فهرست مطالب
فصلنامه پوست و زیبایی
سال ششم شماره 3 (پیاپی 23، پاییز 1394)
- 192 صفحه، بهای روی جلد: 10,000ريال
- تاریخ انتشار: 1394/10/10
- تعداد عناوین: 7
-
-
صفحه 134زمینه و هدفویتیلیگو یک بیماری پوستی است که با ازدست رفتن سلول های رنگدانه ای پوست مشخص می شود. کاشت سوسپانسیون سلول های لایه ی بازال اپی درم از روش های جدید در درمان ویتیلیگوی مقاوم می باشد. در این مطالعه تاثیر مصرف موضعی کلسی پوتریول در محل کاشت در بیماران تحت پیوند با سوسپانسیون سلول های لایه ی بازال اپی درم در درمان ویتیلیگو مورد بررسی قرار گرفت.
روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی، 20 بیمار مبتلا به ویتیلیگوی مقاوم به درمان به طور تصادفی در دو گروه 10 نفری جای گرفته و تحت پیوند سوسپانسیون سلول های لایه ی بازال اپی درم به تنهایی (گروه شاهد) یا همراه با مصرف روزانه ی کلسی پوتریول موضعی (گروه مداخله) قرار گرفتند. شش ماه بعد نتیجه ی درمان و عوارض احتمالی بین دو گروه مقایسه شد.یافته هادر انتهای ماه ششم، در گروه شاهد 2 نفر (20%) پاسخ ضعیف و 8 بیمار (80%) پاسخ متوسط/خوب نشان دادند. در گروه مداخله 1 بیمار (10%) پاسخ ضعیف و 9 بیمار (90%) پاسخ متوسط/خوب نشان دادند (66/0P=). عوارض جزئی و خودمحدودشونده بودند.نتیجه گیریهرچند مصرف موضعی کلسی پوتریول منجر به تفاوت آماری معنی داری نشد، ولی در مجموع با نتایج بهتری همراه بوده و درعین حال عارضه ی عمده ای ایجاد نکرد.
کلیدواژگان: ویتیلیگو، سوسپانسیون سلول های لایه ی بازال، کلسی پوتریول موضعی -
صفحه 140هدف
پمفیگوس ولگاریس شایع ترین بیماری تاولی خودایمنی است. درمان استاندارد بیماری پردنیزولون به همراه یک داروی کمکی سرکوب کننده ی ایمنی مثل آزاتیوپرین یا سیکلوفسفامید می باشد. حدود 5% تا 15% از مرگ ومیر بیماری به دلیل عوارض استروئیددرمانی است. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی و عوامل خطرساز دیابت ناشی از درمان با گلوکوکورتیکوئید در بیماران پمفیگوسی بستری شده در بیمارستان رازی طی سال های 1388 و 1389 بود.
روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی، 177 بیمار با تشخیص اولیه ی پمفیگوس ولگاریس که برای اولین بار جهت دریافت درمان بستری شده بودند ازنظر سن، جنس، پرفشاری خون، شاخص توده ی بدنی (BMI)، سابقه ی خانوادگی دیابت، نوع داروهای مصرفی قبل و بعد درمان، مقادیر قند خون ناشتا، تری گلیسیرید، لیپوپروتئین با تراکم کم و لیپوپروتئین با تراکم زیاد در بدو بستری و طی سه هفته بعد از درمان مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته هابراساس مقدار قند خون ناشتا، طی سه هفته ارزیابی، 8/15% بیماران (29 بیمار) مبتلا به دیابت تشخیص داده شدند (05/0P<). ارتباط معنی داری بین سن، BMI، HbA1c، لیپوپروتئین با تراکم زیاد و مصرف داروهای اعصاب با بروز دیابت در افراد موردمطالعه به دست آمد (05/0P<) ولی بین جنسیت، سابقه ی خانوادگی، پرفشاری خون، مقادیر تری گلیسیرید و لیپوپروتئین با تراکم کم با بروز دیابت ارتباط معنی داری وجود نداشت (05/0P>).
نتیجه گیریاندازه گیری قند خون ناشتا قبل از شروع درمان و طی سه هفته ی بستری، امکان تشخیص زودهنگام دیابت را در مبتلایان به بیماری خودایمنی تاولی تحت درمان با گلوکوکورتیکوئید امکان پذیر می کند. به علاوه بررسی عواملی مانند سن، BMI، HbA1c و لیپوپروتئین با تراکم زیاد، سابقه ی مصرف داروی اعصاب در زمان بستری و طی درمان می تواند امکان اقدامات سریع تری را برای تشخیص و درمان دیابت ناشی از گلوکوکورتیکوئید فراهم سازد.
کلیدواژگان: پمفیگوس، دیابت، گلوکوکورتیکوئید -
صفحه 147زمینه و هدفدرماتوفیتوز عفونت ناشی از قارچ هایی است که توانایی تهاجم و تکثیر در بافت های کراتینیزه ی پوست، مو و ناخن را دارند. درمان خط اول درماتوفیتوز شامل آزول های موضعی است، ولی در برخی موارد درمان سیستمیک نیز مورد نیاز است. در سال های اخیر عفونت های قارچی شیوع بیشتری پیدا کرده اند و به علت تجویز بی رویه، مقاومت نسبت به داروهای معمول افزایش یافته است. در این مطالعه تاثیر درمانی نقره ی کلوئیدی موضعی و کلوتریمازول موضعی در درماتوفیتوز سر و بدن مقایسه شده است.
روش اجرا: در این کارآزمایی بالینی غیرتصادفی دوسوکور، 40 بیمار دچار درماتوفیتوز سر و بدن به صورت یک درمیان به دو گروه تقسیم شده و نقره ی کلوئیدی موضعی یا کلوتریمازول موضعی (2 بار در روز، حداقل 4 هفته) دریافت نمودند. درصورت نیاز درمان های سیستمیک نیز تجویز شد. در پایان مطالعه، فراوانی موارد براساس پاسخ درمانی (آزمون KOH منفی و بهبود علائم) بین دو گروه مقایسه شدند.یافته هامیانگین مدت زمان پاسخ به درمان در گروه نقره ی کلوئیدی 56/1±26/5 هفته (3 تا 8) و در گروه کلوتریمازول 20/2±00/5 هفته (3 تا 12) بود (67/0P=). در گروه اول میزان پاسخ به درمان 2/84% و در گروه دوم 90% بود (66/0P=). در هیچ یک از بیماران عارضه ای دیده نشد.نتیجه گیریدر بیماران دچار درماتوفیتوز سر و بدن، نقره ی کلوئیدی موضعی ممکن است به اندازه کلوتریمازول موضعی موثر و ایمنباشد. انجام مطالعات آتی با حجم نمونه ی بزرگ تر توصیه می شود.
کلیدواژگان: درماتوفیتوز، نقره ی کلوئیدی موضعی، کلوتریمازول موضعی -
صفحه 155زمینه و هدفآلوپسی سیکاتریسیل به ضایعاتی اطلاق می شود که باعث ریزش موی دائمی و غیرقابل برگشت شده و با تخریب فولیکول های مو همراه باشد. کلمه ی سیکاتریسیل یا همراه با جوشگاه به این معنی است که اپی تلیوم فولیکول های مو با بافت هم بند جایگزین شده است. بعد از بهبودی بیماری یا التهاب اولیه، احتمال رویش مجدد مو بسیار کم است.
روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی گذشته نگر، 222 پرونده ی مبتلایان به آلوپسی سیکاتریسیل ثبت شده در بیمارستان فرشچیان همدان بررسی و داده های دموگرافیک بیماران شامل سن، جنسیت، شغل و نیز علائم بالینی بیماری ازجمله محل ضایعه، مدت زمان بیماری، وسعت ضایعه و علائم بیماری استخراج شد.یافته هایکصد و ده بیمار (5/49%) لوپوس اریتماتوی دیسکوئید، 71 بیمار (9/31%) لیکن پلان، 23 بیمار (4/10%) سودوپلاد بروک، 11 بیمار (9/4%) کراتوزپیلاریس دکالونس و 3 بیمار (3/1%) آلوپسی سیکاتریسیل مرکزی مرکزگریز داشتند. آلوپسی موسینوز و تخریب سلولی یا فولیکولی هر کدام 2 نفر (9/0%) بودند. هم چنین ارتباط مدت، وسعت، سن، جنس، محل ضایعه، علائم بالینی و شغل با بیماری بررسی شد.نتیجه گیریآلوپسی های سیکاتریسیل ازجمله بیماری های مربوط به مو هستند که درصورت تشخیص و درمان به موقع می توان از پیشرفت ضایعه و عوارض ناشی از آن جلوگیری کرد. تشخیص این ضایعات با بررسی بالینی آسیب شناسی دقیق میسر است.
کلیدواژگان: آلوپسی سیکاتریسیل، آسیب شناسی، لوپوس اریتماتوی دیسکوئید، لیکن پلان، سودوپلاد بروک -
صفحه 161زمینه و هدف
پمفیگوس یک بیماری تاولی خودایمنی مزمن است که با تاول های داخل اپی درمی مشخص می شود. این تاول ها به سد دفاعی پوست صدمه رسانده و امکان ابتلا به عفونت های تهدیدکننده ی حیات را افزایش می دهند. کلونیزاسیون استافیلوکوک اورئوس در بینی، در افزایش خطر ابتلا به عفونت موثر بوده و موجب تاخیر در روند بهبود زخم می شود. هدف از این مطالعه تعیین شیوع ناقلین استافیلوکوک اورئوس در مبتلایان به پمفیگوس بستری بود.
روش اجرا: در این مطالعه ی مقطعی، اطلاعات دموگرافیک و پزشکی 72 بیمار مبتلا به پمفیگوس بستری در بیمارستان رازی طی سال های 1392 و 1393 جمع آوری شده و نتایج نمونه های تهیه شده از سوراخ قدامی بینی جهت کشت، در بدو بستری و 1 هفته پس از بستری، تهیه و مقاومت به متی سیلین با روش انتشار دیسک در آگار ارزیابی گردید.یافته هاچهل و پنج نفر از بیماران (5/62%) مرد و 27 نفر (5/35%) زن بودند. فراوانی ناقلین استافیلوکوک اورئوس (3/58%) به دست آمد. سی نفر (7/41%) دارای کلونیزاسیون استافیلوکوک اورئوس در بدو بستری بودند که از این تعداد 22 نفر (3/73%) مقاوم به متی سیلین بودند. تعداد 40 نفر (6/55%) از بیماران یک هفته بعد از بستری کلونیزه شدند که 33 نفر (5/82%) از آن ها مقاوم به متی سیلین بودند. ارتباط معنی داری بین کلونیزاسیون استافیلوکوک اورئوس در بدو بستری و یک هفته پس از بستری وجود نداشت (05/0P<).
نتیجه گیریناقلین استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین (Methicillin Resistant Staphylococcus aureus [MRSA]) (شامل ناقلین اکتسابی از جامعه و بیمارستان) در میان بیماران پمفیگوس شیوع زیادی دارند. باتوجه به اهمیت شناخت و جداسازی ناقلین استافیلوکوک اورئوس و MRSA جهت پیشگیری از سرایت به سایر بیماران، ممانعت از گسترش سویه های MRSA و بهبودی سریع زخم ها، مطالعاتی با حجم نمونه ی بزرگ تر روی مبتلایان به پمفیگوس توصیه می شود.
کلیدواژگان: استافیلوکوک اورئوس، استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی سیلین، فراوانی، پمفیگوس -
صفحه 170پیدایش و گسترش بیماری های مختلف در قرن اخیر، مشکلات فراوانی را برای ارائه دهندگان خدمات سلامت ایجاد کرده است. امروزه با پیشرفت فناوری، روش های جدیدی ازجمله سلول درمانی، جایگزین درمان های قبلی گردیده و در برخی زمینه ها نیز بسیار کارآمد و موفق بوده اند. جهت استفاده از هر منبع سلولی، شناخت دقیق آن منبع ضروری است لذا در این مطالعه، مروری بر متون علمی منبع جدیدی از سلول های بنیادی بالغ که در ناحیه ی bulge فولیکول مو وجود دارند، انجام گرفت.
مو از ضمایم پوست بوده و دو قسمت ریشه و ساقه دارد. دو سوم پروگزیمال ریشه ی مو، فولیکول مو نامیده می شود که توسط دو غلاف اپی درمی و درمی احاطه شده است. غلاف اپی درمی شامل غلاف ریشه ای داخلی و خارجی است. غلاف ریشه ای خارجی در محل اتصال عضله ی راست کننده ی مو و غده ی سباسه، برجستگی ناحیه ی بالج را ایجاد می نماید که حاوی سلول های بنیادی می باشد.
در این مقاله مروری بر آناتومی مو، چرخه ی رشد مو، بالج فولیکول مو، منشا جنینی، جداسازی سلول های بالج فولیکول مو با استفاده از مارکرهای سطح سلولی، بیان ژن و تمایز سلول های بالج، هدایت سلول های بالج جهت تسریع ترمیم طبیعی پوست و مزایای کاربرد سلول های بنیادی بالج نسبت به سایر سلول های بنیادی انجام شد.
کلیدواژگان: فولیکول مو، بالج، رشد مو، سلول های بنیادی
-
Page 134Background And AimVitiligo is an skin condition that results in the skin depigmentation. The implementation of a basal cell layer suspension is a novel treatment in cases with recalcitrant vitiligo. In this study، the efficacy of topical calcipotriol on the implementation site with basal cell layer suspension versus basal cell layer suspension application alone was compared.MethodsIn this randomized، controlled clinical trial، 20 patients with recalcitrant vitiligo were randomly allocated in two 10-patient groups، undergoing the implementation of basal cell layer suspension alone (controls) or along with daily application of topical calcipotriol (intervention group). Results and possible complications were compared between the two groups 6 months after initiation of the treatment.ResultsSix months after initiation of the study، 2 patients (20%) in the control group had poor responses، and 8 patients (80%) had moderate/good responses. In the intervention group، 1 patient (10%) showed poor response، and 9 patients (90%) showed moderate/good responses (P>0. 05). Complications were trivial and self-limiting.ConclusionAlthough topical application of calcipotriol did not signigicantly change the primary outcome of the study، it was associated with better results and no major side effects.Keywords: vitiligo, calcipotriol, basal cell suspension
-
Page 140Background And Aim
Pemphigus vulgaris is the most common autoimmune blistering disease. Prednisone، commonly in combination with an immunosuppressive adjuvant such as azathioprine or cyclophosphamide، is the standard treatment for pemphigus vulgaris. Approximately 5% to 15% of mortality of the disease is due to the complications of corticosteroids therapy. The aim of this study was to determine the prevalence and risk factors of steroid-induced diabetes in pemphigus patients hospitalized in Razi hospital، Tehran in 2009 and 2010.
MethodsIn this cross-sectional study، 177 first-time admitted pemphigus vulgaris patients were studied regarding presence of risk factors for steroid-induced diabetes. Those risk factors were included age، sex، blood pressure، body mass index (BMI)، family history of diabetes، medications used before and after initiation of treatment، fasting blood sugar (FBS)، triglyceride (TG) high density lipoprotein (HDL)، low density lipoprotein (LDL) levels at the time of admission، and three weeks after the treatment was started.
ResultsTwenty-nine patients (16. 3%) were diagnosed with diabetes based on three weeks FBS levels evaluations. There were significant associations between BMI، HbA1c and taking nervous system agents and diabetes (P<0. 05)، but the differences between sex، family history، blood pressure، TG، LDL levels and occurrence of diabetes were not significant (P>0. 05).
ConclusionClose monitoring of FBS levels before and within the first three weeks of the initiation of steroid therapy allows early detection of storied-induced diabetes in pemphigus patients. Moreover، evaluation of other risk factors associated with diabetes may provide the opportunity of early diagnosis and treatment of steroid-induced diabetes.
Keywords: pemphigus, diabetes, glucocorticoid -
Page 147Background And AimDermatophytoses are the infections caused by the fungi that are capable to invade and multiply within keratinized tissues such as the skin، hair and nails. Topical azoles are considered the first-line treatment in dermatophytosis، but systemic therapy may also be required in some cases. Fungal skin infections have become more common in recent years، and injudicious use of conventional drugs has led to emergence of resistant species. This study compared the therapeutic effects of topical colloidal silver with topical clotrimazole in the treatment of tinea capitis and tinea corporis.MethodsIn this double blind، non-randomized clinical trial، 40 patients with tinea capitis and tinea corporis were allocated into two groups، receiving either topical colloidal silver or topical clotrimazole، twice daily for at least 4 weeks. Systemic antifungals were also administreerd if needed. The response to treatment (negative KOH smear and resolved symptoms) was compared between the two groups at the end of the treatment period.ResultsThe mean response time was 5. 26±1. 56 (range: 3-8) weeks in colloidal silver receivers and 5. 00±2. 20 (range: 3-12) weeks in the clotrimazole group (P=0. 67). The response rates were 84. 2% in the topical colloidal silver group، and 90. 0% in the topical clotrimazole group (P=0. 66). None of the patients experienced a side effect.ConclusionTopical colloidal silver may be as effective and safe as topical clotrimazole in patients with tinea capitis and tinea corporis. Further studies with larger sample sizes are recommended.Keywords: dermatophytosis, topical colloidal silver, topical clotrimazole
-
Page 155Background And AimCicatricial alopecia refers to lesions that result in permanent and irreversible hair loss and are associated with destruction of hair follicles. In this alopecias the hair follicle is replaced with connective tissue. After remission of initial infection or inflammation، hair regrowth is unlikely.MethodsIn this retrospective cross-sectional study، 222 patients with cicatricial alopecia، admitted to Farshchian Hospital، Hamadan، Iran were investigated. Hospital records of patients with cicatricial alopecia were reviewed، and their demographic as well as clinical data were extracted and entered into prepared data gathering forms.ResultsOne-hundred and ten patients (49. 5%) had discoid lupus erythematosus، 71 patients (31. 9%) had lichen planopilaris، 23 patients (10. 4%) had pseudopelade of Brocq، 11 patients (4. 9%) had keratosis pilaris spinulosa decalvans and 3 patients (1. 3%) had central centrifugal cicatricial alopecia. Each of alopecia mucinosa and dissecting cellulitis/folliculitis were observed in 2 patients (0. 9%). The correlation between of illness، extent of disease، gender، location، occupation، and clinical features of the disease were studied.ConclusionCicatricial alopecia usually results in irreversible hair loss، but early diagnosis and treatment can prevent the progression of the lesions and its complications. The diagnosis of this disease is possible with a clinicopathologic study.Keywords: cicatricial alopecia, pathology, disciod lupus erythematosus, lichen planus, psudoplade of Brocq
-
Page 161Background And Aim
Pemphigus is a chronic autoimmune blistering disease characterized by intraepidermal blisters. These blisters damage the skin barrier and increase the risk of life-threatening infections. Nasal colonization of Staphylococcus aureus can increase the risk of infections and delay the wound healing process. The aim of this study was to determine the frequency of staphylococcal carriers in hospitalized patients with pemphigus.
MethodsIn this prospective cross-sectional study، medical records of 72 hospitalized patients with pemphigus in the period from March 2013 to March 2014 were reviewed. Samples were collected from anterior nares and cultured at the time of admission and one week after hospitalization for evaluation of S. aureus colonization and Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) types.
ResultsForty-five patients (62. 5%) were male and 27 patients (37. 5%) were female. The frequency of S. aureus carriers was 58. 3%. Thirty patients had colonization at the time of hospital admission; among them، 22 (73. 3%) patients had MRSA. In forty (55. 6%) patients colonization were found one week after hospitalization. Thirty-three (82. 5%) patients in this group were MRSA positive. There was no significant difference between S. aureus colonization at the time of admission and one week after hospitalization (P>0. 05).
ConclusionS. aureus and MRSA carriers (communityacquired and hospital-acquired carriers) were prevalent among patients with pemphigus. With identifiction and isolation of carriers of S. aureus in pemphigus patients، not only could prevent spreading S. aureus and MRSA associated infections، bul also would facilitate wound healing. More robust studies are required to assess the role of potential riskfactors.
Keywords: Staphylococcus aureus, methicillin, resistant Staphylococcus aureus, prevalence, pemphigus -
Page 170Emergence and spread of various diseases in the past century have been associated with many problems for the health care providers. Now a days، with advancement of technology، new methods such as cell therapy، are available، efficient and successful in some clinical areas. To use any cell، it is necessary to identify its source، so herein، we reviewed the literature of a new source of adult stem cells in the bulge of hair follicle. Hair is composed of two parts: root and shaft. Proximal two-thirds of the hair root، called hair follicle that is surrounded by two dermal and epidermal sheaths. Epidermal sheath included inner and outer root sheath. Outer root sheath at the junction of the errector pilli muscle and sebaceous glands make the bulge that includes stem cells. In this review we described anatomy of the hair follicle، hair growth cycle، hair follicle bulge، embryonic source of hair follicle، isolation of bulge stem cells using cell surface markers، gene expression and differentiation in bulge stem cells directing differentiation of bulge stem cells in normal skin repair، and practical advantages of bulge stem cells over other stem cells.Keywords: hair follicle, bulge, hair growth, stem cell
-
Page 180Three decades have passed since the first time evidence-based medicine (EBM)، in its current form، was introduced. Arguably، over the past two decades it has been the most significant movement in medicine. There is no need to emphasize any approach to clinical medicine practice، including EBM، has its proponents and opponents. Certainly، EBM has been subjected to many challenges and criticisms. Some of those challenges are basically related to misunderstanding and misinterpretations of EBM. However، there are some challenges that are real and are acknowledged by the most loyal EBM supporters. After hearing some criticisms posed by few knowledgeable and competent dermatologists during the recently held 7th Evidence-Based Dermatology (EBD) seminar in Tehran، the authors of this letter، two of the pioneers of EBD in Iran، decide to open a gate for sharing and discussing different viewpoints on EBM and EBD.Keywords: dermatology, evidence, based medicine, medicine