|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه شرق98/4/11: آزمون يك جنبش بي سر
magiran.com  > روزنامه شرق >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 3470
سه شنبه 18 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID2387
magiran.com > روزنامه شرق > شماره 3464 11/4/98 > صفحه 7 (جهان) > متن
 
      


آزمون يك جنبش بي سر
هزاران هنگ كنگي به ساختمان هاي دولتي اين منطقه حمله كردند


معترضان هنگ كنگي از رويكرد دفاعي و درخواست لغو لايحه استرداد متهمان قضائي به چين به رويكردي تهاجمي و درخواست هايي فراتر همچون استعفاي دولت اين منطقه رسيده اند. روز گذشته و هم زمان با سالگرد الحاق اين منطقه از بريتانيا به چين، هزاران معترض عمدتا جوان به خيابان هاي هنگ كنگ آمدند و بسياري از آنها بعدازظهر دوشنبه تلاش كردند به ساختمان هاي دولتي وارد شوند. تعدادي از معترضان با يورش به ساختمان هاي دولتي و شكستن شيشه ها راه خود را به اين مراكز باز كردند اما برخي وكلاي هنگ كنگي به اين معترضان هشدار داده بودند كه يورش به ساختمان هاي دولتي مي تواند خطر دستگيري و حبس بالاي 10ساله براي آنها به دنبال داشته باشد. به گزارش سي ان ان، معترضان پنجره ها را شكستند و فنس هاي آهني را جدا كردند تا بتوانند به داخل ساختمان راه پيدا كنند. با غروب آفتاب بر تعداد معترضان اطراف ساختمان هاي دولتي هم افزوده شد و دريايي از معترضاني با كلاه هاي ايمني زردرنگ در تصاوير ديده مي شد. آن طور كه در گزارش ها آمده است، ظاهرا اختلافي ميان معترضان به وجود آمده بود و برخي خواستار ورود به مراكز دولتي بودند و برخي مي گفتند آنها بايد از اين كار اجتناب كنند. تا لحظه تنظيم اين گزارش پليس مستقر در ساختمان هاي دولتي از درگيري با معترضان پرهيز كرده است. نيروهاي امنيتي كه با ماسك هاي گاز و سپر در داخل ساختمان مستقر شده بودند، اوايل روز پلاكاردي سرخ رنگ به دست گرفته بودند كه روي آن خطاب به معترضان نوشته شده بود: «به يورش خاتمه دهيد وگرنه به زور متوسل مي شويم».

با اين حال در نقاط ديگر، درگيري هايي ميان نيروهاي امنيتي و معترضان روي داد و پليس با گاز اشك آور و باتوم به معترضان حمله كرد. يكي از معترضان حدودا 20ساله در گفت و گو با خبرنگار گاردين، مستقر در محل، گفت: «هر اتفاقي كه افتاده نتيجه اين است كه دولت ما را ناديده گرفته است. آنها همين را مي خواستند. هيچ كس نمي خواهد در اين روز گرم به خيابان بيايد ولي اگر نمي آمديم، كار هنگ كنگ تمام بود». يكي ديگر از معترضان كه 32ساله است و سر و گردنش را با دستمال سياه پوشانده، درباره اين اعتراضات به گاردين چنين گفت: «ميليون ها نفر براي اعتراض به خيابان آمده اند و دولت همچنان خواسته ما را ناديده مي گيرد. اين خشونت براي فشار بيشتر بر دولت است. نمي دانيم كه اين حركت جواب مي دهد يا نه ولي اميدواريم راهي پيدا كنيم كه دولت ما را جدي بگيرد. اگر اين هم جواب ندهد، ما چيزي براي ازدست دادن نداريم. ما مي خواهيم مصمم بودن خودمان را براي گرفتن چيزي كه به آن نياز داريم نشان دهيم، حالا هزينه اش هر چقدر مي خواهد باشد».

علاوه بر تظاهرات اطراف ساختمان هاي دولتي، هزاران نفر هم در راهپيمايي گسترده اي كه از پيش برنامه ريزي شده بود شركت كردند. در اين راهپيمايي كه عمدتا مسالمت آميز بود، طبقات مختلف هنگ كنگي حضور داشتند. هرچند نه پليس و نه سازمان دهندگان تظاهرات تعداد شركت كنندگان را تخمين نزدند و به همين دليل مشخص نيست كه آيا اين راهپيمايي از راهپيمايي هاي هفته هاي گذشته گسترده تر بوده است يا نه. تظاهرات اول ماه جولاي در هنگ كنگ رويدادي سالانه به شمار مي رود ولي همان طور كه انتظار مي رفت به يك راهپيمايي اعتراضي عليه دولت منطقه بدل شد. يكي از معترضان كه 85ساله است گفت براي اولين بار از زمان بالاگرفتن اعتراضات در هفته هاي اخير تصميم گرفته به ديگر معترضان بپيوندد چراكه خواستار لغو دائم لايحه استرداد است: «تاكنون اين لايحه فقط به حالت تعليق درآمده، ولي به خاطر هنگ كنگ، بايد كلا لغو شود».

حدود يك كيلومتر آن سوتر، دولت محلي تحت رياست كري لم، در حال آماده شدن براي برگزاري جشن الحاق هنگ كنگ به چين بود. حدود دو دهه پيش و در سال 1997، هنگ كنگ كه در آن زمان مستعمره بريتانيا بود، بعد از بيش از 150 سال به  چين بازگردانده شد. با اين حال از همان زمان هنگ كنگ طبق سياست «يك كشور، دو نظام» اداره مي شود و تا حدود زيادي منطقه اي خودمختار به حساب مي آيد. بر اساس اين نظام، هنگ كنگ داراي نظام قضائي مستقلي است كه نسبت به چين از آزادي هاي بيشتري برخوردار است. از همين رو وقتي دولت محلي هنگ كنگ لايحه استرداد متهمان به چين را مطرح كرد، بسياري از هنگ كنگي ها استقلال سيستم قضائي منطقه خود را در خطر ديدند و به اعتراض پرداختند. اين اعتراضات در چند هفته گذشته ادامه داشت و پس از آن دولت منطقه اعلام كرد كه بررسي اين لايحه را فعلا به تعويق انداخته است. ولي اين تعليق معترضان را راضي نكرد و آنها با ادامه اعتراضات خود خواستار لغو كامل اين لايحه شدند. خواسته معترضان از اين هم فراتر رفت و آنها استعفاي كري لم، رئيس اجرائي منطقه هنگ كنگ، را خواستار شدند.

لم كه از روز 18 ژوئن و اعلام تعليق لايحه استرداد كمتر در انظار عمومي ظاهر شده بود، در مراسم سالگرد الحاق هنگ كنگ به چين با لحني ترس خورده گفت اعتراضات به او نشان داده اند كه دولت بايد بيش از اين به خواسته مردم و به ويژه جوانان گوش دهد. مراسم سالگرد الحاق هنگ كنگ به چين برخلاف هر سال در فضايي داخلي برگزار شد و دولت بدي آب وهوا را علت اين تصميم عنوان كرد. هرچند به نظر مي رسد ترس از يورش معترضان دليل اصلي انتقال محل برگزاري به فضايي داخلي بوده است.

معترضان هنگ كنگي از هر فرصتي براي بيان خواسته هاي خود استفاده مي كنند. از اوايل ماه ژوئن تاكنون اعتراضات هنگ كنگي ها ادامه داشته ولي آن طور كه تحليلگران مي گويند اينكه از اين به بعد اعتراضات به چه سمت و سويي مي رود در واقع آزموني براي پاسخ به اين پرسش اساسي است كه يك جنبش اجتماعي بي رهبر و تمركززدايي شده تا كجا مي تواند پيش رود و چه دستاوردهايي خواهد داشت.

آزمون يك جنبش بي سر


 روزنامه شرق، شماره 3464 به تاريخ 11/4/98، صفحه 7 (جهان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 4 بار
    

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
فصلنامه پژوهش هاي اجتماعي اسلامي
متن مطالب شماره 3 (پياپي 118)، پاييز و زمستان 1397را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است