جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه "aggression" در نشریات گروه "علوم انسانی"
-
Journal of Assessment and Research in Applied Counseling, Volume:6 Issue: 4, Summer 2024, PP 171 -180Objective
The aim of the present study is to compare the effectiveness of schema-based parenting and mindful parenting on sleep problems, aggression, and improvement of social interactions in children with mild autism spectrum disorder.
Methods and Materials:
The present study is applied in terms of its aim and quasi-experimental in terms of method, using a pretest-posttest design with a control group and a one-month follow-up period. The statistical population includes all children aged 7-12 years with mild autism spectrum disorder who were studying and receiving education in one autism center under the supervision of the Ministry of Education (Tabassum) and five autism centers under the supervision of the Welfare Organization (Ava, Armaghan Noor, Kavosh, Navid-e-Zendegi, and Takapo) in Mashhad. The groupings were conducted through random assignment. Out of these, 40 children (20 boys and 20 girls) and 40 mothers were selected as the research sample using purposive sampling. They were then randomly assigned to three groups: two experimental groups (each with 13 members) and one control group (with 14 members). Data collection was conducted using the Autism Social Skills Profile by Belini and Hopf (2007), the CARS questionnaire by Schopler (1988), the Aggression Questionnaire, and the Children's Sleep Habits Questionnaire by Owens, Spirito, and colleagues (2000). After collecting the questionnaires, the data were analyzed using SPSS-20 software.
FindingsThe results indicated differences in the effectiveness of schema-based parenting and mindful parenting on aggression in children with mild autism spectrum disorder. Additionally, there were differences in the effectiveness of schema-based parenting and mindful parenting on the improvement of social interactions in children with mild autism spectrum disorder. Furthermore, differences were observed in the effectiveness of schema-based parenting and mindful parenting on sleep problems in children with mild autism spectrum disorder.
ConclusionThe study demonstrated that both schema-based and mindful parenting interventions significantly reduce aggression and sleep problems while enhancing social interactions in children with mild autism spectrum disorder. These findings suggest the effectiveness of incorporating these approaches in parenting programs to improve behavioral and emotional outcomes in children.
Keywords: Mild Autism, Schema-Based Parenting, Mindful Parenting, Sleep Problems, Aggression -
هدف از پژوهش حاضر پیش بینی پرخاشگری بر اساس فرزندپروری مثبت با نقش واسطه ای کارکردهای اجرایی بود. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و با روش همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانش آموزان متوسطه اول منطقه 15 شهر تهران تشکیل می داد که، نمونه ای به شیوه در دسترس شامل 261 دانش آموز انتخاب شدند. همچنین جهت گردآوری داده ها از پرسش نامه نقص در کارکردهای اجرایی (سلطانی و همکاران، 1397)، پرسش نامه پرخاشگری (اکبری بلوطبنگان و همکاران، 1395) و مقیاس فرزندپروری مثبت (ناجی و همکاران، 1399) استفاده شده است. برای آزمون فرضیه ها از همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری بهره برده شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرزندپروری مثبت با پرخاشگری رابطه منفی داشته و کارکردهای اجرایی نقش میانجی ایفا می کند. در این راستا می توان گفت فرزندپروری مثبت به والدین کمک می کند تا در مواقع تنش و استرس، با آرامش و مهارت به فرزندان شان واکنش نشان دهند. همچنین کارکردهای اجرایی می توانند به عنوان پیش نیازهای مهمی برای فرزندپروری موثر و کاهش پرخاشگری در خانواده ها محسوب شوند. این ارتباطات مثبت و موثر در نهایت می توانند به کاهش پرخاشگری در خانواده ها و افزایش کیفیت زندگی خانوادگی کمک کنند چرا که، درک و پرداختن به نقش کارکردهای اجرایی در این رابطه ممکن است پیامدهایی برای توسعه مداخلات هدفمند در جهت تقویت شیوه های والدین و ترویج رفتارهای سازگار نوجوان داشته باشد.کلید واژگان: کارکردهای اجرایی, فرزندپروری مثبت, پرخاشگری, دانش آموزانThe purpose of this research was to predict aggression based on positive parenting with the mediating role of executive functions. The research was fundamental in terms of purpose and correlational in terms of method. The statistical population of this research consisted of all the students of the first secondary school in the 15th district of Tehran, and a sample of 261 students selected in an accessible way. Also, to collect data, the executive function deficit questionnaire (Sultani et al., 2017), the aggression questionnaire (Akbari Belotabangan et al., 2015) and the positive parenting scale (Naji et al., 2019) were used. Pearson correlation and structural equations were used to test the hypotheses. The results of the research showed that positive parenting has a negative relationship with relational aggression and executive functions play a mediating role. As a result, it can say that positive parenting helps parents to react calmly and skillfully to their children in times of tension and stress. Furthermore, executive functions can consider important prerequisites for effective parenting and for reducing aggression in families. These positive and effective relationships can ultimately help to reduce aggression in families and increase the quality of family life, because understanding and addressing the role of executive functions in this relationship may have implications for the development of targeted interventions to strengthen parenting practices and promote adaptive behaviors in adolescentKeywords: Executive Functions, Positive Parenting, Aggression, Students
-
The purpose of this research was to investigate the effectiveness of positive parenting group training on aggression, anxiety, and depression in preschool children. The research was also conducted semi-experimental with a research design of 2 groups (one experimental group and one control group) with pre-test and post-test. The statistical population includes preschool children in Tabriz City who were referred to two private clinics by their parents to solve behavioral problems (aggression, anxiety, and depression), who were selected randomly from two treatment centers, 20 children from each center. Before the implementation of educational programs. The two groups were tested by Beck's anxiety questionnaire (1967), Bass and Perry's aggression (1992), and Beck's depression (1964) tests. For the experimental group, the positive parenting training program was implemented in sessions of 90 minutes, and the control group did not receive anything. Finally, by answering the aggression, anxiety, and depression questionnaires again, the parents did the post-test. These research data were analyzedd using SPSS software and in two levels of descriptive and inferential statistics with MANOVA analysis. The research findings indicate that the positive parenting group training of parents has an effect on the level of aggression, anxiety, and depression of children and also reduces aggression, anxiety, and depression in preschool children.
Keywords: Positive Parenting By Parents, Aggression, Anxiety, Depression -
Objective
The present study aims to investigate the role of mobile game usage on mental health, academic engagement, and aggression among high school students in Tabriz.
Methods and Materials:
This applied research is descriptive and correlational in nature. The statistical population comprised all female high school students in Tabriz during the 2021-2022 academic year. Based on the Morgan table and using cluster sampling, 251 students were selected and examined. Data were collected using the Goldberg Mental Health Questionnaire (1972), the Buss and Perry Aggression Questionnaire (1992), the Zarang Academic Engagement Questionnaire (2012), and a researcher-developed mobile game usage questionnaire. Data analysis was performed using Pearson's correlation coefficient and multiple (simultaneous) regression analysis.
FindingsThe results showed a significant positive correlation between mobile game usage and mental health indicators (somatic symptoms, anxiety, social dysfunction, and depression) and aggression components (physical aggression, verbal aggression, anger, and hostility). Additionally, a significant negative correlation was found between mobile game usage and academic engagement, including cognitive, emotional, and behavioral engagement. Furthermore, regression analysis results indicated that mobile game usage variables could predict changes in students' mental health, aggression, and academic engagement.
ConclusionTherefore, mobile games play an important role in students' mental health, aggression, and academic engagement.
Keywords: Mobile Games, Aggression, Academic Engagement, Mental Health -
مقوله ی پرخاشگری در روابط فردی و اجتماعی امری مهم و حائز اهمیت می باشد که نیاز به پژوهش و شناخت روز افزون دارد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف پیش بینی پرخاشگری براساس مهارت های ارتباطی و خود شفقت ورزی با درنظرگرفتن نقش میانجی تحریف های شناختی صورت گرفت. پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی با روش تحلیل مسیر بود. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان در سال تحصیلی 1401- 1402 بودند. نمونه انتخابی شامل 253 نفر از بین جامعه آماری موردنظر بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه مهارت های ارتباطی (CSTR) (کوئین دام، 2004)، پرسشنامه خود شفقت ورزی (SCS) (نف، 2003)، پرسشنامه پرخاشگری (EAI) (آیزنک و گلین ویلسون، 1975) و پرسشنامه تحریف های شناختی (عبدالله زاده و سالار، 1389) استفاده شد. داده های حاصل در نرم افزارهای SPSS 26 و AMOS 23 و با آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تجزیه و تحلیل شد. تحلیل داده ها نشان دهنده برازش مطلوب مدل پس از اصلاح بود. اثر مستقیم مهارت های ارتباطی (0/20) و خود شفقت ورزی (0/61-) و تحریف های شناختی (0/19) بر پرخاشگری معنادار (0/05>p) بود. همچنین، نتایج غیرمستقیم مسیرها نشان داد که فقط رابطه ی مهارت های ارتباطی با نقش میانجی تحریف های شناختی بر پرخاشگری (0/41-) معنادار (0/05>p) بود. براساس یافته های این پژوهش می توان نتیجه گرفت که مهارت های ارتباطی، خود شفقت ورزی و تحریف های شناختی دارای نقش به سزایی در پرخاشگری بوده و با توجه به اهمیت فردی و اجتماعی بالای پدیده ی پرخاشگری و تبعات مختلفی که می تواند برای جامعه و افراد داشته باشد، توجه به عوامل پیش بینی کننده ی آن حائز اهمیت می باشد.
کلید واژگان: پرخاشگری, تحریف های شناختی, خود شفقت ورزی, مهارت های ارتباطیThe category of aggression in personal and social relationships is an important issue that requires more and more research and knowledge. In this regard, the present study was conducted with the aim of predicting aggression based on communication skills and self-compassion, considering the mediating role of cognitive distortions. The current research was a type of correlation study with path analysis method. The statistical population of this research was all students of Shahid Madani University of Azerbaijan in the academic year of 2022-2023. The selected sample consisted of 253 people from among the target statistical population, who were selected by available sampling method. To collect data from the Communication Skills Questionnaire (CSTR) (Quindam, 2004), the Self-Compassion Questionnaire (SCS) (Neff, 2003), the Aggression Questionnaire (EAI) (Eysenck and Glen Wilson, 1975) and the Cognitive Distortions Questionnaire (Abdollahzadeh and Salar, 2009) was used. The resulting data were analyzed in SPSS 26 and AMOS 23 software and with statistical tests of Pearson's correlation coefficient and path analysis. Data analysis showed a good fit of the model after modification. The direct effect of communication skills (0.20), self-compassion (-0.61) and cognitive distortions (0.19) on aggression was significant (p<0.05). Also, the indirect results of the paths showed that only the relationship between communication skills and the mediating role of cognitive distortions on aggression (-0.14) was significant (p<0.05). Based on the findings of this research, it can be concluded that communication skills, self-compassion and cognitive distortions have a significant role in aggression, and considering the high personal and social importance of the phenomenon of aggression and the various consequences it can have for society and individuals, attention Its predictive factors are important.
Keywords: Aggression, Cognitive Distortions, Self-Compassion, Communication Skills -
هدف پژوهش حاضر، مقایسه آموزش فراهیجانی والدمحور و بازی درمانی خانواده محور بر پرخاشگری کودکان پیش دبستانی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعه آماری، کودکان پیش دبستانی شهر تهران در سال 1401-1400 بود که به روش نمونه گیری هدفمند 45 نفر انتخاب شدند و به روش تصادفی ساده در سه گروه مساوی آزمایش و گواه قرار گرفتند. والدین گروه آزمایش اول و دوم به ترتیب تحت آموزش فراهیجانی والدمحور و بازی درمانی خانواده محور قرار گرفتند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه پرخاشگری کودکان پیش دبستانی (APC) استفاده شد. داده های پژوهش با آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر، با نرم افزار SPSS-22 پردازش شدند. یافته ها نشان داد آموزش فراهیجانی والدمحور و بازی درمانی خانواده محور بر کاهش پرخاشگری کودکان در مرحله پس آزمون و پیگیری اثر معنادار دارد (0/0001>P)، اما تفاوت معناداری بین اثربخشی دو گروه وجود ندارد (0/05<P). در آموزش فراهیجانی والدمحور، با کمک به والدین برای اهمیت به احساسات و هیجانات کودک و اتخاذ دیدگاه پذیرا نسبت به آن، توانایی کودک در ابراز هیجانات خود بهبود یافت و درنتیجه احتمال بروز رفتار پرخاشگرانه در وی کاهش پیدا کرد. در رویکرد خانواده محور نیز با استفاده از بازی، تغییرات عمده ای در رفتارهای سازگارانه تر کودک ایجاد شد. آگاهی خانواده از چگونگی برخورد با کودک افزایش یافت و این امکان را به کودک داد که برای بیان خواسته های خود مجبور به پرخاشگری نشود.کلید واژگان: آموزش فراهیجانی والدمحور, بازی درمانی خانواده محور, پرخاشگری, کودکان پیش دبستانیPreschool children's hostility in comparison to family-centered play therapy and parent-centered meta-emotional training. The control group underwent a pre-test, post-test, and follow-up as part of the semi-experimental design. The statistical population consisted of 45 preschool children from Tehran in 2021-2022, who were selected through targeted sampling. The parents of the first and second experimental groups were treated with parent-centered meta-emotional training and family-centered play therapy, respectively. The research tool was aggression questionnaire of preschool children (APC). The data were analyzed using SPSS 22 software for repeated measure analysis of variance. In the post-test and follow-up phase, both parent-centered meta-emotional training and family-centered play therapy significantly reduced the aggression of children (P>0.001) However, there was no significant difference in the effectiveness of the two groups (P<0.05). In parent-centered meta-emotional training, the child’s capacity to express his emotions was enhanced, thereby reducing the likelihood of aggressive behavior. This was achieved by assisting parents in emphasizing the child's emotions and feelings and adopting a receptive perspective toward them. In the family-centered approach, the child’s more adaptive behaviors were significantly altered, and the family’s understanding of how to interact with the child was further enhanced through the use of the game. This allowed the child to express his desires without being compelled to demonstrate aggression. No funding has been allocated to this investigation.Keywords: Aggression, Family-Oriented Play Therapy, Parent-Centered Meta-Emotional Training, Preschool Children
-
پژوهش حاضر اثربخشی قصه درمانی گروهی بر رفتارهای برون نمود دختران با اختلال نافرمانی مقابله ای را مورد مطالعه قرار داد. پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه شامل 32 نفر (در هرگروه 16 نفر) بود که از طریق غربالگری 400 دانش آموز دختر پایه های اول و دوم دبستان های ناحیه یک تبریز، با نمونه گیری خوشه ای و اجرای پرسشنامه رفتار کودک و نوجوان (CAB، آخنباخ و رسکولار، 2007) انتخاب، و به طور تصادفی در گروه ها جایگزین شدند. بعد از اجرای پیش آزمون، مداخله آزمایشی و پس آزمون، داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل گردید. یافته ها نشان داد که قصه درمانی گروهی موجب کاهش رفتارهای برون نمود و مولفه های بیش فعالی/تکانشگری، قانون شکنی و رفتار پرخاشگرانه در بین دانش آموزان دختر با نشانه های نافرمانی مقابله ای شده است (05/0>P). نتیجه گیری می شود که قصه درمانی جهت درمان رفتارهای برون نمود دانش آموزان دختر به کار گرفته شود و اثربخشی آن در بین دانش آموزان پسر و بر سایر اختلالات مطالعه گردد.
کلید واژگان: اختلال نافرمانی مقابله ای, پرخاشگری, رفتارهای برون نمود, قصه درمانیThis research studied the effectiveness of group story therapy on the externalizing behaviors of female students with oppositional defiant disorder. The research method was semi-experimental (pre-test-post-test with a control group design). The sample includes 32 people (16 people in each group). They were selected through the screening of 400 female students in first and second grades of primary schools in the first district of Tabriz, by clustered sampling, implementing the Child and Adolescents Behavior Inventory (CABI, Achenbach & Rescorla, 2007). They were randomly assigned to the groups. After the implementation of the pre-test, the experimental intervention, and the post-test, the data were analyzed using multivariate covariance analysis. The findings showed that story therapy reduced the externalizing behaviors and the components of hyperactivity/impulsivity, law-breaking, and aggressive behavior among female students with oppositional defiant disorder(P<0.05). It was concluded that story therapy could be used to treat the externalizing behaviors of female students and its effectiveness could be studied among male students and on other disorders.
Keywords: Oppositional Defiant Disorder, Aggression, Externalizing Behaviors, Story Therapy -
با توجه به اثرات مخرب پرخاشگری نوجوانان در روند رشد آنها، پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط کارکرد خانواده، کیفیت روابط میان- فردی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی با میزان پرخاشگری در دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شده است. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. شرکت کنندگان 316 نفر از دانش آموزان دبیرستانهای شهر تبریز در نیمسال اول سال تحصیلی 95-1394 بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و مقیاس چهاربعدی پرخاشگری باس و پری (1992)، پرسشنامه های کارکرد خانواده مک مستر (1983)، کیفیت روابط میان- فردی پیرس و همکاران (1991) و ابزار محقق ساخته وضعیت اجتماعی-اقتصادی را تکمیل کردند. داده ها با به کارگیری نرم افزار SPSS-23 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میان مولفه های متغیرهای کارکرد خانواده و روابط میان-فردی و میزان پرخاشگری نوجوانان رابطه معنادار وجود دارد و ابعاد کارکرد خانواده و روابط میان- فردی می توانند تغییرات مربوط به میزان پرخاشگری را پیش بینی کنند، اما میان وضعیت اجتماعی- اقتصادی و ابعاد پرخاشگری نوجوانان ارتباط معناداری یافت نشد. از آنجایی که ابعاد کارکرد خانواده و روابط میان-فردی قادر به تبیین میزان پرخاشگری نوجوانان هستند، بنابراین با پرورش و ارتقای این متغیرها می توان میزان پرخاشگری نوجوانان را کاهش داد.
کلید واژگان: کارکرد خانواده, کیفیت روابط میان- فردی, وضعیت اجتماعی-اقتصادی, پرخاشگری, نوجوانانConsidering the detrimental effects of adolescent aggression on their development, the present study was undertaken to investigate the relationship between family functioning, the quality of interpersonal relationships, and socio-economic status with the level of aggression among high school students. The research method was descriptive and correlational. The participants were 316 high school students from Tabriz during the first semester of the 2015-2016 academic year, selected through multi-stage cluster sampling. They completed the Buss and Perry Aggression Questionnaire (1992), the McMaster Family Assessment Device (1983), the Quality of Relationship Inventory by Pierce et al. (1991), and a researcher-made socio-economic status tool. The data were analyzed using SPSS-23 software. The results demonstrated a significant relationship between the components of family functioning, interpersonal relationships, and the level of adolescent aggression. Family functioning and interpersonal relationship dimensions could predict changes in the level of aggression. However, no significant relationship was found between socio-economic status and the dimensions of adolescent aggression. Since family functioning and interpersonal relationship dimensions can explain the level of adolescent aggression, improving these variables can reduce adolescent aggression.
Keywords: Family Functioning, Quality Of Interpersonal Relationships, Socio-Economic Status, Aggression, Adolescents -
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه تحریک پذیری با پرخاشگری در دانش آموزان از خانواده طلاق با نقش میانجیگری انگیزه مشارکت در ورزش در شهرستان ابهر 1402-1403 می باشد. پژوهش حاضر از دسته پژوهشهای کاربردی و از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری می باشد که جامعه آماری مدارس متوسطه دوم دختران شهرستان ابهر که از خانواده های طلاق و بی انگیزه در به فعالیتها و مهارتهای حرکتی (جابجایی و دستکاری) بودند و از بین آنها نمونه250 نفری به صورت هدفمند در دسترس انتخاب شدند. اجرای پژوهش به صورت کتابخانه ای و میدانی استفاده از پرسشنامه های، انگیزه مشارکت در ورزش، تحریک پذیری و پرخاشگری بود. جهت تحلیل داده ها از نرم افزارspss نسخه 23 و Amose نسخه 23 استفاده و از ضریب همبستگی، رگرسیون و تحلیل مسیر به روش حداکثر درستنمایی استفاده شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد همبستگی بین انگیزه مشارکت در ورزش با پرخاشگری، تحریک پذیری به ترتیب؛ 713/0، 878/0 است .(P<0.001) انجام آزمون به روش حداکثر درستنمایی نشان داد: با افزایش انگیزه مشارکت در ورزش (پرخاشگری و تحریک پذیری) در بین این دانش آموزان کاهش می یابد. مقدارCMIN/DF محاسبه شده برابر با 296/1 است. مقدار RMSEA برابر با 023/0 است. بین تحریک پذیری با پرخاشگری در بین این دانش آموزان با نقش میانجی انگیزه مشارکت در ورزش رابطه وجود دارد. و مشارکت افراد را در ورزشهای حرکتی افزایش می دهد. با توجه به نتایج حاصل از پژوهش می توان گفت انگیزه مشارکت ورزش می تواند خلا موجود این گونه نوجوانان را تا حدی جبران نماید. و آنها را در توان حرکتی و مشارکت مهارتهای حرکتی توانمند سازد.
کلید واژگان: انگیزه مشارکت در ورزش, تحریک پذیری, پرخاشگریThe purpose of this research is to investigate the relationship between irritability and aggression in students from divorced families with the mediating role of the motivation to participate in sports in Abhar 1402-1403. The current research is of applied research and correlation type using structural equation method, the statistical population of second secondary schools of girls in Abhar city, who were from divorced families and unmotivated in activities and motor skills (moving and manipulation) and among them A sample of 250 people was selected in a targeted manner. The research was carried out in a library and field form using questionnaires, motivation to participate in sports, irritability and aggression. SPSS version 23 and Amose version 23 software were used for data analysis, and correlation coefficient, regression and path analysis were used using the maximum likelihood method. The results of the research showed the correlation between the motivation to participate in sports with aggression, irritability, respectively; 0.713 is 0.878.(P<0.001) Performing the test using the maximum likelihood method showed that: with the increase in the motivation to participate in sports (aggression and irritability) among these students decreases. The calculated CMIN/DF value is equal to 1.296. The value of RMSEA is equal to 0.023. There is a direct relationship between irritability and aggression among these students with the mediating role of motivation to participate in sports. and increases people's participation in sports. According to the results of the research, it can be said that the motivation to participate in sports can partially compensate for the existing gap of such teenagers and empower them in their movement ability and participation in movement skills.
Keywords: Motivation To Participate In Sports, Irritability, Aggression -
مقدمه
خلق افسرده از عوامل مهم افت عملکردتحصیلی درمیان دانش آموزان است. هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجیگرانه مثبت اندیشی در رابطه بین احساس تنهایی، پرخاشگری و خلق افسرده دانش آموزان است.
روش پژوهش:
مطالعه از نوع توصیف-همبستگی است. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر رشت در سال 1400-1399 بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای دومرحله ای انتخاب و به پرسشنامه های مثبت اندیشی اینگرام و ویسنیکی (1988)، علائم مرضی کودکان (گادو و اسپرافکین، 1994)، افسردگی کودکان کواکس (1981) و احساس تنهایی آشر و ویلر (1985) پاسخ دادند. داده ها با مدل معادلات ساختاری و نرم افزارهایSPSS وAMOS نسخه 22 تحلیل شدند. به منظور تحلیل روابط میانجی از روش بوت استرپ در برنامه ماکروپریچر و هایز (2008) استفاده شد.
یافته هاالگوی ساختاری اصلاح شده احساس تنهایی و پرخاشگری با خلق افسرده از طریق میانجیگری مثبت اندیشی برازش مطلوبی به دست آورد (005/0 RSMEA= ، 011/1 2/df=χ). تحلیل همبستگی پیرسون نشان داد بین تنهایی و خلق افسرده با مثبت اندیشی رابطه منفی و معناداری وجود دارد (به ترتیب 297/0 - r= ، 05/0 P< ؛469/0 - r= ، 01/0 P<). بین احساس تنهایی و پرخاشگری با خلق افسرده رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (به ترتیب 466/0 r= ، 01/0 P< ؛ 505/0 r= ، 01/0 P<). تحلیل بوت استراپ آشکار ساخت مثبت اندیشی قادربه میانجیگری رابطه بین پرخاشگری و خلق افسرده نیست اما در رابطه بین احساس تنهایی و خلق افسرده میانجی گری نمود (001/0<p).
نتیجه گیریرابطه بین پرخاشگری و خلق افسرده آنقدر نیروند است که مثبت اندیشی قادر به کاهش رابطه میان آن دو نیست. با این وجود مثبت اندیشی قادر است اثرات مخرب احساس تنهایی را برخلق افسرده کاهش دهد.
کلید واژگان: مهارت های مثبت اندیشی, احساس تنهایی, پرخاشگری, خلق افسرده, دانش آموزانBackground and AimDepressed mood is an important factor in the decline in academic performance among students. The aim of this study was to determine the mediating role of positive thinking skills in the relationship between students' feelings of loneliness, aggression and depressed mood.
MethodThe present study is a descriptive correlational study. Statistical population of all male and female students of 8 to 12 years of primary school in Rasht who were studying in 1400-1399 who were selected by two-stage cluster sampling method and according to the Ingram and Wisnicki (1988) Positive Thinking Questionnaire, Pediatric Symptoms Questionnaire (CSI-4), Child Depression Inventory (CDI), Usher and Wheeler (1985) Loneliness Questionnaire. Data were analyzed using structural equation modeling and SPSS and AMOS software version 22. In order to analyze mediation relationships, the bootstrap method was used in Macro, Preacher and Hayes (2008) program.
ResultsThe improved structural model of loneliness and aggression has a favorable fit with depressed mood through the mediation of positive thinking (χ2/df= 1.011, RMSEA= 0.005). Loneliness and aggression had a negative and significant relationship with depression (p<0.001). Bootstrap analysis revealed that positive thinking could not mediate the path of aggression to depressed mood but could mediate the relationship between loneliness and depressed mood (p <0.001).
ConclusionThe results showed that the relationship between aggression and depressed mood is so strong that positive thinking is not able to reduce the relationship between the two. However, positive thinking can reduce the destructive effects of loneliness on depressed mood.
Keywords: Positive Thinking Skills, Loneliness, Aggression, Depressed Mood, Students -
پژوهش حاضر با هدف بررسی پیشبینی پرخاشگری بر اساس عوامل شخصیتی و الگوی ارتباطات خانواده نوجوانان شهر کره ای فارس انجام شده است. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه نوجوانان دوره متوسطه اول و دوم در سال تحصیلی 99 - 98 به تعداد (1014 نفر) بود که از آن میان، تعداد 150 نفر از نوجوانان (85 نفر نوجوان دختر و 65 نفر نوجوان پسر)، با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس به عنوان نمونه انتخاب شد. پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی کاستا و مک کری (1992) و الگوهای ارتباطات خانواده ریچی و فیتزپاتریک (1990) و پرخاشگری باس و پری (1992) توسط افراد نمونه تکمیل شد. روش آزمون همبستگی پیرسون بمنظور بررسی رابطه بین متغیرها و آزمون رگرسیون چندمتغیره به روش همزمان بمنظور پیشبینی متغیر ملاک توسط متغیرهای پیشبین، با استفاده از نرم افزار spss نسخه 24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد عوامل شخصیتی بر حسب مولفه های روان نژندی بصورت مثبت در سطح معناداری 05/0، توافقگرایی در سطح معناداری 01/0 و مسئولیتپذیری در سطح معناداری 05/0 بصورت منفی قادر گردیدند، پیشبینیکننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند. الگوهای ارتباطات خانواده بر حسب مولفه های جهتگیری گفتوشنود بصورت منفی در سطح معناداری 01/0، جهتگیری همنوایی بصورت مثبت در سطح معناداری 01/0، قادر گردیدند، پیشبینی کننده متغیر پرخاشگری نوجوانان باشند.کلید واژگان: الگوی ارتباطات خانواده, پرخاشگری, عوامل شخصیتی, نوجوانانThe aim of this study was to investigate the prediction of adolescent aggression based on personality factors (adolescent personality factors) and parental behavioral patterns in Sarjahan region. The statistical population in this study included all high school adolescents in 2019-20. From the statistical population, 150 adolescents (85 male adolescents and 65 female adolescents) were selected as a sample using multi-stage cluster sampling method, then the sample individuals were questionnaires of personality traits and behavioral patterns of parents and Aggression was complemented by adolescents. In the analysis process, the data obtained from Pearson correlation test to analyze the relationship between variables and multivariate regression test simultaneously to predict the criterion variable by predictor variables were analyzed using SPSS software version 24. The results showed that personality factors in terms of components (neuroticism positively at the level of significance 0.05, agreement at the level of significance 0.01 and responsibility at the level of significance 0.05 were negatively able to predict adolescent aggression variable Parents' behavioral patterns in terms of components (negative dialogue orientation at a significance level of 0.01, positive compliance orientation at a significance level of 0.01, were able to predict adolescent aggression variables.Keywords: Aggression, Personality Factors, Parents', Behavioral Patterns, Adolescents
-
هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی آموزش گروهی فرزند پروری مثبت والدین و آموزش گروهی مدیریت رفتاری مادران بر میزان اضطراب، پرخاشگری و افسردگی مادران دارای کودکان 4 تا 7 ساله است. پژوهش نیز به روش نیمه تجربی و با طرح تحقیق 3 گروه (یک گروه کنترل و دو گروه آزمایش) با پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل مادران کودکان 4 تا 7 سال شهر تبریز بود که به بیمارستان شهریار و دو کلینیک خصوصی برای رفع مشکلات کودکان خود مراجعه کرده بودند که دراین بین مادران از سه مرکز درمانی و از هر مرکز 20 مادربه صورت هدفمند انتخاب شدند. قبل از اجرای برنامه های آموزشی سه گروه توسط پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992)، اضطراب بک (1967) و افسردگی بک (1964) آزمون شدند، برای گروه آزمایشی اول برنامه آموزش گروهی فرزند پروری مثبت و برای گروه دوم آموزش گروهی مدیریت رفتاری مادران در 8 جلسه 90 دقیقه ای اجرا شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند، درنهایت با انجام دوباره پاسخگویی به پرسشنامه پرخاشگری، اضطراب و افسردگی توسط مادران پس آزمون صورت گرفت. داده های این تحقیق با استفاده از نرم افزار SPSS و در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی با تحلیل ANCOVA و t مستقل انجام یافته است. یافته های پژوهشی حاکی از این است که آموزش گروهی فرزند پروری مثبت والدین و آموزش گروهی مدیریت رفتاری مادران بر میزان پرخاشگری، اضطراب و افسردگی مادران دارای کودکان 4 تا 7 ساله اثر دارد و هر دو آموزش نسبت به گروه کنترل اثربخشی بهتری دارند ولی آموزش گروهی فرزند پروری مثبت والدین قدرتمند تر از آموزش گروهی مدیریت رفتاری مادران است.
کلید واژگان: پرخاشگری, اضطراب, افسردگی, فرزند پروری مثبت والدین, مدیریت رفتاری مادرانThe purpose of this research is to compare the effectiveness of positive parenting group training for parents and behavioral management group training for mothers on the level of anxiety, aggression and depression of mothers with 4-7-year-old children. The research was also conducted in a semi-experimental way with a research design of 3 groups (one control group and two experimental groups) with pre-test and post-test. The statistical population included mothers of children aged 4 to 7 years in Tabriz who had referred to Shahriar Hospital and two private clinics to solve their children's problems, among which mothers from three medical centers and 20 parents from each center were selected purposefully. Before the implementation of the educational programs, three groups were tested by Bass and Perry aggression questionnaire (1992), Beck anxiety (1967) and Beck depression (1964). It was carried out in 8 sessions of 90 minutes and the control group did not receive any training. Finally, the post-test was done by answering the aggression, anxiety and depression questionnaire again. The data of this research was done using SPSS software and at two levels of descriptive and inferential statistics with ANCOVA and independent t analysis. Research findings indicate that positive parenting group training for parents and behavioral management group training for mothers have an effect on the level of aggression, anxiety and depression of mothers with 4-7 years old children, and both trainings are more effective than the control group, but group training for children Positive parenting is more powerful than behavioral management group training for mothers.
Keywords: Aggression, Depression, Anxiety, Positive Parenting Of Parents, Behavioral Management Of Mothers -
فصلنامه خانواده پژوهی، پیاپی 78 (تابستان 1403)، صص 126 -142مطالعه حاضر با هدف پیش بینی رفتارهای پرخاشگرانه در مردان دارای خودزنی بر اساس جو عاطفی خانواده و جهت گیری مذهبی والدین انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری کلیه مردان دارای خودزنی که به بهداری کل استان آذربایجان غربی در سال 1402 مراجعه کرده بودند می باشد. از بین این افراد 190 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور کامل به پرسشنامه های جو عاطفی خانواده (1964)، پرسشنامه جهت گیری مذهبی والدین (1998) و پرخاشگری بری و باس (1992) پاسخ دادند. نتایج نشان داد متغیر جهت گیری مذهبی والدین پرخاشگری را پیش بینی می کند (R2=0.469, P>0/001) و جهت گیری مذهبی مادر با پرخاشگری رابطه منفی (β=-0.528, P>0/001) و جهت گیری مذهبی پدر با پرخاشگری نیز رابطه منفی داشت (β=-0.222, P>0/001). همچنین جو عاطفی خانواده (به غیر رابطه پدر-فرزند) نیز متغیر پیش بین خوبی برای پرخاشگری می باشد (R2=0.196, P>0/001) و رابطه مادر-فرزندی با پرخاشگری رابطه معکوس دارد (β=-0.421, P=0/001). در نتیجه، این مطالعه رابطه معنی داری را بین جو عاطفی خانواده، جهت گیری مذهبی والدین و رفتار پرخاشگرانه در مردانی که درگیر خودزنی هستند روشن می کند. این یافته ها بر اهمیت مداخله زودهنگام و رویکردهای درمانی که هم به تجربیات مذهبی و هم جو عاطفی خانواده برای جلوگیری از تمایلات پرخاشگرانه می پردازد، تاکید می کند.کلید واژگان: رفتارهای پرخاشگری, جهت گیری مذهبی خانواده, جو عاطفی خانواده, خودزنی, مردانThe present study was conducted with the aim of predicting aggressive behaviors in men with self-injury experience based on family affective climate and parental religiousness. The research method used was a descriptive correlational type and the statistical population of this research included all the men who had self-injury experience in West Azerbaijan province in 2023, from which 190 people were selected by Convenience Sampling and answered the Parental Religiousness questionnaire (1998), Family affective climate questionnaire (1964), and Buss Perry Aggression questionnaire (1992). The results showed parental religiousness predicts aggressive behaviors (R2=0.469, P>0/001) and mother’s religious leaning has a negative relation with aggressive behaviors (β=-0.528, P>0/001) and father’s religious leaning also has a negative relation with aggressive behaviors (β=-0.222, P>0/001). Family affective climate was also found to predict aggressive behaviors (except father-son relationship) (R2=0.196, P>0/001) and mother-son relationship had a negative relationship with aggressive behaviors (β=-0.421, P=0/001). In conclusion, this study sheds light on the significant relationship between family affective climate, parental religiousness, and aggressive behavior in men who engage in self-mutilation. These findings call for early intervention and therapeutic methods that address both religious experiences and families' emotional climate to prevent aggressive actions.Keywords: Aggression, Family Affective Climate, Parental Religiousness, Self-Injury, Men
-
Objective
This study aimed to investigate the predictive relationship between difficulty in emotion regulation, addiction to computer games, and aggression. It sought to understand how these factors individually and collectively contribute to aggressive behaviors.
Methods and Materials:
A cross-sectional design was employed, involving 300 participants aged 18-35 years. Data were collected using standardized measures: the Buss-Perry Aggression Questionnaire (BAQ) for aggression, the Difficulties in Emotion Regulation Scale (DERS), and the Computer Game Addiction Scale for computer game addiction. A linear regression analysis was conducted using SPSS Version 27 to assess the predictive power of emotion regulation difficulties and game addiction on aggression.
FindingsThe regression analysis revealed that both difficulty in emotion regulation (β = 0.26, p < 0.01) and addiction to computer games (β = 0.28, p < 0.01) significantly predicted aggression, accounting for 40% of the variance in aggression scores. These results suggest a strong and significant relationship between the studied predictors and aggressive behavior.
ConclusionThe study's findings underscore the importance of considering emotion regulation difficulties and computer game addiction as significant predictors of aggression. These insights highlight the need for targeted interventions to address these factors, potentially mitigating aggressive tendencies in individuals with high levels of game addiction and emotion regulation challenges.
Keywords: Aggression, Emotion Regulation, Computer Game Addiction -
هدف از این مطالعه تعیین نقش میانجی نگرانی از طرد در رابطه بین تجربه غفلت در کودکی و رفتارهای پرخاشگرانه در نوجوانان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول شهر صومعه سرا در سال تحصیلی 1403-1402 تشکیل دادند. 260 دانش آموز دختر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای مشارکت داشتند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه ی پرخاشگری (AQ) باس و پری (1992)، پرسشنامه ی حساسیت به طرد (RSQ) داونی و فلدمن (1996) و پرسشنامه ی ترومای کودکی (CTQ) برنستاین و همکاران (2003) استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها از روش مدل یابی معادلات ساختاری و بوت استرپ استفاده شد. نتایج ضرایب مسیر بیانگر این بود که مدل پیشنهادی در مجموع 40% از واریانس پرخاشگری را در شرکت کنندگان پیش بینی می کند و از برازش مطلوب برخوردار بود. نتایج نشان داد که اثر مستقیم تجربه غفلت و نگرانی از طرد بر پرخاشگری معنادار بود، همچنین اثر مستقیم تجربه غفلت بر نگرانی از طرد معنادار بود (05/0>P). نتایج دیگر نشان داد که نگرانی از طرد بین تجربه غفلت در دوران کودکی و پرخاشگری نقش میانجی دارد (05/0>P). نتایج این مطالعه دلالت بر این داشت که تجربه غفلت در دوران کودکی می تواند موجب افزایش رفتارهای پرخاشگرانه در نوجوانان گردد؛ همچنین این رابطه می تواند به واسطه افزایش نگرانی از طرد واسطه گری شود.
کلید واژگان: پرخاشگری, غفلت, طرد, نوجوانانThe purpose of this study was to determine the mediating role of rejection concern in the relationship between the experience of neglect in childhood and aggressive behaviors in adolescents. The present research method was the descriptive-correlation type of structural equation modeling. The statistical population of the research was made up of all female students of the first secondary school in the city of Soumesara in the academic year 2023-2024. 260 female students participated in the multi-stage cluster sampling method. To collect information from the Aggression Questionnaire (AQ) by Bass and Perry (1992), Rejection Sensitivity Questionnaire (RSQ) by Downey and Feldman (1996), and Childhood Trauma Questionnaire (CTQ) by Bernstein et al. (2003). used. To analyze the data, the method of structural equation modeling and bootstrap was used. The results of the path coefficients indicated that the proposed model predicted a total of 40% of the variance of aggression in the participants and had a good fit. The results showed that the direct effect of neglect experience and rejection concern on aggression was significant, and the direct effect of neglect experience on concern of rejection was significant (P<0.05). The results of this study indicated that the experience of neglect in childhood can increase aggressive behaviors in adolescents; Also, this relationship can be mediated by increased rejection concern.
Keywords: Aggression, Neglect, Rejection, Adolescents -
هدف این پژوهش تعیین اثربخشی درمان ذهنی سازی بر دشواری در تنظیم هیجان و خودمهارگری در نوجوانان با پرخاشگری بالا بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل با دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان دختر و پسر سنین 12 تا 18 سال مراجعه کننده به مرکز مشاوره تکامل شهر رشت در نیمه اول سال 1402 بود که با روش نمونه گیری هدفمند 30 نفر براساس معیارهای ورود انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15) و کنترل (15) گمارده شدند. گروه آزمایش درمان ذهنی سازی را طی 20 جلسه آموزشی 75 دقیقه ای به صورت هفته ای یک جلسه دریافت کردند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (AQ،1992)، مقیاس دشواری در تنظیم هیجان گرتز و رومر (DERS، 2004) و مقیاس خودمهارگری تانجنی و همکاران (SCQ، 2004) بود. تحلیل نتایج با استفاده از روش واریانس اندازه گیری مکرر صورت گرفت. نتایج نشان داد اثربخشی درمان ذهنی سازی بر متغیرهای دشواری در تنظیم هیجان و خودمهارگری معنادار است (05/0>p). و این تاثیر در مرحله پیگیری ماندگار بود (05/0>p). بنابراین نتیجه گیری می شود مداخله درمان ذهنی سازی می تواند بر کاهش دشواری در تنظیم هیجان و افزایش خودمهارگری نوجوانان دارای پرخاشگری بالا موثر باشد.
کلید واژگان: دشواری در تنظیم هیجان, خودمهارگری, درمان ذهنی سازی, پرخاشگریThis study aimed to determine the effectiveness of mentalization therapy on the difficulty in emotion regulation and self-control in adolescents with high aggression. The research method was semi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group with a three-month follow-up period. The statistical population of the research included boys and girls between the ages of 12 and 18 who were referred to the Development Counseling Center in Rasht in the first half of 2023, and 30 people were selected based on the inclusion criteria using a purposive sampling method and were randomly divided into two experimental (15) and control groups. (15). The experimental group received mentalization therapy during 20 75-minute training sessions, once a week. The data collection tool was Bass and Perry's Aggression Questionnaire (AQ, 1992), Gertz and Romer's Difficulty in Emotion Regulation Scale (DERS, 2004), and Tanjani et al.'s Self-Control Scale (SCQ, 2004). The results were analyzed using the repeated measurement variance method. The results showed that the effectiveness of mentalization therapy on the variables of difficulty in emotion regulation and self-control is significant (p<0.05). And this effect was permanent in the follow-up phase (p<0.05). Therefore, it is concluded that mentalization therapy can be effective in reducing the difficulty in regulating emotions and increasing self-control in adolescents with high aggression.
Keywords: Difficulty In Emotional Regulation, Self-Control, Mentalization Therapy, Aggression -
Purpose
The primary objective of this study was to evaluate the effectiveness of the Coping Abilities Workshop, a structured intervention designed to enhance self-regulation, improve social performance, and reduce aggression among first to third-grade primary school students exhibiting signs of Oppositional Defiant Disorder in Tehran, District 2.
MethodologyThis randomized controlled trial involved 60 students, evenly divided into an intervention and a control group. Each group comprised 30 participants, and the intervention spanned eight weeks, with follow-up assessments conducted three months post-intervention. Measurements for self-regulation, social performance, and aggression were taken using standardized tools at three time points: pre-intervention, post-intervention, and follow-up. The data were analyzed using ANOVA with repeated measures and Bonferroni post-hoc tests, utilizing SPSS software version 27.
FindingsSignificant improvements were observed in the intervention group compared to the control. Post-intervention results showed substantial increases in self-regulation (mean pre = 32.45, SD = 4.12; mean post = 45.67, SD = 3.56) and social performance (mean pre = 28.54, SD = 2.95; mean post = 40.26, SD = 2.45), along with a notable reduction in aggression (mean pre = 35.60, SD = 5.12; mean post = 20.22, SD = 4.75). These effects were maintained at the three-month follow-up, indicating the lasting impact of the intervention.
ConclusionThe Coping Abilities Workshop significantly enhanced self-regulation and social performance while effectively reducing aggression among primary school students with Oppositional Defiant Disorder. The intervention proved to have a sustainable impact, suggesting its potential for broader application in similar educational and behavioral settings.
Keywords: Coping Abilities Workshop, Self-Regulation, Social Performance, Aggression, Oppositional Defiant Disorder, Randomized Controlled Trial, Primary Education, Tehran -
این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین تعامل مادر-کودک، اضطراب و افسردگی مادر با پرخاشگری دانش آموزان پسر دوره ابتدایی ناحیه یک شهر رشت انجام شد. نوع پژوهش توصیفی و روش آن نیز همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه ششم ابتدایی مدارس آموزش و پرورش ناحیه 1 شهر رشت در سال تحصیلی 1403-1402 به همراه مادرانشان (870) بود که از بین آن ها نمونه ای به تعداد 205 دانش آموز و 205 نفر مادر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده های مورد نیاز از پرسشنامه های پرخاشگری آیزنگ و گلین ویلسون (1975)، ارزیابی رابطه مادر-فرزند روس (1980) و اضطراب و افسردگی هاسپیتال زیگمون و اسنایت (1983) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری پارامتریک ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها نشان داد بین تعامل مادر-کودک و پرخاشگری دانش آموزان پسر (05/0˂p و 16/0=r)، بین اضطراب مادر و پرخاشگری دانش آموزان (05/0˂p و 24/0=r) و بین افسردگی مادر و پرخاشگری دانش آموزان پسر (05/0˂p و 19/0=r) رابطه معنی دار وجود دارد و مجموعا 6/14 درصد تغییرات پرخاشگری دانش آموزان پسر با سه متغیر مذکور تبیین می گردد. بر اساس یافته های مذکور می توان نتیجه گیری کرد که بهبود تعامل مادر-کودک و کاهش اضطراب و افسردگی مادر سبب کاهش پرخاشگری فرزندان پسر می گردد.
کلید واژگان: تعامل مادر-کودک, اضطراب و افسردگی, پرخاشگری, دانش آموزان, دوره ابتداییThis research was conducted with the aim of investigating the relationship between mother-child interaction, mother's anxiety and depression with aggression of elementary school boy students in District 1 of Rasht city. The type of descriptive research and its method was also correlational. The statistical population included all the male students of the 6th grade of elementary education schools in the 1st district of Rasht in the academic year of 2023-2024 along with their mothers (870), of which a sample of 205 students and 205 mothers was selected by sampling method. Clusters were randomly selected. Aggression questionnaires by Eyseng and Glenn Wilson (1975), assessment of mother-child relationship by Russ (1980) and hospital anxiety and depression by Sigmon and Snaith (1983) were used to collect the required data. Parametric statistical tests of Pearson's correlation coefficient and multiple regression were used to analyze the data. The findings showed that there is a relationship between mother-child interaction and aggression of male students (P<0.05 and r=0.16), between mother's anxiety and students' aggression (P<0.05 and r=0.24) and between mother's depression and Aggression of male students (P˂0.05 and r=0.19) has a significant relationship, and a total of 14.6 percent of the changes in male students' aggression is explained by the three mentioned variables. Based on the mentioned findings, it can be concluded that the improvement of mother-child interaction and the reduction of mother's anxiety and depression lead to the reduction of male children's aggression.
Keywords: Mother-Child Interaction, Anxiety, Depression, Aggression, Students, Elementary School -
زمینه و هدف
پژوهش حاضر، با هدف بررسی اثر بخشی آموزش روش های تغییر و اصلاح رفتار، به مادران، بر میزان پرخاشگری در کودکان بیش فعال، با نقش تعدیل کنندگی اضطراب مادران، اجرا شد.
روش پژوهش:
در این پژوهش، از روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه گواه ناهمسان، استفاده شد. جامعه آماری، شامل مادران دارای فرزندان بیش فعال مراجعه کننده به کلینیک های روان شناسی و روان پزشکی شهر قم در دامنه 7 تا 12 سال و در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که تعداد 60 نفر از آنان، به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش، انتخاب شدند که از این میان، تعداد 30 نفر به عنوان مادران مضطرب (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه گواه) و 30 نفر به عنوان مادران غیر مضطرب (15 نفر گروه آزمایشی و 15 نفر گروه گواه) در گروه ها به صورت تصادفی جای دهی شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه سیاهه رفتاری کودک و پرسشنامه اضطراب بک، استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل کواری انس استفاده شد.
یافته هایافته های داده های پژوهش، نشان داد که آموزش روش های تغییر و اصلاح رفتار به مادران، در کاهش پرخاشگری کودکان بیش فعالی موثر بوده (05/0<p) و اضطراب مادران در رابطه بین آموزش روش های تغییر و اصلاح رفتار به مادران و پرخاشگری کودکان بیش فعال، نقش تعدیل کنندگی داشت (520/0=F، 05/0>P).
نتیجه گیرینتایج نشان داد که پس از آموزش به مادران، پرخاشگری کودکان، به صورت معناداری کاهشی بوده و علاوه بر این، اضطراب مادران در رابطه بین آموزش روش های تغییر و اصلاح رفتار به مادران و پرخاشگری کودکان بیش فعال، نقش تعدیل کنندگی داشت.
کلید واژگان: آموزش روش های تغییر و اصلاح رفتار, اضطراب, بیش فعالی, پرخاشگریBackground and AimThe present study was conducted with the aim of investigating the effectiveness of teaching methods of behavior change and modification to mothers on the level of aggression in hyperactive children, with the role of modulating mothers' anxiety.
MethodsIn this research, a semi-experimental method of pre-test-post-test and follow-up with heterogeneous control group was used. The statistical population included mothers with hyperactive children who referred to psychology and psychiatry clinics in Qom between the ages of 7 and 12 and in the academic year of 2023-2022, and 60 of them were selected as the research sample using available sampling. Among them, 30 people were randomly assigned as anxious mothers (15 experimental group and 15 control group) and 30 non-anxious mothers (15 experimental group and 15 control group). In order to collect data, the child's behavior list and Beck's anxiety questionnaire were used. In order to analyze the data, analysis of variance with repeated measurements and the analysis of variance were used.
ResultsThe findings of the research data showed that teaching methods to change and modify behavior to mothers was effective in reducing aggression of hyperactive children (p<0.05) and mothers' anxiety in the relationship between teaching methods to change and modify behavior to mothers and aggression of hyperactive children. had a moderating role (F=9.520 and P<0.05).
ConclusionThe results showed that after teaching mothers, children's aggression was significantly reduced, and in addition, mothers' anxiety had a moderating role in the relationship between teaching methods of behavior change and modification to mothers and aggression of hyperactive children.
Keywords: Teaching Methods To Change, Modify Behavior, Anxiety, Hyperactivity, Aggression -
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر تعارض والد -فرزند و عملکرد خانواده اصلی بر پرخاشگری با میانجیگری سبکهای هویت در دانش آموزان دختر انجام شده است. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمانشاه بودند که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای تعداد 384 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های پرخاشگری آیزنک و گلن ویلسون (1975)، تعارض والد-فرزند فاین و همکاران (1983)، عملکرد خانواده اصلی هاوشتات و همکاران (1985) و سبکهای هویت برزونسکی و همکاران (2013) بود که روایی و پایایی آنها در پژوهش حاضر با استفاده از روایی محتوا و تحلیل عاملی تاییدی و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به تایید رسید. تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و به کارگیری نرم افزارهای SPSS25 و Smartpls3 انجام شد. یافته های پژوهش نشان دادند که تعارض والد- فرزند و عملکرد خانواده اصلی به صورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق سبکهای هویت بر پرخاشگری دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر کرمانشاه تاثیرگذار بوده است. بر اساس نتایج می توان با کاهش تعارض والد- فرزند، تقویت عملکرد خانواده و همچنین هدایت صحیح سبکهای هویت، پرخاشگری در دانش آموزان را کاهش داد.
کلید واژگان: تعارض والد -فرزند, عملکرد خانواده اصلی, پرخاشگری, سبکهای هویتThe present study was conducted with the aim of investigating the effect of parent-child conflict and the original family function on aggression with the mediation of identity styles in female students. The statistical population of the study was comprised of senior high school students in Kermanshah city. In order to draw the sample, cluster random sampling method was utilized and 384 students were selected. The research instruments included Eysenck & Glyn Wilson’s Aggression Questionnaire (1975), Parent-Child Relationship Scale (Fine et al., 1983), the Family-of-Origin Scale (Hovestadt et al., 1985) and Identity Style Inventory (Berzonsky et al., 2013). The reliability and validity of the research tools was confirmed through content validity, confirmatory factor analysis and calculation of Cronbach's alpha coefficient. Data analysis was done using structural equation modeling (SEM) and partial least squares (PLS) using SPSS25 and Smartpls3 software. The results of the research indicated that the parent-child conflict and original family function directly and indirectly had an impact on the aggression of female students of senior high school students through identity styles. Accordingly, it can be concluded that it is possible to reduce students’ aggression by diminishing the parent-child conflicts, strengthening the family function and also directing identity styles in a proper way.
Keywords: Parent-Child Conflict, Original Family Function, Aggression, Identity Styles
- نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شدهاند.
- کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شدهاست. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
- در صورتی که میخواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.