|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد98/4/20: استراتژي جديد ايران
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4657
چهار شنبه 26 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4652 20/4/98 > صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان) > متن
 
 


استراتژي جديد ايران


نويسنده: نيك پاتون والش

 تصميم ايران يعني رعايت نكردن يكي ديگر از بندهاي پيمان هسته اي سال 2015 براي دومين بار، حركتي نمادين از سوي كشوري است كه تحت فشار حاصل از تحريم هاي فراگير آمريكا قرار گرفته است. با آنكه اين اقدام چندان چشمگير نيست، اما مي تواند راه را براي تحولات خطرناك در آينده هموار كند. ولي ابتدا بايد ديد توافق هسته اي سال 2015 چه بوده است. طبق برجام كه به امضاي قدرت هاي بزرگ جهان رسيد توافق شد فعاليت هاي هسته اي ايران به شدت محدود شده و تحت كنترل آژانس بين المللي انرژي اتمي قرار گيرد و در مقابل، تحريم هاي بين المللي عليه ايران لغو شود.

سال گذشته آمريكا از اين توافق خارج شد و براي وادار كردن ايران به بازگشت به ميز مذاكره تحريم هاي سختگيرانه اي عليه اين كشور اعمال كرده است. در نتيجه، بسياري از شركت هاي خارجي كه به ايران بازگشته بودند، اين كشور را ترك كردند و در دور جديد تحريم ها، ايران براي فروش نفت خود و دريافت پول آن دچار مشكلات بزرگ شده است. به اين ترتيب ايران به توافقي پايبند باقي مانده كه عملا هيچ منفعتي براي آن ندارد. كشورهاي اروپايي امضا كننده پيمان هسته اي سال 2015 در ماه هاي اخير تلاش كرده اند ساز و كاري را عملياتي كنند كه با استفاده از آن، ايران بتواند به تجارت ادامه دهد، اما اين ساز و كار در عمل بي فايده بوده، زيرا هيچ شركتي در بخش خصوصي حاضر نيست ريسك از دست دادن دسترسي به بازار آمريكا را بپذيرد و از اين ساز و كار براي تجارت با ايران استفاده كند.

ايران در واكنش به سخت تر شدن شرايط خود اعلام كرده در فواصل زماني مشخص از ميزان پايبندي خود به توافق هسته اي خواهد كاست، اما به طور خلاصه مي توان گفت اقدامات اخير ايران اقدامات بزرگي نبوده اند. يكي از بندهاي برجام به ايران اجازه مي دهد اورانيوم غني شده با خلوص 67/ 3 درصد را به ميزان 300 كيلوگرم داشته باشد. اين يك حد نمادين است و نقض بند ياد شده نيز حركتي نمادين است. ايران تهديد كرده كه ميزان غني سازي را بيشتر خواهد كرد و احتمالا به 20 درصد خواهد رساند، اما هنوز مشخص نيست حد نهايي غني سازي مورد نظر ايران چيست. با آنكه تهديدها و اقدامات ايران تاكنون محدود و نمادين بوده و به نظر مي رسد هدف ايران افزايش قدرت چانه زني و اعمال فشار بر طرف هاي اروپايي است، اما بايد به يك واقعيت مهم توجه كنيم و آن اينكه براي ساخت يك بمب اتمي به اورانيوم غني شده تا 90 درصد يا بالاتر نياز است. قبل از امضاي پيمان هسته اي سال 2015 ايران اورانيوم خود را تا 20 درصد غني سازي كرده بود. البته زمان رسيدن از اورانيوم 20 درصد تا 90 درصد كمتر از زمان غني سازي از سطح 67/ 3 درصد تا 20 درصد است. در اختيار داشتن اندكي بيشتر از 300 كيلوگرم اورانيوم غني شده تا حد 67/ 3 درصد ايران را به ساخت بمب اتمي نزديك نمي كند.

يكي از كارشناسان خاورميانه در دانشگاه براندلز مي گويد: «اين نوع اقدامات از لحاظ فني، اقداماتي بسيار كوچك و بي اهميت هستند و به نظر مي رسد ايران مي خواهد از اين اقدامات براي اعمال فشار بر طرف هاي اروپايي استفاده كند نه ساخت بمب. ايران در آينده تلاش مي كند در ازاي لغو تحريم ها به نقطه اوليه بازگردد.» با اين حال اقدام ايران دو اثر خواهد داشت: اثر تشديدكننده و اثر عملي.

ابتدا به توصيف اثر عملي مي پردازيم. اگر ايران غني سازي را در سطوح پايين انجام دهد تعداد سانتريفيوژهاي موجود بالاتر از نيازش خواهد بود، در نتيجه اگر ايران تمايل داشته باشد ميزان غني سازي را بالا ببرد مي تواند اين كار را با سرعت بالا انجام دهد. ايران هنوز چنين هدفي ندارد و ميزان غني سازي را خيلي بالاتر نبرده است بنابراين فاصله ايران تا ساخت بمب بسيار زياد است. (غني سازي، ايزوتوپ اورانيوم 238 را از سنگ اورانيوم معدن جدا مي كند در نتيجه ميزان ايزوتوپ اورانيوم 235 كه براي ساخت بمب مورد استفاده قرار مي گيرد افزايش مي يابد.) امضاكنندگان توافق هسته اي سال 2015 منتظر هستند تا گزارش آژانس بين المللي انرژي اتمي درباره افزايش غني سازي را دريافت كنند، اما از ايران خواسته اند دقيقا طبق بندهاي برجام عمل كند. انتظار مي رود ميزان غني سازي بالاتر از سطح 67/ 3 درصد بر موضع گيري سه كشور اروپايي اثر بگذارد.

اما اثر تشديدكننده اقدامات اخير ايران اهميت بالاتري دارد. اين نخستين بار است كه ايران برخي بندهاي توافق هسته اي سال 2015 را نقض مي كند. دولت آمريكا از برجام خارج شده و تحريم هاي فراگير و سختگيرانه عليه اين كشور اعمال كرده است. اما ايران تهديد كرده اگر اروپايي ها راهي براي رها كردن ايران از تحريم ها نيابند به تدريج بندهاي برجام را رعايت نخواهد كرد. اكنون ايران در اين مسير قرار گرفته است.

آژانس بين المللي انرژي اتمي چند روز پيش تاييد كرد كه ذخيره اورانيوم غني شده در سطح 67/ 3 درصد از 300 كيلوگرم فراتر رفته است. حال واكنش ها به اين اقدام ايران اهميت پيدا مي كند. دشمنان ايران مي توانند بگويند ايران در حال نقض توافق هسته اي است و اين توافق در عمل از ميان رفته است. اگر پافشاري آنها ادامه يابد و رايزني ها بين كشورهاي اروپايي با طرف ايراني به يك راه حل مناسب نرسد، اروپايي ها تحت فشار قرار مي گيرند تا دست از پافشاري بر حفظ توافق هسته اي تا پايان دوران رياست جمهوري ترامپ بردارند. در اين حالت اسرائيل و عربستان همچنان عليه ايران تبليغات خواهند كرد يعني تلاش مي كنند شعله جنگ برافروخته شود و بدون ترديد فشارهاي اقتصادي و غيراقتصادي دولت آمريكا ادامه پيدا مي كند. نكته نگران كننده اين است كه ممكن است اين فشارها به يك درگيري بين آمريكا و ايران منجر شود.

اكنون اين پرسش مطرح است كه با توجه به وجود احتمال هاي يادشده چرا ايران چنين اقداماتي انجام مي دهد؟ پاسخ بسيار روشن است: شما نمي توانيد براي هميشه به توافقي پايبند باشيد كه طرف هاي ديگر امضا كننده آن، به تعهدات خود پايبند نيستند. نيروهاي تندرو در ايران معتقدند ايران بايد كاري انجام دهد در غير اين صورت مجبور است محدوديت هاي فعاليت هاي هسته اي را در ازاي هيچ بپذيرد. البته آنها آنقدر هوشمند هستند كه اقدامات شان آنچنان بزرگ نباشد كه دشمنان ايران ادعا كنند ايران در حال حركت به سمت ساخت بمب اتمي است. اقدامات اخير ايران كوچك ترين اقدامات ممكن بوده است، اما اگر ايران بخواهد به وعده خود عمل كند و به تدريج اقدامات بعدي را انجام دهد شرايط خطرناك خواهد شد. به اين ترتيب آنچه در آينده رخ خواهد داد تا اندازه زيادي به اقدامات اروپايي ها وابسته است، البته به نظر مي رسد شدت فشارهاي وارد شده از تحريم هاي آمريكا، ايران را در مسير نقض بندهايي از توافق هسته اي سال 2015 قرار داده است و به همين دليل اگر روسيه و چين كه امضا كنندگان ديگر توافق يادشده هستند بتوانند از اين فشارها بكاهند، پافشاري ايران بر نقض بندهاي بعدي كمتر مي شود و از شدت تنش هاي موجود كاسته خواهد شد.


*سي ان اناستراتژي جديد ايران


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4652 به تاريخ 20/4/98، صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 22 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه تصميم گيري و تحقيق در عمليات
متن مطالب شماره 1 (پياپي 401)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است