به جمع مشترکان مگیران بپیوندید!

تنها با پرداخت 70 هزارتومان حق اشتراک سالانه به متن مقالات دسترسی داشته باشید و 100 مقاله را بدون هزینه دیگری دریافت کنید.

برای پرداخت حق اشتراک اگر عضو هستید وارد شوید در غیر این صورت حساب کاربری جدید ایجاد کنید

عضویت

فهرست مطالب محمود خرمی وفا

  • علیرضا خسروی، محمود خرمی وفا*، محمداقبال قبادی

    کارلا گیاهی از خانواده کدوییان است که با توجه به اثر دارویی آن در کنترل دیابت، فرآوری ساده و قیمت مناسب، گیاه سودآوری محسوب می شود و تولید این محصول می تواند نقش به سزایی در اقتصاد کشور داشته باشد. به منظور بررسی امکان جایگزینی کود مرغی با کود اوره و بررسی کشت کرتی و داربستی در تولید کارلا (رقم جوناپور)، آزمایشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در طی سال 1400 اجرا شد. در این آزمایش، فاکتور اصلی شامل نوع کود در 5 سطح (100 درصد کود اوره، 75 درصد کود اوره+25 درصد کود مرغی، 50 درصد کود اوره+50 درصد کود مرغی، 25 درصد کود اوره+75 درصد کود مرغی و 100 درصد کود مرغی) و فاکتور فرعی شامل روش کشت در دو سطح کشت داربستی و کرتی بود. به طورکلی کاهش مصرف اوره و جایگزینی آن با کود مرغی باعث افزایش معنی دار وزن تر و خشک میوه شد، به طوری که عملکرد میوه سبز با مصرف کود اوره به طور معنی داری کمتر از مقدار آن با جایگزینی کامل کود مرغی بود (به ترتیب معادل 879/17 و 1157/92 گرم در متر مربع). همچنین کشت داربستی به طور معنی داری باعث افزایش عملکرد اقتصادی و شاخص برداشت نسبت به کشت کرتی شد. نتایج این آزمایش نشان داد که بهره گیری از روش داربستی و همچنین جایگزینی کود مرغی با کود اوره، علاوه بر رفع معایب کشت کرتی و کاهش وابستگی به نهاده های شیمیایی، از نظر اقتصادی نیز توجیه پذیر است.

    کلید واژگان: بهره وری, دیابت, کدوییان, کشت داربستی, کودهای آلی}
    Alireza Khosravi, Mahmud Khoramivafa *, Mohammad- Eghbal Ghobadi
    Introduction

    Karela is an economic medicinal plant belonging to Cucurbitaceae family. The production of karela plays a significant role in the country's economy due to its medicinal effect in diabetes control, simple processing and reasonable price. Karela production could be easily expanded because of farmers are well familiar with the production process of Cucurbitaceae plants. In addition, the high potential of Kermanshah province in the production of medicinal plants, karela cultivation can create employment, reduce the amount of water consumed during the production process, and reduce the migration of villagers to cities. Cucurbitaceae plants cultivation by flat method has several disadvantages such as occupying a lot of space and limitation on applying new irrigation systems. However scaffolding method provides some advantages such as water losses reduction, harvesting easiness, and higher light absorption. On the other hand, alternative organic fertilizers should be applied to produce medicinal plants where the application of chemical compounds is more limited. Poultry manure is a suitable source for this aim due to its reasonable price and high nitrogen amount, and also its positive effect on increasing the biological capacity and microbial activity of the soil. Therefore, according to the importance of reducing the use of chemical fertilizers and also the advantages of scaffolding cultivation compared to flat cultivation, this experiment was carried out with the aim of determining the effect of type of nitrogen supplier source and the cultivation method on the yield and yield components of karela.           

    Materials and Methods

    A field experiment was conducted as split plot based on randomized complete blocks design to investigate the possibility of replacing poultry manure with urea fertilizer, and also study of effect of flat and scaffolding cultivation methods on the karela production (cv. Jaunpur) at the research farm of Razi University during 2021. The main plots included urea and poultry manure and their combination (100 % urea, 75 % urea + 25 % poultry manure, 50 % poultry manure + 50 % urea, 25 % urea + 75 % poultry manure, and 100 % poultry manure). Half of the urea fertilizer in combination with poultry manure was added to the soil at the same time as the sowing date while the other half was added at the four leaves stage. Poultry manure was also covered with a layer of soil so that it did not decompose in front of direct sunlight. Two types of cultivations methods including flat and scaffolding were used as sub-plots.

    Results and Discussion

    Results showed that reducing urea consumption and replacing it with poultry manure caused a significant increase in fresh and dry weight of fruits. So that green fruit yield under urea consumption was significantly lower than that of under poultry manure application (879.17 and 1157.92 g m-2, respectively). In addition, scaffolding cultivation method increased the economic yield and harvest index comparing to flat method. The soil of the experiment site was facing a severe deficiency of iron, manganese, zinc and boron. This deficiency had been also aggravated because of the high pH and lime of the experiment site along with the high amount of bicarbonate in the irrigation water (6.2 meq L-1). Addition of poultry manure with low acidity (6.6) can adjust the pH of the soil and increase the absorption of micro nutrients. Based on the results as well as the correlations that were common in both flat and scaffolding cultivation, in scaffolding cultivation there was a relationship between a number of traits such as plant height and fruit weight, plant height and fruit dry weight, and a positive correlation was also observed with fruit length. Considering the absence of the mentioned correlations in the flat cultivation, the reason for this issue could be attributed to the effect of scaffolding and growth at a higher heights than the soil level and the absorption of more light and better stomatal conductance.

    Conclusion

    The results of this experiment showed that the use of the scaffolding method and the replacement of poultry manure with urea would be economically important due to preventing the disadvantages of flat cultivation and reducing dependence on chemical inputs. Poultry manure could be considered as suitable alternative to chemical fertilizers due to increasing quantity and quality crop yield, the reduction of harmful biological effects caused by the use of chemical fertilizers and the food security improvement. Also using of scaffolding with more durable materials can have more economic justification in the following years and even could be used for other processed products in crop rotation. In addition, with scaffold cultivation, it is possible to plan for the implementation of multi-cultivation types and get more income by using more space and light.

    Keywords: Cucurbitaceae, Diabetes, Organic fertilizer, productivity, Scaffolding cultivation}
  • برکت الله ربانی، محمود خرمی وفا*، محسن سعیدی، لیلا زارعی، محمود باقری

    کینوا (Chenopodium quinoa Willd) گیاهی با ارزش غذایی بالا است که به شرایط مختلف رشد نیز سازگاری قابل توجهی دارد. به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت و تراکم بر کیفیت دانه سه ژنوتیپ کینوا (Q29، تیتیکاکا و ردکارینا)، یک آزمایش مزرعه ای در زمستان 1398 و بهار 1399 در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه در سه تاریخ کاشت (هفته سوم اسفند، هفته سوم فروردین و هفته سوم اردیبهشت) و دو تراکم (40 و 60 بوته در متر مربع) به صورت طرح اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد ترکیب غذایی ژنوتیپ های کینوا تحت تاثیر تاریخ کاشت و تراکم قرار می گیرد. عملکرد دانه بین 1642 و 2351 کیلوگرم در هکتار نوسان داشت و مشخصات اسیدهای آمینه بر اساس تاریخ کاشت و تراکم کاشت متفاوت بود. اسیدهای آمینه هیستیدین، اسید گلوتامیک، لوسین و لیزین با تاخیر در تاریخ کاشت افزایش یافتند ولی تریونین، تیروزین، آرژنین، متیونین، گلیسین، پرولین، ایزولوسین، والین، سرین، آلانین، اسید آسپارتیک، آسپاراژین، سیستیین، فنیل آلانین و گلوتامین با تاخیر در تاریخ کاشت از 15 اسفند تا 15 اردیبهشت ماه کاهش یافتند. ژنوتیپ تیتیکاکا در تاریخ کاشت سوم حداکثر عملکرد دانه را تولید کرد، در حالی که در تاریخ کاشت اول همه ژنوتیپ های مورد مطالعه در مورد اکثر اسیدهای آمینه پاسخ بهتری نشان دادند. همچنین مناسب ترین تراکم بوته برای دستیابی به بیشترین عملکرد دانه، 60 بوته در متر مربع بود. مواد معدنی بذر کینوا نسبت به تاریخ کاشت، تراکم بوته، ژنوتیپ و اثر متقابل آن ها تغییر معنی داری نشان ندادند به جز کلسیم که به طور معنی داری تحت تاثیر ژنوتیپ قرار گرفت. کمترین میزان ساپونین در ژنوتیپ تیتیکاکا در تراکم کاشت 40 بوته در متر مربع مشاهده شد. این نتایج نشان داد که ترکیب مواد مغذی ژنوتیپ های کینوا تحت تاثیر تاریخ کاشت و تراکم قرار می گیرد.

    کلید واژگان: ارزش تغذیه ای, پروتئین, رقم, عملکرد دانه, مواد معدنی}
    Barakatullah Rabbani, Mahmud Khoramivafa *, Mohsen Saeidi, Leila Zarei, Mahmoud Bagheri

    Quinoa (Chenopodium quinoa Willd) is a plant with high nutritional value and has good adaptability to different growing conditions. To investigate the effects of planting date and density on the seed quality of three quinoa genotypes (Q29, Titicaca, and Red Carina), a field experiment was conducted in 2019-2020 at the research field of Agriculture and Natural Resources Campus, Razi University, Kermanshah, Iran. The seeds were sown on three dates (15th March, 15th April, and 15th May) under two planting densities (40 and 60 plants/m2). The experiment was conducted as a split-plot factorial design based on the randomized complete block design with three replications. The results revealed that both sowing date and plant density influenced the nutritional composition of the quinoa genotypes. The grain yield varied between 1642 and 2351 kg/ha, and the amino acids profile varied according to planting date and planting density. The amino acids histidine, glutamic acid, leucine, and lysine increased with delaying sowing date whereas threonine, tyrosine, arginine, methionine, glycine, proline, isoleucine, valine, serine, alanine, aspartic acid, asparagine, cysteine, phenylalanine, and glutamine decreased with delaying the sowing date from 15 March to 15 May. The Titicaca genotype produced maximum grain yield under the third sowing date while in the case of the first sowing date, all studied genotypes were more responsive regarding most amino acids. Also, the most suitable plant density to result in the highest grain yield was 60 plants/m2. The mineral content of the quinoa seeds was not influenced significantly by the sowing date, plant density, genotype, and their interactions, except for calcium which was affected significantly by the genotype. The lowest saponin content was observed in Titicaca under the planting density of 40 plants/m2. These results indicated that both sowing dates and plant densities influence the nutritional composition of quinoa genotypes.

    Keywords: Cultivar, Grain Yield, minerals, Nutritional Value, Protein}
  • اشکان جلیلیان، فرزاد مندنی*، علیرضا باقری، محمود خرمی وفا
    عوامل مهمی در کاهش عملکرد گندم موثر هستند که از مهم ترین آن ها علف های هرز می باشد. این اثرگذاری در سطوح کودی می تواند متفاوت باشد. در همین راستا جهت بررسی اثر تراکم های مختلف یولاف وحشی در سطوح کودی نیتروژن بر صفات مورد ارزیابی گندم آزمایشی به صورت کرت های خرد شده و در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل کاربرد 30، 60، 100 و 120 درصد نیاز گندم به کود نیتروژن و تراکم های صفر، 25، 50، 75 و 100 بوته یولاف وحشی در متر مربع بود. نتایج نشان داد بالاترین عملکرد دانه گندم (60/871 گرم در متر مربع) و کارایی مصرف تشعشع (49/1 گرم بر مگاژول) در سطح کودی 120 درصد و عدم حضور علف هرز و کمترین آن نیز در 30 درصد نیتروژن و تراکم 100 بوته در متر مربع بود. بالاترین عملکرد ماده خشک (381 گرم بر متر مربع) و کارایی مصرف تشعشع (6/1 گرم بر مگاژول) یولاف وحشی در تراکم 100 بوته در متر مربع و بالاترین سطح کودی نیتروژن بود. به طور کلی افزایش حضور یولاف وحشی و افزایش تراکم آن در شرایط کاربرد بی رویه نیتروژن می تواند رقابت برون گونه ای را تشدید کرده و در نهایت منجر به کاهش عملکرد شود.
    کلید واژگان: رقابت برون گونه ای, سطح برگ گندم, علف هرز, عملکرد دانه گندم, فتوسنتز}
    Ashkan Kalilian, Farzad Mondani *, Alireza Bagheri, Mahmoud Khorrami Vafa
    Some essential factors effectively reduce wheat yield; one of the most critical factors is weeds. The effect of this factor can vary at different fertilizer levels. To investigate the effect of different densities of wild oat in different nitrogen fertilizer levels on the wheat traits, an experiment was conducted in the form of split plots and in a randomized complete block design with three replications. Treatments included the application of 30, 60, 100 and 120% of wheat nitrogen fertilizer requirement and densities of zero, 25, 50, 75 and 100 wild oat plants per m2. The results showed that the highest wheat grain yield (871.60 g/m2) and radiation use efficiency (1.49 g Mj-1) obtained at 120% fertilizer level and the absence of weeds, and the lowest obtained at 30% nitrogen and 100 plants per m2. The highest dry weight yield (381 g/m2) and radiation use efficiency (1.6 g Mj-1) of wild oats were obtained at 100 plants/m2 density and at the highest level of nitrogen fertilizer. In general, increasing the presence of wild oats and increasing its density under conditions of improper application of nitrogen can intensify interspecific competition and ultimately lead to yield reduction.
    Keywords: interspecific competition, leaf area index, photosynthesis, Weed, wheat grain yield}
  • علی قمری، محمود خرمی وفا*، ایرج نصرتی، حیدر ذوالنوریان

    به منظور بررسی اثر تاریخ کشت زودهنگام (کشت پاییزه) و رایج سیب زمینی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 98-1397 در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه انجام شد. عامل ها شامل: چهار تاریخ کشت (25 آبان- 25 اسفند- 2 فروردین- 20 اردیبهشت) و دو رقم سیب زمینی (سانته و مارفونا) بودند. نتایج نشان داد که عامل رقم بر عملکرد کل، تعداد غده های کوچک و متوسط، وزن غده های کوچک و متوسط (01/0>p)، عملکرد قابل فروش و ماده خشک غده تاثیر معنی داری داشت (05/0<p). همچنین از نظر عملکرد کل، عملکرد قابل فروش، وزن غده های متوسط و بزرگ، تعداد غده های بزرگ، وزن غده های آفت زده، تعداد و طول ساقه اصلی، درصد ماده خشک و نشاسته غده بین تاریخ های مختلف کاشت تفاوت معنی داری مشاهده شد. بیشترین و کمترین میانگین عملکرد غده قابل فروش در تاریخ کاشت آبان و اردیبهشت به ترتیب 1/53 و 6/36 تن در هکتار مشاهده شد. تاریخ کاشت بر وزن غده آفت زده تاثیر معنی داری داشت (01/0>p) و در تاریخ کاشت آبان در مقایسه با سایر تاریخ های کاشت، غده آلوده ای مشاهده نشد. مصرف آب (متر مکعب در هکتار) در تاریخ های کاشت اسفند، فروردین و اردیبهشت به ترتیب 5040، 7230 و 6962 بیشتر از مقدار آن در تاریخ کاشت آبان (4350) بود. درنهایت درآمد خالص حاصل از فروش غده با تغییر تاریخ کاشت از کشت معمولی به کشت پاییزه 55 درصد افزایش یافت. کاشت سیب زمینی در پاییز، علاوه بر تولید محصول باکیفیت تر از قیمت نسبتا بالایی برای عرضه به بازار برخوردار خواهد بود.

    کلید واژگان: انبارداری, تاریخ کشت, دوره خواب, سیب زمینی, نشاسته}
    Ali Ghamari, Mahmud Khoramivafa *, Iraj Nosratti, Heydar Zolnurian

    A factorial layout based on a randomized complete block design in three repetitions was carried out to evaluate and compare the effect of early and common planting on two potato cultivars in 2018-2019 in research farms at Razi University of Kermanshah. Experimental factors included 4 planting dates (November 16, 2018- March 16, 2019- April 9, 2019- May 10, 2019) and two cultivars (Sante and Marfona). Cultivar factor affected significantly on total yield, No. of small (less than 35 mm) and medium tubers, the weight of small and medium tubers (p< 0.01), marketable yield, and tuber dry matter (p<0.05). Also there were significantly different in total yield, marketable yield, the weight of medium and large tubers, number of large tubers, the weight of infected tubers, number and length of the main stem, dry matter percentage, and tuber starch percentage between various planting dates. The highest and the lowest mean marketable tuber yield were observed in November and May planting dates, respectively (53.1 and 36.6 tonnes per hectare, respectively). Also, planting date significantly affected on infected tuber weight (p<0.01), so November planting date resulted in no infected tuber compared to other planting dates. Water consumption (m3.h-1) was 5040, 7230, and 6962 in March, April, and May planting dates, respectively, that were more than the November planting date (4350). Then, net income increased 55% from the sale of tubers by shifting the planting date from common to autumn cultivation. In addition to producing higher quality tubers, potato cultivation in the autumn had a relatively higher price in the market.

    Keywords: Dormant period, planting date, potato, starch, Store}
  • Mahmud Khoramivafa *, Saeed Mahmoudi, Moslem Hadidi

    Determining the environmental capability of optimally using land and preventing the degradation of natural resources arr important steps towards a sustainable development strategy. The present study was conducted in 2014-2017 aiming to assess the ecological capability for agriculture and rangeland of the Razin watershed in Kermanshah province, west of Iran, in seven classes using the Fuzzy Analytic Hierarchy Process (FAHP) and the application of Geographic Information System (GIS). The information layers were initially selected by the research group and those layers that were important were selected according to the research literature, then the final screening of the information layers was performed by fuzzy Delphi method. These layers were including land form units (slope, elevation, aspect), soil information (texture, depth, hydrological groups, erosion, granulating, gravel percentage, evolution, organic carbon content, exchangeable cations, available phosphorus), climate, water, land use, vegetation density, and lithology. FAHP technique was used to calculate the importance coefficients of the criteria and sub-criteria entered into the evaluation model. Weighted layer modeling was performed by ArcMap 9.3 software using the weighted linear composition method in overlay tool. The results showed that water, climate, slope, and soil texture criteria with 0.23, 0.132, 0.118, and 0.88, respectively, were the most important in modeling Razin ecological capability. 1776 environmental units with unique ecological characteristics were identified. This area has ecological potential for agricultural and rangeland use in seven classes. In terms of effective carrying capacity (ECC), all classes except class 2 and 5 were sustainable. Due to the very high accuracy of the FAHP-GIS integrated model in the use of agricultural land suitability, it is recommended to use this model instead of other conventional methods.

    Keywords: Ecological capability, land use, Fuzzy analytic hierarchy process (FAHP), Effective carrying capacity (ECC), Razin watershed}
  • جاوید صفری، محمود خرمی وفا*، زینب رمدانی، محمد یوسفی

    در این پژوهش، اثرات زیست محیطی تولید رب با توجه به کل چرخه زندگی گوجه فرنگی شامل کشت، فرآوری، بسته بندی و حمل و نقل با استفاده از روش پایه CML-IA (Institute of Environmental Sciences, CML) در منطقه کرمانشاه بررسی شد. اطلاعات مورد نیاز از طریق مصاحبه، پرسشنامه و پایگاه هایEcoinvent ، LCA Food DK و IDMAT به دست آمد. برپایه نتایج، تخریب لایه ازون و تقلیل منابع آلی کمترین و مسمومیت آب های آزاد بیشترین سهم را در بین گروه های تاثیرگذار در طی فرآیند تولید یک قوطی رب یک کیلویی داشتند. در فرآیند کشت نیز برق چاه آب و پس از آن کود نیتروژن بیشترین اثر را بر مسمومیت آب های آزاد داشتند. مرحله فرآوری در کارخانه کمترین سهم را در بین گروه های تاثیر گذار (به جز مسمومیت آب های آزاد) داشت. میزان بهره وری انرژی 0/63 کیلوگرم بر مگاژول محاسبه شد. افزوده خالص انرژی و کل انرژی مصرفی در مزرعه نیز به ترتیب 42700- و 44/86 مگاژول بر هکتار بدست آمدند، که الکتریسته و کود شیمیایی به ترتیب با 75/43، 16/94 درصد بیشترین سهم را از کل مصرف انرژی داشتند. با توجه به نتایج، مرحله کشت از طریق کاهش مصرف برق با بهبود سامانه های آبیاری، پتانسیل کافی برای کاهش اثرات زیست محیطی در طول دوره تولید رب گوجه فرنگی را دارد.

    کلید واژگان: اثرات زیست محیطی, الکتریسیته, رب گوجه فرنگی, شاخص های انرژی, کشت گوجه فرنگی}
    J. Safari, M. Khoramivafa*, Z. Ramedani, M. Yousefi

    In the current study, the environmental impacts of tomato paste production were investigated based on the total life cycle of tomato including cultivation, processing, packaging and transportation, using the Centrum voor Milieuwetenschappen Leiden Impact Assessment, (CML-IA) method in Kermanshah regions. The required information was obtained through interviews, questionnaires and, Ecoinvent, LCA Food DK and IDMAT databases. Results showed that among the influential groups, during the production process of one kg of canned tomato paste, the ozone layer depletion and the reduction of organic resources were least effected and the open waters ecotoxicity received the highest impact. In the cultivation process, electricity consumption had the greatest impact on open waters ecotoxicity followed by the nitrogen fertilizer. The factory processing phase had the lowest impact among the influential groups (except open waters ecotoxicity). The energy efficiency was calculated as 0.63 kg/MJ. The net energy gain and the total energy consumption in the tomato farm were -42700 and 44.86 MJ/ha, respectively. The consumption of electricity and chemical fertilizers were the highest amount of input energies with 75.43 and 16.94% respectively. According to the results, the cultivation phase has the adequate potential to reduce the environmental impacts during the tomato paste production through the improvement of irrigation systems to reduce electricity consumption.

    Keywords: Electricity, Energy indicators, Environmental effects, Tomato paste, Tomato cultivation}
  • معصومه عامریان*، محمود خرمی وفا، برکت الله ربانی

    این پژوهش به منظور مطالعه اثر سلنیوم و اسیدهیومیک بر درصد جوانه زنی، شاخص های جوانه زنی بذر و برخی خصوصیات مورفولوژیکی دانه رست کینوا (Chenopodium quinoa) تحت تنش خشکی و شوری به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. پژوهش به صورت دو آزمایش مستقل اجرا گردید. آزمایش اول شامل، چهار سطح سلنیوم (صفر، 5، 10 و 20 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم)، سه سطح اسیدهیومیک (صفر، 100 و 300 میلی گرم بر لیتر) و چهار سطح تنش خشکی (صفر، 4-، 8- و 12- بار) بود. آزمایش دوم نیز با چهار سطح سلنیوم (صفر، 5، 10 و 20 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم)، سه سطح اسیدهیومیک (صفر، 100 و 300 میلی گرم بر لیتر) و شش سطح تنش شوری (صفر، 5/0، 3/4، 8، 8/11 و 16 دسی زیمنس بر متر کلریدسدیم) اجرا شد. طبق نتایج به دست آمده سلنیوم و اسیدهیومیک تحت تنش شوری و خشکی اثر مثبتی بر درصد جوانه زنی و برخی خصوصیات مورفولوژیکی دانه رست کینوا داشتند. اسیدهیومیک و سلنیوم با افزایش سرعت جذب آب و افزایش حجم ریشه اثر مثبتی بر جوانه زنی و تداوم حیات دانه رست داشتند به طوری که در هر دو آزمایش بیش ترین درصد جوانه زنی و خصوصیات مورفولوژیکی در تیمارهای بدون تنش همراه با 20 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم و 300 میلی گرم بر لیتر اسیدهیومیک مشاهده شد.

    کلید واژگان: سلنات سدیم, درصد جوانه زنی, قدرت بذر, رشد دانه رست}
    Masoomeh Amerian *, Mahmud Khoramivafa, Barakat Alah Rabani
    Introduction

    In recent years, young quinoa leaves are used as fresh or cooked vegetables. Due to its high quality vegetable protein, quinoa is a promising candidate for increasing food production in the world. Due to its tolerance to abiotic stresses, quinoa is known as one of the most valuable and nutritious food products. Environmental stresses, especially drought and salinity are one of the most important factors in reducing growth in plant growth and development stages, especially the germination stage of the plant. The increase in global demand for the production of nutritious and healthy food has challenged researchers to look for the production of products in marginal areas that are inefficient for producing agricultural products due to adverse weather conditions, low soil fertility, and lack of good quality irrigation water. As a result, in this study was conducted to study the effect of selenium and humic acid on germination percentage, seed germination characteristics and some morphological characteristics of quinoa (Chenopodium quinoa) seedling under drought and salinity stress as a factorial experiment in the form of completely randomized design with three replications.

    Materials and Methods

    The research was conducted as two independent experiments. The experiments were  carried out in the physiology laboratory of the Faculty of Agricultural Sciences and Engineering. The first experiment consisted of four levels of selenium (0, 5, 10 and 20 mg L-1 sodium selenate), three levels of humic acid (0, 100 and 300 mg L-1) and four levels of drought stress (0, -4, -8 and -12 bar). The second experiment with four levels of selenium (0, 5, 10 and 20 mg L-1 sodium selenate), three levels of humic acid (0, 100 and 300 mg L-1) and six levels of salinity stress (0, 0.5, 4.3, 8, 11.8 and 16 ds/m) were performed. Titicaca variety was used in this research. The criterion for seed germination was the emergence of roots approximately 3 mm long. At the end of the seventh day, the characteristics of germination percentage, germination rate, mean daily germination, mean germination time, germination rate coefficient, seed vigour and seed germination index were measured. At the end of the experiment, the length, fresh and dry weight of seedlings, stems and roots were examined.

    Results and Discussion

    Drought and salinity stress had a negative effect on germination percentage and seed  germination indices and morphological characteristics of quinoa seedlings. Whiles, according to the results, selenium and humic acid under salinity and drought stress had a positive effect on germination percentage and some morphological characteristics of quinoa seedling. Considering that one of the salinity resistance indicators is having longer root length, selenium and humic acid increased the root length of quinoa under salt stress conditions compared to the control. Humic acid and selenium had a positive effect on germination and plant growth by increasing water uptake and root volume, so that the highest germination percentage and morphological characteristics in the treatment without stress with 20 mg L-1 sodium selenate and 300 mg L-1Humic acid was observed. According to the obtained results, the highest percentage of germination, germination rate germination rate coefficient, seed vigor, seedling, stem and root fresh weight in the treatment without salt stress with 20 mg L-1 of sodium selenate and 300 mg L-1 humic acid was observed. With the increase of sodium chloride concentration, the germination percentage and germination indices of quinoa seeds decreased. Under salinity stress, in all four levels of selenium, with increasing humic acid concentration, the percentage of germination and investigated characteristics increased.

    Conclusion

    Therefore, the use of humic acid at a concentration of 300 mg L-1 along with 20 mg L-1 sodium selenate is recommended to improve germination and seed growth of quinoa under drought and salt stress conditions. As a result, the use of selenium and humic acid in the direction of sustainable agriculture and healthy crop production is cost effective and the use of selenium and humic acid fertilizer is recommended. Humic acid improves product performance by increasing nutrient absorption and affecting antioxidant defense mechanisms. In salinity stress, humic acid leads to osmotic regulation by maintaining water absorption. Selenium has beneficial effects on plants at low levels. Selenium can affect germination and root length. Plant seeds are able to absorb selenium from the environment and convert it into various organic forms or inorganic selenium compounds during germination.

    Keywords: ermination percentage, Sodium selenate, Seed vigor, Seedling growth}
  • معصومه عامریان*، محمود خرمی وفا، برکت الله برانی
    در این پژوهش اثر نانوذرات نقره و اسیدهیومیک بر برخی ویژگی های مرفولوژیک دانه رست کینوا تحت تنش خشکی مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. آزمایش شامل سه سطح نانوذره نقره (صفر، 10 و 20 میلی گرم بر لیتر نانونقره)، سه سطح اسیدهیومیک (صفر، 100 و 300 میلی گرم بر لیتر) و سه سطح تنش خشکی (صفر، 6- و 12- بار) بود. بیشترین میزان بنیه ی بذر و سرعت جوانه زنی بذر در بالاترین سطح نانوذره نقره و اسیدهیومیک مشاهده گردید که نشان دهنده ی تاثیر مثبت نانوذره نقره و اسیدهیومیک بر درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی و بنیه ی بذر کینوا است. با توجه به نتایج به دست آمده برخلاف نانوذرات نقره و اسیدهیومیک تنش خشکی منجربه کاهش درصد جوانه زنی و خصوصیات رشدی دانه رست کینوا شد.کاهش جذب آب توسط بذر در شرایط تنش خشکی سبب کاهش فرایندهای فیزیولوژیکی و متابولیکی بذر می شود. نانوذرات می توانند به دیواره سلولی نفوذ کنند و منافذ جدیدی را برای نفوذ آب در پوسته بذر ایجاد کنند و به این ترتیب سرعت جوانه زنی را افزایش دهند. با افزایش غلظت نانوذرات نقره و اسیدهیومیک میزان پرولین، قندهای محلول، فنل کل، فلاونویید و فعالیت آنزیم کاتالاز تحت شرایط تنش خشکی افزایش نشان داد که بیانگر نقش مثبت نانوذرات نقره و اسیدهیومیک برای افزایش تحمل به خشکی در گیاه کینوا است. در نتیجه کاربرد اسیدهیومیک در غلظت 300 میلی گرم بر لیتر همراه با 20 میلی گرم بر لیتر نانوذرات نقره برای بهبود جوانه رنی و رشد دانه رست کینوا تحت شرایط تنش خشکی توصیه می شود.
    کلید واژگان: درصد جوانه زنی, پلی اتیلن گلایکول, پرولین, آنزیم کاتالاز, میکروسکوپ الکترونی}
    Masoomeh Amerian *, Mahmoud Khoramivafa, Barakat Alah Rabani
    in this study, the effect of silver nanoparticles and humic acid on some morphological characteristics of quinoa seedlings under drought stress was investigated. The experiment was performed as a factorial experiment in a completely randomized design with three replications. The experiment consisted of three levels of silver nanoparticles (0, 10 and 20 mg L-1 AgNPs), three levels of humic acid (0, 100 and 300 mg L-1) and three levels of drought stress (0, -6 and -12 bar). In this study, Titicaca cultivar was used. The highest amount of seed vigor and seed germination rate were observed in the highest level of AgNPs and humic acid, which indicates the positive effect of AgNPs and humic acid on germination percentage, germination rate and quinoa seed vigor. According to the obtained results, drought stress led to a decrease in germination percentage and growth characteristics of quinoa seeds. AgNPs and humic acid had a positive effect on germination and growth characteristics of quinoa seedlings under drought stress conditions compared to control treatment. With increasing the concentration of AgNPs and humic acid, the amount of proline, soluble sugars, total phenol, flavonoids and catalase activity under drought stress increased, indicating the positive role of AgNPs and humic acid to increase drought tolerance in quinoa. Therefore, the use of humic acid at a concentration of 300 mg L-1 along with 20 mg L-1 AgNPs is recommended to improve germination and seed growth of quinoa under drought stress conditions
    Keywords: : Proline, Enzyme catalase, germination percentage, Polyethylene Glycol, Electron microscope}
  • برکت اله ربانی، محمود خرمی وفا*، محسن سعیدی، محمود باقری، لیلا زارعی
    مقدمه

    کینوا (Chenopodium quinoa Willd) یک شبه غله دو لپه ای است که به خانواده Amaranthaceae تعلق دارد. کینوا گیاهی بسیار مقاوم به شرایط نامطلوب محیطی است که در برابر تنش های زنده و غیرزنده مقاومت بالایی را از خود نشان می دهد. بذر کینوا دارای ارزش غذایی بالاتری نسبت به بسیاری از دانه های غلات بوده و حاوی پروتیین با کیفیت بالاتر و مقادیر زیادی از کربوهیدرات ها، چربی، ویتامین ها و مواد معدنی است که هم در غذای انسان و هم برای تغذیه حیوانات استفاده می شود. سازگاری بالای این محصول با شرایط مختلف آب و هوایی، باعث افزایش عملکرد انواع مختلف آن در کشورهای خارج از آمریکای جنوبی شده است. وجود ترکیبات مغذی دانه کینوا از جمله ترکیب اسید آمینه، مواد معدنی و ویتامین ها سبب شده است، تحقیقات بیشتری در خصوص ویژگی های آن انجام شود.

    مواد و روش ها

    این آزمایش با هدف بررسی صفات زراعی (شامل ارتفاع بوته، طول خوشه، تعداد دانه در بوته، عملکرد بوته، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت) و عناصر معدنی دانه کینوا (شامل روی، آهن، منگنز، سدیم، کلیسم، پتاسیم و فسفر) به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی، کرمانشاه در سال زراعی 1397 - 1398 اجرا شد. در این آزمایش، تاریخ کاشت (15 اسفند، 15 فروردین و 15 اردیبهشت) به عنوان کرت اصلی، تراکم بوته (40 و 60 بوته در متر مربع) و ژنوتیپ های (Q29، Titicaca و Red Carina) به عنوان عامل های اول و دوم در کرت های فرعی قرار گرفتند.

    یافته ها:

     نتایج آزمایش نشان داد که عملکرد دانه در تاریخ کاشت فروردین (5/2297 کیلوگرم در هکتار) به طور معنی داری بیشتر از تاریخ کاشت اسفند (5/1484 کیلوگرم در هکتار) و اردیبهشت (7/2137 کیلوگرم در هکتار) بود. تاثیر تیمارهای مورد مطالعه بر عناصر معدنی دانه کینوا غیر معنی دار بود. مقایسه میانگین برای تراکم بوته نشان داد که تراکم 60 بوته در متر مربع در مقایسه با تراکم 40 بوته در متر مربع از عملکرد دانه بیشتری برخوردار بود. نتایج تجزیه همبستگی کانونیک نشان داد که معنی دار شدن آماره ویلکس لمدا (Wilk's lambda) در سطح احتمال پنج درصد در ارتباط با تابع اول، حاکی از وجود همبستگی معنی دار بین دو گروه صفات مورد مطالعه است.

    نتیجه گیری:

     نتایج این ارزیابی نشان داد که در بین عناصر معدنی دانه، روی (Zn) و فسفر (P) بیشترین همبستگی با تابع کانونی مربوطه را داشتند. از بین صفات زراعی، بیشترین همبستگی بین صفات وزن هزار دانه و طول خوشه با تابع کانونی اول بود. ازین‎رو، می توان از گیاهان دارای مقادیر بالاتر دو صفت وزن هزار دانه و طول خوشه، برای گزینش دانه های با مقدار روی و فسفر بالاتر استفاده نمود.

    کلید واژگان: همبستگی کانونیک, زمان کاشت, عناصر معدنی, کینوا}
    Barakatullah Rabbani, Mahmud Khoramivafa *, Mohsen Saeidi, Mahmoud Bagheri, Leila Zarei
    Introduction

     Quinoa (Chenopodium quinoa Willd) a member of the Amaranthaceae family is a dicotyledon pseudocereal. Quinoa is a plant that is very resistant to unfavorable environmental conditions and shows high resistance to biotic and abiotic stresses. Quinoa seeds have a higher nutritional value than many cereal grains and contain higher quality protein and large amounts of carbohydrates, fat, vitamins, and minerals, which are used both in human food and for feeding animals. The high adaptability of this product to different weather conditions has increased the yield of its various types in countries outside of South America. The existence of nutritious compounds in quinoa seeds, including the combination of amino acids, minerals, and vitamins, has led to more research on the properties of this plant.

    Materials and methods

     The field experiment was conducted to study the relationship between agronomic traits (including plant height, panicle length, number of seeds per plant, plant yield, thousand seed weight, seed yield, biological yield, and harvest index) and mineral elements of quinoa seeds (including Zn, Fe, Mn, Na, Ca, K, and P). The experiment was conducted in the 2018-2019 growing season at the faculty of agriculture, Razi University, Kermanshah with a randomized complete blocks design as a split-plot factorial with three replications. The experimental treatments included three planting dates (March 15, April 15, and May 15) as the main factor and the combination of planting densities (40 and 60 plants/m2) with genotypes (Q29, Titicaca, and Red Carina) as subplot factor.

    Results

     The results of the experiment showed that the seed yield (2297.5 kg/ha) on the sowing date of April was significantly higher than March and May (1484.5 and 2137.7 kg/ha) sowing dates, respectively. The effect of the studied treatments on the mineral elements of quinoa seed was insignificant. The mean comparison for plant density showed that the density of 60 plants/m2 had a higher seed yield than the density of 40 plants/m2. The results of canonical correlation analysis showed that Wilk's lambda statistic was significant at a 5% probability level in the case of the first function, indicating the existence of a significant correlation between the two groups of the studied traits.

    Conclusion

     The results of this evaluation showed that zinc (Zn) and phosphorus (P) had the highest correlation with the corresponding focal function among the mineral elements. Among the agronomical traits, the highest correlation was between the traits of 1000 seed weight and panicle length with the first focal function. Therefore, the plants with higher values of 1000 seeds weight and panicle length, can be used to select seeds with higher amounts of zinc (Zn) and phosphorus (P).

    Keywords: Canonical correlation, Sowing date, mineral elements, quinoa}
  • محمدمهدی زنگنه، محمد اقبال قبادی*، محمود خرمی وفا

    به منظور بررسی اثر نیتروژن و تنش خشکی بر عملکرد، اجزای عملکرد و برخی صفات فیزیولوژیکی کینوا رقم سانتاماریا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی در پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، در سال 1399 اجرا گردید. فاکتورها شامل سطوح تنش خشکی (بدون تنش، تنش های ملایم و شدید) با افزایش دور آبیاری و مقادیر نیتروژن (0، 50، 100، 150، 200 و 250 کیلوگرم در هکتار) از منبع اوره بودند. نتایج نشان داد که عملکردهای زیست توده و دانه در شرایط بدون تنش و مصرف 200 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در بیش ترین مقدار به ترتیب 87/42 و 20/17 گرم در بوته و در شرایط تنش شدید و مصرف 250 کیلوگرم در هکتار نیتروژن در کم ترین مقدار به ترتیب 49/9 و 14/2 گرم در بوته بودند. میزان کاهش عملکرد دانه در تمام سطوح نیتروژن در شرایط تنش ملایم در دامنه بین 1/80-9/32 درصد و در تنش شدید بین 9/87 - 0/73 درصد نسبت به تیمار بدون تنش خشکی (شاهد) و 200 کیلوگرم در هکتار نیتروژن بودند. با افزایش تنش خشکی سایر صفات از جمله وزن هزار دانه، شاخص برداشت، ارتفاع بوته، محتوای نسبی آب برگ و آنتی اکسیدان سوپراکسید دیسموتاز کاهش، اما آنتی اکسیدان پراکسیداز افزایش یافت. با افزایش نیتروژن صفات محتوای نسبی آب برگ، پراکسیداز و سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز افزایش داشت. نتایج این آزمایش نشان داد که در کینوا رقم سانتاماریا، اثر نیتروژن به میزان آب در دسترس بستگی دارد و با افزایش تنش خشکی اثر میزان نیتروژن کاهش می یابد.

    کلید واژگان: آنتی اکسیدان ها, محتوای نسبی آب برگ و رنگیزه های فتوسنتزی}

    In order to investigate the effects of drought stress and nitrogen on yield, yield components and some physiological characteristics of Quinoa (Santamaria cultivar), a factorial experiment was conducted in a completely randomized design (CRD) in the Campus of Agriculture and Natural Resources, Razi University, Kermanshah, Iran in 2020. Factors including drought stress levels (control, moderate and severe stresses) by increasing the frequency of irrigation and nitrogen (0, 50, 100, 150, 200 and 250 kg ha-1) were from the urea source. The results showed that the highest biomass (42.87 g plant-1) and grain (17.20 g plant-1) yields were in control and 200 kg ha-1 of nitrogen and the lowest in severe stress and 250 kg ha-1 of nitrogen 9.49 and 2.14 g plant-1, respectively. The amount of reduction of grain yield under the moderate stress at nitrogen levels were in the range between 32.9-80.1% and in the severe stress between 73.0-87.9% compared to the control and 200 kg ha-1 nitrogen. Increasing drought stress decreased other traits such as 1000-seed weight, harvest index, plant height, relative water content and superoxide dismutase, but increased peroxidase. Ascending the nitrogen descended the relative water content (up to 100 kg ha-1), peroxidase, superoxide dismutase and catalase. In non-drought stress condition increasing nitrogen went up chlorophyll a, b, carotenoids, soluble proteins, chlorophyll fluorescence and stomatal conductance but went down in drought stress conditions (moderate and severe). The results of this experiment showed that in Quinoa (the Santamaria cv.), the effect of nitrogen depends on the amount of water available and with increasing drought stress decreases the effect of nitrogen.

    Keywords: Antioxidants, Relative water content, Photosynthetic pigments}
  • برکت الله ربانی، گودرز کریمی، محمود خرمی وفا*، محسن سعیدی، پردیس برومندان، محمود باقری، لیلا زارعی

    کینوا (Chenopodium quinoa) به دلیل فواید تغذیه ای و سلامتی و سازگاری با محیط های مختلف مورد توجه ویژه ای در سراسر جهان قرار گرفته است. با وجود تحقیقات انجام شده در مورد کشت کینوا، تعیین تاریخ و تراکم مناسب کاشت آن برای ژنوتیپ ها و مناطق مختلف نیاز به بررسی و مطالعه دارد. از اینرو، هدف اصلی مطالعه حاضر تعیین اثرات تاریخ کاشت و تراکم کاشت بر عملکرد بذر کینوا در شرایط اقلیمی کرمانشاه بود. برای این منظور اثر تاریخ کاشت (25 اسفند، 25 فروردین و 25 اردیبهشت)، تراکم بوته (40 و 60 بوته در متر مربع) و ژنوتیپ  (Titicaca، Q29 و Red Carina) بر عملکرد و اجزای عملکرد گیاه کینوا، در آزمایشی به صورت اسپلیت پلات فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت دو سال (1397-1398 و 1398-1399) در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه رازی کرمانشاه انجام شد. تاریخ کاشت به عنوان کرت اصلی، تراکم بوته و ژنوتیپ ها به عنوان کرت های فرعی بودند. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد دانه (72/2179 و 39/2267 کیلوگرم در هکتار) به ترتیب در 25 فروردین 1398 و 25 اردیبهشت 1399 به دست آمد. تاریخ کاشت 25 فروردین و 25 اردیبهشت با تراکم بوته 60 بوته در متر مربع و ژنوتیپ Titicaca بیشترین عملکرد دانه را برای کاشت کینوا در شرایط اقلیمی کرمانشاه داشتند. همچنان نتایج نشان داد که صفات طول خوشه و عملکرد بیولوژیکی همبستگی مثبت و معنی داری با عملکرد دانه در تمام تاریخ های کاشت مورد مطالعه داشت. همبستگی مثبت و معنی داری بین عملکرد دانه و وزن دانه در بوته، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیکی در هر دو تراکم وجود داشت. تجزیه مسیر نشان داد که طول خوشه بیشترین تاثیر مستقیم مثبت را بر عملکرد دانه و وزن هزار دانه در تاریخ کاشت 25 اسفند ماه داشت، درحالی که عملکرد بیولوژیک و طول خوشه بیشترین اثر مستقیم مثبت را بر عملکرد دانه به ترتیب در تاریخ کاشت 25 فروردین و 25 اردیبهشت داشتند. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که رقم و تاریخ کاشت در مقایسه با تراکم بوته تعیین کننده ترین عوامل موثر بر رشد، نمو و عملکرد دانه گیاه کینوا هستند.

    کلید واژگان: اقلیم معتدل, تجزیه مسیر, صفات زراعی, همبستگی}
    Barakatullah Rabbani, Godarz Karimi, Mahmud Khoramivafa *, Mohsen Saeidi, Pardis Boroomandan, Mahmoud Bagheri, Leila Zarei

    Quinoa (Chenopodium quinoa) is world-renowned for its nutritional and health benefits and its adaptability to different environments. Despite some research on quinoa cultivation, determining the appropriate planting date and density for different genotypes and regions needs to be studied. The main objective of this study was to determine the effects of planting date and planting density on quinoa seed yield in climatic conditions of Kermanshah. In this regard, field experiments were conducted during two growing seasons (2019-2020) at the research farm of Razi University, Kermanshah, Iran. The experiments were conducted as split-plot factorial in randomized complete blocks design with three replications. Three sowing dates (March 15th, April 15th, and May 15th) were assigned to the main plots, two planting densities (40 and 60 plants m-2), and three genotypes including Titicaca, Q29, and Red Carina as subplots. The results showed that the highest seed yield (2179.72 and 2267.39 kg ha-1) were achieved on April 15th, 2019 and May 15th, 2020, respectively. Sowing dates of April 15th in 2019 and May 15th in 2020 with a plant density of 60 plants m-2 and Titicaca genotype had the highest seed yield for quinoa in Kermanshah climatic conditions. The results showed that panicle length and biological yield had a positive and significant correlation with grain yield in all studied planting dates. There was a positive and significant correlation between grain yield and grain weight per plant, 1000-grain weight, and biological yield at both densities. The path analysis revealed that panicle length had the highest positive direct effect on seed yield followed by 1000-seed weight on the first sowing date in 2019 and 2020, while biological yield and panicle length had the highest positive direct effect on seed yield on the second and third sowing dates, respectively. This experiment showed that genotypes and planting dates are the most determining factors affecting quinoa growth, development, and yield compared with planting densities.

    Keywords: Agronomic traits, correlation, path analysis, Temperate climate}
  • محمدمهدی تیرانداز، حکمت ربانی*، اسماعیل میرزایی قلعه، محمود خرمی وفا، فرشاد وصالی

    روش های مختلفی برای حذف و تشخیص فلزات سنگین موجود در محیط زیست پیشنهاد شده که اکثر آن ها زمان بر و پرهزینه می باشند. در این میان گیاه پالایی زمان و هزینه کمتری نسبت به سایر روش ها برای حذف فلزات سنگین از محیط، نیاز دارد. در تحقیق حاضر به منظور تعیین آلودگی گیاه پونه به سه فلز سنگین سرب، نیکل و کادمیوم از روش پردازش تصویر به کمک تلفن همراه هوشمند استفاده شد. تعداد سی عدد از این گیاه در سی گلدان در پرلیت کاشته شد. به مدت 28 روز، هر روز از این گیاهان به دو حالت تصویربرداری در داخل جعبه و تصویربرداری تماسی به کمک گوشی تلفن همراه عکس برداری شد. برای عملیات پردازش تصویر و شبکه ی عصبی مصنوعی از محیط برنامه نویسی نرم افزار متلب R2017b استفاده شد. برای تعیین ساختار شبکه عصبی مصنوعی تعداد 12 نورون شامل (قرمز، سبز و آبی از فضای رنگی RGB، هیو، اشباع و روشنایی از فضای HSB، درخشندگی، کرومای آبی و کرومای قرمز از فضای رنگی YCbCr و روشنی، قرمز/سبز و زرد/آبی از فضای رنگ L*a*b*) به عنوان لایه ورودی و برای لایه خروجی یک بار 4 نورون شامل (سرب، نیکل، کادمیوم و شاهد) بار دیگر 2 نورون (شامل آلوده به فلز سنگین و شاهد) در هر دو نوع تصویربرداری جعبه و تماسی در نظر گرفته شدند و بهترین شبکه شناسایی و ماتریس اغتشاش به دست آورده شد.

    کلید واژگان: پونه, گیاه پالایی, آلایندگی, فلزات سنگین, هیدروپونیک, پردازش تصویر, شبکه عصبی مصنوعی}
    Mohammadmahdi Tirandaz, Hekmat Rabbani *, Esmaeil Mirzaee-Ghaleh, Mahmoud Khoramivafa, Farshad Vesali

    Various methods are suggested for the removal and detection of heavy metals in the environment, most of which require a lot of time and money. Therefore, phytoremediation is a method that requires less time and money than other methods to remove heavy metals from the environment. In the present study, the image processing technique by smart mobile phone was used to determine the contamination of pennyroyal hyper accumulator plants by three heavy metals lead, nickel, and cadmium. Thirty plants were planted in thirty pots in perlite. For 28 days, these plants were photographed by mobile phones, both inside the box and contact imaging. Matlab R2017b software environment was used for image processing and artificial neural network operations. To determine the structure of artificial neural network, 12 neurons (Includes red, green and blue of RGB color space, hue, saturation and brightness of HSB color space, luminosity, blue Chroma and red Chroma of YCbCr color space and bright, red/green and bright yellow/blue L*a*b* color space) neurons as input layer and 4 neurons for output layer once (includes lead, nickel, cadmium, and control) again 2 neurons (containing heavy metal and control) in the output layer, both box and contact images were considered and the best network structure was identified.

    Keywords: Pennyroyal, Phytoremediation, Pollution, heavy metals, Hydroponic, image processing, Artificial Neural Network}
  • محمد آصفی، محمود خرمی وفا*، احمد اسماعیلی، محسن سعیدی
    افزایش تولید جهانی غذا، با افزایش مصرف کود نیتروژن و در پی آن با مخاطراتی چون تجمع نیترات، آلودگی منابع آب و انتشار گازهای گلخانه ای همراه بوده است. به نظر می رسد که کود مرغی به خاطر سرعت مطلوب در معدنی شدن و غنی بودن ازنظر نیتروژن، جایگزین مناسبی برای کودهای نیتروژنی در کشت و کار سیب زمینی باشد. به همین منظور، دو آزمایش در قالب بلوک های تصادفی با 11 تیمار (شامل تامین نیتروژن از منبع کودی اوره و کود مرغی به همراه شاهد) در سه تکرار در سال زراعی 95-94 در دو منطقه ازنا و خرم آباد روی سیب زمینی رقم بانبا اجرا شد. بر اساس نتایج آزمایش، میانگین عملکرد غده در منطقه خرم آباد (7/43 تن در هکتار) به طور معنی داری بیشتر از منطقه ازنا (9/38 تن در هکتار) بود. این اختلاف را می توان به تفاوت دوره رشد در دو منطقه خرم آباد و ازنا (به ترتیب 114 و 147 روز) نسبت داد. گرچه در هر دو منطقه، بیشترین عملکرد غده با مصرف 700 کیلوگرم اوره در هکتار به دست آمد، ولی با کاربرد 10 تن کود مرغی در هکتار نیز عملکردهایی نزدیک به مصرف کود شیمیایی به ویژه در منطقه ازنا به دست آمد. هرچند بر اساس نتایج این آزمایش، کارایی زراعی مصرف نیتروژن در کود اوره، بیشتر از کود مرغی بود، اما با توجه به وجود اختلاف اندک در عملکردهای به دست آمده در بین دو نوع منبع نیتروژن، می توان دریافت که جایگزینی کودهای شیمیایی با کودهای آلی به منظور دستیابی به امنیت غذایی و یک زنجیره غذایی کارآمد و پایدار، منطقی است.
    کلید واژگان: اقلیم, سیب زمینی, کود آلی, لرستان, مراحل رشدی}
    Mohmmad Asefi, Mahmud Khoramivafa *, Ahmad Ismaili, Mohsen Saeidi
    Increased global food production has been associated with increased nitrogen fertilizer application, followed by risks such as nitrate accumulation, water resources pollution, and greenhouse gas emissions. It seems that poultry manure is a suitable case for replacing chemical fertilizers in potato cultivation due to high mineralization rate and micro nutrients. For this reason, two field experiments were carried out based on CRD with 11 treatments in three replications at two sites, Azna and Khoramabad in Lorestan province at 2016 on potato (Banba cultivar). Treatments included nitrogen resource from urea fertilizer and poultry manure along with control. According to results of the experiment, mean tuber yield in Khoramabad (43.7 t.ha-1) was higher than Azna (38.9 t.ha-1). This difference can be attributed to the different growth period in the two locations (Khorramabad and Azna, 114 and 147 days, respectively). Although in both locations, the highest tuber yield was obtained with the application of 700 kg.ha-1 urea, application of 10 t.ha-1 poultry manure resulted in yield approximate to the use of chemical fertilizers, especially in Azna region.However, the results of this experiment showed that agronomic nitrogen use efficiency in urea fertilizer was higher than poultry manure, due to the slight differences in yields between the two types of nitrogen sources, it can be concluded that replacement of chemical fertilizers with organic fertilizers to achieve food security and an efficient and sustainable food chain, is reasonable.
    Keywords: Climate, growth stages, Lorestan Province, organic fertilizer, potato}
  • محسن سعیدی*، بهاره ناصریه، محمود خرمی وفا، روح الله شریفی، شهاب خوشخوی
    اهداف

    این تحقیق به منظور بررسی اثر روش های پیش تیمار بذر بر صفات زراعی کتان روغنی در شرایط تنش خشکی بعد از گلدهی طی سال زراعی 95-1394 در دانشگاه رازی اجرا شد. 

    مواد و روش ها

    این بررسی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل: 1) رقم در دو سطح(هندی و مجاری و 2) پرایم بذر در هشت سطح شامل پنج سویه باکتری(Bacillus pumilus، Bacillus megaterium، Bacillus sp.، Bacillus amyloliquefaciens، Pseudomonas geniculate) و پیش تیمار بذر با آب مقطر، نیترات پتاسیم و تیمار شاهد و 3) قطع آبیاری بعد از گلدهی و شاهد (آبیاری منظم تا زمان رسیدگی) انجام شد. 

    یافته ها

    بر اساس نتایج، در شرایط عدم تنش خشکی عملکرد دانه رقم هندی و مجاری به ترتیب با 1536 و 1497 کیلوگرم در هکتار تفاوت معنی دار نداشتند، ولی عملکرد زیست توده رقم مجاری (6129 کیلوگرم در هکتار) به طور معنی داری از رقم هندی (4574 کیلوگرم در هکتار) بالاتر بود. تنش خشکی سبب کاهش معنی دار عملکرد دانه و زیست توده، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه و تعداد کپسول در بوته هر دو رقم مورد بررسی شد. روش های پیش تیمار بذر سبب افزایش معنی دار عملکرد دانه و اجزاء آن در شرایط تنش خشکی پس از گلدهی و شرایط شاهد شدند. پیش تیمار بذر با باکتری های Bacillus megaterium و Bacillus amyloliquefaciens نتایج بهتری در این ارتباط داشتند. 

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد استفاده از سویه های مناسب و بومی باکتری های محرک رشد گیاه جهت تلقیح بذر از راهکارهای مناسب جهت افزایش تولید گیاهان زراعی در شرایط معمول و تنش کم آبی باشد.

    کلید واژگان: باکتری محرک رشد گیاه, تعداد دانه در بوته, نیترات پتاسیم, وزن هزار دانه, هیدروپرایم}
    Mohsen Saeidi *, Bahare Naserie, Mahmoud Khorami Vafa, Rouhallah Sharifi, Shahab Khoshkhooi
    Background and Objective

    This research was conducted to investigate the effect of seed priming on the grain yield and its related traits of linseed under post flowering water deficit in Razi University during the 2015-2016 years. 

    Materials and Methods

    A factorial experiment based on randomized complete block design with three replications in Razi University, Kermanshah, Iran was used. Three factors including: two cultivars (Indian and Hungarian), seed pre-treatment factor in eight levels including five seed bacteria inoculations (Bacillus sp., Bacillus megatrium, Bacillus amyloliqueufaciens, Bacillus pumilus, Pseudomonas geniculata), Hydro priming, KNO3 and control treatment and 3) Stop watering after flowering and control were evaluated. 

    Results

    The results showed that, in control treatment, grain yield of Indian and Hungarian cultivars (1536 and 1497 kg.ha-1 respectively) had not significant difference, but biomass yield of Hungarian cultivar (6129 kg.ha-1) was significantly higher than of Indian cultivar (4575 kg.ha-1). Water deficit caused significant reduction in grain yield, biological yield, the number of pod per plant, the number of grain per plant, thousands grain weight, the number of empty pod per plant, plant height, the number of main branches and the number of subsidiary branches in two evaluated cultivars. Seed priming treatments not only significantly mitigated water deficit effect on grain yield and its components but also in control treatment, increased these traits significantly. Bacillus megatrium and Bacillus amyloliqueufaciens had the best positive effect on evaluated traits.

    Conclusion

    It seems that use of appropriate and indigenous strains of plant growth promoting bacteria can be one of the suitable strategies for increasing the productivity of crops under drought stress conditions.

    Keywords: Hydro prime, KNO3, No of grains per plant, Plant growth-promoting rhizobacteria, Thousands of grains weight}
  • سعید محمودی، محمود خرمی وفا*، مسلم حدیدی، نسترن جلیلیان، علیرضا باقری

    در غرب ایران، مراتع کوهستانی منابع قابل توجهی را برای تولیدات دامی فراهم می آورند. بسیاری از اکوسیستمهایی که دارای ارزش بالای زیست محیطی و اقتصادی هستند توسط تغییرات اقلیمی و فشارهای اقتصادی اجتماعی تهدید میشوند؛ این موضوع به ویژه در مورد مراتع نیمه خشک، که یک سیستم چند کارکردی محسوب میشوند، بسیار با اهمیت است. بنابراین تعیین کمیت اثرات مستقیم و غیرمستقیم اختالل چرا بر تنوع زیستی گیاهی در مراتع نیمه خشک کوهستانی میتواند ارایه دهنده یک بینش نسبت به سنجشهای مناسب برای احیای مراتع تخریب شده و حفاظت از تنوع زیستی باشد. در این مطالعه، اثرات سطوح مختلف شدت چرا (چرای سبک، چرای متوسط و چرای سنگین) بر تنوع زیستی گیاهی مرتع کوهستانی نوا در استان کرمانشاه، در غرب ایران، در سال 1395 بررسی شده است. بر اساس نتایج بدست آمده، افزایش شدت چرا به کاهش غنای گونهای، شاخص غنای مارگالف و شاخص شانون-وینر منجر شد (05.0<p) برآوردهای پارامتر برای غنای گونهای، شاخص غنای مارگالف و شاخص شانون-وینر در سطوح مختلف شدت چرا نیز معنی دار (01.0<p)بودند. در مجموع، شدت چرا توجیه کننده 74 %از واریانس غنای گونهای و شاخص غنای مارگالف و 15 %از واریانس شاخص شانون وینر بودند. در مجموع، غنا و تنوع گونه ای تحث تاثیر شدت اختالل چرا قرار گرفتند و کاهش فشار چرا میتواند به حفظ غنا و تنوع گونه ای نسبتا بالا در مرتع نوا کوه کمک کند.

    کلید واژگان: تنوع زیستی گیاهی, شدت چرا, شاخصهای تنوع, اختلال چرا}
    Saeed Mahmoudi, Mahmud Khoramivafa *, Moslem Hadidi, Nastaran Jalilian, Alireza Bagheri

    In western Iran, mountainous rangelands provide significant resources for livestock productions. Many ecosystems that are of high environmental and economic value are threatened by climate change and social economic pressures. This is especially important for semi-arid rangelands, which have a multifunctional system. Quantifying the direct and indirect effects of grazing disturbance on plant biodiversity in the semi-arid mountainous rangelands can provide sight into the appropriate measures to restore degraded rangelands and conserve biodiversity. Here, the effects of different levels of grazing intensity (Light Grazing (LG), Moderate Grazing (MG), and Heavy Grazing (HG)) on plant biodiversity were examined in Nava-mountain rangeland in Kermanshah Province, Western Iran, in 2016. The results showed that increasing grazing intensity led to a decrease in species richness, Margalef's richness index, and Shannon-Wiener index (p <0.05). Stepwise regression analysis was used to investigate the effect of grazing intensity as (independent variables) on species diversity and richness as (dependent variable). The estimates parameter were significant (p <0.01) for species richness, Margalef's richness and Shannon-Wiener indices in the different levels of grazing intensity. In overall, grazing intensity explained 47%, 47% and 50% of the variation for species richness, Margalef's richness, and Shannon-Wiener indices, respectively. In addition, species richness and diversity were affected in response to grazing disturbance intensity and reducing grazing pressure can contribute to maintaining relatively high species diversity in Nowa-mountain rangeland.

    Keywords: Plant diversity, Grazing intensity, Diversity indices, Grazing disturbance}
  • حسن حیدری*، علی حسینی، ایرج نصرتی، محمود خرمی وفا
    خشکی یکی از مهم ترین تنش های محیطی در بوم نظام های زراعی است. به منظور تعیین بهترین سطح از سوپرجاذب رطوبت که بتواند اثرات خشکی را بر خصوصیات رشدی ارزن دم روباهی کاهش دهد، پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در گلخانه تحقیقاتی دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی دانشگاه رازی اجرا شد. سطوح مختلف تنش خشکی شامل عدم تنش (دور آبیاری کوتاه مدت) و تنش خشکی (دور طولانی مدت آبیاری) بود. مقادیر مختلف سوپر جاذب شامل 0، 0/2، 0/4 و 0/8 گرم در کیلوگرم خاک بود. نتایج نشان داد که بیشترین وزن خشک برگ، ساقه و گیاهچه مربوط به تیمار عدم تنش و کاربرد 0/8 گرم در کیلوگرم سوپر جاذب و کم ترین وزن خشک برگ، ساقه و گیاهچه مربوط به تیمار خشکی و عدم مصرف سوپر جاذب بود. مصرف سوپرجاذب رطوبت باعث افزایش محتوای نسبی رطوبت برگ ارزن دم روباهی شد. خشکی باعث افزایش شاخص کلروفیل برگ ارزن دم روباهی شد، درحالی که مصرف سوپرجاذب باعث کاهش این شاخص گردید. در مجموع این نتایج اثر مثبت سوپرجاذب رطوبت بر رشد و تولید ماده خشک ارزن دم روباهی در شرایط خشکی را نشان می دهد.
    کلید واژگان: تخفیف تنش, شاخص کلروفیل, غلات, کم آبیاری, وزن خشک گیاه}
    Hassan Heidari *, Ali Hosseini, Iraj Nosratti, Mahmood Khoramivafa
    Drought is one of the most important environmental stresses in agroecosystems. In order to determine the optimum level of water-superabsorbent that can reduce drought effect on growth traits in foxtail millet, an experiment was conducted as a factorial based on completely randomized design at Research Greenhouse, College of Agricultural Science and Engineering, Razi University. Different levels of drought included non-drought (short-term irrigation interval) and drought (long-term irrigation interval). Different rates of superabsorbent included 0, 0.2, 0.4 and 0.8 g per kg of soil. Results showed that non-drought with water-superabsorbent rate of 0.8 g per kg of soil produced the highest leaf dry weight, stem dry weight and seedling dry weight. Drought with non-application of water-superabsorbent produced the lowest leaf dry weight, stem dry weight and seedling dry weight. Application of water-superabsorbent increased leaf relative water content in foxtail millet. Drought increased chlorophyll index in foxtail millet, but application of water-superabsorbent decreased this index. In conclusion, the results show positive effect of water-superabsorbent on growth and dry matter production in foxtail millet under drought condition.
    Keywords: Cereal, Chlorophyll index, Limited irrigation, Plant dry weight, Stress relief}
  • فرحناز ویسی علی اکبری، محمود خرمی وفا، معصومه عامریان*
    سلنیوم (Se) یک عنصر ضروری برای انسان و حیوانات است. با این حال، اثرات آن بر گیاهان کمتر شناخته شده است. به منظور بررسی اثر سطوح مختلف سلنیوم و تقسیط نیتروژن بر فعالیت برخی از آنزیم های آنتی اکسیدانی و پیش ماده های طعم پیاز خوراکی توده ی زرد اصفهان یک آزمایش فاکتوریل بر پایه ی طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفت فاکتورهای آزمایشی شامل مدیریت مصرف کود نیتروژن توصیه شده بر اساس آزمون خاک (500 کیلو گرم در هکتار کود اوره) در سه سطح بدون کود (شاهد)، کل کود توصیه شده در زمان نشاء، مصرف یک سوم در زمان کشت نشاء+یک سوم در زمان شروع سوخ دهی+یک سوم در زمان توسعه سوخ و فاکتور دوم نیز شامل محلول پاشی برگی سلنیوم به صورت نمک سلنات سدیم در سه سطح صفر، 10 و 50 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم بود. بر اساس نتایج به دست آمده، با افزایش غلظت سلنیوم میزان فعالیت آنزیم پراکسیداز (09/2 واحد بر میلی گرم پروتئین) افزایش یافت. محلول پاشی برگی سلنیوم همراه با نیتروژن در سه مرحله تاثیر مثبتی بر میزان فعالیت آنزیم کاتالاز (74/50 واحد بر میلی گرم پروتئین) داشت. در هر سه سطح سلنیوم با افزایش غلظت نیتروژن میزان نیتروژن کل، گوگرد کل و اسیدهای آمینه (سرین، سیستیین، متیونین و گلوتاتیون) افزایش نشان دادند. با افزایش غلظت سلنیوم میزان گوگرد کل کاهش یافت که کاهش میزان اسیدهای آمینه و ترکیبات مرتبط با طعم را در پی داشت. کاربرد توام سلنیوم و نیتروژن تاثیر مثبتی بر میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی، اسیدهای آمینه و ترکیبات مرتبط با طعم سوخ پیاز نسبت به شاهد نشان داد.
    کلید واژگان: اسیدهای آمینه, ایزوآلین, کاتالاز و گوگرد کل}
    Farahnaz Veisialiakbari, Mahmud Khoramivafa, Masoomeh Amerian *
    Selenium is an essential element for humans and animals. However, its effects on plants are less well known. In the present study, the effect of different levels of selenium and nitrogen split on activity antioxidant enzymes and flavor precursors of Isfahan yellow iandraces onion was studied.In this experiment, the factors involved the management of nitrogen use in 3 levels including control, total fertilization at the time of transplantation and one-third fertilization recommended at the time of transplantation+ one-third fertilization at the time of bulb initiation+ one-third fertilization at the time of bulb growth, and the second factor is the selenium in 3 levels: 0, 10 and 50 mgL-1 sodium selenate. The results showed that peroxidase activity increased with increasing selenium concentration. Foliar application of selenium with nitrogen split in three steps had a positive effect on the activity of catalase. At all three levels of selenium, total nitrogen, total sulfur and amino acids (serine, cysteine, methionine and glutathione) increased with increasing nitrogen concentration. As the concentration of selenium increased, the total sulfur content decreased, which resulted in a decrease in the amount of amino acids and flavor precursors. The results showed that the combined use of selenium and nitrogen had a positive effect on the amount of antioxidant enzymes, amino acids and onion flavor precursors.
    Keywords: Amino acids, Catalases, Isoalliin, Total Sulfur}
  • علی جلیلیان*، سمیرا عسگری، سعید جلالی هنرمند، محمود خرمی وفا، عزیز مرادی
    این آزمایش در ایستگاه تحقیقات کشاورزی مهرگان کرمانشاه اجرا شد. والدین ذرت هیبرید رقم 704 در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار کشت شد. در این بررسی از 10 ترکیب کودی با عناصر پر مصرف و کم مصرف بصورت کاربرد در خاک و محلول پاشی در مرحله 6 تا 8 برگی استفاده شد. کشت در اول اردیبهشت انجام شد و آبیاری به روش بارانی (کلاسیک ثابت) صورت گرفت. در پایان مرحله رشد، پایه های پدری حذف و بذر پایه های مادری برداشت شد. بر روی بذر حاصل از تیمارهای مختلف علاوه بر تعیین مقادیر عناصر پر مصرف، کم مصرف، پروتئین، نشاسته و ماده خشک بذر، سایرآزمایش های کیفیت بذر شامل قوه نامیه، میزان رشد گیاهچه، سرعت جوانه زنی، شاخص بنیه گیاهچه، پیری زودرس (تسریع شده) و سرما انجام شد. نتایج نشان داد که محلول پاشی تفاوت معنی داری در مقدار عناصر غذایی در بذر ذرت ایجاد نکرد. علیرغم عدم تفاوت معنی دار در مقدار عناصر غذایی موجود در بذر اما مقدار رشد گیاهچه و سرعت جوانه زنی در برخی از تیمارها برتری نشان داد، بطوریکه بیشترین مقدار رشد گیاهچه در تیمار محلول پاشی با پتاسیم بود. بیشترین سرعت جوانه زنی نیز مربوط به تیمار محلول پاشی با عناصر پر مصرف(نیتروژن و پتاسیم) بود.
    کلید واژگان: عناصر غذایی, قدرت بذر, رشد گیاهچه, جوانه زنی بذر}
    Ali Jalilian *, Samira Asgari, Saeid Jalali Honarmand, Mahmoud Khoramivafa, Aziz Moradi
    This experiment was conducted at Mehrgan Agricultural Research Station, Kermansha, Iran, in 2012. The maize parents of hybrid 704 cultivar was cultivated in a randomized complete block design with three replications. The treatments includes: 1-ammonium nitrate (1/3 before planting and 2/3 after planting) 2-solupotas 3-iron chelate, 4-zinc sulfate, 5-manganes sulfate 6- boric acid, 7- Combine treatments 1 to 6 with each other. 8- Combine treatments 1 and 2 with each other. 9- Combine treatments 3 to 6 with each other. 10- Control (without spraying). The applied treatments were sprayed in three stages: 1- growth stage from 6 to 8 leaves 2- maximum leaf area index 3- after pollination. The length of plots was 7 meters and width was 4.5 meters (including 4 mother line and 2 father line) with spacing rows of 75 cm and plant spacing on the 18 cm row. The cultivation was carried out on May 1 and irrigation system was sprinkler. The treats measured was include macro and micro elements in seed, germination percentage, seedling vigor index (SVI), germination rate and Seedling growth rate (SGR) for each treatment. The results showed that foliar application did not significantly differ in the amount of nutrients in corn seed. Despite the lack of significant difference in the amount of nutrients in the seed, seedling growth and germination rate were superior in some treatments, so that the highest seedling growth was observed in potassium spraying treatment. The highest rate of germination was also due to spraying with high consumption elements.
    Keywords: Nutrients, Seed vigor, seedling growth, Seed germination}
  • فرحناز ویسی علی اکبری، معصومه عامریان*، محمود خرمی وفا

    به منظور بررسی اثر سلنیوم و نیتروژن بر برخی ویژگی های رشدی و بیوشیمیایی پیاز خوراکی (توده ی زرد اصفهان)، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه ی طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشگاه رازی و در سال 1396 اجرا شد. در این آزمایش فاکتور اول شامل زمان تقسیط کود نیتروژن (بر اساس آزمون خاک که شامل 500 کیلوگرم اوره در هکتار بود) در شش سطح شامل (عدم مصرف کود، کل کود در زمان نشاء، یک دوم کود در زمان نشاء، یک سوم کود در زمان نشاء، یک دوم کود در زمان نشاء+ یک دوم کود در زمان شروع سوخ دهی، یک سوم کود در زمان نشاء+ یک سوم کود در زمان شروع سوخ دهی+ یک سوم کود در زمان توسعه سوخ) و فاکتور دوم محلول پاشی برگی سلنیوم در سه سطح (صفر، 10 و 50 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم) بود. با مصرف سه مرحله ای کود نیتروژن بیشترین میزان عملکرد پیاز (44/21 کیلوگرم بر مترمربع)، وزن تر پیاز (83/251 گرم در سوخ)، طول سوخ (190/84 میلی متر)، قطر سوخ (66/78 میلی متر)، فنول کل (87/19 میلی گرم بر گرم وزن تازه)، فلاونویید کل (30/9 میلی گرم بر گرم وزن تازه) و فعالیت آنتی اکسیدانی (44/11 درصد) مشاهده شد. سلنیوم نیز تاثیر مثبتی بر صفات مورد بررسی (عملکرد، وزن تر، طول و قطر سوخ و فلاونویید کل) داشت. با توجه به نتایج به دست آمده کاربرد توام سلنیوم همراه با نیتروژن نقش بسیار مهمی در بهبود خصوصیات رشدی پیاز از جمله وزن خشک سوخ (73/84 گرم در سوخ) و نیز کارایی بهره برداری نیتروژن (1 کیلوگرم بر میلی گرم وزن خشک سوخ) داشت. در نتیجه کاربرد سه مرحله ای کود نیتروژن (مصرف یک سوم در زمان کشت نشاء+ یک سوم در زمان شروع سوخ دهی+ یک سوم در زمان توسعه سوخ همراه با 50 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم) توصیه می شود.

    کلید واژگان: آنتی اکسیدان, جذب نیتروژن, سوخ, فنول کل}
    Farahnaz Veisialiakbari, Masoomeh Amerian *, Mahmud Khoramivafa

    In order to investigate the effects of selenium and nitrogen on some growth and biochemical characteristics of edible onion (Cultivar Yellow Isfahan), a factorial experiment was conducted base on randomized complete block design with three replications at Razi University in year 2017. In this experiment, the first factor includes the time of split of nitrogen fertilizer (based on soil test, which includes 500 kg urea per hectare) in six levels including control, total fertilization at the time of transplantation, half fertilization at the time of transplantation, third fertilization at the time of transplantation, half fertilization at the time of transplantation+ half fertilization at the time of bulb initiation, third fertilization at the time of transplantation+ third fertilization at the time of bulb initiation+ third fertilization at the time of bulb growth and three levels of selenium (0, 10 and 50 mg.L-1 sodium selenate). The highest yield (21.44 Kg.m-2), fresh weight (251.83 g.bulb-1), the bulb length (84.19 mm), bulb diameter (78.66 mm), total phenol (19.87 mg.g-1 FW: fresh weight), total phenol (19.87 mg.g-1 FW: fresh weight), total flavonoid (9.30 mg.g-1 FW: fresh weight) and antioxidant activity (11.44 %) of the onion bulb were observed with nitrogen application of in three stages (third fertilization recommended at the time of transplantation+ third fertilization at the time of bulb initiation+ third fertilization at the time of bulb growth). Selenium had a positive effect on yield, fresh weight, length and diameter of bulb and total flavonoid in onion. Therefore, use of sodium selenate along with nitrogen plays an important role in improvement the growth and physiological characteristics of onion such as bulb dry weight (84.73 g.bulb-1) and nitrogen use efficiency (1 Kg.mg-1 DW: dry weight). In conclusion, split application of of 500 kg.ha-1 urea at the time transplantation, bulb initiation and bulb formation equally one third in each stage, and 50 mg.L-1 sodium selenate can be recommended for onion production.

    Keywords: Antioxidant, Nitrogen uptake, Bulb, Total phenol}
  • Saeed Mahmoudi, Mahmoud Khoramivafa, Moslem Hadidi, Maryam Ahmadi*, Amir Jalali
    Purpose

     Food security (FS) is defined as sustainable access to safe and nutritious food for a healthy and active life. The present study was designed to investigate and determine FS status of rural households and the relevant influential factors. It was conducted on 432 rural households in six subdistricts of two districts of Sarpolzahab, West of Iran, in 2016.

    Design/methodology/approach

     The samples were selected using random cluster sampling, and FS status was assessed using United States Department of Agriculture (USDA) household FS questionnaire. Therefore, both socio-economic questionnaire and the household FS questionnaire were completed during a face to face interview. Data were analyzed using the statistical software package SPSS-22. Chi-square, Mann-Whitney, Kruskal-Wallis, and forward multiple logistic regression were used for data analysis.

    Findings

     Prevalence of food insecurity (FI) in all of the surveyed households was 65.3%, and household FS status between the subdistricts had a significant difference (P< 0.01). The results of the study showed that the prevalence of FI in the subdistricts of Posht-Tang and Sarab (83.3% and 76.4%, respectively) was higher than other subdistricts. Number of household’s members, land ownership, education of household’s head, activity status, and household’s income had significantly relationship with household FI (P< 0.01).

    Practical implications

    The high prevalence of FI is a major threat to the abnormal utilization of environmental resources in this realm. Therefore, given the impact of horticultural activities and diverse cultivation on household FS, macro and regional policies should be provided to increase the diversity of products through agroforestry and intercropping.

    Original/value

    This research presents the basic information on the FS status of rural households in Sarpolzahab and some related socio-economic factors the results of which can help planners and managers to implement interventions to improve the FS and welfare of rural households.

    Keywords: Food security, Food insecurity, Prevalence, Multiple cropping, Rural households}
  • افسانه یارمحمدی، محمود خرمی وفا*، سعید جلالی هنرمند

    اسید هیومیک با اتصال به سموم زیستی مختلف می تواند سمیت و تحرک آن ها را در محیط های مختلف تغییر دهد؛ بنابراین اثر متقابل نانو ذرات و اسید هیومیک از دیدگاه زیست محیطی به طور خاص مورد توجه است. هدف از این پژوهش بررسی اثر سمیت نانو ذره اکسید روی بر گیاه کلزا در مرحله جوانه زنی، و همچنین بررسی اثرات اسید هیومیک بر کاهش سمیت این نانوذره در محیط آزمایشگاه بود. آزمایش با 9 غلظت نانو ذرات اکسید روی شامل0، 250، 500، 750، 1000، 1250، 1500، 1750، 2000 میلی گرم در لیتر و اسید هیومیک در 2 غلظت 0، 100 میلی گرم در لیتر، در 3 تکرار به صورت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی انجام گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانو ذره اکسید روی، میزان فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز، آسکوربات پراکسیداز، کاتالاز و پراکسیداز افزایش یافت در حالی که میزان پروتئین روندی کاهشی را نشان داد، و کاربرد اسید هیومیک باعث کاهش اثرات سمیت ناشی از نانو ذره اکسید روی شد. با افزایش غلظت نانو ذره اکسید روی، شاخص های جوانه زنی (درصد نهایی جوانه زنی، انرژی جوانه زنی، سرعت جوانه زنی و شاخص بنیه بذر) کاهش یافت. با این حال تیمار با اسید هیومیک باعث افزایش شاخص های جوانه زنی و میزان فعالیت آنتی اکسیدان در گیاه شد و با محافظت گیاه در برابر سمیت نانو ذرات اکسید روی، باعث کاهش خسارت های ناشی از سمیت آن گردید.

    کلید واژگان: آلودگی محیط زیست, شاخص های جوانه زنی, گیاهان روغنی, فعالیت بیوشیمیایی, مواد آلی طبیعی}
    Afsaneh Yarmohammadi, Mahmood Khoramivafa*, Saeid Jalali Honarmand

    Humic acid by binding to biotoxin, can vary their toxicity and mobility at different environments. Therefore, the interaction between nanoparticles and humic acid is considered environmental point of view specially. The objective of this study was investigation of ZnO nanoparticle toxicity on rapeseed at germination growing stage, and also study of the nanoparticle toxicity reduction by humic acid in laboratory condition. The experiment was conducted with 9 concentrations of 0, 250, 500, 750, 1000, 1250, 1500, 1750, 2000 mg / L zinc oxide nanoparticle and two concentrations of 0, 100 mg / L humic acid, as factorial in a completely randomized design with three replications. The results showed that increasing the ZnO nanoparticle concentration resulted in increasing the activity of superoxide dismutase, ascorbate peroxidase, catalase and peroxidase enzymes. While the protein content showed a reduction trend and humic acid application decreased the toxicity effects of ZnO nanoparticle. Increasing the concentration of ZnO nanoparticle caused reduction in germination indices (such as final germination percentage, germination energy, germination rate and seed vigor index). However, application of humic acid resulted in improving the germination indices and antioxidants activity in the plant and reduction of toxicity by protecting the plant against the ZnO nanoparticle

    Keywords: Biochemical activity, Environmental pollution, Germination indices, Natural organic matter, Oilseed crops}
  • نوشین حقانی، معصومه عامریان*، محمود خرمی وفا
    سلنیوم به دلیل داشتن خواص آنتی اکسیدانی و فیزیولوژیکی به عنوان یک عنصر میکرو در نظر گرفته می شود. نقش مثبت سلنیوم در کاهش تاثیرات شدید تنش های محیطی مختلف در گیاهان، هنوز ناشناخته بوده و نیاز به بررسی دارد. در این تحقیق تاثیر سلنیوم بر افزایش تحمل به خشکی پیاز توده ی زرد اصفهان به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. در شرایط گلخانه ای، فاکتور اول شامل تنش خشکی در سه سطح (صفر، 50 و 25 % ظرفیت زراعی) و سطوح مختلف سلنیوم در سه سطح (صفر، 5 و 10 میلی گرم بر لیتر سلنات سدیم) بود. محلول پاشی برگی سلنیوم طی دو مرحله، مرحله ی اول محلول پاشی در زمان شروع تنش (مرحله ی شروع تولید سوخ) و مرحله ی دوم دو هفته پس از شروع تنش (مرحله ی توسعه سوخ) انجام شد. در هر سه سطح تنش خشکی، با افزایش غلظت سلنیوم ارتفاع دانه رست (66/62 سانتی متر)، تعداد برگ (66/11) و وزن تر (82/36 گرم) و خشک سوخ پیاز (66/4 گرم) افزایش یافت. برخلاف تنش خشکی، سلنیوم خصوصیات فیزیولوژیکی (فنل کل، فلاونویید، قند محلول کل، محتوای نسبی آب برگ و هدایت روزنه ای) پیاز را افزایش داد. افزایش رشد پیاز در شرایط تنش خشکی به خاصیت آنتی اکسیدانی سلنیوم نسبت داده می شود. با توجه به این که سلنیوم در غلظت های بالا به عنوان اکسیدان عمل کرده و رشد را کاهش می دهد، غلظت 10 میلی گرم بر لیتر سلنیوم مشکلی برای پیاز نداشت و باعث افزایش رشد دانه رست و سوخ پیاز شد. بر اساس نتایج این تحقیق، استفاده از سلنیوم می تواند سیستم دفاعی آنتی اکسیدانی را در شرایط تنش خشکی بهبود بخشد.
    کلید واژگان: فنل کل, فلاونوئید, هدایت روزنه ای, قند محلول کل}
    Nooshin Haghani, Masoomeh Amerian *, Mahmoud Khorami Vafa
    Selenium due to its physiological and anti-oxidative properties is considered to be essential micronutrient for humans, animals and plants. The positive effects of selenium on reduction of various environmental stresses in plants is, however, still unclear and need to be explored. In this study, the effect of selenium on increasing drought tolerance of yellow landrace onions in Isfahan was investigated by factorial experiment in a completely randomized design under greenhouse conditions. Treatments were drought stress at three levels (0, 50 and 75% of field capacity) and levels of selenium at three levels (0, 5 and 10 mg.L-1 sodium selenate). Foliar application of selenium was performed in two plant growth stages. The first foliar application at the onset of stress (onion production stage) and the second application was carried out two weeks after the onset of stress (onion development stage). Increasing selenium concentrations, under all levels of drought, traits like plant height (62.66 cm), leaf number (11.66), fresh weight (36.82 g) and dry weight of bulb (4.66 g) were increased. In contrast to drought stress, selenium concentrations increased onion physiological properties (total phenol, flavonoid, total soluble sugar, relative leaf water content and stomatal conductance). Increased onion growth under drought stress is attributed to the antioxidant property of selenium. Because, selenium acts as an oxidant at high concentrations it decreased growth. Selenium at 10 mg.L-1 did not have any detrimental effect on onions. It increased the growth of bulb and seedling onion. These results suggest that selenium application may improve antioxidantal defense system of onions under drought stress conditions. Thus, its use may be recommended under arid and semiarid regions.
    Keywords: flavonoid, Stomatal Conductance, Total phenol, Total Soluble Sugar}
  • فرشاد مرادپور، محمود خرمی وفا*، حیدر ذوالنوریان
    استفاده از روش های رایج و سنتی برای تولید تجاری غده بذری سیب زمینی باعث انتشار بیماری های قارچی و باکتریایی می شود. از سوی دیگر استفاده از روش هایی چون هواکشت با مشکلاتی مانند هزینه بالای تامین مواد غذایی موردنیاز آنها روبرو است. لذا به منظور بررسی امکان استفاده از مواد غذایی با منشاء طبیعی در شرایط هواکشت، آزمایشی با هشت تیمار به صورت طرح کاملا تصادفی دو مشاهده ای در سه تکرار انجام گرفت.تیمارها شامل: 1- محلول غذایی اتازو، 2 و 3- محلول چای ورمیکمپوست با نسبت های یک به پنج و یک به 10، 4- محلول شیرابه ورمی کمپوست، 5 و 6- کود مرغی مایع با نسبت های دو و شش در 1000، 7 و 8- محلول ترکیبی به صورت مخلوط شیرابه کود گاوی و عصاره بقایای میوه به نسبت های دو و 6 در 1000 بودند. در بین محلول های غذایی آلی مورد آزمایش، شیرابه ورمی کمپوست و چایکمپوست عملکرد قابلقبولی داشتند و جایگزین مناسبی برای محلول شیمیایی اتازو بودند. از آنجاییکه جذب عناصر غذایی در pHهای بالاتر از 3/7 و EC بیشتر از دو دسی زیمنس بر متر دچار اختلال می شوند، می توان بالا بودن pH محلول های ترکیبی و کود مرغی (بهترتیب 6/7 و 9/7) و  ECنزدیک به 3 را از مهم ترین دلایل کاهش عملکرد دانست. همچنین نظر به نقش فسفر در انتقال کربوهیدرات ها از برگ ها به غده ها، می توان یکی از دلایل افزایش عملکرد غده با تغذیه محلول های غذایی شیرابه ورمی کمپوست و چای کمپوست را به فسفر بیشتر آنها در مقایسه با محلول های غذایی کود مرغی مایع و محلول ترکیبی نیز نسبت داد.
    کلید واژگان: کود مرغی مایع, محلول غذایی اتازو, pH, هدایت الکتریکی}
    Farshad Moradpoor, Mahmud Khoramivafa *, Heydar Zolnurian
    Commercial production of seed potato tuber by means of traditional and conventional methods resulted in the spread of bacterial and fungal disease. In contrast, high cost of nutritional supply is one of the problems in the some methods such as aeroponic. Hence in order to study seed tuber potato production in aeroponic condition using substances with natural origim, an experiment was conducted with eight treatments as completely randomized design with three replications. The treatments were 1- Otazo nutritional solution, 2 and 3- Tea vermicompost solution with 1:5 and 1:10 ratio, 4- Vermi wash solution, 5 and 6- Liquid poultry manure with 2 and 6:1000 ratio, 7 and 8- Mixed solution as mixed of cow manure with fruits and plants waste with 2 and 6:1000 ratio. Among the tested organic nutritional solutions, the vemi wash and tea vermicompost be able to substitute for Otazo chemical solution due to their satisfactory function. Whereas nutritional elements absorbtion was interrupted in pH of higher than 7.3 and EC over than 2 dS/m, therefore, the most important reason for low yield in liquid poultry manure and mixed solutions were their pH (7.9 and 7.6 respectively) and EC about 3. According to the role of phosphorous in carbohydrates transfer from leaves to tubers, the more tuber yield can attributed to more phosphorous contents in vermi wash and tea vermicompost solutions compared with liquid poultry manure and mixed solutions.
    Keywords: Electric conductivity, Liquid poultry manure, Otazo nutritional solution, pH}
  • افسانه یارمحمدی، محمود خرمی وفا*، سعید جلالی هنرمند

    با توجه به افزایش تولید نانو ذرات در سال های اخیر و کاربرد آن ها در برنامه های متنوع مانند پزشکی، تصویربرداری، کاتالیزور، نیمه رساناها، مواد آرایشی-بهداشتی، میکروالکترونیک، پوشش روی مواد مختلف و غیره، در حال حاضر نگرانی هایی در مورد خطر احتمالی و آلودگی محیط زیست به نانو ذرات در سطح جهان به وجود آمده است.اثر سمیت نانو ذره اکسید مس بر فعالیت برخی آنزیم های آنتی اکسیدانی، پروتئین جوانه زنی گیاه کلزا و همچنین بررسی اثرات اسید هیومیک بر سمیت نانو ذره در محیط آزمایشگاه بود. آزمایشی در مرحله جوانه زنی گیاه کلزا (رقم اکاپی) به منظور بررسی تاثیر نانو ذره اکسید مس در90، 250، 500، 750، 1000، 1250،1 غلظت میلی گرم در لیتر، تکرار به صورت فعالیت هرچهار آنزیم سوپراکسیددیسموتاز، آسکوربات پراکسیداز، کاتالاز و پراکسیداز به ترتیب00/5و 19/2و 00/2و 35/2برابر افزایش ولی میزان پروتئین به میزان2طول ریشه چه، طول ساقه چه0/3956/62000 ریشه چه، ساقه چه، وزن تر ریشه چه و ساقه چه 68/9و0/3و 0/6و 50/5.<span lang="FA" style="font-family: " b="" lotus";="" mso-bidi-language:="" fa;="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman";="" mso-hansi-font-family:="" roman";"=""> می توان اظهار داشت که اسید هیومیک با افزایش فعالیت شبه هورمونی می تواند سبب افزایش فعالیت آنزیم آنتی اکسیدان و رشدگیاه گردد.

    کلید واژگان: آلودگی, درصد نهایی جوانه زنی, فعالیت بیوشیمیایی, گیاهان روغنی, مواد آلی طبیعی, نانوذرات}
    Afsaneh Yarmohammadi, Mahmoud Khorrami vafa *, Saeid Jalali Honarmand

    Due to the increasing production of nanoparticles in recent years and their applications in various applications such as medicine, imaging, catalysts, semiconductors, cosmetics, microelectronics, coatings on various materials, etc., there are currently concerns about the potential hazard and environmental pollution. Nanoparticles have been created globally. The purpose of this study was to investigate the effect of copper oxide nanoparticle toxicity on the activity of some antioxidant enzymes, protein and germination indices of canola, and also to investigate the effects of humic acid on nanoparticle toxicity in laboratory environment. An experiment was conducted at the germination stage of rapeseed (Octopus cultivar) to investigate the effect of copper oxide nanoparticles in concentrations of 0, 250, 500, 750, 1000, 1250, 1500, 1750, 2000 mg per liter and humic acid in concentrations of 0, 100 mg / L, in 3 replicates, a factorial in a completely randomized design. The results showed that, with increasing concentrations of copper oxide nanoparticles, the levels of activity of all four superoxide dismutase enzymes, ascorbate peroxidase, catalase and peroxidase increased (5.00, 2.9, 2.00, 2.35), respectively, but the amount of protein 2 times lower. Germination indices (root length, stem length) also decreased (39.3, 56.6, 12.7), respectively. The use of humic acid reduced the toxicity effects of copper oxide nanoparticles, especially at the level of 2000 mg / L, so that the root length, stem, root and shoot stomatal length (respectively) 68/9, 0/3, 0/6, 5/5) decreased compared to the control. It can be stated that humic acid can increase the activity of antioxidant enzymes and increase growth by increasing the activity of quasi-hormonal activity.

    Keywords: Contamination, Final Germination percentage, Biochemical activity, Oily plants, Natural organic matter, Nanoparticles}
  • هانیه همافر، محمود خرمی وفا*، فرزاد مندنی، حیدر ذوالنوریان
    اختلافات فیزیولوژیک و مورفولوژیک دو محصول اقتصادی و ارزشمند سیب زمینی و ذرت شیرین و همچنین عدم تداخل در برداشت، دلایل کافی و منطقی برای کشت مخلوط آن هاست. بااین حال، برای یافتن بهترین ترکیب مناسب کشت این دو گیاه، اطلاعاتی چون کارایی در مصرف منابع تولید اهمیت دارد. از این رو به منظوربررسی جذب و کارایی مصرف نور در کشت مخلوط ذرت شیرین و سیب زمینی، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 3 تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی کرمانشاه در سال زراعی 1392 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی در شش سطح، عبارت از الگوهای کشت مخلوط 1:1، 2:2، 2:1 و 1:2 (به ترتیب نشان دهنده ردیف های کاشت ذرت شیرین و سیب زمینی) به همراه کشت خالص آن ها بودند. نتایج نشان داد که شاخص سطح برگ و کارایی مصرف نور برای هر دو گیاه و در تمام الگوهای کشت مخلوط نسبت به تک کشتی بالاتر بود. در بین الگوهای مختلف کشت مخلوط، بیشترین کارایی مصرف نور برای هردو گیاه ذرت شیرین و سیب زمینی، به الگوی 1:2 به ترتیب معادل 2/18 و 1/86 گرم بر مگاژول، مربوط بود، درحالی که بیشترین عملکرد قابل کنسرو ذرت شیرین (3300 کیلوگرم در هکتار) و سیب زمینی (9460 کیلوگرم در هکتار) به ترتیب از الگوهای 2:1 و 2:2 به دست آمد. به طورکلی نتایج این بررسی نشان داد که کشت مخلوط ذرت شیرین و سیب زمینی جذب نور کارآمدتری نسبت به تک کشتی آن ها دارد، و از نظر اقتصادی، کشت دو ردیف سیب زمینی همراه با دو ردیف ذرت (LER=1/41) توصیه می شود.
    کلید واژگان: بهره وری, کارایی مصرف منابع, الگوی کاشت}
    Mahmoud Khorramivafa*
    Introduction
    Intercropping is one of the suitable management methods in crops production that improves absorption and use efficiency of resources by plants. Higher production in intercropping systems compared to sole cropping systems is attributed to morphological differences and different needs of the plants to utilize of environmental resources such as light, water and nutrients. There are the adequate logical and reasonable grounds to intercropping of potato and sweet corn because of their economic importance and physiological and morphological differences. Furthermore, harvesting of these crops had not any disorder. While, access to information such as resources use efficiency is need to find the best intercropping combination. Then the objective of this study was evaluation of radiation absorption and use efficiency (RUE) of sweet corn (Zea mays. Var. saccharata) intercropped with potato (Solanum tuberosum) under Kermanshah climate condition.
    Materials and Methods
    The experiment was conducted based on a randomized complete block design with three replications in the research farm of campus of agriculture and natural resources, Razi University, Kermanshah, Iran during the growing season of 2013. Treatments were included the intercropping of sweet corn (Chase) and potato (Agria) with 1:1, 2:2, 2:1, 1:2 ratios (that shows the sweet corn and potato rows, respectively) along with sole cropping of sweet corn and potatoes. Planting intra rows spacing were 13 and 25 cm for sweet corn and potato respectively. Planting inter rows were 75 cm with 7 m long for both crops. The destruction sampling was done at two weeks after emergence. In every stage, three plants were selected from each plot randomly. Absorbed radiation was calculated by simulated entrance radiation and absorbed radiation percent multiply: and cumulative total absorbed radiation was obtained by simulated entrance radiation× integral of absorbed daily radiation to time ratio. Ultimately, RUE of sweet corn and potato was evaluated as g MJ-1 by linear regression slope between total accumulative dry mater (g m-2) and accumulative daily radiation (MJ m-2) for each plot individually.
    Results and Discussion
    Results showed that leaf area index (LAI) was higher in all intercropping treatments than sole cropping. Among intercropping patterns, the highest and lowest LAI were observed in 2 rows sweet corn + 1 row potato (4.12) and 1 row sweet corn + 2 rows potato (3.4), respectively. Also dry mater accumulation trend was affected by intercropping patterns and radiation absorption increased by sweet corn and potato canopy appropriate to LAI rising. RUE of sweet corn and potato in intercropping was higher than of sole cropping. Among different intercropping patterns, the highest amount of sweet corn RUE were 2.18 and 1.86 g MJ-1 ,respectively that obtained in intercropping of 1 row sweet corn +2 rows potato. The highest sweet corn shelled kernel for conserving (3300 kg ha-1) and potato yield (9460 k ha-1) were obtained in 2 row sweet corn + 1 rows potato and 2 row sweet corn + 2 rows potato, respectively. On the contrary, increasing the number of potato rows resulted in higher RUE. Results also showed that land equivalent ratios were bigger than 1 in all intercropping patterns. Pattern of 2 rows sweet corn + 1 row potato, was recommended with the highest LER (1.41) economically. The additional obtained yield can attribute to better radiation use because of the morphological and physiological differences between sweet corn and potato. There was no considerable dissimilarity in dry matter accumulation trend between intercropping of sweet corn with potato and their sole cropping because of little plants in early growth season. However, the dry mater trend continued as linear stage at 30 days after sowing date as the differences were appeared between intercropping and sole cropping plots.
    Conclusions
    Compared to sole cropping, results of present study showed that the intercropping of sweet corn and potato resulted in LAI improvement, dry matter rising, more efficiency in radiation absorption and increasing of radiation use efficiency. Also this intercropping is recommended economically based on obtained LERs. Therefore, this study suggests the intercropping of 2 rows sweet corn + 2 rows potato economically. However, the water consumption and water use efficiency must be investigated to choose the best intercropping pattern.
    Keywords: Cultivation pattern, Productivity, Resources use efficiency}
نمایش عناوین بیشتر...
سامانه نویسندگان
  • دکتر محمود خرمی وفا
    خرمی وفا، محمود
    دانشیار مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه رازی
اطلاعات نویسنده(گان) توسط ایشان ثبت و تکمیل شده‌است. برای مشاهده مشخصات و فهرست همه مطالب، صفحه رزومه ایشان را ببینید.
بدانید!
  • در این صفحه نام مورد نظر در اسامی نویسندگان مقالات جستجو می‌شود. ممکن است نتایج شامل مطالب نویسندگان هم نام و حتی در رشته‌های مختلف باشد.
  • همه مقالات ترجمه فارسی یا انگلیسی ندارند پس ممکن است مقالاتی باشند که نام نویسنده مورد نظر شما به صورت معادل فارسی یا انگلیسی آن درج شده باشد. در صفحه جستجوی پیشرفته می‌توانید همزمان نام فارسی و انگلیسی نویسنده را درج نمایید.
  • در صورتی که می‌خواهید جستجو را با شرایط متفاوت تکرار کنید به صفحه جستجوی پیشرفته مطالب نشریات مراجعه کنید.
درخواست پشتیبانی - گزارش اشکال