|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق98/4/11: واكنش عطريانفر به طرح موضوع نزديكي كارگزاران به لاريجاني: اين گزاره از اساس باطل است
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3470
سه شنبه 18 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3464 11/4/98 > صفحه 2 (سياست) > متن
 
      


واكنش عطريانفر به طرح موضوع نزديكي كارگزاران به لاريجاني: اين گزاره از اساس باطل است



محمد عطريانفر، فعال سياسي اصلاح طلب، درباره اظهارات چند وقت پيش حسن روحاني مبني بر كافي نبودن اختيارات رئيس جمهور گفته است: «ابتدا بايد تذكري صميمانه و دوستانه به دولتمردان كشورمان بدهيم؛ اينكه وقتي از دموكراسي، حكومت اكثريت، مديريت و مشاركت جمعي سخن مي گوييم، باورمان اين است كه در قبال تكاليف محوله، صاحب اختياراتي مي شويم و بايد در قبال آنها به مردم پاسخ گو باشيم. نكته ديگر اينكه در كشور كلوني هاي قدرت و مسئوليت متعددي ازجمله نهاد پارلمان، رياست جمهوري، نهادهاي مدني متكثر، نهادهاي سنتي مانند ائمه جمعه و نهادهاي فرهنگي فعال هستند؛ البته احزاب نيز در اين ميان مي توانند تاثيرگذار باشند كه متاسفانه چنين امري هنوز محقق نشده است. از سوي ديگر، نهاد رهبري مهم ترين كانون قدرت در ايران است كه نقش موثر و فراگيري در هماهنگي و همدلي بخش بزرگي از ماموريت هاي پيراموني بر ديگر نهادها دارد».

عطريانفر در گفت وگو با تسنيم افزود: «مهم اين است كه كارگزاران حاكميت، هنر باهم انديشيدن و پاسخ گفتن را بياموزند. متاسفانه يك بيماري قديمي در نهاد سياست ورزي ايران وجود دارد و آن اين است كه هر كسي به اندك مسئوليتي دست پيدا مي كند، به شكلي تماميت طلب مي شود؛ اين هم شايد خصلت ناخودآگاهي باشد كه ريشه آن در ميراث منحوس گذشته نظام پادشاهي ايران است. ما بايد بپذيريم هيچ كس مصون از خطا و پاسخ گويي نيست. در نظام سياسي ايران، شايد مقام، موقعيت و نهادي مهم تر از نهاد رهبري نداشته باشيم و به همان نسبتي كه دامنه اختيارات ولايت فقيه فراخ و بزرگ است، به همان نسبت، مسئوليت سنگيني بر دوش رهبري گذاشته شده و به همان نسبت نيز مسئوليت سنگيني بر عهده رئيس قوه مجريه، يعني رئيس جمهور است. به همين دليل، نهايت تلاش ما بايد اين باشد كه  قبل از اينكه ديگران را متهم به ناكارآمدي، سنگ اندازي و همراهي نكردن كنيم، عملكرد خود را ارزيابي كنيم. مقام معظم رهبري در مقاطعي به نقد ناكارآمدي نهادهايي مي پردازند كه ذيل نهاد رهبري فعاليت مي كنند؛ براي مثال ايشان در برهه هاي مختلف از برخي عملكردهاي صدا وسيما انتقاد مي كنند كه اين رفتار نشان مي دهد رهبر انقلاب در نقد عملكردها، اهتمام ويژه اي  به اصلاح دستگاه هاي زير نظر خود دارد. اين رفتار شايسته، اگر از سوي رئيس جمهور و دولت محترم شمرده شود و ايشان نيز نهادهاي زير نظر خود ازجمله وزارتخانه ها و سازمان هاي ذي ربط را نقد كنند، منطقي تر است. اگر ديگر نهادهاي قدرت از جمله شوراهاي شهر و روستا، شهرداري ها و نهادهاي مدني ديگر، ابتدا عملكرد خود را زير ذره بين قرار دهند، علاوه بر اينكه اعتماد مردم پابرجا مي ماند، مشكلات موجود در اين دستگاه ها نيز زودتر شناسايي و مرتفع مي شود».

نزديكي كارگزاران به لاريجاني از اساس باطل است

عطريانفر در پاسخ به اين پرسش كه آيا كارگزاران با فاصله گرفتن از جريان اصلاح طلبي مي خواهد به افراد محافظه كاري مانند علي لاريجاني نزديك شود، گفت: «اين گزاره از صدر تا ذيل باطل است. حزب كارگزاران به يمن اعتدال در رفتار، واقع گرايي در عمل سياسي و پذيرش مسئوليت در حوزه اي كه ماموريتي را عهده دار مي شود و همچنين متكي بر شرايط عمومي نظام سياسي ايران، با چشم باز و معطوف به منافع ملي سياست ورزي مي كند. از روزي كه حزب كارگزاران وارد عرصه سياسي كشور شد، 25 سال مي گذرد؛ در اين سال ها، كساني بودند كه منتقد هم بودند، اما روز به روز  به نظريه كارگزاران نزديك شدند؛ نه اينكه كارگزاران بخواهد از عقيده و نظر خود عقب نشيني كند. كارگزاران به عنوان يكي از اركان موثر در شكل دهي انديشه اصلاحات آغازگر، همواره مطرح بوده است؛ انديشه اي كه پس از پايان جنگ شروع شد. برخي از دوستان مصر هستند پايگاه حركت اصلاحي را از سال 76 به بعد ترسيم كنند؛ در حالي كه اين طور نيست. حركت اصلاحي به سال 68، درست پس از پايان جنگ برمي گردد. اين مسئله نيز ارتباطي به فرديت آقاي هاشمي رفسنجاني و دولت سازندگي ندارد؛ چراكه اصلاحات پس از جنگ تبديل به مطالبه اي عمومي شده بود كه خوشبختانه دولت آقاي هاشمي رفسنجاني و شخص ايشان اين مطالبه ملي را به خوبي درك كردند. جامعه پس از جنگ در انتظار زندگي بود. در دوران جنگ مادران، كودكان خود را با هدف شركت در جنگ تربيت مي كردند؛ ولي پس از سال 68، خانواده ها فرزندان خود را براي آينده اي درخشان، پايداري، گسترش رفاه، رشد و ارتقاي سطح زندگي به دنيا مي آوردند. اين نوع نگاه به موضوع زندگي، امر مهمي است و بيانگر اين است كه مردم پرچم دار گفتمان اصلاحات در كشور هستند. جريان سازندگي بنا بر وظيفه تاريخي خود، در پاسخ به نياز مردم گام هاي مهمي برداشت. سال76 نيز آقاي خاتمي گام موثري در راستاي تعميق آن برداشت و توسعه اجتماعي، فرهنگي و سياسي را بر بستر گسترش شبكه هاي مجازي اي كه زيرساخت آن در دولت سازندگي فراهم شده بود، مديريت كرد».

ورود  روحاني به انتخابات، ابتكار كارگزاران بود

او ادامه داد: «برخي دوستان در جبهه مشاركت سابق احساس مي كنند سهمشان از ديگر گروه هاي سياسي اصلاح طلب بايد بيشتر باشد؛ درحالي كه اين طور نيست و هر گروهي بايد بر اساس ظرفيت هاي خود سهم داشته باشد.  در سال 92، زماني كه آقاي هاشمي به ناحق رد صلاحيت شد، جريان انتخابات چگونه تصميم بر حمايت از آقاي روحاني گرفت؟ اين تصميم نظريه جريان سازندگي بود كه متكي بر انديشه هاي آقاي هاشمي رفسنجاني بود كه نمي شود صحنه انتخابات را خالي كرد و بايد در آن حضور پيدا كرد. حالا اگر نمي توانيد به شخصيتي مستقل و متعلق به نيروهاي خودي تكيه كنيم، يا موانعي بر سر راه حضور او است، مي توانيم يك مرتبه پايين تر تنزل كنيم و كار را پيش ببريم. يا در بحث رياست مجلس، برخي از دوستان خيرخواه متذكر مي شدند در پارلماني كه اكثريت مطلقي وجود ندارد و تركيب و آرايش گروه هاي سياسي سه اقليت است، هيچ اقليتي نمي تواند مدعي همه پست ها و مناصب مجلس شود و لازم است هر اقليتي براي پيروزي با گروه ديگر ائتلاف تشكيل دهد».

موضع كرباسچي درباره پرونده نجفي دلسوزانه بود

او همچنين درباره مواضع اعضاي حزب كارگزاران درباره پرونده نجفي اظهار كرد: «در رابطه با پرونده آقاي نجفي، آقاي كرباسچي، دبيركل حزب كارگزاران، از منظر دلسوزي و به دليل مظلوميت كسي كه امروز برچسب قتل عمد به نامش نوشته شده است، پيام توييتري كوتاهي را منتشر كرد. آقاي كرباسچي درباره اينكه چرا بايد شخصيتي مانند آقاي نجفي به اين وضعيت روحي بد دچار شود، پيامي كوتاه و چندكلمه اي منتشر كرد تا بگويد زماني كه سران حزب كارگزاران بر نپذيرفتن مسئوليت شهرداري تهران تاكيد مي كردند، ولي با اصرار بي دليل برخي دوستان روبه رو مي شدند، اگر آن روز غيرموجه و بي مورد مقاومت نمي شد، شايد آقاي نجفي امروز در بن بست زندگي و عوارض ناهنجار روحي و رواني قرار نمي گرفت».

واكنش عطريانفر به طرح موضوع نزديكي كارگزاران به لاريجاني: اين گزاره از اساس باطل است


 روزنامه شرق، شماره 3464 به تاريخ 11/4/98، صفحه 2 (سياست)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 4 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه بينات
متن مطالب شماره 3-4 (پياپي 100)، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است