به جمع مشترکان مگیران بپیوندید!

تنها با پرداخت 70 هزارتومان حق اشتراک سالانه به متن مقالات دسترسی داشته باشید و 100 مقاله را بدون هزینه دیگری دریافت کنید.

برای پرداخت حق اشتراک اگر عضو هستید وارد شوید در غیر این صورت حساب کاربری جدید ایجاد کنید

عضویت

جستجوی مقالات مرتبط با کلیدواژه « الگوهای بالینی شخصیت » در نشریات گروه « پزشکی »

  • میترا غدیری، مهدیه عزیزی*، محسن سعیدمنش
    زمینه و هدف

    خودزنی از معضلات بسیار بزرگی به شمار می رود که جوامع امروز با آن مواجه اند و نوجوانان زیادی را درگیر کرده است. هدف پژوهش حاضر، پیش بینی رفتار خودزنی براساس احساس نیرومندی خود و الگوهای بالینی شخصیت در نوجوانان دارای اختلال خودزنی بود.

    روش بررسی

    روش پژوهش حاضر باتوجه به ماهیت موضوع و اهداف مدنظر، تحلیلی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی نوجوانان شهر یزد در سال 1400 تشکیل دادند. نمونه گیری به صورت دردسترس انجام شد و روی صد نفر از نوجوانان، مطالعه صورت گرفت. نوجوانان به سوالات سیاهه خودگزارشی خودزنی (کلونسکی و گلن، 2009) و پرسش نامه روانی-اجتماعی نیرومندی ایگو (من) (مارکستروم و همکاران، 1997) و پرسش نامه چندمحوری بالینی میلون-نسخه سوم (میلون، 1994) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شد. سطح معناداری آزمون ها 0٫05 بود.

    یافته ها

    احساس نیرومندی خود قادر به پیش بینی رفتار خودزنی بود (0٫002=p، 0٫226=β)؛ همچنین شخصیت های اسکیزویید (0٫001=p، 0٫310=β)، اجتنابی (0٫011=p، 0٫655=β)، افسرده (0٫001>p، 0٫572=β)، وابسته (0٫031=p، 0٫154=β)، نمایشی (0٫042=p، 0٫426=β)، خودشیفته (0٫022=p، 0٫614=β)، ضداجتماعی (0٫002=p، 0٫431=β)، منفی گرا (0٫010=p، 0٫423=β)، دیگرآزار (0٫005=p، 0٫218=β)، خودآزار (0٫001>p، 0٫648=β)، وسواسی (0٫038=p، 0٫129=β)، پارانویید (0٫024=p، 0٫408=β) و مرزی (0٫001>p، 0٫519=β) قادر به پیش بینی رفتار خودزنی در نوجوانان بودند.

    نتیجه گیری

    باتوجه به یافته های پژوهش مبنی بر نقش پیش بینی کنندگی الگوهای بالینی شخصیت و احساس نیرومندی خود در رفتار خودزنی نوجوانان، توجه به این موضوعات به متخصصان در این زمینه به منظور پیشگیری و درمان مشکل مذکور توصیه می شود.

    کلید واژگان: رفتار خودزنی, احساس نیرومندی خود, الگوهای بالینی شخصیت, نوجوانان}
    Mitra Ghadiri, Mahdieh Azizi *, Mohsen Saeidmanesh
    Background & Objectives

    Adolescence is the most appropriate period for personality formation in developmental psychology. One of the effective factors in the emergence of self–injury behaviors is the Ego. It refers to the second personality structure in Freud's theory, created by the forces in the Id. Ego functions include communication with reality, regulation, and control of instinctual forces, object relations, thought processing, defense functions, and combination and judgment functions. Another effective factor in self–injury behavior is personality. It is roughly the unique style of a human being in matching with the environment, which is somewhat different from other people's styles. By examining the Ego variable and clinical personality patterns, it is possible to identify teenagers prone to self–harm behaviors and prevent them by appropriate psychological interventions. Therefore, this research aims to predict self–harm behavior based on the sense of Ego strength and clinical personality patterns in adolescents with self–harm disorder.

    Methods

    The method of the present study was descriptive–correlational according to the nature of the study subject and the intended objectives. The study population comprised all adolescents living in Yazd City, Iran, in 2021. The participants were selected by available sampling, and the sample size was calculated as 100. In this research, according to the study topic, the required information about the theoretical foundations of the variables has been collected using the library and field methods. The inclusion criteria were as follows: the subject was between 14 and 18 years old, motivated to enter the research, and had a history of self–injury. The exclusion criterion was not completing the questionnaires. The study data were collected via the Inventory of Statements about Self–injury (ISAS) (Klonsky & Glenn, 2009), Psychosocial Inventory Ego Strengths (Markstrom et al., 1997), and Millon Clinical Multiaxial Inventory–III (MCMI–III) (Millon, 1994). To analyze the data at the level of descriptive statistics, mean and standard deviation, and at the level of inferential statistics, the Pearson correlation coefficient and multiple regression analysis were used in SPSS version 24. The significance level of the tests was set at 0.05.

    Results

    Strong sense of Ego could predict self–injury behavior (p=0.002, β=0.226). Also, personalities of schizoid (p=0.001, β=0.310), avoidant (p=0.011, β=0.655), depressed (p<0.001, β=0.572), dependent (p=0.031, β=0.154), dramatic (p=0.042, β=0.426), narcissistic (p=0.022, β=0.614), antisocial (p=0.002, β=0.431), negativity (p=0.010, β=0.423), other harassment (p=0.005, β=0.218), self–harm (p<0.001, β=0.648), obsessive (p=0.038, β=0.129), paranoid (p=0.024, β=0.408), and borderline (p<0.001, β=0.519) could predict self–injury behaviors in adolescents.

    Conclusion

    According to the research findings on the predictive role of clinical personality patterns and the strong sense of Ego in the self–harm behavior of adolescents, we recommend that experts pay attention to these issues to prevent and treat self–harm behavior in adolescents.

    Keywords: Self–harming behavior, Sense of ego strength, Clinical personality patterns, adolescents}
  • صالح امیری*، مهدیه عزیزی، علی آهنگرنسب

    زمینه و هدف:

     در سال های اخیر موضوع جرایم خشن، کانون توجه بسیاری از اندیشمندان حوزه جامعه شناسی و روان شناسی و جرم شناسی قرار گرفته است. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه الگوهای بالینی شخصیت در بزهکاران مرتکب جرایم خشن و غیرخشن بود.

    روش بررسی

    پژوهش حاضر توصیفی از نوع علی مقایسه ای بود. جامعه آماری را تمامی زندانیان استان فارس تشکیل دادند. به منظور انجام این پژوهش چهل مجرم دارای جرم خشن و چهل مجرم دارای جرم غیرخشن به شیوه نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. پس از انتخاب نمونه پرسشنامه شخصیتی چندمحوری (میلون، 1990) بین آنان توزیع شد. سپس تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 و در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون تی مقایسه میانگین های دو گروه مستقل) در سطح 95درصد اطمینان صورت گرفت.

    یافته ها

    نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد، بین ویژگی های شخصیتی مرزی (0٫031=p)، ضد اجتماعی (0٫001<p)، اسکیزویید (0٫001<p)، پارانویید (0٫026=p) و پرخاشگر/آزارگر (0٫013=p) در بزهکاران دارای جرایم خشن و غیرخشن تفاوت وجود دارد.

    نتیجه گیری

    باتوجه به یافته های این پژوهش و تفاوت الگوهای بالینی شخصیت در بزهکاران دارای جرایم خشن و غیرخشن، توجه به این موضوعات و بررسی و درمان اختلالات شخصیت در بزهکاران به متخصصان در این زمینه توصیه می شود.

    کلید واژگان: الگوهای بالینی شخصیت, بزهکاران, جرم خشن و غیرخشن}
    Saleh Amiri*, Mahdiyeh Azizi, Ali Ahangarnasab
    Background & Objectives

    According to Durkheim, in all societies, there is always a percentage of individuals who are not subject to the law; therefore, punishment and imprisonment are required in all societies. However, if this population proceeds its normal range, it will face serious problems. The reason and motivation of individuals to commit violent crimes is debatable. Evidence suggests that this phenomenon has expanded in our society and is evident in various ways; psychological causes could be considered as a predictive factor for them. The severity and frequency of crimes of violence are different for groups and individuals in the community. Over the past few years, extensive research has been conducted to identify and identify individuals who are more prone to commit violent crimes. A characteristic that appears to be involved in crime and especially violent crime is personality traits. The personality determines the specific profile of the personchr('39')s behavioral patterns. Considering the relationship between crime and mental disorders and personality traits is based on the assumption that patients with mental disorders fail to care about the laws of the community. Besides, their behavior is unpredictable and they cannot control their actions. Accordingly, some offenders have mental conditions and serious personality problems. The current study aimed to compare the clinical patterns of personality in the perpetrators of violent and non–violent crimes.

    Methods

    This was a descriptive and comparative study. The statistical population of this study was all Shiraz prisoners. To conduct this research, 40 offenders with violent crime and 40 non–violent offenders were selected by convenience sampling method. After selecting the samples, Millon Clinical Multiracial Inventory–II (MCMI–2) was distributed among them. This questionnaire was developed by Millon in 1977 and revised in 1990. This scale measures 13 personality disorders in 175 items, i.e., answered in a "yes/no" manner. These personality disorders include paranoid, schizoid, schizotypal, antisocial, borderline, histrionic, narcissistic, avoidant, dependent, and obsessive–compulsive. Millon has reported the reliability of this questionnaire in different subscales to range from 0.82 to 0.90. Cronbachchr('39')s alpha coefficient of this questionnaire was also reported from 0.62 to 0.85 by MIBON. In Iran, this questionnaire has been standardized by Chegini and colleagues. In their research, the test–retest reliability of the scale was reported to be between 0.61 and 0.71. Moreover, its reliability has been reported by Cronbachchr('39')s alpha for different subscales to range from 0.44 to 0.89. The obtained data were analyzed using SPSS by descriptive and inferential statistics, including mean and standard deviation as well as Independent Samples t–test.

    Results

    The results of this study showed that there were borderline personality traits (p = 0.031), antisocial (p<0.001), schizoid (p<0.001), paranoid (p=0.026) and aggressive / harassing (p=0.013) There is a difference between criminals with violent and non–violent crimes.

    Conclusion

    Considering the current research findings and the differences in personality traits among offenders with violent and non–violent crimes, it is recommended that the relevant specialists be advised in this regard. Furthermore, therapeutic interventions are required to improve personality disorders in criminals with violent crimes. Additionally, because personality disorders are rooted in childhood, improving parenting styles is recommended as preventive measures.

    Keywords: Clinical model of personality, Violent crime, Property crime}
نکته
  • نتایج بر اساس تاریخ انتشار مرتب شده‌اند.
  • کلیدواژه مورد نظر شما تنها در فیلد کلیدواژگان مقالات جستجو شده‌است. به منظور حذف نتایج غیر مرتبط، جستجو تنها در مقالات مجلاتی انجام شده که با مجله ماخذ هم موضوع هستند.
  • در صورتی که می‌خواهید جستجو را در همه موضوعات و با شرایط دیگر تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مجلات مراجعه کنید.
درخواست پشتیبانی - گزارش اشکال