي، اعتماد 18/6/97
مشاهده متن    
  آيا تحريم شده هاي جهان متحد مي شوند
كوروش احمدي، اعتماد 13/6/97
مشاهده متن    
بيشتر ...

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
مجله پژوهش و توسعه جنگل
متن مطالب شماره 1 (پياپي 501)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است