به جمع مشترکان مگیران بپیوندید!

تنها با پرداخت 70 هزارتومان حق اشتراک سالانه به متن مقالات دسترسی داشته باشید و 100 مقاله را بدون هزینه دیگری دریافت کنید.

برای پرداخت حق اشتراک اگر عضو هستید وارد شوید در غیر این صورت حساب کاربری جدید ایجاد کنید

عضویت

جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه « testosterone » در نشریات گروه « پزشکی »

  • Laila Mohammadlo, Kaveh Rahimi, Masomeh Rezaie *, Nasrin Soufizadeh, Fariba Seyedoshohadaei, Khaled Rahmani, Reza Bekhradi
    Objective
    Polycystic ovary syndrome (PCOS) is a common disorder among women of reproductive age. The goal of the current study was to evaluate the effect of evening primrose oil (EPO) (Oenothera biennis) in adolescent girls with PCOS.
    Materials and Methods
    In the current double-blind and randomized controlled research, 76 patients completed the study in two groups (38 in the placebo and 38 in the EPO groups). The patients were asked to take oral placebo or EPO (1000 mg/day) for 12 weeks. Biochemical, clinical, and ultrasonography assessments were performed. The data was analyzed using SPSS statistical software.
    Results
    After the intervention, the regulation of the menstrual cycle in the EPO group was different from that of the placebo group (p=0.04). The levels of insulin, testosterone, and free androgen index (FAI) in the EPO group were lower than those of the placebo group (p<0.05). The sex hormone binding globulin (SHBG) levels in the EPO group were higher than those of the placebo group (p=0.01). While the number of immature follicles decreased in the EPO group, this difference was not statistically significant (p=0.8).
    Conclusion
    Overall, EPO administration for 12 weeks in young women with PCOS regulated the irregular menstrual cycle. In addition, the levels of insulin, testosterone, FAI, and SHBG changed. Therefore, EPO may be effective in improving hormonal and menstrual irregularities.
    Keywords: Evening Primrose Oil, PCOS, Insulin, Testosterone, FAI, SHBG}
  • Fatemeh Karami, Faezeh Abdolmaleki Abdolmaleki, Maryam Azizi, Negin Vali Nejad, Maryam Alsadat Hosseini Parsa, Arman Vasighmehr, Mahdi Goudarzvand*, Jalal Solati
    Introduction

    Prenatal exposure to lipopolysaccharide (LPS) can lead to structural damage and CNS dysfunction. The present study aimed to investigate the protective effects of prenatal administration of pycnogenol (PYC) against the negative effects of bacterial LPS on anxiety-like behavior, gonadotropin and sex hormone serum levels, and sperm quality and quantity in the adult male offspring of NMRI mice.

    Methods

    Pregnant mice were randomly divided into four groups (n = 10 per group): 1. Saline group: received a single dose of saline as solvent of pycnogenol by gavage for 3 days on gestation days 16-18. 2. LPS group: received a single dose of LPS (20 µg/kg, subcutaneously) on gestation day 20. 3. PYC: received 200 mg/kg/day of pycnogenol by gavage for 3 days, intraperitoneally, on gestation days 16-18. 4. LPS + PYC: received a single dose of LPS (20 μg/kg) on gestation day 20 and pycnogenol (200 mg/kg/day) by gavage for 3 days on gestation days 16-18. After maturity/puberty in male pups (60 days old), the anxiety-like behavior test was performed. After the behavioral test, serum levels of gonadotropins (luteinizing hormone, LH, follicle stimulating hormone, FSH), testosterone hormone and sperm quality were assessed.

    Results

    LPS administration increased anxiety-like behaviors and decreased serum LH and testosterone levels; however, PYC treatment reversed the negative effects of LPS to normal levels.

    Conclusion

    PYC treatment improves anxiety-like behavior and gonadotropin and testosterone secretions. Therefore, this substance can be used as a protectant and an aphrodisiac agent.

    Keywords: Pycnogenol, Lipopolysaccharid, Anxiety, Gonadotropin, Testosterone, Mice}
  • رقیه محمودی، سید حامد قیامی*، مصطفی سلطانی
    مقدمه

    شواهد در حال ظهور نشان می دهد که پروپولیس به عنوان یک آنتی اکسیدان بالقوه ی جدید دارای مزایای منحصر به فردی است. مطالعه ی حاضر با هدف بررسی اثر 8 هفته تمرینات مقاومتی و مصرف مکمل پروپولیس بر سطوح سرمی تستوسترون و هورمون رشد دختران زنان غیر ورزشکار انجام شد.

    روش ها

    در این مطالعه ی نیمه تجربی، 32 زن غیر ورزشکار با میانگین سنی 1/28± 26/71 در چهار گروه شاهد، دارونما، مکمل، تمرین و مکمل برگ تمرین به طور مساوی (8 نفر) قرار گرفتند. تمرینات هشت هفته و سه جلسه در هفته به مدت 50 دقیقه انجام شد. روزی 900 میلی گرم مکمل پروپولیس در کنار دو وعده ناهار و شام تجویز شد. داده ها با آزمون کوواریانس و آزمون تعقیبی Bonferroni در سطح معنی داری 0/05 تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    آزمون Paired T-test نشان می دهد، سطوح تستوسترون و هورمون رشد در گروه های تمرین و تمرین+مکمل پس از مداخله افزایش معنی دار داشته اند (0/05 <p) از نظر درصد تغییر، گروه تمرین+ مکمل افزایش بیشتری در مقادیر تستوسترون خون (25 درصد) و هورمون رشد (39 درصد) نسبت به سایر گروه ها نشان می دهد. اختلاف معنی داری را در سطوح تستوسترون (0/001 = P)، (30/80 = F)  و هورمون رشد (0/001 = P)، (16/58 = F) با انجام آزمون تحلیل کوواریانس بین گروه ها مشاهده شد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد اجرای 8 هفته تمرینات عصبی عضلانی همراه با مصرف مکمل پروپولیس منجر به حفظ سطوح بهینه ی تستوسترون و هورمون رشد در زنان غیر ورزشکار می شود.

    کلید واژگان: پروپولیس, تستوسترون, تمرینات مقاومتی, زنان, هورمون رشد}
    Roghayeh Mahmoodi, Seyed Hamed Ghiyami *, Mostafa Soltani
    Background

    Our study was motivated by the emerging evidence that propolis, a natural substance with unique antioxidant properties, could offer novel benefits. The present study was conducted with the aim of investigating the effect of 8 weeks of resistance training and propolis supplementation on the serum levels of testosterone and growth hormone in woman non-athletes.

    Methods

    Our study employed a rigorous semi-experimental design. We randomly divided 32 beginner woman non-athletes into four groups: control, placebo, supplement, exercise, and exercise supplement (8 people). The exercises were performed for eight weeks and three weekly sessions for 50 minutes. A daily prescription of 900 mg of propolis supplement, to be taken during lunch and dinner, was given. The data was meticulously analyzed using the ANOVA statistical test and Benferroni follow-up test at a significance level of 0.05, ensuring the validity of our results.

    Findings

    Paired t-test shows that the levels of testosterone and growth hormone increased significantly in the training and training+supplement groups after the intervention (P < 0.05). Regarding change percentage, the exercise + supplement group shows a greater increase in blood testosterone (25%) and growth hormone (39%) than other groups. A significant difference was observed in testosterone levels (P = 0.001, F = 30.80) and growth hormone (P = 0.001, F = 16.58) by performing the covariance analysis test between the groups.

    Conclusion

    The implications of our findings are significant for sports medicine. Our study suggests that a combination of 8 weeks of resistance training and propolis supplementation could help maintain optimal levels of testosterone and growth hormone in beginner non-athletic women, enhancing their non-athletic performance.

    Keywords: Growth Hormone, Propolis, Resistance Training, Testosterone, Women}
  • Maryam Abbasi *, Mohammadtaghi Farokhnezhad, Abdolhosein Taheri, Alireza Lotfi, Hadis Arghavanfar
    Background

    Central nervous system damage in multiple sclerosis (MS) leads to severe physical disability and neurological defects. Sexual dysfunction and infertility in patients with MS have often been neglected in previous studies. Aerobic exercise is suggested to improve circulating testosterone levels and sexual function. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of aerobic exercise on sex hormone levels in a cuprizone rat model of MS.

    Materials and Methods

    In this experimental study, 30 male rats (aged 70 days, 154.55 ± 18.1 g) were randomly divided into five groups: MS, exercise-MS (EX-MS), MS-EX, EX-MS-EX, and normal control (control). MS was induced by feeding cuprizone pellets (0.2%) to the rats for six weeks. The exercise groups performed an aerobic exercise protocol on a treadmill five days/week for six weeks before and during the induction of the MS model. Serum testosterone, follicle stimulating hormone (FSH), and luteinising hormone (LH) levels were measured using the ELISA method with standard kits (ZellBio Germany). Luxol fast blue staining (LFB) of the corpora collosa were performed.

    Results

    The results showed a significant decrease in the serum levels of testosterone, FSH, and LH in the MS groups compared to the control group (P<0.05). There was a significant increase in the serum levels of testosterone, FSH, and LH in the EX-MS-EX, and EX-MS groups compared to the MS group (P<0.05).

    Conclusion

    Aerobic exercise could improve the level of sex hormones in the cuprizone rat model of MS and may be used to attenuate sexual dysfunction in patients with MS.

    Keywords: Aerobic Exercise, Follicle Stimulating Hormone, Luteinising Hormone, Multiple Sclerosis, Testosterone}
  • طهورا موسوی، لیلا احمدی، حامد قزوینی*، سیده معصومه سید حسینی تمینجانی، راحله رفائی، جواد اختری، علی طالبی، مهدی خدامرادی، صبا نیکنام فر
    سابقه و هدف

    مت آمفتامین یکی از داروهای محرک است که منجر به بروز اختلال عملکردهای شناختی و رفتاری می گردد. از جمله اختلالاتی که به دنبال سو مصرف مت آمفتامین به وجود می آید اختلالات یادگیری و حافظه و همچنین تعاملات اجتماعی و بروز اضطراب می باشد. ازطرف دیگر، عملکرد استروئیدهای جنسی درتوسعه مناطق مغز دخیل در تولید مثل موضوع تحقیقات گسترده در طول سال ها بوده است. در همین زمینه تستوسترون نقش مهمی در سازماندهی نورونی و گلیال در دوره های قبل از تولد و پس از تولد دارد. تحقیقات اخیر تاثیر هورمون های جنسی بر سیستم عصبی را بررسی کرده است و مغز را به عنوان یک بافت هدف اصلی برای آندروژن ها برجسته می کند. از طرف دیگر مطالعات نشان داده است که تستوسترون دارای اثرات محافظت نورونی در برابر اختلالات شناختی و رفتاری نیز هستند. تظاهرات بالینی تغییرات مغزی مرتبط با تستوسترون شامل اختلالات شناختی مانند کاهش کارایی حافظه در ارتباط با قشر پیشانی، و هم چنین کاهش حافظه بلندمدت مرتبط با هیپوکامپ و سایر مناطق زمانی مغز میانی است.آندروژن ها، به ویژه تستوسترون، نقش مهمی در عملکرد حافظه ایفا کرده اند، به موجب آن کاهش و عدم وجود تستوسترون منجر به نقص شناختی و افزایش شرایط نورودژنراتیو و ترومای مغزی مانند بیماری آلزایمر، پارکینسون و هانتینگتون می شود. این مطالعه با هدف بررسی، نقش هورمون تستوسترون در حافظه اجتماعی و هم چنین شبه اضطرابی و بروز ادم مغزی ناشی از مصرف دوز توکسیک مت آمفتامین، انجام پذیرفت.

    مواد و روش ها

    این مطالعه تجربی، بر روی تعداد 48 راس موش صحرایی گنادکتومی شده در 6 گروه شامل گروه های کنترل، مت آمفتامین (mg/kg6)، حلال (روغن کنجد)، مت آمفتامین + تستوسترون (mg/kg 0/25)، مت آمفتامین+ تستوسترون (mg/kg 0/5) و مت آمفتامین + تستوسترون (mg/kg 1) انجام شد. در ابتدا موش های بیهوش گردید و جراحی برای گنادکتومی نمودن حیوان صورت گرفت. پس از گذشت 2 هفته جهت ریکاوری موش های گنادکتومی شده، ارزیابی حافظه اجتماعی با استفاده از تست تعامل اجتماعی سه اتاقک و شاخص رفتارهای شبه اضطرابی با استفاده از تست میدان باز انجام شد در نهایت، حیوانات کشته شده و بافت مغز جهت ارزیابی ادم مغزی مورد استفاده قرار گرفت.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان داد که حافظه اجتماعی در موش هایی که مت آمفتامین دریافت کرده بودند در مقایسه با موش های گروه کنترل اختلال معنی داری داشتند (0/001<p). از طرف دیگر یافته های این تحقیق نشان داد که رفتارهای شبه اضطرابی و هم چنین ادم مغزی در موش هایی که مت آمفتامین دریافت کرده بودند، افزایش معنی داری داشت (0/001<p). آنالیز آماری هم چنین نشان داد که تجویز هورمون تستوسترون توانست تا حدودی باعث بهبود عملکردهای شناختی و کاهش رفتارهای شبه اضطرابی و ادم مغزی ناشی از مت آمفتامین شود (0/05<p).

    استنتاج

    بر اساس مطالعه حاضر، هورمون جنسی مردانه تستوسترون می تواند در بهبود اختلالات رفتاری و اضطراب و هم چنین ادم مغزی ناشی از تجویز مت آمفتامین موثر می باشند و تحقیقات بیش تری برای بررسی مکانیسم های سلولی و مولکولی بروز اثرات این هورمون مورد نیاز است.

    کلید واژگان: مت آمفتامین, تستوسترون, اضطراب, ادم مغزی, حافظه اجتماعی, حافظه تشخیص شی جدید}
    Tahoora Mousavi, Leila Ahmadi, Hamed Ghazvini*, Seyedeh Masoumeh Seyedhosseini Tamijani, Raheleh Rafaiee, Javad Akhtari, Ali Talebi, Mehdi Khodamoradi, Saba Niknamfar
    Background and purpose

    Methamphetamine is one of the stimulant drugs that leads to the occurrence of cognitive and behavioral dysfunctions. Among the disorders that occur after methamphetamine abuse are learning and memory disorders as well as social interactions and anxiety. On the other hand, the function of sex steroids in the development of brain regions involved in reproduction has been the subject of extensive research over the years. In this context, testosterone plays an important role in neuronal and glial organization in prenatal and postnatal periods. Recent studies showed the effect of sex hormones on the nervous system and highlight the brain as a main target tissue for androgens. On the other hand, studies have shown that testosterone has neuroprotective effects against cognitive and behavioral disorders. Clinical manifestations of testosterone-related brain changes include cognitive impairments such as reduced memory efficiency related to the frontal cortex, as well as reduced long-term memory related to the hippocampus and other temporal regions of the midbrain. Androgens, especially testosterone, play an important role in memory function whereby the decrease and absence of testosterone leads to cognitive impairment and also neurodegenerative conditions such as Alzheimer's disease, Parkinson's disease, and Huntington's disease. Therefore, in this study, the role of testosterone hormone in social memory, novel object recognition memory, as well as anxiety-like behavior and brain edema induced by a neurotoxic regimen of methamphetamine were investigated.

    Materials and methods

    This study was conducted on 48 gonadectomized rats in 6 groups including control groups, methamphetamine (6mg/kg), solvent (sesame oil), methamphetamine + testosterone (0.25mg /kg), methamphetamine + testosterone (0.5 mg/kg) and methamphetamine + testosterone (1 mg/kg) were performed. At first, mice were anesthetized and gonadectomy surgery was performed. After 2 weeks of recovery, the evaluation of social memory was done using the three-chamber social interaction test, and anxiety-like behavior index using the open field test. Finally, the animals were killed and the brain tissue was evaluated for brain edema.

    Results

    The findings of the study showed that social memory was significantly impaired in rats that received methamphetamine compared to the control group (P<0.001). On the other hand, results showed that there was a significant increase in anxiety-like behaviors as well as brain edema in rats that received methamphetamine (P<0.001). Statistical analysis also showed that the administration of testosterone hormone was able to improve cognitive functions and reduce anxiety-like behaviors and brain edema caused by methamphetamine (P<0.05).

    Conclusion

    Overall, the present study suggests that the male sex hormone testosterone can be effective in improving behavioral disorders and anxiety, as well as brain edema caused by the administration of methamphetamine. Further research is needed to investigate the cellular and molecular mechanisms of the effects of this hormone.

    Keywords: methamphetamine, testosterone, anxiety, brain edema, social memory, novel object memory}
  • نگار ایازی، ناصر میرازی*، حسام پارسا، سمانه صفری
    زمینه و هدف

    سرب از عوامل آلوده کننده زیست محیطی می باشد و بر عملکرد دستگاه های مختلف بدن از جمله دستگاه تولید مثل، اثرات مخربی دارد. لذا هدف از این مطالعه تعیین و بررسی اثرات محافظتی عصاره هیدرواتانولی پنیرنخل بر اسپرماتوژنز موش های صحرایی نر نژاد ویستار القا شده با استات سرب بود.

    روش بررسی

    در این مطالعه تجربی که در سال 1402 انجام شد، 35 سر موش صحرایی نر با محدوده وزنی 220 200 گرم وارد مطالعه شدند و به 5 گروه کنترل (دریافت کننده آب و غذای معمولی)، کنترل مثبت (دریافت کننده عصاره پنیرنخل با دوز500 میلی گرم برکیلوگرم)، شاهد (دریافت کننده استات سرب 5/0 گرم بر لیتر،  در آب آشامیدنی) و تیمار 1و2 (دریافت کننده ی استات سرب و عصاره پنیر نخل با دوز 250 و 500 میلی گرم برکیلوگرم) تقسیم شدند. تزریق عصاره به صورت درون صفاقی روزانه و به مدت 2 هفته انجام شد. در پایان آزمایشات، از حیوانات خون گیری و از سرم آن هورمون های تستوسترون،LH و FSH اندازه گیری شد، سپس شمارش اسپرم انجام و نمونه های بافت شناسی بیضه ارزیابی شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون های آماری کلموگروف- اسمیرونوف، آنالیز واریانس یک طرفه درون آزمودنی و تست تعقیبی توکی تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    نتایج به دست آمده مطالعه حاضر نشان داد که استات سرب تخریب و نکروز در بافت بیضه موش ها ایجاد می کند. هم چنین کاهش معنی داری در تعداد اسپرم ها و سطح سرمی هورمون تستوسترون به وجود می آورد (001/0 <p). عصاره پنیر نخل موجب محافظت از بافت بیضه و افزایش روند اسپرماتوژنز در گروه های تیمار نسبت به گروه شاهد گردید. هورمون تستوسترون در گروه های تیمار نسبت به گروه شاهد افزایش معنی داری داشت (05/0<p).

    نتیجه گیری

    عصاره هیدرواتانولی پنیرنخل دارای اثر محافظتی در بافت بیضه موش های صحرایی در برابر اثرات توکسیک استات سرب  است.

    کلید واژگان: پنیرنخل, اسپرماتوژنز, تستوسترون, استات سرب, موش صحرایی}
    Negar Ayazi, Naser Mirazi*, Hesam Parsa, Samaneh Safari
    Background & aim

    Lead is an environmental pollutant and has destructive effects on the functioning of various body systems such as the reproductive system. The aim of the present study was to investigate the protective effect of hydroethanolic extract of palm meristem on the process of spermatogenesis in male Wistar rats induced with lead acetate.

    Methods

    In the present experimental study conducted in 2023, 35 male Wistar rats with 200-220g were used and divided in five groups: Control (received water and normal food), positive control (received palm meristem extract with a dose of 500 mg/kg, ip), witness (received lead acetate 0.5 gr/ L, in drinking water) and Treatment 1 and 2 (receiver of lead acetate, 0.5 gr/ L, in drinking water and palm meristem extract with a dose of 250 mg/kg and 500 mg/kg, ip, respectively).The experiments were conducted  for 2 weeks. At the end of the experiments, blood and serum were taken from the animals to measure testosterone, LH and FSH hormones, then sperm count and testicular histological samples were evaluated. Collected data were analyzed using Kolmogorov-Smironov statistical tests, one-way analysis of variance within the subject and Tukey's post hoc test.

    Results

    The results of the present study indicated that lead acetate causes destruction and necrosis in the testicular tissue of rats. It correspondingly caused a significant decrease in the number of sperms and the serum level of testosterone hormone (P<0.001). Palm meristem's extract protected the testicular tissue and increased the process of spermatogenesis in the treatment groups compared to the witness group. Testosterone hormone increased significantly in the treatment groups compared to the witness group (P<0.05).

    Conclusion

    The hydroethanolic extract of palm meristem had a protective effect on the testicular tissue of rats against the toxic effects of lead acetate.

    Keywords: Palm meristem, Spermatogenesis, Testosterone, Lead Acetate, Rat}
  • Ahmed Ragab *, Doaa Ahmed Hamdy, Shimaa Sayed Ibrahim
    Background

    The purpose of the current study was to compare the testosteroneestradiol (T:E2) ratio in Toxoplasma gondii seropositive infertile men with seropositive and seronegative normozoospermic controls.

    Methods

    Totally, 200 men with normal virilization, 100 with idiopathic infertility and 100 normozoospermic men, were included. Participants underwent medical history assessment, physical examination, semen analysis, testing for T. gondii IgM/ IgG, and estimation of serum T:E2 ratios. Statistical comparisons were done using ttest and Chi-square with p<0.05 significance level.

    Results

    Infertile cases were diagnosed with oligozoospermia (63%), oligoasthenozoospermia (34%), and oligoasthenoteratozoospermia (3%). Regarding anti-Toxoplasma IgG and IgM antibodies, among infertile men, 34 tested positive for IgG and 8 tested positive for IgM. Among cases tested positive for IgG antibodies, 13 (38.2%) had disturbed T:E2 ratios. Also, among the 12 IgG-positive controls, 5 (41.7%) had disturbed T:E2 ratios (p=0.834). However, only 2 out of the 83 seronegative controls (2.5%) had disturbed T:E2 ratios (p<0.001). Furthermore, 6 out of 8 IgM-positive cases had altered T:E2 ratios, compared to 3 out of 5 IgM-positive controls (p=0.568) and 2 out of 83 seronegative controls (p<0.001). The T:E2 ratio was significantly lower (8.68±1.95) among IgM-positive and higher (13.04±3.78) among IgG-positive cases when compared to seronegative controls (10.45±0.54) (p<0.001). There were no significant differences in T:E2 ratios between infertile men with positive IgM or IgG serology and the control group with the same serology.

    Conclusion

    A substantial number of infertile men with toxoplasmosis showed disrupted T:E2 ratios, highlighting the significance of anti-T. gondii-IgG testing in individuals with abnormal ratios.

    Keywords: Asthenozoospermia, Estradiol, Immunoglobulin G, Immunoglobulin M, Male Infertility, Oligospermia, Testosterone, Toxoplasma}
  • علی طالبی، فاطمه رحیمی شورمستی، صبا نیکنام فر، مهدی خدامرادی، سیده معصومه سیدحسینی، راحله رفایی، حسین شعبانی، ناصر مقربیان، حامد قزوینی *
    مقدمه

     همدلی یکی از عملکردهای شناختی ویژه ای است که نقش مهمی در تکامل رفتارهای اجتماعی و تشکیل حافظه اجتماعی بازی می کند. مطالعات مختلف نشان داده اند که هورمون های جنسی نظیر تستوسترون در برابر اختلالات شناختی و رفتاری اثرات محافظت نورونی دارند و می توانند در بروز رفتارهای اجتماعی و شناختی اهمیت به سزایی داشته باشند. لذا در این مطالعه نقش هورمون تستوسترون در رفتارهای اجتماعی و نیز حافظه تشخیص شی جدید و رفتارهای شبه اضطرابی در مدل همدردی در موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت.

    مواد و روش ها

     این مطالعه بر روی تعداد 32 راس موش صحرایی نر گنادکتومی شده در 4 گروه شامل گروه های کنترل، درد، مشاهده گر دریافت کننده حلال، مشاهده گر دریافت کننده تستوسترون تقسیم شدند. درد احساسی از یک هم خانواده درگیر در درد (دریافت کننده پنج مرتبه تزریق فرمالین) به یک موش هم خانواده مشاهده کننده دردکشیدن منتقل می شد. گروه های مشاهده کننده قبل از مشاهده درد کشیدن موش هم خانواده حلال یا تستوسترون دریافت می کردند. پس از آن آزمون های حافظه اجتماعی، حافظه تشخیص شی جدید و رفتارهای شبه اضطرابی مورد بررسی قرار گرفت.

    نتایج

     یافته های این مطالعه نشان داد که در گروه درد، حافظه اجتماعی و همچنین حافظه تشخیص شی جدید نسبت به گروه کنترل مختل شده و رفتارهای شبه اضطرابی افزایش یافت. از طرف دیگر تزریق تستوسترون توانست اختلال حافظه اجتماعی و حافظه تشخیص شی جدید و همچنین رفتارهای شبه اضطرابی را تا حدودی بهبود بخشد.

    نتیجه گیری

     بنابر نتایج این مطالعه می توان نتیجه گرفت که همدردی سبب ایجاد رفتار شبه اضطرابی، اختلال حافظه اجتماعی و حافظه تشخیص شی جدید می شود و هورمون تستوسترون می تواند تا حدودی نقش حفاظتی در برابر آسیب های شناختی و رفتاری ناشی از همدلی در موش صحرایی شود.

    کلید واژگان: اضطراب, تستوسترون, حافظه اجتماعی, حافظه تشخیص شی جدید, همدردی}
    Ali Talebi, Fatemeh Rahimi Shourmasti, Saba Niknamfar, Mehdi Khodamoradi, Seyedeh Masoumeh Seyedhosseini, Raheleh Rafaiee, Hossein Shabani, Nasser Mogharabian, Hamed Ghazvini *
    Introduction

    Empathy is one of the special cognitive functions that play an important role in the evolution of social behaviors and the formation of social memory. Testosterone have neuroprotective effects against cognitive and behavioral disorders and may be very important in the development of social and cognitive behaviors. Therefore, this study investigated the role of testosterone hormone in social behaviors, novel object recognition memory, and anxiety-like behaviors in a rat model of empathic pain.

    Methods

    In this study, 32 gonadectomized male rats were divided into four groups: control, pain, observer + vehicle (castor oil), and observer + testosterone. The emotional pain experienced by a family member who received five formalin injections was socially transferred to the observing rat within the same family through observation. The observation groups received vehicle or testosterone before observing the suffering of mice. Then, social memory, novel object recognition memory, and anxiety-like behaviors were tested.

    Results

    The results indicated that in the pain group, both social memory and novel object recognition memory were impaired compared to the control group, and anxiety-like behaviors were increased. Conversely, testosterone injection partially improved social memory and novel object recognition memory deficits, and reduced anxiety-like behaviors compared with the observer+vehicle group.

    Conclusion

    In conclusion, empathy causes anxious behavior and social and novel object recognition memory impairments. Furthermore, testosterone hormones can play a protective role against cognitive and behavioral damages caused by empathy in rats.

    Keywords: Empathy, Testosterone, Social memory, Novel object recognition memory, Anxiety}
  • ملیحه عافیت، اقلیما جلالی، هاشم لشگری کلات، نغمه خرسند، اعظم اکبری لر، معصومه غضنفرپور*
    سابقه و هدف

    سندرم تخمدان پلی کیستیک از شایع ترین اختلالات غدد درون ریز است که معمولا علائم آن بلافاصله بعد از اولین دوره قاعدگی شروع می شود. مطالعات قبلی ارتباط معنی داری بین دیسمنوره، سندرم پیش از قاعدگی و سندرم تخمدان پلی کیستیک پیدا کردند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر بابونه بر دیسمنوره و سندرم پیش از قاعدگی در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک می باشد.

    مواد و روش ها

    این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 70 نفر از بیماران با تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک طبق معیارهای روتردام مراجعه کننده به کلینیک شهر مشهد انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به 2 گروه تخصیص یافتند. گروه اول روزی 2 عدد کپسول بابونه 500 میلی گرمی و گروه دوم روزی 2 عدد کپسول پلاسبو به مدت 3 ماه دریافت نمودند. پاسخ به درمان در سندرم پیش از قاعدگی، دیسمنوره و اولیگومنوره با استفاده از پرسشنامه مقیاس دیداری درد و پرسشنامه تشخیص سندرم پیش از قاعدگی DSM-IV ارزیابی شد.

    یافته ها

    میانگین سن بیماران در گروه مداخله 5/58±25/43 و در گروه پلاسبو 5/71±28/06 سال بود. میزان بهبودی در  زنان مبتلا به سندرم پیش از قاعدگی (16/6%)، دیسمنوره (50%) و اولیگومنور (26/7%) درگروه بابونه در مقایسه با پلاسبو بیشتر بود. شاخص توده بدنی بین گروه بابونه (4/95±25/17) و گروه کنترل (6/7±25/57) تفاوت معنی داری از لحاظ آماری نداشت.

    نتیجه گیری

    بر اساس نتایج این مطالعه، بابونه باعث بهبودی در علامت اولیگومنوره در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک گردید و تاثیرات مثبتی بر دیسمنوره و سندرم پیش از قاعدگی نشان داد. بنابراین می توان از بابونه به عنوان اقدامی ساده، کم هزینه در درمان بیماران سندرم تخمدان پلی کیستیک استفاده نمود.

    کلید واژگان: بابونه, دیسمنوره, سندرم پیش از قاعدگی, سندرم تخمدان پلی کیستیک, تستوسترون, اولیگومنوره}
    M .Afiat, E .Jalaly, H .Lashgari Kalat, N .Khorsand, A. Akbari Lor, M. Ghazanfarpour*
    Background and Objective

    Polycystic ovary syndrome is one of the most common endocrine disorders, whose symptoms usually begin immediately after the first menstrual period. Previous studies found a significant relationship between dysmenorrhea, premenstrual syndrome and polycystic ovary syndrome. The aim of this study is to investigate the effect of chamomile on dysmenorrhea and premenstrual syndrome in patients with polycystic ovary syndrome.

    Methods

    This clinical trial was conducted on 70 patients diagnosed with polycystic ovary syndrome based on Rotterdam criteria referring to a clinic in Mashhad. Patients were randomly assigned to two groups. The first group received two 500 mg chamomile capsules per day and the second group received two placebo capsules per day for three months. The response to treatment in premenstrual syndrome, dysmenorrhea and oligomenorrhea was evaluated using the Visual Analogue Scale and DSM-IV premenstrual syndrome diagnosis questionnaire.

    Findings

    The mean age of the patients in the intervention group was 25.43±5.58 and in the placebo group was 28.06±5.71 years. The rate of improvement in women with premenstrual syndrome (16.6%), dysmenorrhea (50%) and oligomenorrhea (26.7%) was higher in chamomile group compared to placebo. There was no statistically significant difference in body mass index between the chamomile group (25.17±4.95) and the control group (25.57±6.7).

    Conclusion

    Based on the results of this study, chamomile improved the symptoms of oligomenorrhea in patients with polycystic ovary syndrome and showed positive effects on dysmenorrhea and premenstrual syndrome. Therefore, chamomile can be used as a simple, low-cost therapy in the treatment of polycystic ovary syndrome patients.

    Keywords: Chamomile, Dysmenorrhea, Premenstrual Syndrome, Polycystic Ovary Syndrome, Testosterone, Oligomenorrhea}
  • شوان م.مصطفی، شعبان علیزاده*، احمد ه.صالح، زیبا مجیدی، سید هادی موسوی، زهرا کاشانی خطیب
    هدف

    بتاتالاسمی یکی از گروه های شایع هموگلوبینوپاتی ارثی است. هدف از این مطالعه بررسی غلظت هپسیدین، فریتین، برخی از اینترلوکین ها (IL-6 وIL-10) و برخی از هورمون ها (تستوسترون و هورمون محرک فولیکول (FSH) در بیماران بتاتالاسمی در مقایسه با افراد سالم است.

    مواد و روش ها

    این مطالعه درباره ی 150 مرد بود. افراد به روش تصادفی سازی ساده، در یک گروه مورد (بیماران بتاتالاسمی به تعداد 100 نفر) و یک گروه کنترل (افراد سالم به تعداد 50 نفر) قرار گرفتند. نمونه ها از بیمارستان آموزشی آزادی و بیمارستان الجمهوری عراق، از آوریل 2022 تا ژوییه ی 2022، انتخاب شدند. کارهای عملی و آزمایشگاهی در آزمایشگاه های کرکوک واقع در عراق انجام شد.

    یافته ها

    یافته های ما نشان داد که غلظت هپسیدین و فریتین در بیماران، نسبت به گروه کنترل، افزایش معنی داری داشت (05/0P<). غلظت IL-6 و IL-10 در بیماران، نسبت به گروه شاهد، افزایش معنی داری داشت (05/0P<). غلظت هورمون های جنسی (تستوسترون و هورمون محرک فولیکول) در بیماران، نسبت به گروه کنترل، کاهش معنی داری داشت (05/0P<).

    نتیجه گیری

    بتاتالاسمی علاوه بر ایجاد مشکلات هماتولوژیک ناشی از جهش در ژن بتا، بیماران را با مشکلات دیگری مانند بی تعادلی ایمنی، التهابی و غدد درون ریز درگیر می کند. ارزیابی و پایش عوامل بیوشیمیایی، هورمونی و التهابی ذکرشده در مطالعه ی حاضر می تواند به جلوگیری از عواقب ناشی از اضافه بار آهن در بتاتالاسمی کمک کند.

    کلید واژگان: بتا تالاسمی, هپیسیدین, فریتین, تستوسترون, اینترلوکین}
    Shevan M.Mustafa, Shaban Alizadeh*, Ahmed H. Saleh, Ziba Majidi, Seyed Hadi Mousavi, Zahra Kashani Khatib
    Aims

    β-Thalassemia is one of the most common groups of hereditary hemoglobinopathies. This study aimed to investigate the concentrations of hepcidin, ferritin, some interleukins (IL-6 and IL-10), and some hormones (Testosterone and follicle-stimulating hormone [FSH]) in β-thalassemia patients compared to healthy people.

    Materials & Methods

    This study was conducted on 150 male subjects. Individuals were randomly assigned to either case group (β-thalassemia patients, n=100) or control group (healthy, n=50) based on simple randomization from Azadi Teaching Hospital and Al-Jumhuri Hospital in Iraq, from April 2022 to July 2022. Experimental work was carried out at laboratories in Kirkuk, Iraq.

    Findings

    Our findings showed that the hepcidin and ferritin concentrations had a significant increase in the case group (P<0.05) compared to the control group. IL-6 and IL-10 concentrations demonstrated a significant rise in patients (P<0.05) compared to the control group. The concentration of sexual hormones (Testosterone and FSH) demonstrated a significant reduction in the case group (P<0.05) compared to the control group.

    Conclusion

    β-thalassemia, in addition to hematological abnormalities, is caused by mutations in the beta gene. It is involved with other problems, such as immune, inflammatory, and endocrine imbalances. Evaluating and monitoring the biochemical, hormonal, and inflammatory factors mentioned in the present study can help prevent the iron-overload-induced consequences of major β-thalassemia.

    Keywords: β-thalassaemia, Hepicidin, Ferritin, Testosterone, Interleukin}
  • محمدرضا شفیعپور، صدیقه شمسی نژاد، مریم کریمی فرد، حسن احمدی نیا*
    زمینه و هدف

    هیپوگنادیسم، عارضه ای شایع در مردان مبتلا به دیابت نوع دو است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی هیپوگنادیسم و برخی عوامل مرتبط با آن در مردان مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به کلینیک غدد بیمارستان علی ابن ابی طالب(ع) رفسنجان در سال 1400 انجام شد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه توصیفی، 111 مرد مبتلا به دیابت نوع دو بررسی شدند. پس از تکمیل پرسش نامه، اندازه گیری فشارخون و دورکمر، 10 سی سی خون ناشتا جهت سنجش سطح سرمی تستوسترون کل (Total Testosterone; TT)، هورمون محرک فولیکولی (Follicle-Stimulating Hormone; FSH)، هورمون لوتیینیزه کننده (Luteinizing Hormone; LH)، هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) گرفته شد. داده ها با آزمون های مجذورکای، t مستقل، همبستگی Pearson و رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل شدند.

    یافته ها

    میانگین و انحراف معیار سن بیماران 62/10±61/58 سال بود. تعداد 26 بیمار (42/23 درصد) دارای هیپوگنادیسم بودند. با افزایش شاخص توده بدنی، سطح TT (034/0=P)، LH (008/0=P) و FSH (028/0=P) به طور معنی داری کاهش، با افزایش HbA1c، سطح TT (035/0=P)، LH (004/0=P) و FSH (001/0=P) و با افزایش فشارخون سیستولیک، سطح LH (025/0=P) و با افزایش سن، سطح LH و FSH (001/0>P)، به صورت معنی داری افزایش و با افزایش دور کمر، سطح TT (006/0=P)، LH و FSH (001/0>P) به طور معنی داری کاهش یافت. میانگین سطح TT (011/0=P)، LH (017/0=P) و FSH (014/0=P)، در افراد مصرف کننده دارو به طور معنی داری بیشتر بود.

    نتیجه گیری

    با افزایش دور کمر، مدت بیماری و هورمون محرک فولیکولی، شانس ابتلاء به هیپوگنادیسم بیشتر شده است. پیشنهاد می شود مسیولین بهداشتی، اقدامات پیشگیرانه لازم از جمله افزایش آگاهی جامعه مردان را انجام دهند.

    کلید واژگان: دیابت نوع دو, هیپوگنادیسم, تستوسترون, هورمون محرک فولیکول, هورمون لوتئینیزه کننده, رفسنجان}
    Mohammadreza Shafiepour, Sedigheh Shamsinejad, Maryam Karimi Fard, Hassan Ahmadinia*
    Background and Objectives

    Hypogonadism is a common complication in men with type 2 diabetes. The present study aimed to determine the frequency of hypogonadism and some related factors in men with type 2 diabetes referred to the Endocrinology Clinic of Ali Ibn Abi Talib Hospital of Rafsanjan University of Medical Sciences in 2021.

    Materials and Methods

    In this descriptive study, 111 men with type 2 diabetes were examined. After completing the questionnaire and measuring blood pressure and waist circumference, 10 cc of fasting blood was taken to measure serum levels of total testosterone (TT), follicle stimulating hormone (FSH), luteinizing hormone (LH), and glycosylated hemoglobin (HbA1c). Data was analyzed using chi-square test, independent t-test, Pearson’s correlation test, and logistic regression.

    Results

    The mean and standard deviation of age of patients was 58.61±10.62 years. Twenty six patients (23.42%) had hypogonadism. With increasing body mass index, the TT levels (p=0.034), LH (p=0.008) and FSH (p=0.028) significantly decreased. With increasing HbA1c, the levels of TT (p=0.035), LH (p=0.004) and FSH (p=0.001), with increasing systolic blood pressure, the level of LH (p=0.025), and with increasing age, the levels of LH and FSH (p<0.001) significantly increased; however, with increasing waist circumference, the levels of TT (p=0.006), LH and FSH (p<0.001) significantly reduced. Mean TT (p=0.011), LH (p=0.017), and FSH (p=0.014) levels were significantly higher in those taking the drug.

    Conclusion

    With an increase in waist circumference, disease duration, and follicle stimulating hormone, the odds of hypogonadism increased. It is recommended to the health officials to take the necessary preventive measures including increasing the awareness of the male community.

    Keywords: Type 2 diabetes, Hypogonadism, Testosterone, Follicle-stimulating hormone, Luteinizing hormone, Rafsanjan}
  • مرضیه کریمی، محمدتقی شیبانی*، زهرا طوطیان، سیمین فاضلی پور، محمد بابائی
    سابقه و هدف

    با توجه به تغییر سبک زندگی و افزایش اضطراب، مصرف داروهای خواب آور در بین جوانان افزایش یافته است. زولپیدم دومین داروی خواب آوری است که در جهان مورد استفاده قرار می گیرد. با توجه به اینکه اثرات مضر این دارو بر دستگاه تولیدمثل به اثبات رسیده، مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات محافظتی ویتامین E در برابر آسیب های ناشی از زولپیدم بر دستگاه تناسلی نر انجام شده است.  

    روش بررسی

    در این مطالعه تجربی، 48سر موش نر بالغ نژاد NMRI  به صورت تصادفی به یک گروه شاهد و هفت گروه تجربی تقسیم شدند. گروه های تجربی اول، دوم و سوم به ترتیب زولپیدم را به میزان mg/kg.BW  5 ،10 و20 دریافت کردند. گروه تجربی چهارم، ویتامین E را به میزانIU/kg.BW 100 و سایر گروه های تجربی پنجم، ششم و هفتم چهار ساعت بعد از دریافت زولپیدم به میزان mg/kg.BW 5 ،10و20 ، ویتامین E دریافت نمودند. روش تجویز در تمامی گروه ها به صورت خوراکی و به مدت 35 روز بود. 24 ساعت پس از آخرین تیمار، نمونه های خونی و پارامترهای اسپرم ارزیابی شده و سطح سرمی ,MDA TAC و تستوسترون نیز مورد بررسی قرار گرفتند. 

    یافته ها

    کاهش معنی دار در تعداد، تحرک، تعداد اسپرم های زنده، و اسپرم های بالغ  در دوزهای بالا مشاهده گردید. همچنین آسیب به DNA افزایش یافته که ویتامین E  توانست آسیب به DNA را بهبود بخشد. ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و سطح تستوسترون کاهش یافته و میزان مالون دی آلدئید در سرم افزایش یافت. تجویز ویتامین E سبب بهبود وضعیت  MDA, TAC و سطح تستوسترون خون گردید.

    نتیجه گیری

    زولپیدم، به واسطه افزایش تولید رادیکال های آزاد و نیز تضعیف دستگاه دفاع آنتی اکسیدانی بدن، موجبات اختلالات مربوط به پارامترهای اسپرم را در دوزهای بالا  فراهم می کند به همین سبب قادر است تا عملکرد فیزیولوژیک سیستم تولیدمثل نر را دچار اختلال نماید. از طرفی ویتامین E  که یک آنتی اکسیدان محلول در چربی است توانست آسیب های به وجود آمده را بهبود بخشد و اختلالات تولید مثلی را از بین ببرد.

    کلید واژگان: ویتامین E, زولپیدم, اسپرم, مالون دی آلدئید, تستوسترون}
    Marziye Karimi, MohammadTaghi Mohammad Taghi*, Zahra Tootian, Simin Fazelipour, Mohammad Babaei
    Background

    Due to lifestyle changes and increased anxiety consumption of zolpidem has increased among young people. Zolpidem is the second sleeping medication used in the world. the harmful effects of this drug on the reproductive system have been proven. The present study was conducted to evaluate the protective effects of vitamin E against zolpidem injuries on male reproductive system.

    Materials and methods

    In this experimental study forty eight adult male mice NMRI strain at a mean weight of 25±5 grams were divided into one control and seven experimental groups. Zolpidem was prepared in distilled water. The control group received distilled water (as solvent of zolpidem) The groups 1, 2 and 3 received zolpidem at the doses 5, 10 and 20 (mg/kg of body weight). The group of 4 received (100 IU/kg of body weight) vitamin E and the groups of 5,6 and 7 received Zolpidem+ vitamin E for 35 days. One day after the last gavage, the treatment groups were sacrificed, the hearts were dissected and blood samples were obtained. Then the sperm parameters MDA, TAC and testosterone were evaluated.

    Results

    Significant reduction in the count, motility, number of live and mature sperms at high doses were observed. DNA damage was increased, which vitamin E could result in improvement. The total antioxidant capacity and testosterone levels decreased while the amount of malondialdehyde level in the serum increased. Administration of Vitamin E improved MDA, TAC and testosterone level.

    Conclusion

    Zolpidem can increase the free radicals and weakens the body's antioxidant defense system, zolpidem causes disorders related to sperm parameters in high doses and therefore is able to impair the physiological function of male reproductive system. On the other hand, vitamin E, which is a fat-soluble antioxidant, can improve the damage and eliminate reproductive disorders.

    Keywords: Vitamin E, Zolpidem, Sperm, MDA, Testosterone}
  • Mohamad Parastesh, Behzad Aria*, Erfan Bastan, Abbas Saremi
    Introduction

    Endocrine function and metabolic health can be impacted by obesity and overweight. The current study examined how bodyweight high-intensity interval training and calisthenics affected overweight men's cortisol and testosterone serum levels.

    Materials and Methods

    Thirty-two overweight men (age: 19.5 ± 5.4 year; height: 175.4 ± 4.2 cm; weight: 90.9 ± 7.6 kg) divided into three groups: Calisthenics training (n=12), bodyweight high-intensity interval training (HIIT) (n=12), and control (n=8). The HIIT and calisthenics groups trained three times a week for eight weeks. Ten mL blood samples were collected from the antecubital vein 24 h before and after the training. Testosterone and cortisol serum levels were measured by ELISA technique. ANOVA and Bonferroni were used for data analysis.

    Results

    The results showed that the serum levels of testosterone in HIIT and calisthenics groups increased significantly, and cortisol decreased compared to the control group (P < 0.05). However, there was no significant difference between the serum levels of testosterone and cortisol in HIIT and calisthenics groups.

    Conclusion

    Calisthenics and bodyweight HIIT can increase testosterone and decrease cortisol in overweight males.

    Keywords: Calisthenics, HIIT, Testosterone, Cortisol, Overweight}
  • قربانعلی عقیقی علاقه جنبان، روشنک مکبری نژاد*، کامیاب علیزاده، رضا اسلامی
    مقدمه

    در درمان اختلالات جنسی مردان، با توجه به عوارض جانبی داروهای شیمیایی، شناسایی رویکردهای بهداشتی مناسب مانند داروهای گیاهی با عوارض جانبی کمتر، مطلوب تر است. هدف این مقاله تبیین نقش پیاز به عنوان یک درمان مکمل بر بهبود اختلالات جنسی مردان بود.

    روش کار

    این مطالعه با شناسایی و بررسی مطالعات انجام شده به زبان انگلیسی موجود از سال 1990 تا سال 2023 مرتبط با هدف مقاله در پایگاه های جستجوی PubMed، Web of Science، Scopus، Embase و موتور جستجوگر گوگل اسکالر با کلید واژه های Allium cepa، Onion، Male sexual dysfunction، Erectile disorder، Libido، Men’s sexual health و Testosterone انجام شد.

    یافته ها

    17 مقاله مرتبط با موضوع پژوهش در مرور نهایی مورد بررسی قرار گرفت. محصولات پیاز (شامل آب، عصاره آبی، پوست، فراکسیون اتیل استات و عصاره دانه) مورد استفاده قرار گرفته بود که اکثرا به صورت خوراکی در یک دوره زمانی 60-10 روز مصرف شده بود.

    نتیجه گیری

    پیاز از طریق افزایش تستوسترون (با مکانیسم های افزایش تولید LH، خاصیت آنتی اکسیدانی، بهبود مقاومت به انسولین، افزایش تولید نیتریک اکسید و تغییر فعالیت پروتئین کیناز فعال شده با AMP 5) و همچنین درمان اختلال نعوظ و از طرفی بهبود وضعیت تولید مثلی با اثرات مثبت بر روی اسپرم (تعداد، بقا و تحرک) و نیز اثرات علیه عوامل عفونی در سیستم تولید مثلی مردان می تواند تاثیر مثبت داشته باشد. در مجموع، شواهد زیادی وجود دارد که نشان می دهد پیاز می تواند مشکلات جنسی مردان را بهبود بخشد؛ با این حال، برای تایید این اثر پیاز در انسان انجام آزمایشات بالینی ضروری است.

    کلید واژگان: اختلالات جنسی مردان, تستوسترون, پیاز, طب ایرانی}
    Gorbanali Aghighi Alaghejonban, Roshanak Mokaberinejad*, Kamyab Alizadeh, Reza Eslami
    Introduction

    The treatment of male sexual disorders, considering the side effects of chemical drugs, it is more desirable to identify appropriate approaches such as herbal medicines with fewer side effects. The aim of this study was to explain the role of onion (Allium cepa) as a complementary treatment in improving male sexual disorders. 

    Method

    This review identified the existing studies from the beginning to 2023 related to the purpose of the article in PubMed, Web of Science, Scopus, Embase, and Google Scholar databases with keywords “Allium cepa, Onion, Male sexual dysfunction, Erectile disorder, Libido, Men's sexual health, and Testosterone”.

    Results

    Totally, 17 articles related to the research topic were included in the final review. Onion products (including juice, aqueous extract, skin, ethyl acetate fraction, and seed extract) were used, mostly orally consumed over a period of 10-60 days. 

    Conclusion

    Onion through increasing testosterone (with the mechanisms of increasing LH production, antioxidant properties, improving insulin resistance, increasing nitric oxide production, and changing the activity of AMP 5-activated protein kinase) as well as treating erectile dysfunction and on the other hand improving reproductive status with positive effects on sperm (number, survival and motility) and its effects against infectious agents may have positive effects on male reproductive system. Although, there is a lot of evidence that onions can improve male sexual disorders, clinical trials are necessary to confirm this effect of onion in humans.

    Keywords: male sexual disorders, testosterone, onion, Iranian medicine}
  • Mahmoud Ashry*, Zeinab Hassan, Magdy Wilson, Mohsen Moustafa, Ayat Taha
    Background

    The Nile grass rat (Arvicanthis niloticus) is the most serious vertebrate pest in Egypt, causing significant economic losses to cultivated crops and stored foodstuffs. The purpose of this study was to evaluate the potential anti-fertility effects of alpha-chlorohydrin (ACH) and exogenous testosterone on this pest.

    Methods

    Rats were orally administered ACH at a dose of 70 mg/kg for 5 days and exogenous testosterone at 25 mg/kg three times a week for 3 weeks. The anti-fertility effects of both agents were assessed after 24 hours of exposure.

    Results

    The findings revealed that both ACH and exogenous testosterone significantly reduced the serum ATPase, Esterase, and G3PDH activities, hormonal fertility, testosterone levels, and LH and FSH levels. Also, the agents caused slight increases in ASAT, ALAT, GGT, ALP activities, urea, uric acid, and creatinine levels. There was a noticeable decline in the oxidative functions of the testis and epididymis; with CAT, SOD, and GSH levels in these organs being dramatically inhibited, while the levels of MDA and NO increased. Further, both agents led to a decrease in the weight of the reproductive organs, sperm count and motility, and induced histological changes in the epididymis and testis. Moreover, there was a reduction in the expression of immunohistochemical markers of androgen receptor proteins and Wilms’ tumor nuclear protein-1 in both testicular and epididymal tissues.

    Conclusion

    The results indicate that ACH and testosterone induce infertility in male Nile rats. Therefore, the use of ACH and testosterone is recommended for integrated rodent control and management.

    Keywords: Alpha-Chlorohydrin, Anti-fertility, Arvicanthis niloticus, Pest control, Testosterone}
  • Hossein Nezhadjavad, Reza Dehghaniathar*, Asaad Moradi
    Background

    Considering the impact of serum testosterone levels on metabolic diseases, this study aims to investigate testosterone levels in patients with non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD).

    Methods

    A prospective cohort study was performed between two groups: Group A, 58 patients with NAFLD, and Group B, 59 patients without NAFLD. Fatty liver was diagnosed based on Abdominal ultrasound using the Hamaguchi score. Blood specimens were obtained from all patients between 8 and 10 AM and analyzed for testosterone, aspartate aminotransferase, alanine transaminase, serum lipid profile, ferritin, and fasting blood sugar levels.

    Results

    The mean weight and body mass index were significantly higher in the study group (Group A) (P-value = 0.0001). The mean aspartate aminotransferase and alanine transaminase were 37.7 and 56.6 in Group A, respectively, and were significantly higher than the control group (Group B) (P-value = 0.0001). Fasting blood sugar, lipid profile, and serum ferritin differed between the two groups. The mean serum testosterone level was 3.38 ± 0.72 in Group A and 4.79 ± 0.88 ng/dL in Group B (P-value = 0.0001). The testosterone level negatively correlated with age and hepatic steatosis grade (P-value = 0.0001). However, it has a weak and positive correlation with BMI (P-value = 0.454).

    Conclusion

    This study revealed that the patients with NAFLD had a significantly lower level of testosterone compared to the other individuals. This study highlights the role of NAFLD as a potential cause of hypogonadism in men.

    Keywords: Fatty Liver, Non-alcoholic fatty liver disease, NAFLD, Testosterone, Hypogonadism}
  • فاطمه حیاتی، حمیرا رشیدی*، ابراهیم سوفاری، قدرت الله محمدی
    مقدمه
    مایکوفنولات موفتیل (MMF) یک داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی است که برای جلوگیری از رد پیوند عضو و درمان بیماری های خودایمنی استفاده می شود. از نظر تیوری، این داروها دارای اثرات اسپرماتوکسیک و ژنوتوکسیک هستند. با این حال، شواهد در مورد اثرات این دارو بر باروری محدود و بحث برانگیز است. این مطالعه تاثیر داروی MMF و تستوسترون بر اسپرم، هورمون های تولید مثلی و آنزیم های آنتی اکسیدانی در موش صحرایی نر بررسی کرد.
    موادوروش ها
    در این مطالعه تجربی 24 موش نر بالغ Naval Medical Research Institute (NMRI) به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند: 1- سرم نمکی (کنترل) 2- مایکوفنولات موفتیل و3-مایکوفنولات موفتیل همراه تستوسترون به صورت تزریق زیرجلدی به مدت 65 روز دریافت کردند. تغییرات وزن بدن، مشخصات اسپرم (غلظت، تحرک و مورفولوژی)، سطوح گنادوتروپین ها، تستوسترون و آنزیم های سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون (GSH)،کاتالاز و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (TAC) در سرم ویا اپیدیدیم بررسی شد.
    یافته ها
    هر دو گروه درمانی MMF در مقایسه با کنترل کاهش وزن بدن، تعداد و تحرک و اسپرم، تستوسترون، آنزیم های آنتی-اکسیدان و افزایش هورمون های گنادوتروپین و ناهنجاری مورفولوژی اسپرم را نشان دادند (05/0>P). کاهش بر اسپرم و سطح تستوسترون اپیدیدیم در گروه مایکوفنولات موفتیل +تستوسترون کمتر از گروه مایکوفنولات موفتیل بود (05/0>P).
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد مایکوفنولات موفتیل اثرات ناخواسته بر روی اسپرم، هورمون های جنسی، تستوسترون و آنزیم های مسیر آنتی اکسیدانی دارد و استفاده از تستوسترون نمی تواند اثرات سوء مایکوفنولات موفتیل را کاهش دهد. اثرات ناخواسته مایکوفنولات موفتیل ممکن است به دلیل کاهش سطح آنتی اکسیدان ها باشد.
    کلید واژگان: مایکوفنولات موفتیل, تستوسترون, گنادوتروپین ها, آنتی اکسیدان ها}
    Fatemeh Hayati, Homeira Rashidi *, Ebrahim Soofari, Ghodrat Aalah Mohammadi
    Background
    Mycophenolate mofetil (MMF) is an immunosuppressant drug which is used to inhibit organ transplant rejection and to treat autoimmune diseases. Theoretically, such medications have spermatotoxic and genotoxic effects. However, evidence on the effects of MMF on fertility is limited and controversial.This study evaluated the effects of MMF and testosterone on sperm, sex hormones and antioxidant enzymes in male rats.
    Materials and Methods
    In this experimental study 24 adult male Naval Medical Research Institute (NMRI) mice randomly divided into 3 groups: 1- saline serum (control), 2- MMF and 3- MMF along with testosterone by subcutaneous injection, for 65 days. Change in body weight, sperm quality (concentration, motility and morphology), serum level of gonadotropin hormones, and testosterone, superoxide dismutase (SOD), glutathione (GSH), catalase, total antioxidant capacity (TAC) in serum and epididymis were evaluated.
    Findings
    Both MMF treatment groups compared to control showed a decrease in body weight, number and motility of sperm, level of testosterone, antioxidant enzymes (SOD, GSH, and catalase) and TAC (P<0.05), and increase of gonadotropin hormones and sperm morphology abnormality (P<0.05). The adverse effects on sperm count and epididymis testosterone levels in the Mycophenolatemofetil +testosterone group was less than the Mycophenolate mofetil group (P<0.05).
    Conclusion
    This study showed that Mycophenolatemofetil has adverse effects on sperm count, gonadotropins , testosterone and antioxidant pathway enzymes, and the use of testosterone cannot reduce the adverse effects of MMF. The adverse effects of Mycophenolate mofetil may be due to a decrease in the level of antioxidants.
    Keywords: Mycophenolate mofetil, testosterone, Gonadotropins, antioxidants}
  • Hamid Naji, Abbas Sadeghi, Ali Hematti Affif, Seyed Hamed Ghiyami*
    Background

    Anabolism has a major contribution in increasing proteolysis and muscle mass of athletes. This study was done to investigate the impact of the acute use of different doses of glutamine supplementation following exhaustive physical activity on cortisol and testosterone levels in young male athletes. 

    Methods

    Following a semi-experimental design, 24 male athletes with a mean age of 22.35±1.79 years were randomly selected and divided into two intervention groups (glutamine; 0.1 and 0.6 gr/kg body weight (BW) and a placebo group (10 g of dextrin dissolved in 500 mL water), each with eight subjects. Serum levels of cortisol and testosterone were measured immediately, 90 minutes, and 24 hours following the test. Data analysis was done using paired t-test and repeated measures analysis of variance at P<0.05.

    Results

    Bruce protocol significantly increased cortisol levels immediately after physical activity (P<0.05). Cortisol levels significantly decreased in subjects receiving glutamine at 0.6 g/kg Bw (P=0.03) and 0.1 g/kg BW (P=0.02) 90 minutes and 24 hours following the protocol. Meanwhile, testosterone levels only increased in cases who received glutamine at 0.6 g/kg BW 24 hours following the protocol (P=0.02).

    Conclusion

    According to the results of this study, taking a glutamine supplement at a dose of 0.6 g/kg body weight after exhausting activities is probably effective in maintaining an anabolic profile.

    Keywords: Exhaustive physical activity, Cortisol, Testosterone, Glutamine}
  • مهناز دهقانی، مهرداد شریعتی*
    زمینه و هدف

    کورکومین دارای فعالیت های آنتی اکسیدانی و ضد التهابی است. هدف از این پژوهش بررسی اثر حفاظتی کورکومین بر تغییرات غلظت سرمی هورمون های LH,FSH ، تستوسترون و بافت بیضه القاشده توسط متوترکسات در موش صحرایی نر بالغ بود.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه تجربی 30 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار با وزن تقریبی 260-230 گرم  به 6 گروه 5 تایی تقسیم شدند. گروه کنترل، گروه شاهد:  1 میلی لیتر آب مقطر به عنوان حلال، گروه تجربی 1: متوترکسات (5 میلی گرم بر کیلوگرم)، گروه تجربی 2: کورکومین (400 میلی گرم بر کیلوگرم)، گروه تجربی 3: متوترکسات (5 میلی گرم بر کیلوگرم) + کورکومین (200 میلی گرم برکیلوگرم)، گروه تجربی 4: متوترکسات (5 میلی گرم بر کیلوگرم) + کورکومین (400 میلی گرم برکیلوگرم). پس از 28 روز تیمار به صورت تزریق گاواژ ، خون گیری مستقیم از قلب جهت اندازه گیری غلظت سرمی هورمون های LH، FSH و تستوسترون انجام شد. بیضه ها خارج و تغییرات بافتی بعد از رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ایوزین مورد بررسی قرار گرفت. نتایج داده ها بر اساس آزمون آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA) و تست Tukey تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    در گروه دریافت کننده متوترکسات نسبت به گروه های کنترل و شاهد سطح هورمون تستوسترون، تعداد اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت، اسپرم و لیدیگ کاهش و سطح سرمی LH,FSH به طور معنی داری افزایش یافت. در گروه های دریافت کننده متوترکسات+ کورکومین، کورکومین توانست اثرات نامطلوب ایجاد شده توسط متوترکسات را جبران کند (P <0.05).

    نتیجه گیری

    کورکومین قادر است تغییرات غلظت سرمی تستوسترون، FSH، LHو بافت بیضه القاشده توسط متوترکسات را در موش های صحرایی نر بالغ بهبود بخشد.

    کلید واژگان: کورکومین, متوترکسات, تستوسترون, بیضه, موش صحرایی نر بالغ}
    Mahnaz Dehghani, Mehrdad Shariati*
    Background

    Curcumin has antioxidant and anti-inflammatory activities. The aim of this study was to investigate the protective effect of curcumin on changes in the serum concentration of LH, FSH , testosterone hormones and testicular tissue induced by methotrexate in adult male rats.

    Materials and Methods

    In this experimental study, 30 adult male Wistar rats with an approximate weight of 230-260 grams were divided into 6 groups of 5 each. Control group, sham group: 1 ml of distilled water as a solvent, experimental group 1: methotrexate (5 mg/kg), experimental group 2: curcumin (400 mg/kg), experimental group 3: methotrexate (5 mg/kg) + curcumin (200 mg/kg), experimental group 4 : methotrexate (5 mg/kg) + curcumin (400 mg/kg). After 28 days of treatment in the form of gavage injection, blood was taken directly from the heart to measure the serum concentration of  LH, FSH and testosterone hormones. The testicles were removed and tissue changes were examined after hematoxylin-eosin staining. The data results were analyzed based on one-way analysis of variance (ANOVA) and Tukey's test.

    Results

    In the group receiving methotrexate, the level of testosterone hormone, the number of spermatogonia, spermatocytes, sperm and leydig decreased and the serum level of LH and FSH increased significantly compared to the control and sham groups. In the groups receiving methotrexate + curcumin, curcumin was able to compensate the adverse effects caused by methotrexat (P <0.05).

    Conclusion

    Curcumin can improve the changes in serum testosterone, FSH, LH concentration and testicular tissue induced by methotrexate in adult male rats.

    Keywords: Curcumin, Methotrexate, Testosterone, Testis, Adult male rat}
  • نیلوفر اسکندری گودرزی، محمدعلی آذربایجانی*، حسن متین همایی، حسین فتح اللهی
    مقدمه

    تغییر در بیان ژن و پروتیین های سد خونی- نخاعی نقش مهمی در انتقال و توسعه پاسخ های التهابی- عصبی دارد. جهت افزایش دانش مربوط به نقش مداخلات محیطی تاثیرگذار بر پروتین های اتصال محکم و چسبنده این سد، این پژوهش اثر چهار هفته تمرین مقاومتی و عصاره گرده خرما/ تستوسترون را بر بیان ژن و بیان پروتیین اوکلودین و کادهرین موش های نر صحرایی بررسی کرده است.

    روش کار

    در این مطالعه تجربی 30 سر رت نر ویستار بصورت تصادفی در 6 گروه: کنترل؛ تمرین مقاومتی؛ عصاره گرده خرما (DPP)؛ تستوسترون؛ عصاره DPP+ تمرین مقاومتی؛ تستوسترون+ تمرین مقاومتی تقسیم شدند. مقدار mg/kg 100 عصاره DPP به صورت گاواژ در مدت 4 هفته به موش ها خورانده شد. همچنین از تستوسترون سنتتیک با دوز mg/kg 2 به صورت زیر جلدی به عنوان کنترل مثبت استفاده شد. تمرین مقاومتی شامل یک دوره تمرین فزاینده چهار هفته ای روی یک نردبان 50 پله ای بصورت 8 تا 12 تکرار در جلسه بود. بعد از پایان مداخلات میزان بیان ژن به روش RT-PCR و میزان بیان پروتیین به روش وسترن بلات اندازه گیری شد.

    یافته ها

    چهار هفته تمرین مقاومتی سبب افزایش معنادار بیان ژن اوکلودین (010/0=P) و کادهرین (015/0=P) شد؛ در حالیکه اثر معناداری بر بیان پروتیین اوکلودین (404/0=P) و کادهرین (647/0=P) نداشت. همچنین سطح بیان ژن دو پروتیین تحت تاثیر عصاره گرده خرما و تستوسترون به طور معنی داری افزایش یافت (05/0<p). از طرفی میزان سنتز پروتیین اوکلودین (016/0=P) و کادهرین (012/0=P) تنها در گروه دریافت کننده تستوسترون سنتتیک افزایشی بود. علی رغم اینکه بیشترین میزان بیان ژن دو پروتیین هنگام ترکیب همزمان مداخلات مشاهده شد، از نظر آماری بین میزان اثر سینرژیک آن ها تفاوت معنی داری وجود نداشت (059/0=P). با اینحال، بیشترین میزان نمود پروتییین اوکلودین (026/0=P) و کادهرین (017/0=P) هنگام ترکیب تمرین مقاومتی با مکمل تستوسترون اتفاق افتاد.

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد عصاره DPP جهت افزایش بیان ژن پروتیین های اوکلودین و کادهرین سد خونی- نخاعی و تستوسترون جهت افزایش بیان این پروتیین ها نسبت به سایر مداخله ها دارای برتری است. ترکیب این مداخلات با ارتقای مضاعف روند سیگنالینگ بیان ژن و پروتیین، موجب حفظ یکپارچگی و کاهش نفوذپذیری سد سد خونی- نخاعی در نمونه های سالم حیوانی جنس نر خواهد داشت.

    کلید واژگان: سد خونی- نخاعی, پروتئین اتصال محکم, پروتئین اتصال چسبنده, تمرین مقاومتی, عصاره گرده خرما, تستوسترون [}
    Nilofer Eskandari, MohammadAli Azarbayjani*, Hasan Matinhomaee, Hoseyn Fatolahi
    Introduction

    Changes in gene expression and protein expression of the spinal-blood barrier play an important role in the transmission and development of neuro-inflammatory responses. In order to increase the knowledge related to the role of environmental interventions affecting the tight junction and adhesive proteins of this barrier, this study investigated the effect of four weeks of resistance training and date pollen/testosterone extract on gene expression and protein expression of occludin and cadherin in male rats.

    Methods

    In an experimental design, 30 male Wistar rats randomly divided into 6 groups: Control; Resistance training; DPP extract; Testosterone; DPP extract+ resistance training; Testosterone+ resistance training. The amount of 100 mg/kg date pollen extract was fed to mice by gavage for 4 weeks. Also, synthetic testosterone with a dose of 2 mg/kg was used subcutaneously as a positive control. Resistance training consisted of a four-week increasing training period on a 50-step ladder with 8 to 12 repetitions per session. After the intervention, gene expression was measured by RT-PCR method and protein expression was measured by western blot method.

    Results

    Four weeks of resistance training caused a significant increase in occludin gene expression (P=0.010) and cadherin (P=0.015); While it had no significant effect on the protein expression of occludin (P=0.404) and cadherin (P=0.647). Also, the gene expression level of two proteins increased significantly under the influence of date pollen extract and testosterone (P<0.05).On the other hand, the protein synthesis rate of occludin (P=0.016) and cadherin (P=0.012) was increased only in the group receiving synthetic testosterone. Despite the fact that the highest level of gene expression of two proteins was observed when the interventions were combined simultaneously, there was no statistically significant difference between their synergistic effects (P=0.059). However, the highest expression of occludin and cadherin protein occurred when resistance training was combined with testosterone supplementation (P<0.05).

    Conclusions

    The results of this study showed that DPP extract is superior to other interventions for increasing the gene expression of occludin and cadherin proteins of the blood-spinal barrier and testosterone for increasing the expression of these proteins. The combination of these interventions with the double promotion of the signaling process of gene and protein expression will maintain the integrity and reduce the permeability of the blood-spinal cord barrier in healthy male animal samples.

    Keywords: Blood-spinal barrier, Tight junction protein, Adherens junction protein, Resistance training, Date pollen extract, testosterone}
نکته
  • نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شده‌اند.
  • کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شده‌است. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
  • در صورتی که می‌خواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.
درخواست پشتیبانی - گزارش اشکال