آرشیو یکشنبه ۳ تیر ۱۴۰۳، شماره ۲۳۶۰۸
اقتصادی
۴

در دولت سوم روحانی تکرار می شود: اعتراف روحانی به عقب ماندگی حوزه مسکن در دوره آخوندی

در حالی عباس آخوندی در ستاد انتخاباتی نامزد اصلاح طلبان حضور جدی دارد و احتمالا قرارشان بر این است که صحنه گردان حوزه مسکن در دولت سوم روحانی باشد که حسن روحانی هم به عقب ماندگی دولت خود در اجرای طرح های مسکنی در زمان وزارت عباس آخوندی اعتراف کرده بود.

به گزارش خبرگزاری فارس؛ گزارش اندیشکده دانشگاه علم وصنعت مشخص کرد؛ توقف ساخت وساز از سال 1392 تا 1400 زمینه انباشت هشت میلیون تقاضا در بازار مسکن را ایجاد کرد. این تقاضا معادل نیاز یک سوم جمعیت ایران است. وزیر راه و شهرسازی دولت روحانی پس از استعفا گفته بود که افتخار می کنم یک مورد از این واحدها (مسکن مهر) را افتتاح نکردم.

حسن روحانی پس از استعفای عباس آخوندی و در جلسه رای اعتماد به وزیر جدید راه و شهرسازی گفت که نسبت به مسکن اعتراف می کنم که عقب ماندگی در دولت یازدهم داشتیم چون برخی طرح های ما اجرائی و عملیاتی نشد. طرح مسکن مهر در مجموع با پیشرفت 75 درصدی به دولت روحانی رسید اما پس از هشت سال همچنان 250 هزار واحد مسکن مهر نیمه تمام باقی مانده بود و به دولت سیزدهم به ارث رسید.

مسعود پزشکیان؛ نامزد اصلاح طلبان در انتخابات ریاست جمهوری، یکم تیر عنوان کرد که واحدهای مسکونی مهر که در زمان آقای احمدی نژاد شروع به ساخت شد نه مسجدش و نه مدرسه اش و نه ورزشگاهش و نه کتابخانه و جای تفریحش دیده نشده و فقط مسکن ساخته شده است. وقتی پیوست های فرهنگی همراهش نباشد مشکلات رخ می دهد. این در حالی است که مردم در مسکن مهر ساکن هستند اما دولت روحانی همان را هم نساخت.

در مقابل، هادی عباسی؛ طراح مسکن مهر گفت که سال 1392 برای ساخت مکان های اجتماعی از جمله مسجد، مدرسه، ورزشگاه، کتابخانه و مکان های تفریحی در طرح های مسکن مهر از هیئت وزیران مصوبه گرفتیم و این کار بدون بار مالی برای دولت انجام می شد اما به تغییر دولت خوردیم و آقای آخوندی متاسفانه این دستور هیئت وزیران را اجرا نکرد. این در حالی است که مرکز پژوهش های مجلس گزارش داده که قانون جهش تولید مسکن و تعهد ساخت سالانه یک میلیون مسکن می تواند از سلیقه زدگی در تامین مهم ترین نیاز مردم جلوگیری کند.

صدرنشینی دولت های روحانی و هاشمی در قیمت مسکن

افت و خیز کارنامه 24 ساله قیمت مسکن دولت های هاشمی، خاتمی و احمدی نژاد را در سال 1392 توسط مرکز آمار ایران بررسی شد. برنامه های مختلف این دولت ها را می توان با دو شاخص «رشد قیمت» و «حجم عرضه» بازار مسکن بررسی کرد. نکته قابل توجه جهش 78 درصدی قیمت مسکن در دو سال ابتدای دولت محمود احمدی نژاد است که به شکل خیره کننده ای در دو سال بعد تا سطح بی سابقه منفی 14 درصد کاهش پیدا می کند. با یک مقایسه آماری در این گزارش می توان شاهد ثبت رکورد بی سابقه عرضه مسکن در دولت دوم احمدی نژاد بود. به عبارت دیگر، دولت دهم توانسته به اندازه 16 سال دولت های سازندگی و اصلاحات، آپارتمان جدید تزریق به بازار کند؛ یعنی طبق اعلام مرکز آمار، در دولت دهم بالای سه میلیون و 300 هزار واحد نوساز به بازار عرضه شد. درحالی که در مجموع دولت های سازندگی و اصلاحات معادل سه میلیون و 299 هزار واحد مسکونی جدید در کشور ساخته شده بود.

از سوی دیگر، براساس آمار منتشر شده بازار مسکن در مدت 35 ساله بین دولت های سازندگی و اعتدال متوسط قیمت مسکن از 40 هزار تومان در سال 1368 به 30 میلیون و 274 هزار تومان سال 1396 و به 80 میلیون و 610 هزار تومان در سال 1403 رسیده است. به بیان دقیق تر در پایان هشت ساله دولت سازندگی قیمت مسکن رشد 201 درصدی داشته و دولت اصلاحات مسکن را با رشد قیمتی 93 درصدی به دولت احمدی نژاد تحویل داد.

دولت احمدی نژاد نیز رشد 129 درصدی قیمت مسکن را به نام خود ثبت می کند. البته اثر ساخت «مسکن مهر» در سال 1396 خود را با رشد 46 درصدی قیمت مسکن نشان می دهد. در سال 1400 دولت اعتدال میزان 437 درصدی رشد قیمت مسکن را از آن خود می کند. دولت های اعتدال و سازندگی هر کدام با ثبت افزایش قیمت مسکن 437 و 201 درصد صدرنشین افزایش قیمت مسکن در کشور هستند.

نکته ماجرا این است که در هر دو دوره، عباس آخوندی، وزیر مسکن بوده است؛ کسی که اصلاح طلبان درموقع ثبت نام برای نامزدی ریاست جمهوری او را بر پزشکیان ترجیح داده بودند و در صورت رای آوری پزشکیان، وزیر یا سیاستگذار مسکن خواهد بود و به معنای خداحافظی مستاجران و متقاضیان مسکن ملی و زمین رایگان، با خانه دار شدن است.

فقر مسکن؛ نتیجه کم کاری دولت قبل

مرکز پژوهش های مجلس در گزارشی با عنوان «عملکرد احکام قانون برنامه پنج ساله ششم توسعه در حوزه تامین مسکن اقشار کم درآمد» روند اقدامات دولت ها در زمینه فقر مسکن را بررسی کرده است.

این گزارش، از دسترسی نداشتن 55 درصد خانوار ایرانی در سال 1400 به مسکن در استطاعات، حکایت دارد و آمارهای قبلی نشان می دهد فقر مسکن در سال مذکور رکورد زده است. فقر مسکن در سال 84 برابر با 24 درصد کل خانوارهای ایرانی بوده است که این میزان در ابتدای دهه 90 معادل 33 درصد خانوارها، در اواسط عصر جهش قیمت مسکن یعنی در سال 98 معادل 36 درصد و در سال 1400 به 55 درصد افزایش یافته است. به بیان ساده تر بیش از نیمی از خانوارهای ایرانی دسترسی به مسکن مناسب که هزینه های تامین آن کمتر از 30 درصد کل هزینه خانوار شود، ندارند. دلیل این مسئله، ترک فعل یا کم کاری دولت قبل در مسکن سازی است.