بررسی زمینه های آموزشی توسعه مدارس بهایی در تاریخ معاصر ایران
هدف:
تاسیس و توسعه ده ها مدرسه بهایی در مقاطع مختلف تحصیلی از مشخصه های تاریخ معاصر ایران است. مدارسی که فارغ از تحلیل سیاسی، نمی تواند در آموزش وپرورش نوین ایران نادیده گرفته شود. پژوهش حاضر در پی پاسخ به این سوال اساسی است که چه دلایل و زمینه های آموزشی در توسعه مدارس بهایی ایران معاصر موثر بوده است؟
روش شناسی پژوهش:
این پژوهش با رویکرد توصیفی - تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است.
یافته های پژوهش حکایت از آن دارد که جاذبه ها و نوآوری های آموزشی از جمله در برنامه ریزی آموزشی، فوق برنامه ها، کادر آموزشی و نیز اداری، رابطه استاد و شاگردی، موفقیت فارغ التحصیلان این گونه مدارس در آزمون های رسمی و نیز در ورود به مراکز تحصیلات عالی داخلی و خارجی، سیاست نظارتی، تحصیل دختران، تحصیل فرزندان چهره های شاخص، جاذبه های کالبدی- محیطی و نیز برخورداری از تسهیلات آموزشی و شرایط جامعه ایرانی اواخر قاجاریه و اوایل پهلوی، در کنار موج ملی و جهانی در عرصه آموزشی در این امر دخیل بوده است.
مدارس بهایی ایران معاصر که با انگیزه های سیاسی- فرقه ای تاسیس شدند- علاوه بر بسترها و زمینه های موجود- با استفاده از ابتکارات و نوآوری های آموزشی، در استقبال عمومی و در نتیجه رشد و گسترش این نهادهای آموزشی موثر بودند. یافته های پژوهش امروزه می تواند علاوه بر رمزگشایی از فعالیت های این فرقه و نیز رویکرد ابزاری آن و در نتیجه بهره برداری در پژوهش های سیاسی- تاریخی، جهت پژوهشگران و متخصصان عرصه تعلیم و تربیت مفید باشد.
-
نقش حوادث جوی بر تحولات نظامی ایران سده های سوم و چهارم هجری
*، فاطمه زهرا گنجیان مشهدسرایی
نشریه مطالعات تاریخی جنگ، تابستان 1403 -
نگرش و بینش انتقادی ابن اثیر نسبت به عنصر ترک؛ دلائل و زمینه ها
*، رزا معماری
نشریه سخن تاریخ، زمستان 1402