پتانسیل القای بازسازی شبکیه توسط سلول های اپیتلیوم پیگمانته شبکیه چشم انسان (hRPE) از طریق شبیه سازی غشای عروقی شبکیه (RVM) با استفاده از چسب فیبرینی
بررسی پتانسیل القای بازسازی شبکیه توسط سلول های اپی تلیوم پیگمانته شبکیه چشم انسان با استفاده از چسب فیبرینی به عنوان مکانی برای ذخیره فاکتور (2FGF) 2fibroblast growth factor و تقلید فضای غشای عروقی شبکیه.
روش پژوهش: سلول های اپی تلیوم رنگدانه های شبکیه (Retinal Pigmented Epithelium: RPE) از گلوب چشم دو فرد بزرگسال فوت شده استخراج شدند و با غلظت های mg/dl 3:126mg/dl, FG84:2mg/dl. FG1:42FG چسب فیبرینی انکپسوله شدند. نمونه های تحت تیمار با Fetal Bovine Serum (FBS) با غلظت 20 درصد، به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. این سلول ها از نظر بیان مارکرهای 6، 18/8Cytokeratin، 65RPE در سطح پروتئین و بیان مارکرهای 1-Thy، CRX، NogoA، 2MMP، 2ACTA، 1Integrin-B، 65RPE، 6 PAX در سطح ژن، مورد ارزیابی قرار گرفتند.
بیان ژن های 1Integrin B و 1-Th در غلظت 1FG نسبت به گروه شاهد و بیان ژن 6PAX در غلظت 1FG نسبت به گروه شاهد و 3FG افزایش معنی داری نشان داد بیان ژن 2MMP در غلظت 1FG سطح بالاتری از بیان را نسبت به سایر غلظت ها مشخص کرد اما فقط در مقایسه با غلظت 3FG معنی دار بود. بیان ژن 65RPE نیز در غلظت های 2FG و 1FG افزایش معنی داری را نسبت به گروه شاهد نشان داد ضمن آن که در هر سه غلظت، کاهش در بیان ژن 2ACTA نسبت به گروه شاهد مشاهده گردید اما این کاهش بیان معنی دار نبود. بیان ژن NogoA نشان دهنده کاهش معنی داری در غلظت 1FG نسبت به شاهد و 3FG می باشد. بیان ژن CRX در همه نمونه های انکپسوله شده و شاهد، منفی بود. نتایج بررسی های ایمونوسایتوشیمی نشان دهنده عدم بیان پروتئین 6PAX در نمونه های انکپسوله شده و شاهد در سلول های RPE بزرگسال بود ولی این سلول ها از نظر بیان پروتئین های اختصاصی مانند 18/8cytokeratin و 65RPE هم در نمونه های شاهد و هم نمونه های انکپسوله شده مثبت بودند.
سلول های RPE بالغ در غلظت (mg/dl 42) 1FG ضمن حفظ ماهیت خود نشانه هایی از pluripotency را بروز دادند که می تواند نشان دهنده توانایی این سلول ها در بازسازی بافت شبکیه باشد. این اثر به وجود مولکول های چسبنده مانند فیبرونکتین و لامینین در چسب فیبرینی که منجر به شبیه سازی فضای شبه غشا عروقی شبکیه (Retinal Vascular Membrane: RVM) می شوند و ایجاد بستری برای ذخیره عامل 2FGF و موضعی کردن آن که منجر به افزایش بیان ژن 6PAX می باشد، مرتبط است.