|  درخواست عضويت  |  رمز خود را فراموش کرده ايد؟  |  ورود اعضا [Sign in]
جستجوي پيشرفته مطالب   |  
 جستجو:  
روزنامه دنياي اقتصاد98/4/20: چماق بدون هويج!
magiran.com  > روزنامه دنياي اقتصاد >  فهرست مطالب شماره
مشخصات نشريه
آخرين شماره
آرشيو شماره هاي گذشته
جستجوي مطالب
سايت اختصاصي
تماس با نشريه
شماره جديد اين نشريه
شماره 4657
چهار شنبه 26 تير 1398


 راهنمای موضوعی نشريات
اين نشريه در گروه(های) زير قرار گرفته است:

?????


 
MGID3360
magiran.com > روزنامه دنياي اقتصاد > شماره 4652 20/4/98 > صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان) > متن
 
 


چماق بدون هويج!


نويسنده: استيون متس

در هفته هاي اخير اقدامات ايران در حوزه برنامه هسته اي خود سبب شده نگراني هايي درباره آينده پديد آيد. ايران از ميزان پايبندي خود به توافق هسته اي سال 2015 كاسته و تهديد كرده در صورتي كه ديگر امضاء كنندگان اين پيمان به تعهدات خود عمل نكنند، در آينده بندهاي ديگري از پيمان ياد شده را ناديده خواهد گرفت.

مي توان گفت عامل اصلي وضعيت كنوني، سياست هاي ترامپ است. او از قبل از استقرار در كاخ سفيد برجام را بدترين پيمان تاريخ آمريكا توصيف كرده و سال گذشته از آن خارج شد. سياست اعمال حداكثر فشار بر ايران مدت هاست در حال اجراست و ترامپ مي گويد اين سياست براي وادار كردن ايران به مذاكره ادامه پيدا خواهد كرد. او انواع تحريم ها را عليه ايران اعمال كرده و اغلب شركاي تجاري ايران روابط تجاري خود را با اين كشور به شدت كاهش داده اند.

بدون ترديد فشارهاي قابل ملاحظه اي بر اقتصاد ايران وارد شده و اكنون اين كشور از اروپايي ها مي خواهد به تعهدات خود عمل كنند، در غير اين صورت دليلي براي پايبندي ايران به توافق ياد شده وجود ندارد. اما پرسش مهم درباره تحولات اخير اين است كه آيا رويكرد آمريكا تغيير خواهد كرد يا نه؟ براي پاسخ دادن به اين سوال بايد ديد رويكرد ترامپ به موضوع امنيت ملي آمريكا و الگوي رفتاري او در قبال چين، روسيه و كره شمالي چيست و چه نقايصي دارد. در دو سال و نيمي كه ترامپ در سمت رياست جمهوري آمريكا بوده، اقدامات او به تضعيف جايگاه آمريكا منجر شده است. اكنون نسبت به قبل، نفوذ آمريكا و احترام اين كشور در جهان كمتر شده است. طي دوران رياست جمهوري ترامپ، شراكت هاي امنيتي آمريكا تضعيف شده، چين و روسيه بي پرواتر و آزادتر از قبل رفتار مي كنند و سياست ترامپ عليه ايران، ونزوئلا و كره شمالي يعني اعمال حداكثر فشار، دستاوردهاي مشهود امنيتي و حيثيتي براي آمريكا نداشته و به نظر مي رسد حداقل در آينده نزديك، چنين دستاوردهايي حاصل نخواهد شد.

يك عامل مهم وضعيت كنوني، سبك رهبري ترامپ است. او مانند نيكسون تلاش كرده بر تمامي جنبه هاي حكومتي در ايالات متحده سلطه خود را اعمال كند اما برخلاف نيكسون، ترامپ در حالي در كاخ سفيد مستقر شد كه هيچ تجربه اي در امنيت ملي و سياست خارجي نداشت، از تاريخ چيزي نمي دانست و درك كاملي از نحوه اداره امور نداشت. اگر در يك سال و نيم آينده او در همين مسير حركت كند شرايط نه تنها بهتر نخواهد شد، بلكه ريسك هاي بيشتري ايالات متحده را تهديد خواهد كرد.

در واقع استراتژي ترامپ فاقد ويژگي هاي استراتژي موثر است. در ادامه به دو نقص بزرگ در استراتژي ترامپ اشاره مي كنيم. يك ويژگي بنيادي استراتژي موثر، درك ديدگاه ها و اولويت هاي ديگران است. تاكنون ترامپ توجهي به اين ويژگي نداشته و به ويژه نحوه رفتار او با چين، روسيه، ايران و كره شمالي به وضوح نشان مي دهد استراتژي او فاقد اين ويژگي است. كشورهاي يادشده به دليل تجارب خود احساس عميق عدم امنيت دارند و آمريكا را معمار و مدير سيستمي مي دانند كه عليه آنهاست. در واقع نزاع بين اين كشورها و آمريكا صرفا سوءتفاهم نيست كه بتوان آن را با مذاكره حل كرد، بلكه اين نزاع حاصل تضاد منافع و تمايل كشورهاي يادشده به دگرگون كردن سيستم امنيتي مورد نظر آمريكاست.

براي ايالات متحده آنچه ممكن است در نزاع با چهار كشور ديگر از دست برود دسترسي به بازار و منابع ارزشمند است. اما آن چهار كشور ادامه حيات خود را در معرض خطر آمريكا مي بينند. در واقع ايالات متحده با توجه به در اختيار داشتن يك ارتش قدرتمند و سابقه دخالت در امور ديگر كشورها، يك تهديد واقعي براي اين كشورها محسوب مي شود. رفتار ترامپ با هم پيمان هاي آمريكا نيز منطقي نبوده است. او با كشورهاي يادشده از جمله ژاپن و كشورهاي اروپايي به عنوان كشورهاي تحت كنترل آمريكا رفتار مي كند كه بايد سياست هاي واشنگتن را اجرا كنند؛ به عنوان كشورهاي مستقلي كه داراي اولويت ها و منافع خاص خود هستند. اما حفظ شراكت هاي امنيتي و استراتژيك مانند ازدواج مستلزم تلاش، امتيازدهي و همكاري است. تاكنون ترامپ چنين رفتار نكرده و طبيعي است كه اختلافات متعددي بين آمريكا و هم پيمانان هاي اين كشور شكل گرفته است.

دومين ويژگي مهم استراتژي موثر، تركيب تهديد و تشويق است. در واقع سياست هويج و چماق بايد به طور كامل اجرا شود تا اهداف موردنظر به دست آيد. در اين زمينه نيز رفتار ترامپ درست نبوده است. براي مثال ترامپ در قبال روسيه اهداف واقع بينانه اي را دنبال نكرده است. پايان يافتن دخالت روسيه در انتخابات آمريكا و هم پيمانان اروپايي آمريكا يكي از اين اهداف واقع بينانه است كه ترامپ توجهي به آن نداشته است. ترامپ به جاي آنكه در چارچوب سياست هويج و چماق روندي منطقي را در قبال روسيه دنبال كند، بر روابط شخصي خود با ولاديمير پوتين رئيس جمهوري اين كشور تمركز كرده است و مشاهده مي شود كه روابط دو كشور از هر زمان ديگري در سال هاي اخير خصمانه تر است.

از سوي ديگر ترامپ براي وادار كردن چين به تغيير رويه تجاري خود از اعمال تعرفه عليه كالاهاي صادراتي اين كشور استفاده كرده و توجهي به اهميت روابط دوجانبه تجاري چين و آمريكا نداشته است. همچنين ترامپ به اثرگذاري بالاي چين بر كره شمالي توجه نمي كند. حاصل رويكرد پرنقص ترامپ در موضوع چين اين است كه تعرفه ها سبب شده لطمات بزرگي به اقتصاد آمريكا وارد شود و از سوي ديگر چين در مسير ارتقاي توان نظامي خود در حال پيشرفت است. مذاكرات تجاري چين و آمريكا كه از اواخر سال گذشته ميلادي آغاز شده، به هيچ نتيجه اي نرسيده و مشخص نيست مذاكرات كنوني به توافق منجر شود يا نه. ترامپ بر مسائل تجاري بين چين و آمريكا تمركز كرده در حالي كه ديگر اعضاي دولت و هيات حاكمه آمريكا نگران رشد قدرت و نفوذ نظامي چين در جهان هستند. فقدان يكپارچگي در سياست خارجي دولت آمريكا كاملا مشهود است.

سياست ترامپ در قبال كره شمالي نيز فاقد دو مولفه تشويق و تهديد بوده است. در واقع او هيچ گاه اين دو را تركيب نكرده است. در يك زمان ترامپ به اعمال حداكثر فشار تهديد كرده و در زماني ديگر وعده سرمايه گذاري و كمك اقتصادي داده است. اما او نمي تواند با وعده، كره شمالي را به اقدامي وادار كند و رهبر كره شمالي مي داند كه براي جلوگيري از دخالت نظامي آمريكا مجبور است سلاح هسته اي و موشك بالستيك قاره پيما در اختيار داشته باشد و از اين دو به عنوان ابزارهاي بازدارنده استفاده مي كند. بي دفاع بودن در برابر آمريكا و كاهش وابستگي مردم كره به كيم جونگ اون، دو وضعيت بسيار خطرناك براي رهبر كره شمالي است و آمريكا دقيقا خواهان تحقق اين دو وضعيت است؛ يعني ترامپ اعلام كرده ابتدا كره شمالي بايد به طور كامل خلع سلاح شود، آنگاه سرمايه گذاري و كمك اقتصادي انجام خواهد شد. طبيعي است كه مذاكرات بين دو طرف به نتيجه نرسيده است و تا وقتي تغييري در رويكرد ترامپ رخ ندهد، نتيجه اي حاصل نخواهد شد. سياست ترامپ در قبال ايران پرنقص ترين سياست خارجي او بوده است. ترامپ خواهان تغيير رفتار ايران در منطقه خاورميانه و مذاكره مجدد بر سر برنامه هسته اي ايران است. اما دركي از تهديدهاي امنيتي كه رهبران ايران احساس مي كنند ندارد، در نتيجه تلاشي براي رفع اين نگراني ها نمي كند. سياست ترامپ در قبال ايران در واقع بازتاب درخواست هاي اسرائيل و عربستان از ترامپ است. اما با آنچه اروپايي ها، چين يا روسيه مي خواهند سازگار نيست. موفقيت سياست فشار حداكثري، به همراهي جامعه جهاني با آمريكا نياز دارد و آمريكا از اين همراهي بي بهره است.


*ورلد پاليتيكس ريويوچماق بدون هويج!


 روزنامه دنياي اقتصاد، شماره 4652 به تاريخ 20/4/98، صفحه 5 (باشگاه اقتصاددانان)

لينک کوتاه به اين مطلب:   
 


    دفعات مطالعه اين مطلب: 16 بار

 

 
 
چاپ مطلب
ارسال مطلب به دوستان

معرفی سايت به ديگران
گزارش اشکال در اطلاعات
اشتراک نشريات ديگر



 

اعتماد
ايران
جام جم
دنياي اقتصاد
رسالت
شرق
كيهان
 پيشخوان
نشريه سپهر سياست
متن مطالب شماره 1 (پياپي 19)، بهار 1398را در magiran بخوانيد.

 

 

سايت را به دوستان خود معرفی کنيد    
 1397-1380 کليه حقوق متعلق به سايت بانک اطلاعات نشريات کشور است.
اطلاعات مندرج در اين پايگاه فقط جهت مطالعه کاربران با رعايت شرايط اعلام شده است.  کپی برداري و بازنشر اطلاعات به هر روش و با هر هدفی ممنوع و پيگيرد قانوني دارد.
 

پشتيبانی سايت magiran.com (در ساعات اداری): 77512642  021
تهران، صندوق پستی 111-15655
فقط در مورد خدمات سايت با ما تماس بگيريد. در مورد محتوای اخبار و مطالب منتشر شده در مجلات و روزنامه ها اطلاعی نداريم!
 


توجه:
magiran.com پايگاهی مرجع است که با هدف اطلاع رسانی و دسترسی به همه مجلات کشور توسط بخش خصوصی و به صورت مستقل اداره می شود. همکاری نشريات عضو تنها مشارکت در تکميل و توسعه سايت است و مسئوليت چگونگی ارايه خدمات سايت بر عهده ايشان نمی باشد.



تمامي خدمات پایگاه magiran.com ، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است